2026-02-06
Blog Page 957

Garbiñe Aranburu: “Ezin da beste eredu sozio-ekonomiko bat eraiki burujabetzarik gabe”

Datozen asteetarako antolatutako solasaldi zikloari ekin diogu gaur, Andoainen, Martin Ugalde kultur parkean. Lehen hitzorduak ‘Des-Herria: hausturak eta etenak Euskal Herrian’ azterlana aurkezteko balio izan du, baita LABek ikerketak jasotzen dituen arazo sozio-ekonomikoei zein erantzun emango dizkien azaltzeko ere. Ipar Hegoa Fundazioak eta Gaindegiak osatu dute txostena, eta LABeko ordezkari Garbiñe Aranburuk eta Gaindegiko Imanol Esnaolak hartu dute hitza.

“Zer egingo dugu hemen eta orain eskubideak eta ametsak gauzatzeko, gure oasis txiki hau artikulatzeko? Horren defentsa guri dagokigu”. Imanol Esnaolaren hitzak dira hauek, ‘Des-Herria: hausturak eta etenak Euskal Herrian’ azterlanak jasotako argazkia azaldu eta gero esandakoak. Alarma gorria piztuta dago, emandako datuen arabera; prekarietatea izugarri hazi da Hego Euskal Herrian, besteak beste. "Atzera egiten ari gara herri eta langile gisa”, ohartarazi du Garbiñe Aranburuk. 

Hain zuzen ere, komunitate batek bere pertsonak babestu behar dituela azaldu du LABeko ordezkariak, eta Euskal Herrian hori ez dela gertatzen esan du. Honen aurrean, burujabetza baino beste biderik ez dagoela nabarmendu du: “Ezin da beste eredu sozio-ekonomiko bat eraiki burujabetzarik gabe. Burujabetza osoa ekarriko digun prozesu bat gauzatu behar dugu”. Estatu propio bat eraikitzeko nahikoa aberastasun eta berezitasun propioak ditugula azpimarratu du, eta prozesua azkartu behar dela berretsi. Hain justu, hori da LABen lehentasun nagusietako bat datozen urteetarako, 9. Biltzar Nagusiko ponentzia politiko-sindikalean jasotakoaren arabera.

Hala ere, Aranburuk argi utzi du ez zaiola zertan burujabetzari itxaron behar hainbat neurri hartzeko: “Beste zerga politika batzuk egiteko, adibidez”. Arazoa da ez dagoela eztabaida modu lasaiean egiteko aukerarik: “Talka egiten dugu Estatuarekin eta kapitalarekin, baita honen menpe dauden erargile politikoekin ere”. Langileen hitzak erabakigarria izan behar duela adierazi du, eta horri bide emateko marko eraginkorrik ez dagoela salatu du: “Gehiago dira gobernuak legitimatzeko markoak. Eztabaida ezin da lau pareten artean geratu, kalera atera behar da, eragileak dauden lekura”.

Aranburuk esan du alternatibak egunez egun elikatu behar direla, egon badaudelako, eta sindikatuaren praktika sozialistak norabide hori duela. Instituzioei exijitzen jarraitzea ezinbestekoa dela adierazi du, erakundeek prekarietatearekin amaitu nahi ez badute, egungo ereduarekin talka egin nahi ez dutelako delako. Izan ere, egungo ereduaren menpe daude.

LABek helburu bikoitza duela jakinarazi du: herritarren eta langileen baldintzak hobetzea eta Euskal Herriaren biziraupena bermatzea. “Ez dugu denbora galtzeko, azkartu egin behar dugu burujabetza prozesua”, erantsi du.

Iruñean eta Donostian, otsailaren 21 eta 23an

LABen solasaldi zikloak jarraipena izango du datozen asteetan, beti ere datozen urteetako sindikatuaren lerroan zentralitatea izango duten gaiak mahai gainean jartzeko helburuarekin. Euskal Herriaren egoera sozioekonomikoa, sindikalgintzaren erronkak, sindikalgintzaren ekarpena borroka sozialei, feminismoa sindikalgintzan, ekintza sindikal berria, Euskal Herrian mugaren alde bateko eta besteko harremanak eta sindikalgintza nazioartean izango dira, besteak beste, jorratuko ditugun gaiak.

Iruñean eta Donostian izango dira hurrengo hitzorduak, otsailaren 21 eta 23an, eta burujabetza izango dute hizpide.

 

 

 

Sabeco Banaketako langileek kalejira egin dute enplegua suntsiketa eta lan-baldintzen okertzearen aurka

0


Sabeco Banaketa S.L. enpresak (SIMPLY dendak), langileen kontrako neurriak hartzeko asmoa adierazi du balizko salmenten jaitsiera argudiatuz. Honen aurrean eta egoera salatuz kalejira egin dute Bilboko Simplyko hainbat saltokitatik. Egoera kopondu ezean mobilizazioekin jarraitzeko asmoa erakutsi dute.

Sabeco Banaketa S.L. enpresak (SIMPLY dendak), langileen kontrako neurriak hartzeko asmoa adierazi du balizko salmenten jaitsiera argudiatuz. Izan ere, denda batzuen itxiera posibleaz gain (eta honen ondorioz emango liratekeen kaleratzeak), enpresak denda batzuen egungo funtzionamendu eredua aldatzeko nahia ere adierazi dio langileei. Aldaketa hauek ordutegien erabateko liberalizaziora eramango gintuzkete (urteko 365 egunak irekita, 18 ordu egunean) eta orain arte langileek borrokatutako lan-baldintzen galera suposatuko luke (denda batzuetan Simply- ko hitzarmen estatala aplikatzeko nahia, Bizkaiko elikadurako hitzarmena gutxika saltatu nahi dutelarik).

Honen aurrean, enpresak Bizkaian dituen zentro guztietako komite ordezkariok ondorengoa adierazi nahi dugu:

• Salmenten jaitsiera argudiatzen dute, nahi ez dituzten lan-postu batzuk suntsitzeko (antzinatasun gehien dutenak edo langile nagusienenak).

• Enpresak ez digu inongo aukerarik eskaintzen lan-postuak bere horretan mantentzeko, “denda batek ez dituenean nahi dituzten emaitzak ematen, denda itxi eta jendea kaleratu”,
hori da beraiek helarazten digutena.

• Denda batzuentzat proposatzen duten eredu berriak ez ditu Bizkaiko kontsumitzaileen ohitura eta kultura kontutan hartzen eta langileon lan-baldintzetan okertze nabarmenak ekarriko lituzke, ordutegien liberalizazioa eta igande eta jai-egunetako irekieretan oinarritu nahi delako. Horrela enplegua sortu edo mantendu eta salmentak handitzetik urrun, kontrako norabidea hartzen dugu, enpresaren asmo eta helburua lan-esku merke eta prekariagoa edukitzea delarik.

• Egun ez digute asmo hauen inongo zehaztasunik ematen eta langileak beldurtzeko estrategiarekin jarraitzen dute.

Gaur, kalejira egin dute Bilboko Simply hainbat saltokitatik (Errekalde, Gordoniz, Autonomia eta Henao kaleetakoetatik), enpresaren jarrera salatuz. Parodia egin dute saltokietan, “erruleta lanpostu suntsitzailean”, “zuzendaritzako desioen etorkizuneko bola” eta “eskubideak suntsitzeko dianarekin”. Egoera kopondu ezean mobilizazioekin jarraitzeko asmoa erakutsi dute.
 

 

 

LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok grebara deitzen dugu martxoak 22an unibertsitatez kanpoko hezkuntza publikoan

0


Azken urteotan, Iruñea eta Gasteizko gobernuek ezarritako murrizketek, hezkuntza inbertsio erabat eskasek eta inposaturiko hezkuntza erreforma basatiek behar dugun hezkuntza sistemaren aurka egin dute. Ondorioz, EAEn eta Nafarroan behar dugun hezkuntza sistemaren bidean eman beharreko urratsen egoera oro har eta gaur egungo hezkuntza publikoarena, modu berezian, larria da. Beraz, egoera aldatu asmoz, mobilizatzea erabaki dute sindikatuek eta martxoaren 22rako greba deitu dute.

Proposatzen dugun hezkuntza sistema berri horren bidean nahitaezkoa da hezkuntza publikoan negoziazio kolektibo eskubidea berreskuratu eta lan-baldintzak nabarmen hobetzea. Azken urteetako murrizketen ondorioei aurre egiteko ondorengo neurriak exijitzen dizkiegu gure gobernuei:

• EAEko hezkuntza publikoko plantilak gutxienez 2.000 langiletan handitu behar dira kolektibo ezberdinetan eta Nafarroan 900 langiletan.
• Bataz-beste ia %40ko behin-behinekotasuna (%38 irakasleetan, %57 Haurreskoletan, %58 Heziketa Berezian eta %63 Sukalde eta Garbiketan), %6ra murriztu behar da, Nafarroan 1.800 lanposturik gora egonkortuz eta EAEn 6.000tik gora kolektibo ezberdinetan.
• Gelako ikasle kopurua %10 murriztu behar da.
• Hezkuntzako langileen eroste ahalmena berreskuratu behar da.
• Ordezkapenak lehen egunetik egitea premiazkoa da.
• Bajak bere osotasunean ordaindu behar dira, gaixotzen diren langileak zigortzeari utziz.
• Erretiroa erraztu eta laguntzeko neurriak berreskuratu behar dira.

Adierazitakoari erantzuteko eta gure herrian hezkuntzaren garapen eta eraikuntza bermatzeko ezinbestekoa da erabat eskasa den hezkuntza inbertsio publikoa (BPGren %3,1 Nafarroan eta %3,5 EAEn) handitzea, EHko Karta Sozialean jasotako hezkuntza publikoaren norabidean urratsak ematea ahalbidetzeko gutxienez Europako bataz-bestekora parekatuz eta progresiboki BPGren %6ra iritsiz. Hezkuntza berdintasuna, justizia soziala, integrazio eta gizarte kohesioa bermatzeko oinarrizko tresna da. Horretarako ezinbestekoa da hezkuntza behar bereziei modu egokian aurre egiteko baliabideak gehitu eta bermatzea.

Honekin batera ezinbestekoa deritzogu gure hezkuntza sistema txikitzen, erabat mugatzen eta desarautzen duen LOMCE Euskal Herriko gure ikastetxeetatik ateratzea eta EAEn honen moldaketa hutsa den Heziberri bertan behera uztea. Balizko Hezkuntza Legeen aurrean langileon ordezkariok zer esana badugu, hezkuntza eragile garen aldetik. Honen inguruan beharrezko ikusten dugu herri hausnarketa ariketa bat egitea herri mailako eragile guztien parte-hartzea bermatuz.

Hezkuntzaren merkantilizazioa alde batera uztea eskatzen dugu, egungo desorekak gaindituz hezkuntza garapen pertsonal eta sozial integralerako tresna izan dadin, kohesio soziala eta integrazioa bultzatuz, aniztasuna, berdintasuna eta hezkidetza oinarri.

Euskararen ezagutza nahikoa bermatzen ez duten politika eta hezkuntza ereduak gainditu eta tokian tokiko errealitatera egokituz ikasle euskaldun eleaniztunak sortuko dituen euskarazko murgiltze eredua garatu behar da.

ELA, LAB eta STEILAS sindikatuoi egungo egoera guztiz onartezina egiten zaigu. Hori dela eta, sindikatuok gainerako hezkuntza eta gizarte eragileekin elkarlanean mobilizazio fase bat garatu nahi dugu Iruñea eta Gasteizko gobernuei orain arteko politikak alde batera utzi eta aurrez adierazitako puntuak ardatz izango dituen hezkuntza politika gara dezaten eskatzeko.

EAEn martxoaren 22an greba deitzen dugu unibertsitatez kanpoko hezkuntza publikoan eta gobernuak adierazitako bidean pausorik ematen ez badu hurrengo hilabeteetan greba eta mobilizazio dinamika areagotuko dugu.

Nafarroan ere, momentu honetan gobernuarekin irekita dagoen negoziazio prozesuak adierazitako bidean pauso esanguratsurik bermatzen ez duen heinean mobilizaziora joko dugu.
 

 

 

Eragile sozial eta sindikalek elkarretaratzea burutu dugu murrizketen aurka

Gizarte-kolektiboek, sindikatuek eta gizarte-inklusiorako sareek Eusko Jaurlaritzaren aurrean elkarretaratzea burutu dugu Lanbide Arteko Gutxieneko Soldataren (LGS) igoeraren arabera igo dezala Diru Sarrerak Bermatzeko Errenta (DSBE) eskatuz. Krisi egoera honetan ez da bidezkoa eta solidarioa erem gure gizarteko pertsona pobretuen eskubideak eta bizi baldintzak murriztea.

Eusko jaurlaritzak jakinarazi du Kontsumoko Prezioen Indizearen (KPI) arabera gaurkotuko duela Diru Sarrerak Bermatzeko Errenta (DSBE), eta ez Lanbide Arteko Gutxieneko Soldataren (LGS) igoeraren arabera. Horren aurrean, sindikatuek, Gizarte kolektiboek eta Ekain gizarteratzearen aldeko sareak eskatu diote erabaki hori bertan behera uzteko eta DSBEari dagozkion kopuruak LGSaren egoeraren arabera egotzeko.

Eusko Jaurlaritzak berak egindako ikerketa batzuk diotenez, pobrezia bazterketa eta hilabete amanerara heltzeko zailtasunak handitu egin dira krisia hasi zenetik, lanean ari direnentzat zein langabezian daudenentzat; besteak bestem gizarte prestazioak murrizteko politikaren ondorioz. Erabaki politiko horrek ondorio larria Dakar pertsonentzat: ez zaizkie gutxieneko diru sarrerak bermatzen, eta ez zaie aukerarik ematen bizitza apur bat duinagoo izateko.

Gaur egun lana edukitzeak ez du diru-sarrerarik ziurtatzen; horregatik inoiz baino beharrezkoagoa da gizarte babesa indartzea, diru sarrerarik ez duten pertsonek gutxieneko soldata bat izan dezaten eta gizarteak nolabaiteko kohesioa izaten jarrai dezan.

Ez da biezkoa, ez da etikoa ere, gehien pobretu diren pertsonen eskubideak murriztea eta haien bizi-baldintzak okertzea bizi dugun egoera honetan.

Horregatik, gaur kalean batu garen eragile sozial eta sindikalek eskatzen dugu Euskadiko gizarte babesa indartzeko, eta hortaz lanbide arteko gutxieneko soldata igo den ehuneko berean igo dadila DSBEa ere 2017an. Horrez gain, Lanbidek kudeatutako prestazioetako ditu kopuruetan azken bost urtean izan den murrizketa (%7) desagerrarazteko eskatzen dugu, besteak beste, prestazio hauetan: enplegu-pizgarriak, diru sarrerak bermatzeko errenta, pentsio osagarria eta etxebizitzarako prestazio osagarria.

 

 

 

Lau Caprabo denden itxiera eta 18 langileren kaleratzea salatzeko kalera irten dira langileak

0


Caprabo-Eroskiko langileak aste honetarako antolatutako lehen elkarretaratzea burutu dute, 4 Caprabo denda itxiera eta 18 langileen kaleratzea salatzeko. Eroski taldeak urtez-urte irabaziak izanda eta bestelako konponbiderik planteatu gabe, 18 langile kaleratu ditu. Argi dago, Eroskik lanpostu nahikoak dituela, eta Nafarroan dituen hamaika dendetan langileak birkolokatzeko aukera duela. Egoera honen aurrean langileak bestelako neurriak exigitu eta kaleratuak berronartzea exigitu dute.

Enpresa komiteak aspalditik salatu du dendetan dagoen lan-esku falta eta orain Eroski taldea salatzen dugu Capraboko langileen kaleratzeagatik ikusita dendetako egoera. Era berean 18 kaleratzeak komunikatzeko modua lotsagabea izan da,zenbait langile banketxeko notifikazioa jaso zuten, komitea enpresarekin bilduta zegoen momentu berean.

18 kaleratzeak birkolokatzea exijitzen diogu Eroski taldeari, hau burutzeko aukerak dituela badakigulako eta oraingoz borondatea da falta zaion gauza bakarra.

 

 

 

Jasoko zuzendaritzak Adegik markatutako bide berriei ere uko egin die

0

"Zuzendaritzak ez badu ez langileek eskatutakoa, ez bitartekariek proposatutakoa eta ezta bere "nagusiek" diotena aintzat hartzen, nola desblokeatu egoera? Nola iritsi konponbide batetara?". Galdera hauek egin dituzte Itsasondoko enpresako langileek. Hain zuzen ere, enpresa batzordeak onartu du egoera erabat kezkagarria dela hitzarmen honetarako, eta, batez ere, enpresaren etorkizunerako. Gaur, bi hilabete eta erdi bete dituzte greba mugagabe partziala abiatu zutenetik, eta bederatzigarren aldiz hartu dituzte Ordiziako kaleak, manifestazio baten bitartez.

Hauxe da Itsasondoko Jasoko enpresa batzordeak gaur kaleratu duen oharra:

Itsasondoko JASO INDUSTRIAL enpresako langileok, gaur 2 hilabete eta erdi betetzen ditugu Greba Mugagabe Partzialean. Greban, 46 egun daramatzagu eta gaurkoan, 9. manifestazioa egin dugu Ordiziako azokan. Aipatu behar dugu baita ere, 2015 amaieratik ez dugula hitzarmenik eta negoziaketa hasi genuenetik 16 hilabete pasa direla eta oraindik ez dugula akordiorik.

Lehenengo eta behin, argi eta garbi utzi nahi dugu, JASOn dugun gatazkan, arazoa ez dela ekonomikoa, baldintza sozialena baizik. JASOn langileon artean ezberdintasun sozial handiak daude eta gure helburua, hitzarmenez hitzarmez, ezberdintasun hauek murrizten joatea da eta urte batzuetan, JASO enpresa justu eta demokratiko bat izatea.

Hitzarmenean momentu honetan, bi puntuk dute negoziaketa blokeatua, nominaren homogeneizazioak eta gaixotasun bajak. Enpresaren jarrera immobilista ikusirik, langileok mugimendu garrantzitsuak egin ditugu egoerari irtenbidea emateko baina enpresak sistematikoki, proposamen guztiak atzera botatzen dizkigu eta ez dute proposamen berririk luzatzen. Ikusirik Itsasondon akordio bat lortzea ezinezkoa zaigula, PRECOra ere jo genuen, hauek bitartekaritza lanak egiteko eta egoera behingoz desblokeatzeko. Zuzendaritza ez zen Precora aurkeztu eta egoerak enkistatua darrai.

JASO Itsasondoko zuzendaritzaren jarrera erabat kezkagarria da. Gipuzkoako enpresarien patronaletik, hau da, ADEGItik, hitz politak entzuten ditugu, "enpresa barruan, bai zuzendaritzak eta bai langileek elkarrekin bat eginda lan egin behar dugula", "enpresak, konfidantzazko guneak bihurtu behar direla", "Sokatiratik trainerara pasa behar dugula"… Argi dago, Itsasondoko zuzendaritza, aho handiarekin esaten dituzten hitz hauetatik ere oso urrun dagoela eta funtzionamenduan aurrerapausoak eman beharrean, atzeraka doala. Zuzendaritzak ez badu ez langileek eskatutakoa, ez bitartekariek proposatutakoa eta ezta bere "nagusiek" diotena aintzat
hartzen, nola desblokeatu egoera? Nola iritsi konponbide batetara? Egoera erabat kezkagarria da hitzarmen honetarako, eta batez ere, gure enpresaren etorkizunerako.
 

 

 

Zestoako T.S. Fundicioneseko langile ohi batek diskriminazio sindikala jasan du

Urteak dira T.S. Fundiciones enpresa itxi zela. Bada, jakin dugu TS Fundicioneseko jabeetako bat azpijokoan dabilela, tailer txiki batzuen gain presioa egiten, TS Fundicioneseko langileak ez kontratatzeko. Azken adibidea, duela aste batzuk gertatutakoa da: bere enpresa bateko hornitzaile bati, TS Fundicioneseko langile ohi bat kaleratzeko exijitu dio, hornitzailearekin lana egiteari uztearen mehatxupean.

Hauxe da T. S. Fundicioneseko LABeko langile ohiek argitaratu duten oharra, azken gertaeraren harira:

Urteak dira T.S. Fundiciones enpresa itxi zela. Itxiera horren aurrean langileok gure etorkizuna eta lanpostuak bermatzeko bideari ekin beste erremediorik ez genuen izan. Bakarren batek itxieraren erantzukizuna langileon bizkar utzi nahi izan zuen arren.

Garai luze, zail eta gogorrak izan ziren haiek, oraingoak xamurragoak ez direlarik. Baina argi geratu dira borroka haren helburu duinak. Gaur egun, gutariko batzuk GRI Castings enpresan gaude lanean, eta beste batzuk bertako parte izateko zain gaude. Langileok genion bezala, T.S. Fundiciones etorkizuna zuen proiektua zela argi geratu da.

Hori bai, gogoratu nahi dugu, kalera bota gintuzten jabeek, hornitzaileekin, udalekin eta langileekin zorrak utzi zituzten arren, ez dutela inolako erantzunkizunik edo ondoriorik jasan. Horrela dago legedia.

Oraindik kanpoan zai gaudenok ordea, edonoren gisa, aurrera ateratzeko lan bila gabiltza han eta hemen. Guztiok jakitun garen zailtasunekin, gaurko merkatuan tokitxo duin bat egitea zer den jakinik.

Jakin dugu TS Fundicioneseko jabeetako bat azpijokoan dabilela, tailer txiki batzuen gain presioa egiten, TS Fundicioneseko langileak ez kontratatzeko. Azken adibidea, duela aste batzuk gertatutakoa da: bere enpresa bateko hornitzaile bati, TS Fundicioneseko langile ohi bat kaleratzeko exijitu dio, hornitzailearekin lana egiteari uztearen mehatxupean.

TS Fundicioneseko langileok aurrera egin nahi dugu, eta lanpostu bat lortu duintasunez bizitzeko. Baina ez dugu ahazten sufritu genuen guztia. Bada, enpresaren itxieraren eta zorrak uztearen erantzule direnen partetik ez dugu horrelako mehatxu eta diskriminazioak onartuko. Hurrengo asteetan, mehatxu eta diskriminazioarekin amaitzeko kanpaina bat jarriko dugu abian.

Lehen eta orain duintasunez lan egiteko eskubidearen alde borrokatuko dugu. Eta ez dugu kazikerik onartuko gure eskualdean.

Gora langile borroka! 

 

 

KPIaren gainetik dauden soldata hazkundeak eta pentsioak birbaloratzerakoan honen hazkundea kontutan hartzea exigituko ditugu

0

Igaro berri dugun urtarrilean Kontsumorako Prezioen Indizea %0,9 gutxitu da Nafarroan urte arteko tasa %2,9an utziz. EAEn jaitsiera %0,6koa izan da %2,9ko urte arteko tasarekin. Inflazio baxuko eta negatiboko urte batzuren ondoren, badirudi beste espiral inflazionista batean sartzen ari garela, eta horrela bada oso eragin larriak eragin ditzake pentsiodunen eta langilegoaren eros ahalmenean. Testuinguru honetan, eta kontutan edukiz soldaten eros ahalmena etengabe txikitzen ari dela eta pentsioak %0,25 birbaloratzen direla, LAB sindikatuak KPIaren gainetik dauden soldata hazkundeak eta pentsioak birbaloratzerakoan KPIaren hazkundea kontutan hartzea exigituko ditu.

Inflazioak urtarrilean jasan duen desazelerazioa, merkealdi denboraldiaren hasierak “jantziak eta oinetakoak” taldearen prezioaren jaitsiera garrantzitsuan izan duen eraginaren ondorioz gertatu da. Eta era berean, KPIaren beherakadan eragina izan duen beste faktorea, gabonetako oporraldiaren bukaerak bultzatu duen pakete turistikoen prezioen txikitzea izan da.

Aitzitik, gorantz gehien bultza duten errubrikak “etxebizitza” (elektrizitateak jasan duen prezio igoeraren ondorioz), “elikagaiak eta edari ez alkoholdunak” eta “garraioa” (erregaien prezioaren bilakaeraren ondorioz) izan dira.

Hasiera batean KPIaren urtarrileko datuak ez dirudi txarra, baina kontutan eduki behar da neguko merkealdiek emaitza honetan izan duten eragina; adibide moduan, eta jakinik “jantziak eta oinetakoak” taldearen pisua %6,73 ingurukoa dela, ondorio honetara irits daiteke: Estatu mailan KPIa %0,5 gutxitu da, baina “jantziak eta oinetakoak” errubrika kontutan hartu izan ez bagenu, kontsumorako prezioen indizea %0,5 inguru igoko zatekeen. Beste hainbeste gertatzen da EAE eta Nafarroako datuekin.

KPIaren urte arteko datua da kezkagarria; hilabete bakar batean 1,5 puntutako hazkundea jasan du %2,9ra iritsiz, eta azken aldian elektrizitateak eta erregaiek izan duten bilakaera ikusirik, itxura guztien arabera beste espiral inflazionista baten hasieran egon gaitezke.

Testuinguru honetan, eta kontutan edukiz soldaten eros ahalmena etengabe txikitzen ari dela eta pentsioak %0,25 birbaloratzen direla, LAB sindikatuak KPIaren gainetik dauden soldata hazkundeak eta pentsioak birbaloratzerakoan KPI-aren hazkundea kontutan hartzea exigituko ditu, langileen eta pentsiodunen eros ahalmena mantendu ahal izateko.

Euskal jendarteak diru nahikoa sortzen du hau horrela izan dadin. Badago diru nahikoa jendarte aberats, solidario eta berdintasunezkoa sortzeko. Hau helburu izanik, LABek propaganda eguna egingo du hilaren 17an, ostiralez, jendarte bidezkoagoa sortzeko proposamenekin.
 

 

 

Irmoki salatu dugu Agurainen gertatutako azken heriotz istripua

LAB, ELA, ESK, STEILAS, EHNE eta HIRU sindikatuok elkarretaratzea egin dugu gaur Gasteizen, “Prekarietatea hiltzailea, lan istripu gehiagorik ez” lelopean. Bertan atzo goizaldean Agurain inguruan gertatutako heriotz istripua salatu dugu. Bestaldetik, kasu honetan ematen den inplikazio politikoa ere mahaigaineratu nahi dugu. Izan ere, mantentze lanak Arabako Foru Aldundiak egin ditu eta bere momentuan pribatizatu egin zuen.

LAB sindikatuak irmoki salatzen ditu lanean ari zirela hildako azken langileen heriotzak. Hildako azken langilea, COPALSA enpresakoa, mantentze lanak egiten ari zen Agurain inguruko errepide batean eta ibilgailu batek harrapatu zuen eta horren ondorioz, hil egin da. LAB sindikatuak salatu nahi du hau ez dela trafiko istripua soila izan. Batetik, kontuan hartu behar dugu azpikontrata bateko langilea zela eta beraz berriro ere argi gelditu da prekarietatea eta lan istripuak lotuta daudela, kasu honetan ondorio latzenak edukita. Hortaz, salagarria da oso, zein baldintzatan gertatu zen istripua, gaueko ordu txikietan eta prebentziorako eta babeserako neurri nahikorik gabe.

Bestaldetik, kasu honetan ematen den inplikazio politikoa ere mahaigaineratu nahi dugu. Izan ere, mantentze lanak Arabako Foru Aldundiak egin ditu eta bere momentuan pribatizatu egin zuen. Gauzak horrela, pribatizazioak, beti bezala, prekarizazioa ekarri du non enpresak kontratatzen eta azpikontratatzen
dira eta hori guztia langileen eskubideen eta osasunaren kaltetan.