Elkarretaratze batera deitu dute biharko, azaroak 24, Ibon Iparragirre eta gaixorik dauden beste presoen askatasuna eskatzeko. Mobilizazioa 11:00etan izango da, Galdakaoko ospitalaren aurrean, Kalera! plataformak deituta.
Blog Page 875
Aurrekontu burujabe, sozial eta parte hartzaileen aldeko apustua berretsi dugu Nafarroan
LABek Nafarroako 2018rako aurrekontu proiektuaren irakurketa kritikoa egin du, ez dituztelako nafarren aldaketa politiko eta sozialerako nahiak asebetetzen. Aurrekontu hauek ez dira iristen gizarteak eta langileok nahi dugun aldaketa sozial eta politikoaren mailara; ez dira parte-hartzaileak, gizarteak eta langileek ez baitugu aukerarik izan benetako ekarpenak egiteko eta nahi ditugun aurrekontuen gainean erabakitzeko; eta Madrilek eta neoliberalismoak ezartzen dituzten mugak errespetatzen eta onartzen dituzte, eta, beraz, ez dira aurrekontu burujabeak. Agerraldi bat egin dugu gaur Iruñean, irakurketa honen guztiaren berri emateko.
Uxue Barkosen Nafarroako Gobernuak aurkeztutako 2018rako aurrekontuen aurreproiektuak, berriro ere, Nafarroako gizarteak eta eragileok borrokatu dugun aldaketa politiko eta sozialaren mailara iristen ez diren aurrekontuak uzten gaitu.
Horrela, aurrekontuen bitartez, politika publikoak garatzeko eta aldaketa politiko eta sozialean sakontzeko Nafarroako Gobernuaren borondate eza agerian geratzen da.
Hori dela eta, politika publikoen ereduaren aldaketari dagokionez, LAB sindikatutik bi muga ezberdin ikusten ditugu.
Alde batetik, Madriletik Espainiako gobernuaren eskutik, UPN-PSN Erregimenaren laguntzarekin ezartzen diren mugak (Hitzarmen Ekonomikoaren blokeoak aipamen berezia berezi bat behar du, urtero nafarrentzat 100-200 euro milioi suposatzen duelako), eta beste alde batetik, Nafarroatik Geroa Baiko Gobernua bera, Garapen Ekonomikorako Lehendakari ordea den Aierdi jaunaren eskutik, garatzen ari den politika batzuen ondorioz sortzen diren mugak.
1. Madriletik ezartzen diren arauak (mugak) errespetatzen eta onartzen dira
Aurrekontu hauek, Madriletik ezarritako defizit-aren helburua, gastu maila, eta zorpetzearen mugak errespetatzen dituzte. Honen ondorioz, neoliberalismoaren printzipio eta muga hauek errespetatzen dituzten aurrekontuak egoera iraultzeko ez dira inoiz baliagarriak izango.
Nafarroako gobernuak desobedientziarik ez duela egingo bistakoa da, beste gauza da bere burua aldaketaren gobernutzat duenak printzipio hauek kritikatu gabe egitea aurrekontuak. Arazoa ez da errespetatzen dituela, arazoa da bereak egiten dituela eta gobernuaren jardunbidearen oinarri bihurtzen dituela.
2. Aldaketaren gobernuak ez du gastu sozialaren pisuan sakoneko aldaketarik ekarri. EZ du esku hartze publikoan sakoneko aldaketarik bultzatu
2010n jo zuen goia gastu sozialak, aurten da kopuru hori berriro gainditzen den aurreneko aldia. 2010ean 2.312,7 milioi izan ziren gastu sozialera joan zirenak, 2018an 2.320,7 joango dira.
Horrela da kopuruak parekatzen baditugu, baina gastu sozialaren pisua txikiagoa izaten jarraitzen du 2010arekin alderatzen badugu. Orduan BPGaren %12,5 zioan gastu sozialera, orain %11,2. Orduko pisua parekatzeko 266,6 milioi gehiago sartu beharko lirateke gastu sozialean.
Gastu sozialak gastu osoan duen pisua jaitsi egin da ere, 2010ean gastatzen den guztiaren %58,1 atal sozialean gastatzen zen. Orain %55,8a da.
Laukotearen gobernuaren bilakaerari begiratzen badiogu egia da gastu soziala indartu egin dutela urtez urte, baina pasa den urtearekin alderatuz 58,3 milioiko igoeraz ari gara. EZ dago jauzi nabarmenik, EZ dago politikak aldatu direla esateko (aurrekontu politika) arrazoirik.
Izan ere, aurrekontu hauekin laukotearen gobernuak ez ditu politika publikoak indartu, ez du sektore publikoaren esku hartzea hobetu. Zorra ordaintzera doan dirua kentzen badugu, gastuaren pisua gutxitu egin da BPGarekin alderatuz. 2010 BPGaren %20,7 zen politika publikoetara zuzentzen zen gastua; 2018an %18,5 izango da. Pasa den urtean %18,8 zen. UPNrekin %18,6 zen. Gora beherak txikiak dira, EZ dago sakoneko aldaketarik, ez dago benetako aldaketarik.
Gastu sozialaren igoera ez da %3ra iristen, izaera ekonomikoa duten jardueretan sartuko duten dirua %7,9 igotzen da. Beraz, datu honek harritzen gaitu, eremu pribatura doan diru publikoa %7,9 handitu dela suposatu daitekeelako, politika sozialetara doan dirua %2,6 igo den bitartean.
3. Politika publikoak indartzeko diru sarrerak handitu egin behar dira eta horretan ez dago aldaketa handirik
LABetik gastu maila igotzeko eskatzen dugu, gastu sozialerako diru gehiago gordetzea nahi dugu. Baina ez hori bakarrik, garapen eredua zuzentzeko eta ekonomikoa sektore publikoaren ekimenez indartzeko politika publikoak behar ditugu. Gaur egun ezin da zorpetzearen bidez egin (eztabaidagarria da bide hori zuzena den edo ez), baina argi dago aurrekontuak hobetu daitezkeela diru sarrerak handitzen badira.
Nafar gobernuak erreforma fiskala egin zuen orain urte bete. Hor zegoen diru sarrerak handitzeko aukera, aberastasuna banatuz justizia soziala indartzeko aukera. Aurrekontuak aztertuz esan dezakeguna da honetan KALE egin dutela.
Egia da diru sarrerak handitzen direla, 132 milioi gehiago sartuko dituzte. Baina hauetatik bakarrik 6 milioi izan dira aldatu diren arauen ondorioz jasotakoak. Hau da, sarrerak igotzen dira bilakaera ekonomikoagatik eta ez erreforma fiskalagatik.
Erreformak ez du balio izan jauzi bat emateko diru sarreretan. Eta EZ du balio izan fiskalitatea justuagoa izateko Nafarroan, jasoko den horretan gehiena lan errentetatik etortzen direlako. Enpresa zerga bidez jasoko dena pasa den urtekoa baino gutxiago izango da.
4. Ez dira parte hartzaileak, ezta burujabeak ere
Formari dagokionez, berriro ere, Gobernutik prozedura parte hartzailea jarri ez izana erabat onartezina dela iruditzen zaigu. Herritarrok eta eragileok gure aurrekontuetan parte hatzeko eskubidea izan behar dugu.
Beti esaten dugun moduan, Nafarroan herritarron eskubideak eta beharrak ziurtatzeko aberastasun nahikoa dago, baina ikusita aurrekontu burujabe, sozial eta parte hartzaileak izateko ditugun mugak, ezinbestekoa da Nafarroako gizartearen erabakitzeko eskubidearen defentsa eta apustua. Nafarroak eta bere herritarrok, zilegitasun osoa dugu nahi ditugun aurrekontuak eta eredu ekonomiko eta soziala erabakitzeko, baita gure autogobernua eta estatus politikoa erabakitzeko ere.
Heziketa Bereziko langileen %75 baino gehiagok egin du greba
Ehunka pertsonak hartu du parte Lakuan, Eusko Jaurlaritzaren egoitzaren aurrean, egndako mobilizazioetan. Iazko grebek baino oraindik ere jarraipen zabalagoa izan du gaurko deialdiak. Grebara deiturik zeuden 1.000 langile ingurutik %75 baino gehiagok egin du bat lanuztearekin, LAB, ELA eta STEILAS sindikatuok deituta.
Grebarekin bat eginez ehunka lagun (Hezkuntza Laguntzako Espezialistak, Fisioterapeutak, Zeinu Hizkuntza Interpreteak, Terapeuta Okupazionalak, Langile Sozialak eta Transkriptoreak) irten da kalera Hezkuntza Publikoko Heziketa Berezian egun bizi dugun egoera salatu, gure aldarrikapenak plazaratu eta Eusko Jaurlaritzaren Hezkuntza Sailari ere, egoerari konponbidea emango dion edukiz beteriko benetako negoziazio prozesu bat gara dezan eskatzeko.
Hauek dira, lan-baldintza hobetu eta hezkuntza behar bereziak dituzten ikasleei ere hezkuntza on bat bermatzeko, azken urteetan behin eta berriro mahai gainean jarri ditugun aldarrikapenak:
-2003 geroztik berritu gabe dagoen hitzarmena negoziatu eta berritu.
-Hezkuntza Behar Bereziak izendatzeko Hezkuntza Sailak gogortu dituen irizpideak zabaldu eta, honen baitan, behar berezia duten ikasleen eta beharren mailaren araberako plantilla handitzea. Lan-kargak arindu heziketa lana modu egokian garatu ahal izateko.
-Hezkuntza Laguntzako Espezialisten asteko jarduna murriztu, mugatu eta zehaztu.
-Lanaldi partzialak mugatu eta posible diren guztiak lanaldi oso bihurtu.
-Egun Lanpostu Zerrendatik kanpo daude egiturazko 400 postutik gora. Beraz Lanpostu Zerrendak benetako beharretara egokitu behar dira eta handitu.
-Behin-behinekotasuna %6ra jaitsi, horretarako 400 lanpostutik gora egonkortuz.
-Murrizturiko soldata eta %12tik gorako eros-ahalmen galera berreskuratu.
-Hezitzaileon soldatak egiten den heziketa lanaren baitan nabarmen hobetu.
-165 egunetik gora lan egiten dugun ordezkoentzat uda kobratzeko eta puntuatzeko eskubidea bermatu.
-Bajak bere osotasunean ordaindu, gaixotzen garen langileok zigortzeari utziz.
-Erretiroa erraztu eta laguntzeko neurriak berreskuratu.
Orain arte Eusko Jaurlaritzak ez du proposamen hauen inguruko benetako negoziazio asmorik agertu. Azken asteetan, propagandaz bildurik plazaratu dituzten aurrekontu egitasmoek, ez dute ez Heziketa Berezian ezta borrokan dauden hezkuntza publikoko gainerako sektoreetan ere, egungo egoerari irtenbidea emateko inolako neurririk jasotzen.
Hezkuntza Sailari Heziketa Bereziko hezitzaileon egoeraren larritasunari eta gure aldarrikapenei erantzungo dien negoziazioa abian jar dezala eskatzen diogu. Horrela ez bada, greba eta mobilizazio dinamika mantentzea beste biderik ez digute utziko.
Kupoa berritzearen inguruko EAJ eta PPren arteko akordioa aldebikotasun lilura da Estatuaren aldebakartasuna ezkutatzeko
Posiblea den azalpen bakarra, ultraliberal guztiek egiten dutena egiten duten ultraliberal hutsak direla. Baliabide publikoak (fiskalitatea, aurrekontuak eta politika publikoak) kapital finantzieroaren zerbitzura jartzen ditzutenak; zerbitzuak, herritarren beharrizanak eta bizitza bera pribatizattzen dituztenak gutxi batzuk besteen kontura negozioa egin dezaten eta euren jarduera politikoaren bidez enpresa multinazional handietako administrazio kontseiluetara iritsi.
Kupoa, Kontzertuaren Ekonomikoaren zati bezala, EAEk Estatuak aldebakarrez erabakitako zerbitzuen kostea ordaintzen duen aldebiko prozedura da. Modu progesiboan hustuz joan da EAEren gaitasun konpetentzialak, politika publikoen esparru guztian oinarrizko lege estatalen garapenaren bidez, modu esanguratsuan murriztu da aldebiko akordioen aukera funtsezkoak diren gaietan, hala nola osasungintza, hezkuntza, babes soziala, enplegua, politika ekonomiko eta finantziarioa, energía, kanpo-merkataritza, inbertsio estrategikoak, etab.
Aldebakartasun horren adibide paradigmatikoa Aurrekontu-Egonkortasun eta Iraunkortasun finantzierorako Lege organikoa da. Gastu publikoaren lehentasunak zehazten ditu legeak, zerbitzu publikoen garapena eta honetarako beharrezko diren langileen kontratazioa eragozten du, bankuei zilegia ez den zorra ordaintzeko eta zero defizitaren inposazioa ahalbidetzeko.
Aldebakartasunaren beste adibide bat bankuak erreskatatzeko estatuaren erabakia, orain arte 60.600 milioi eurotako zuloa eragin duena honezkero kontu publikoetan, honen dagokion zatia kupo bidez ordaindu beharko da zehazten den neurrian. Gainera, 2017ako 32.171 milioi euro ordaindu beharko ditu
Estatuak. Honen zati bat ere ordaindu beharko du EAEk
Estatuak gastu eta inbertsioak erabakitzen ditu defentsak, administrazio publikoetan, errege etxean, kanpo politikan, polizian, abiadura handiko sarean, banku eta enpresen aktibo toxikoen erosketan, politika ekonomiko eta industrialean eta inbertsioetan, gero kupo bidez dagokion partean ordaintzen direnak.
Lortutako akordioak ontzat ematen ditu Estatuaren aldebakarreko prozedura hauek eta kipo bidez, euskal instituzioek estatukoekiko duten menpekotsaunaren ordainteko kupo bidez eguneratzera mugatzen da. Bestalde, akordioa aurreko Kupoaren legean jasotakoa beherantz negoziatzearen ondorioa baino ez da eta datorren bosturtekoaren urteroko ordainketaren igoera atzerapenen ordainketa diferituak leunduta.
Kontzertuak ez ditu eragozten Estatuaren aldebakarreko erabakiak; ez du estatuaren injerentzia eta interbentzioa mugatzen EAEko kontuetan, 2012/2 Lege Organimoaren eta konstituzioaren 135 artikuluaren bidez. Gainera, aukera uzten du EAEn 155. artikulua inposatzeko.
Errealitate ukaezin honek askoz itxura kezkagarriagoa hartzen du EAEko gobernua eta lehendakaria euren aldebikotasun- ereduaz harrotzen direnean.
Ibon Iparragirrek eta gaixo dauden gainontzeko presoek kalean egon beharko luketela aldarrikatu dugu
Sarek elkarretaratze bat antolatu du gaur Bilbon, gobernu delegaritza aurrean, gaixo dauden presoen egoera salatzeko; Ibon Iparragirreren kasua, bereziki. LABek bat egin du protestarekin, eta sindikatuko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk bertan hartu du hitza. "Egoera hau euskal presoei aplikatzen zaien espetxe poilitika krudel eta ankerraren ondorio da. Espainiako gobernuak euskal presoak bahituak eduki nahi ditu", nabarmendu du.
"Ibon Iparragirrek ez luke egun bat gehiago ere pasa beharko kartzelan, bere bizitza arriskuan dago. Ez dugu kartzelan hiltzen utziko, horregatik berehala aska dezaten eskatzen dugu". Garbiñe Aranbururen hitzak dira hauek, Bilbon gaur egindako protestan esandakoak. "PPren Gobernuak hitzetik hortzera erabiltzen du legea bete behar dela, eta berak ez ditu legeak betetzen. Lege horiek aldatu edota interesatzen zaion moduan interpretatzen ditu. Honela, Ibon Iparragirren egoera bezain muturrekoetara iristen gara. Mediku txostenek eta legeak dioenaren aurka, kartzelan jarraitzen du", adierazi du LABeko idazkri nagusiak.
Dagoeneko 6 urte igaro dira ETAk borroka armatua utzi zuenetik, eta Gobernu espainiarrak egiazko bakea lortzeko inolako urratsik ez duela eman kritikatu du: "Gure ustez, ezin da bake eta normalizazioaz hitz egin, presoak kartzeletan hiltzen dauden bitartean".
Amaitzeko, Garbiñe Aranburuk balioan jarri nahi izan du Euskal Herrian gehiengo zabala dagoela preso gaixoen etxeratzea eskatzen: "Gaurko argazkia kontsentsu horren beste argazki bat gehiago baino ez da".
Hain zuzen ere, hainbat eragile politiko, sozial eta sindikalek egin dute bat gaurko mobilizazioarekin; LAB, ELA, CCOO eta ESK sindikatuok, kasu.
Ikasleek berriro egin dute bat garbiketako langileekin
Hezkuntza Saila eta EHUko garbiketako kontratetako langileak borrokan dira. Bada, ikasleek bat egin dute berriro langileek deitutako mobilizazioekin, joan den astean egin bezala. Oraingoan, Sarrikon egin dute protesta. Langileek hitzarmen duin bat aldarrikatu dute eta ikasleek, "Garbitzaileak borrokan, gu ere bai" leloarekin, elkartasuna adierazi diete.
LAB, ELA, UGT, ESK eta CCOO sindikatuok deituta, borrokan dira Hezkuntza Saila eta EHUko garbiketako langileak. Hain zuzen ere, ikastetxe eta unibertsitateko garbikuntza kontraten hitzarmena negoziatzen hasi zirenetik bi urte eta erdi igaro dira jada; eta egoerak hasieran bezain blokeatuta jarraitzen du. Ez dago hitzarmenik eta ez dirudi hurrengo hilabetetan akordiorik lortuko dutenik.
Alesako langileek manifestazioa egin dute Gatikatik Mungiaraino
Antonio Arredondo jabearen utzikeriaren eta bere alabaren gestio ezaren aurrean, haien etorkizunaren aldeko manifestazioa egin zuten atzo Gatikatik Mungiaraino. Greban dauden azaroaren 6tik.
Esperientziadun langileak dira, enpresa 2010ean lekualdatu zen Lamiakotik Gatikara eta beraz makinaria berria daukate eta kalitatezko produktuak ekoizten dituzte.
Diru arazoa dute, ez dute lehengaia erosteko dirurik, langileek azken nominak ez dituzte kobratu eta, gainera, Arredondok inora ez daraman EEEa ezarri du enpresan. Ematen du laster lehiaketara joango direla.
Langileen aldarrikapenak argiak dira, kobratu gabeko nominak ordaintzea, EEEa kentzea eta enpresa martxan jartzeko dirua eta hartu beharreko erabakiak hartzea.
Ibon Iparragirre eta gaixo dauden beste presoen askatasuna eskatuko dugu bihar Bilbon
Sarek elkarretaratze bat antolatu du biharko, azaroak 23, 10:00etan, Bilbon, gobernu delegaritza aurrean. Gaixo dauden presoen egoera salatzeko mobilizazio bat da, "Berandu baino lehen, Ibon etxera" lelopean. LAB, ELA, CCOO eta ESK sindikatuok parte hartzera deitu dugu. LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburu bertan izango da.
Lan eta bizi duina ez ezik, hiri duin bat ere aldarrikatu dugu Bilbon
Bilbora iritsi da Ekimen Ibiltaria, eta larunbata arte geratuko da Bizkaiko hiriburuan. Hala, datozen egunetan egingo ditugun jardueren berri eman diegu gaur herritarrei eta, horrekin batera, prekarietatearen mapa bat banatu diegu. Hain zuzen ere, Bilbon zehar ibilibide bat egingo dugu ostiralean, azaroak 24, prekarietatearen mila aurpegi dituela erakusteko. Mapak gune prekarioenak identifikatzen ditu, eta herritarrek dagoeneko euren eskura dute.
Ekimen Ibiltariaren leloa indartu dugu Bilbon, "Lan duina, hiri duina, bizi duina" leloarekin egingo baititugu egunotako protestak, aldarriak eta jarduerak: hiri duin bat ere nahi dugulako. Izan ere, Bilboko hiri eredu berriak prekarietate eta esplotazio forma berriak sustatzen ditu; Azpikontratazioa, behin-behinekotasuna eta lan fragmentazioa, kasu.
Horrenbestez, ostiralean, 10:00etatik 13:00etara, prekarietatearen mapa eskuetan, ibilbide gidatu bat egingo dugu Bilboko errealitateak azaleratzeko eta salatzeko. Hauek izango dira geltoki nagusienak:
1.- Osasungintzan: Osasun mentalen zentroak
2.- Ostalaritzan: Dominos pizza/ fast food.
3.- Merkataritzan: Carrefour/saltoki handiak eta TTIPek-CETAk daukan eragina.
4.- Telemarketing/kiroldegietan: Azpikontratazioa.
5.- Soziokomunitarioan/arlo sozialan: Foru Aldundiak ematen dituen zerbitzuen gabeziak.
6.- Eraikuntzan: Urbanismoaren eragina- AHT
7.- Soziokomunitarioan/arlo Sozialan: Etxez etxeko laguntzako langileen egoera
Garbiketako langileek geltoki bakoitzean beraien aldarrikapenak egingo dituzte.
Bilboko sinbolo berria den Guggenheim prekarietatearen adibide garbi bat da. Horregatik, ostiraleko ibilbidearen ekitaldi nagusia bertan izango da, arratsaldean, 17:00etatik 18:00etara.