Posiblea den azalpen bakarra, ultraliberal guztiek egiten dutena egiten duten ultraliberal hutsak direla. Baliabide publikoak (fiskalitatea, aurrekontuak eta politika publikoak) kapital finantzieroaren zerbitzura jartzen ditzutenak; zerbitzuak, herritarren beharrizanak eta bizitza bera pribatizattzen dituztenak gutxi batzuk besteen kontura negozioa egin dezaten eta euren jarduera politikoaren bidez enpresa multinazional handietako administrazio kontseiluetara iritsi.

Kupoa, Kontzertuaren Ekonomikoaren zati bezala, EAEk Estatuak aldebakarrez erabakitako zerbitzuen kostea ordaintzen duen aldebiko prozedura da. Modu progesiboan hustuz joan da EAEren gaitasun konpetentzialak, politika publikoen esparru guztian oinarrizko lege estatalen garapenaren bidez, modu esanguratsuan murriztu da aldebiko akordioen aukera funtsezkoak diren gaietan, hala nola osasungintza, hezkuntza, babes soziala, enplegua, politika ekonomiko eta finantziarioa, energía, kanpo-merkataritza, inbertsio estrategikoak, etab.

Aldebakartasun horren adibide paradigmatikoa Aurrekontu-Egonkortasun eta Iraunkortasun finantzierorako Lege organikoa da. Gastu publikoaren lehentasunak zehazten ditu legeak, zerbitzu publikoen garapena eta honetarako beharrezko diren langileen kontratazioa eragozten du, bankuei zilegia ez den zorra ordaintzeko eta zero defizitaren inposazioa ahalbidetzeko.

Aldebakartasunaren beste adibide bat bankuak erreskatatzeko estatuaren erabakia, orain arte 60.600 milioi eurotako zuloa eragin duena honezkero kontu publikoetan, honen dagokion zatia kupo bidez ordaindu beharko da zehazten den neurrian. Gainera, 2017ako 32.171 milioi euro ordaindu beharko ditu
Estatuak. Honen zati bat ere ordaindu beharko du EAEk
Estatuak gastu eta inbertsioak erabakitzen ditu defentsak, administrazio publikoetan, errege etxean, kanpo politikan, polizian, abiadura handiko sarean, banku eta enpresen aktibo toxikoen erosketan, politika ekonomiko eta industrialean eta inbertsioetan, gero kupo bidez dagokion partean ordaintzen direnak.

Lortutako akordioak ontzat ematen ditu Estatuaren aldebakarreko prozedura hauek eta kipo bidez, euskal instituzioek estatukoekiko duten menpekotsaunaren ordainteko kupo bidez eguneratzera mugatzen da. Bestalde, akordioa aurreko Kupoaren legean jasotakoa beherantz negoziatzearen ondorioa baino ez da eta datorren bosturtekoaren urteroko ordainketaren igoera atzerapenen ordainketa diferituak leunduta.

Kontzertuak ez ditu eragozten Estatuaren aldebakarreko erabakiak; ez du estatuaren injerentzia eta interbentzioa mugatzen EAEko kontuetan, 2012/2 Lege Organimoaren eta konstituzioaren 135 artikuluaren bidez. Gainera, aukera uzten du EAEn 155. artikulua inposatzeko.

Errealitate ukaezin honek askoz itxura kezkagarriagoa hartzen du EAEko gobernua eta lehendakaria euren aldebikotasun- ereduaz harrotzen direnean.