2026-04-13
Blog Page 9

LAB sindikatuak jangelako langileak enpresen blokeoaren aurrean mobilizazioa areagotzera eta “jangelak hustu eta kaleak betetzera” deitzen ditu

LAB sindikatuak salatu du gaur sindikatuek eta jangelen sektoreko enpresek egindako negoziazio mahaiaren bilera inolako aurrerapenik gabe amaitu dela. Enpresek erabateko blokeo-jarrera dute, eta uko egiten diote langileentzat funtsezkoak diren gaiak negoziatzeari: soldatak parekatzea, lizentziak, lan-osasuna, lanaldia, …

LAB argia izan da: soldata parekatzea ez da ukitzen. Patronalaren geldotasunaren aurrean, mobilizazioa areagotzeko deia egin du sindikatuak, enpresek negoziatzen ez badute, erantzuna kalean izango delako. Jangelak hustu eta kaleak betetzeko unea da, lan baldintza duinak eta umeentzako kalitatezko zerbitzua defendatzeko.

LABek salatu du enpresek gezurrak zabaltzen dituztela eta kolektiboa desmobilizatzea bilatzen dutela, langileak eta gizartea nahastuz. Enpresen estrategia argia da: langileen borroka blokeatu, zatitu eta ahuldu.

Sindikatuak gogorarazi duenez, negoziazio mahaian zeuden hainbat enpresari (Auzo Lagun, Cocina Central Goñi, Cocina Central Magui, Eurest, Gastronomía Cantáice-Gasca, Gastronomía Vasca eta Tamar) 18 milioi euroko isuna jarri zien Lehiaren Euskal Agintaritzak 2016an, prezioak adosteagatik eta eskoletako jantokien kontratuak banatzeagatik. Enpresa horiek enpresa kartel bat osatzen zutela ondorioztatu zuen ikerketak, lehia arauak urratuz eta funtsezko zerbitzu publiko bati larriki eraginez.

Onartezina da legez kanpoko praktikak egin dituzten enpresek zerbitzu publiko bat kudeatzen jarraitzea, eguneroko zerbitzua ematen duten langileen baldintzak hobetzeari uko egiten dioten bitartean.

LABek Begoña Pedrosa Hezkuntza sailburuaren berehalako esku-hartzea exijitu du, jangelak azpikontratatutako zerbitzu publikoa direla eta administrazioak blokeo honen aurrean ezer egin gabe ezin duela egon gogoraraziz.

Sindikatuak, gainera, salatu du Mikel Torresek zuzentzen duen Lan sailak ezarritako gutxieneko zerbitzuak gehiegizkoak direla, greba eskubidea larriki mugatzen dutela eta ez dutela batere laguntzen gatazka konpontzen.

Egoera honen aurrean, LABek dei egiten die sektoreko langile guztiei martxoaren 10, 11 eta 12an mobilizazioetan masiboki parte har dezaten. 

Publikoki salatu nahi dugu Lanbideko Lanpostuen Zerrenda berriaren negoziazio-prozesuan benetako negoziaziorik ez dagoela

Zuzendaritzak bultzatutako prozesua presaz, inprobisazioz eta ezarritako epeen menpe ari da garatzen, Lanbideren benetako beharren inguruko diagnostiko serio eta partekaturik gabe. Gainera, tresna honek 1.200 langile ingururi eragingo die, eta, hala ere, ez da eztabaida sakonik egiten ari.

Orain arte egindako bileretan, sindikatuok egiaztatu dugu dokumentuak etengabe aldatzen direla, proposamenak osatu gabe aurkezten direla eta plangintza falta nabarmena dagoela, bereziki funtsezko gaietan. Horien artean dago lanpostu askoren izaera juridikoa aldatzeko aukera, baina zuzendaritzak ez du aldaketa horren ondorioei, baldintzei edo bermei buruzko azalpen argirik eman.

Gainera, kezka are handiagoa da 2027ko urtarrilaren 1erako aurreikusita dagoen egoeraren aurrean, SEPEtik transferitutako funtzionarioak Lanbidera integratuko direnean. Gaur-gaurkoz, ez dago inolako plangintzarik edo proposamenik egoera hori nola kudeatuko den azaltzeko.

Bestalde, negoziazioa gai partzialetara mugatzen ari dela ere salatzen dugu, eta ez direla lantzen funtsezko beste elementu batzuk, hala nola Lanbideko sarearen dimentsionamendua edo LPZaren ikuspegi orokorra.

Egoera honen aurrean, LAB, ELA, CCOO eta UGTk berriro azpimarratzen dugu Lanbideko LPZa ezin dela inposizioz, presaz eta inprobisazioz eraiki. Halako tresna batek negoziazio erreal, garden eta bermeekin egina izan behar du.

Martxoaren 10ean negoziazio-bilera berria dago deituta. Sindikatuok bilera horretara hasieratik defendatu dugun jarrerarekin joango gara: ez dugu babestuko plantillaren aurkako diskriminaziorik edo kalterik ekar dezakeen proposamenik.

Azkenik, lau sindikatuek dei egiten die Lanbideko langileei adi egoteko negoziazio-prozesuaren bilakaerari eta lan-baldintza duinak eta kalitatezko enplegu-zerbitzu publikoa defendatzeko susta daitezkeen ekimenetan parte hartzera. 

LAB, ELA, Steilas, Hiru eta Etxaldek alderdi politikoei eskatu diete Nafarroak bere LGS izateko legea onar dezaten

Datorren martxoaren 12an, osteguna, Nafarroako Parlamentuan bozkatuko da EH Bilduk eta Geroa Baik erregistratutako lege proposamena.

LAB, ELA, Steilas, Hiru eta Etxalderen ustez, martxoaren 17rako deitutako Greba Orokorra da Nafarroak bere LGS ezartzea lortzeko tresnarik eraginkorrena.

Ostegun honetan, martxoaren 12an, Nafarroako Parlamentuan bozkatuko da EH Bilduk eta Geroa Baik erregistratutako lege proposamena, ekimenaren sustatzaile diren sindikatuek hala eskatuta. Ostegun honetako bozketak 2025 osoan zehar mobilizatu diren langile guztien konpromisoaren ondorioa dira, Nafarroak bere LGS izateko.

Lege proposamenaren azken helburua da Nafarroak eskumena izatea Nafarroarako Lanbide Arteko Gutxieneko Soldata (LGS) propioa ezartzeko. Zehazki, lege proposamenak Langileen Estatutuaren 27. artikulua aldatzea du helburu, autonomia erkidegoek beren LGS propioa ezarri ahal izateko. Nafarroako Parlamentuko lege honek Madrilgo Kongresuan beste lege baten onarpena ere beharko luke, eta horretarako jada hasi gara Kongresuko alderdi politikoekin biltzen. Proposatzen ari garen formula juridikoak aurreikusten du mekanismo hau autonomia erkidegoek soilik erabili ahal izatea Estatuko LGS baino handiagoa ezartzeko. Beraz, ekimen honek, legezkoa izateaz gain, ez du Estatuko gainerako langileekin inolako elkartasunik ezik, eta gainera aurrerapauso bat litzateke Nafarroaren erabakitzeko eskubidean.

Nafarroako Parlamentuan legea onartzeko nahikoa litzateke gobernua sostengatzen duten lau talde parlamentarioen aldeko botoa. EH Bilduk eta Geroa Baik legea onartzearen aldeko jarrera azaldu dute. Beraz, legearen onarpena PSNren eta Contigo Zurekinen esku dago. Azken urteotan bi alderdi hauek Espainiako Estatuko LGSren igoera garrantzitsuak babestu dituzte. Behin bermatuta dagoela autonomia erkidego batek ezin izango duela mekanismo hau erabili Espainiako Estatuko LGSren zenbatekoa jaisteko, eta Estatuak jarraituko duela gutxieneko soldataren gutxieneko kopurua soilik finkatzen, ez dute legearen aurka bozkatzeko argudiorik. Aurkako botoak, izan ere, gutxieneko soldata hobetzeko aukerari uko egitea ekarriko luke, logikatik eta Nafarroaren autogobernutik kanpo dagoen zerbait. UPNk ere, bere burua foralista gisa definitzen duen alderdiak, Nafarroak eskumen hau bere gain hartzearen alde bozkatu beharko luke, gutxienez PP eta Voxengandik bereizteko.

Nafarroak LGSren zenbatekoa finkatzeko eskumena bere gain hartzeko aukera bideragarria, legala eta zentzuzkoa da. Nafarroan bizi kostua Espainiako Estatuko batez bestekoa baino handiagoa da, eta Espainiako Estatuko gutxieneko soldataren bidez oso zaila da hilabete amaierara iristea Nafarroan. Espainiako Estatuko LGSren zenbatekoa ez dator bat Nafarroako errealitate sozioekonomikoarekin. Izan ere, 1.221 eurok ez dute bermatzen Nafarroan pobrezia egoeratik ateratzea, ezta lanaldi osoan lan egiten duten pertsonen kasuan ere. Horregatik, Nafarroak 1.500 euroko LGS propioa izan dezala aldarrikatzen dute sindikatuek. Horrek lan merkatuan egoerarik okerrenean dauden pertsonei egingo lieke mesede (migratzaileak, emakumeak, desgaitasuna duten pertsonak, gazteak…), eta gainerako soldatak ere gora bultzatuko lituzke, eta horrek gizarte prestazio hobeak ekarriko lituzke.

LAB, ELA, Steilas, Etxalde eta Hiru sindikatuen ustez, Nafarroako gizarteak gehiengoz ez luke ulertuko ekimen honen aurkako jarrerarik edo ezezkorik, guztientzat ona eta positiboa delako. Are gutxiago ulertuko litzateke Nafarroaren aurkako arrazoi identitario unionista eta zentralistetan soilik oinarritutako ezezkoa. Horregatik, uste dute kalean eta lantokietan presioa egiten jarraitu behar dutela, Nafarroako langile askoren bizi baldintzak hobetuko lituzkeen aldarrikapena lortzeko. Martxoaren 17rako deitutako Greba Orokorrak bultzada erabakigarria emango dio Nafarroan 1.500 euroko LGS propioa lortzeari. Horregatik, langileei grebarekin bat egiteko eta mobilizazioetan parte hartzeko deia egiten diete.

SEAk sektorearentzat atzerakoia den proposamena eraman du Arabako metalgintzako mahaira

Ez du eros ahalmena bermatzen, ez dauka jardunaldi jaitsierarik eta hainbat arlotan eskubideak galtzea proposatu du.

Gaur, martxoaren 9an, SEAk Arabako metalgintzako negoziazio mahaira bere proposamena eraman du. Bertan, argi geratu da patronalak ez duela borondaterik hitzarmenak eduki duinak eta sektoreak behar dituenak emateko, eta borrokaren bitartez eskuratu beharko direla.

Izan ere, ekarri duen proposamena honela laburtu daiteke:

  • Ez du eros ahalmena bermatzen
  • Ez du jardunaldi jaitsierarik proposatu
  • Hainbat arlotan, atzera pausuak proposatu ditu. Adibidez: 
  • Malgutasuna, 100 ordutik 295,5 ordutaraâ—¦ 
  • Aldi Baterako ezintasunetan atzera pausoak, bai lanekoetan eta baita arruntetan ere. 

LABetik berriro diogu: ez dugu inola ere onartuko urteetako borrokaz lortu diren eskubide bakar bat galtzerik. Patronalak betiko mantra errepikatu du: absentismo deitzen duena (finean, eskubideak dira; senide bat hiltzen zaigunean baimena hartzea, edota mediku batek horrela erabakita lanera ez joatea). Ez du bere erantzukizunik hartzeko inongo asmorik. Azken urteetan dirutzak jaso dituzte etekinetan enpresek, eta aberastasunaren banaketa geroz eta desorekatuagoa da. Bada, beraien proposamenak egoera betikotzea, eta gainera, langileek eskubideak galtzea dakar. Ez da inola ere onargarria. Halaber, sindikatuek egin ditugun hainbat proposamenen inguruan ez dago erantzunik, eta hauetaz hitz egitea ere saihesten saiatu da patronala. Plataformek posizionamendua markatzen dute, bai sindikatuena eta baita patronalarena. LABetik hitzarmenean hobetu beharrekoa identifikatu dugu. SEAk atzera pausuak eta prekaritatea areagotzea proposatzen. du. Iraingarria da.

Horrenbestez, bi mezurekin amaitu nahi dugu ohar hau:

  • Patronalari. Utzi ditzala aitzakiak eta negarrak alde batera, bere erantzukizuna onar dezala eta behingoz ekar ditzala sektoreak behar eta merezi dituen edukiak mahaira, benetako negoziazio bat martxan jar dezagun. Denborarik galdu gabe. 
  • Sektore osoari: patronalak mezu argia bota die langileei. Eta honen aurrean, mobilizazioa eta aktibazioa izango dira egoera iraultzeko berme bakarrak. 

LAB sindikatuak enpresei soldata igoeren inguruan gezurretan aritzea leporatu die, eta martxoaren 10, 11 eta 12an jangelak hustera deitu du

LAB sindikatuak gezurtatu egin ditu enpresek jangeletako ustezko soldata igoeren inguruan zabaldutako azken informazioak.

Igoera horiek ez dira egungo negoziazioaren parte, nahitaez bete beharreko soldata-igoerak baitira, lan-kontratudun langileentzat eta funtzionarioentzat dagoeneko hitzartuta daudenak. Negoziazioaren lorpen gisa aurkeztea iritzi publikoa eta langileak manipulatzeko modu bat da.

LABek salatu du enpresek langileen soldata parekatzetik aldentzen saiatzen ari direla, Hezkuntza Sailak horretarako bideratzen duen diru partidaz baliatzen diren bitartean. Diru publikoa langileen baldintzak eta zerbitzuaren kalitatea hobetzeko balio beharko lukeena eta, hala ere, enpresak beren mesedetan erabiltzen ari direna.

Egoera horri gutxieneko zerbitzu batzuk gehitu behar zaizkio, LABek gehiegizkotzat jotzen dituenak, kontuan izanik jangela ez dela funtsezko zerbitzu bat. Gainera, familien eta ikastetxeen artean nahasmena sortzen ari dela salatu dute etxetik janaria eramateko aukeraren inguruan, araudiak berak debekatzen duenean.

Egoera honen aurrean, LABek mobilizaziorako dei argia egiten du: “Eskoletako jantokiak hustu eta kaleak betetzeko unea da” martxoaren 10, 11 eta 12an.

Datorren astelehenean negoziazio-mahai berri bat egongo da, baina enpresek ez dute baieztatu ere egin joango direnik, joan den martxoaren 4an negoziazioa utzi eta gero, joan den azaroan izan zuten jarrera errepikatuz.

Dulantziko RTA (Revestimientos de Tuberia y Accesorios, S.L) enpresako langileek planto egin dute azken lan istripuaren aurrean eta segurtasun neurri errealak exijitu dituzte

RTA enpresako langileek gaur planto egin dute azken asteetan izan diren istripuen harira. 2026an jada 3 istripu izan dira. Datu horrek agerian uzten du ez gaudela gertakari isolatu baten aurrean, baizik eta prebentzio sistemaren hutsune larri eta egiturazko arazo baten aurrean.

Aspalditik salatzen ari dira bide desberdinetatik enpresan ez direla Lan Arriskuen Prebentziorako Legeak ezartzen dituen gutxieneko neurriak betetzen. Segurtasun protokoloak ez dira behar bezala aplikatzen, baliabide material eta pertsonalak eskasak dira, eta prebentzioaren kultura bigarren mailan uzten da ekoizpen-helburuak lehenetsiz.

Horregatik, gaur kontzentrazioa egin dute enpresaren ate aurrean, lan baldintza seguru eta duinak aldarrikatzeko. Argi eta garbi adierazi dute: osasuna ez da negozio bat. Ekoizpena eta irabazi ekonomikoak ezin dira langileen segurtasunaren gainetik jarri.

RTA enpresako zuzendaritzari honako hau exijitzen diote:

  • Lan arriskuen ebaluazio integrala eta eguneratua, langileen ordezkariekin adostua.
  • Segurtasun neurri eraginkorrak eta berehalakoak ezartzea, beharrezko inbertsio ekonomikoa eginez.
  • Prebentzio delegatuekin eta langileen ordezkariekin benetako negoziazioa irekitzea.
  • Istripuen inguruko gardentasuna eta informazio osoa bermatzea.

Benetako neurriak hartu ezean, langileek ez dute baztertzen mobilizazioak areagotzea, lanuzte partzialak edo osoak barne. Ez dute onartuko gure eskubideak urratzea eta gure osasuna arriskuan jartzea.

Azkenik, elkartasuna eta babesa eskertu diete mobilizazioarekin bat egin duten guztiei. Borroka hau ez da soilik RTA enpresakoa; lan baldintza duin eta seguruak bermatzearen aldeko borroka kolektiboa da.

LABek salatu du ez dagoela arrazoirik altzairutegia ixteko, ezta Tubos Reunidosen enplegu-erregulazioko espedientea aplikatzeko ere, eta ohartarazi du gatazkak kontsultalditik harago jarraituko duela

Tubos Reunidosek planteatutako EEEaren kontsultaldiaren azken bileratik egun gutxira, LABek argi eta garbi berresten du ez dagoela altzairutegia ixtea edo 301 lanpostu suntsitzea justifikatzen duen arrazoirik. Asteetan bilerak egin ondoren, enpresako zuzendaritza ez da gai izan neurri hori saihestezina dela frogatzeko, ezta enpresaren etorkizunerako, bere jarduera industrialaren funtsezko zati bat nahitaez desegin beharko dela frogatzeko ere.

Aitzitik, prozesu honek agerian uzten ari dena enpresaren gardentasun falta kezkagarria da. Orain arte aurkeztutako dokumentazioak ez du planteatutako neurrien larritasuna justifikatzen, eta galdera ugari uzten ditu erantzunik gabe Tubos Reunidosen garatu nahi den industria proiektua benetan zein den jakiteko.

Ildo horretan, LABetik berriro planteatu dugu oraindik erantzunik gabe jarraitzen duen gai bat. Azken hilabeteetan publikoki hitz egin da altzairutegiak batzeko aukeraz, José Ignacio Jainaga enpresariak bultzatuta. Jokaleku horri buruz galdetu diegu bai enpresako zuzendaritzari bai erakundeei, eta inork ez du argi eta garbi erantzun nahi izan.

Azalpen falta horrek arrazoizko susmo bat baino ez du elikatzen: plantillari eta negoziazio mahaiari helarazten ez zaien industria plan bat egon daitekeela. Benetan tamaina horretako enpresa-operazioak aztertzen ari badira, langileek jakiteko eskubidea dute. Ezin da fede onez negoziatu enpresaren etorkizunari buruzko informazio garrantzitsua ezkutatzen den bitartean.

Horregatik guztiagatik, LABetik zuzenean interpelazioa egiten diegu euskal erakundeei. EAJk eta PSEk osatzen duten Eusko Jaurlaritzak bere esku ditu industria eta enplegu arloko ardura nagusiak. Ez da onargarria tamaina horretako enplegu-suntsiketa prozesu baten aurrean anbiguotasunean eta konpromiso argirik gabe jarraitzea.

Zentzu horretan, komunikabideetan zabaltzen ari diren baieztapen batzuk ere gezurtatu nahi ditugu. Erakundeetatik esaten ari dira enpresa-batzordearekin harremana dutela, baina LABetik argitu behar dugu hori ez dela egia, edo behintzat ez dela egia gure sindikatuari dagokionez. Bilera bakarra otsailaren 13an egin zen, enpresa-batzordeak berak eskatuta. Harrezkero, erakundeen aldetik ez da harreman edo ekimen berririk izan langileen ordezkariekin biltzeko.

Hain zuzen ere, gaur, ostirala, langileek elkarretaratzea egin dute Sabin Etxearen aurrean, EAJren egoitzaren aurrean, Aitor Estebani enpresa-batzordearen izenean zuzendutako gutun bat emateko. Gutun horretan eskaera argiak egiten dira Eusko Jaurlaritzak enpleguaren eta enpresaren etorkizun industrialaren defentsan paper aktiboa har dezan.

Tubos Reunidosek bizi duen egoera ez da arazo txiki bat, ezta enpresa baten barne-kontu hutsa ere. Jokoan dago Aiaraldeko eta Ezkerraldeko etorkizun industriala, baita ehunka lanpostu zuzen eta zeharkako ere, desindustrializazio prozesu etengabeak urteak daramatzaten bi eskualdetan. 

LABetik argi utzi nahi dugu gatazka ez dela amaitzen enplegu-erregulazioko espedientearen kontsulta-aldiarekin. Prozesu horren amaiera edozein dela ere, Tubos Reunidosen enpleguaren eta industria-jardueraren defentsak aurrera jarraituko du.

Plantillak azken asteetan erakutsi du bere determinazioa eta mobilizatzeko gaitasuna. Eta LABen argi daukagu gatazka hau denboran luzatuko dela enpresak kaleratzeak inposatu eta altzairutegia justifikaziorik gabe ixteko asmoari eusten badio.

Lanpostu guztiak defendatzen jarraituko dugu, gardentasuna eskatzen eta erakundeei beste aldera begiratzeari uzteko eta dagozkien erantzukizunak beren gain hartzeko eskatuz. 

Herri eta auzoetako Greba Batzordeek deia egin dute herritarrek M17an parte hartzeko

Nafarroa osoan sortutako herri eta auzoetako 30 Greba Batzorde baino gehiagotako ordezkariak batuak eta elkarrekin azaldu dira martxoaren 17ko Greba Orokorra eta bere aldarrikapen nagusia babesteko: 1.500 euroko gutxieneko soldata propioa izatea, Nafarroan erabat beharrezkoa eta zentrala deritzotena.

Eskaera hori, azaldu dute, bizi eta lan baldintza duinen aldeko borrokaren baitan dago, eta aurre egiten dio langile pobreen herriak sortzeko kapitalak eta faxismoak duen estrategiari. Helburu horrekin, martxoaren 17an herri eta auzoak gelditzeko konpromisoa adierazi dute Greba Batzordeek eta herri eta auzoetako bizilagunei parte hartzeko deia egin diete.

Eskualdeka, herrika eta auzoka Tuteratik Beraraino, Nafarroa osoa zeharkatuz antolatuta daude Greba Batzordeak. 30 batzorde baino gehiago eratu dira eskualde guztietan banatuta, grebaren deialdia eta aldarrikapena lantegi eta lantokietatik harago zabaltzeko asmoz.

Komunikabideekin izandako prentsaurrekoan, batzordeen ordezkariek ohartarazi dute aberastasuna eta boterea gero eta esku gutxiagotan kontzentratzen dela, eta bitartean, hainbat sektoretako gero eta langile gehiago bazterketa egoeran daudela. “Enpresariak gure kontura aberasten dira dena prekarizatuz. Horrez gain, sustatzen dituzten soldata eskasek, saltoki handien mesedetan, ezin dute gure herri eta auzoetako tokiko komertzioa bultzatu”. Horregatik, bat egiteko, antolatzeko eta kalera ateratzeko deia egin dute: “Martxoaren 17an herriak eta auzoak gelditzera goaz. Ez ditugu langile pobreen herri eta auzoak nahi. Soilik hemen erabakitako soldatek ziurta ditzakete bizi baldintza duinak denontzat”.

Horrez gain, Greba Batzordeek salatu dute Nafarroako Patronalak, UGT eta CCOO sindikatuek, Nafarroako Gobernuak eta eskuinak eskutik helduta ari direla langileen aurka, “aberastasunaren banaketa justua izateko gutxieneko soldata hemen erabaki eta hobetzeari uko eginez”. EH Bilduk eta Geroa Baik lege proposamena aurkeztu dute, datorren martxoaren 12an bozkatuko dena, eta honen onarpena PSN eta Contigo-Zurekin alderdien esku egongo da.

“Hemen bizi garenon oinarrizko beharrak asetzeko adina diru-sarrera egotea saihestu nahi dute Espainiaren izenean”, kritikatu dute batzordeko kideek. Haien ustez, gutxieneko soldata bakarra inposatzeak arrakala ekonomikoa sakontzen du eta identitate unionista sentimendua lehenesten du nafar langileen interesen defentsaren gainetik, logiko, zilegi, justu eta egingarritzat jotzen duten aldarrikapenari bide guztiak itxiz.

“Ez dago beste biderik, martxoaren 17an kalera atera behar gara”

Herritarren artean etxebizitza eskubidea bermatuta ez duten bizilagunak daudela adierazi dute Batzordeek, eta prekarietatea gehien pairatzen dutenak emakumeak, gazteak eta migratzaileak direla. “Gure auzokideak dira, langile klase berekoak gara. Beraz, ez dago beste biderik, martxoaren 17an kalera atera behar gara, denok bat”. Nafarroan gutxieneko soldata propioaren aldarrikapena, defendatu dute, “merezi duen borroka da, hemen lan egin eta bizi garen pertsona guztiei mesede egiten dielako, zerbait zentrala eta, une honetan, lor daitekeena”.

Azkenik, herritar eta langile guztiak gonbidatu dituzte haien herri eta auzoetan antolatuko diren ekintzetan parte hartzera eta azaldu dute arratsaldean, herri eta auzoetako langile zein eragile sozialekin batera, mobilizazio deszentralizatuak egingo dituztela. “Martxoaren 17an lehen ordutik gure herri eta auzoetako kaleetan aurkituko gaituzue.”

LAB, ELA, STEILAS, HIRU eta ETXALDEk alderdiei eskatzen diete gutxieneko soldata propioa lortzeko urrats eraginkorrak eman ditzaten

LAB, ELA, STEILAS, HIRU eta ETXALDE sindikatuek kritikatu egin dute EAJk eta PSEk Eusko Legebiltzarrean hartutako jarrera gutxieneko soldata propioaren inguruan, euren ardurari uko egin, eta saihestu nahi dituztelako gaiarekiko benetako urrats eraginkorrak. Era berean, sindikatuek salatu dute eztabaida negoziazio kolektiboaren aipamen orokorretara mugatu nahi dutela, patronala interpelatu gabe, eta beharrezko eskumenak eskuratzeko konpromiso argirik hartu gabe.

Sindikatuek azpimarratu dutenez, azken urteotan nabarmen areagotu dira lan-prekarizazioa eta bizitzaren kostua. Estatutik ezarritako gutxieneko soldatak ez dio erantzuten Euskal Herriko errealitate sozioekonomikoari, eta enplegua dutenen arteko pobrezia gero eta hedatuago dagoela ohartarazi dute. Egoera horren aurrean, funtsezkotzat jo dute hemen erabakiko den gutxieneko soldata propio bat ezartzea.

Testuinguru horretan, EH Bilduren mozioak sindikatuek proposatutako hainbat neurri zehatz jasotzen dituela nabarmendu dute: patronala interpelatzen dute negoziazioari ekiteko deia eginez; Eusko Jaurlaritza ere bai, eskatzen baitiote, batetik, bermatu dezala gutxienez 1.500 euroko soldata diru publikoz finantzatutako enpleguetan, eta, bestetik, konpromisoa har dezala gutxieneko soldata propioa legez ezarri ahal izateko behar diren eskumenak Estatuko Gobernuarekin negoziatzeko.

Sindikatuen esanetan, EAJk eta PSEk, aurkeztutako osoko zuzenketan, azken urtean euskal gehiengo sindikalak egindako lanketa existituko ez balitz bezala jokatu dute. Negoziazio kolektiboari aipamen orokorra egin diote, baina patronala interpelatzea saihestuz.

Gogorarazi dute, gainera, 140.000 sinadurek babestutako Herri Ekimen Legegilearen bidea aztertzea eta, eskumena lortze aldera, sustatzea EAJ-PSEren esku egon dela. Gaurko eztabaidan berriro ere agerian geratu da Eusko Jaurlaritza sostengatzen duten alderdiek patronalaren jarrerarekin bat egin dutela, gutxieneko soldata propioaren aldarria errealitate bihurtzea zailduz.

Sumarrek aurkeztutako zuzenketa, egokia zanik ere, mugatua da sindikatuentzat, auzia negoziazio kolektiboaren esparrura mugatzen baitu, eskumenak eskuratzeko lege aldaketaren aferari heldu gabe.

Konpromiso zehatzak alderdiei eta interpelazio zuzena Confebaski

LAB, ELA, STEILAS, HIRU eta ETXALDEren arabera, gutxieneko soldata propioa ez da aldarrikapen sinboliko bat, baizik eta tresna eraginkorra langileen lan eta bizi baldintzak hobetzeko; lan-harremanak bertan erabakitzeko bidea; pobrezia eta prekaritatea mugatzeko bitartekoa, eta soldata-arrakala murrizteko gakoa.

Alderdi politikoei eskatu diete interes alderdikoiak alde batera utzi eta euskal langileriaren mesedetan erabaki politiko ausartak hartzeko, dagokien ardura beren gain hartuz eta patronala modu argian interpelatuz. Zentzu horretan, sindikatuek deialdia helarazi diote Confebaski martxoaren 24rako negoziazio-mahai berrirako, eta bertaratu dadin exijitu diote. 

Azkenik, sindikatuek adierazi dute mobilizatzen eta presionatzen jarraituko dutela, instituzioek eta patronalak euren erantzukizuna har dezaten, eta gutxieneko soldata propioa errealitate bihur dadin. Ildo horretan, martxoaren 17rako deitutako greba orokorrak aldarrikapen horri bultzada erabakigarria emango diola ziurtatu dute, eta Hego Euskal Herriko langileei greba babestu eta mobilizazioetan parte hartzeko deia egin diete.