2026-01-17
Blog Page 845

[IRITZIA] Inposizioaren kode etikoa

Gipuzkoako Foru Aldundiko LABeko delegatu Amaia Arrutik eta Nadet Arrizabalagak “Foru Enplegu Publikoaren Etikaren eta Kudeaketa Onaren Kodea” izenekoari buruz idatzi dute.

“Foru Enplegu Publikoaren Etikaren eta Kudeaketa Onaren Kodea” Gipuzkoako Foru Aldundia zuzentzen duten PNV eta PSEko arduradunek langile mugimenduaren eskubide sindikalak gutxitzeko eta sektore publikoa desarautzen jarraitzeko azken asmakizuna da. Nola ez, beren negozioen eta enpresarien mesedetan egindako ekarpen berria da.

Sektore publikoaren pribatizazioa eta lan prekaritatea bultzatzen duen klase politikoak Enplegu Publikoaren Etikaz eta Kudeaketa Onaz Kode Etikoa idaztea eta proposamenak inorekin adostu gabe onartzea, langile mugimenduaz eta sindikalgintzaz trufatzea da. Gainera, ez dugu inolako zalantzarik PNV eta PSEk GFAn hasita bide horrek bere jarraipena izango duela gainerako EAEko instituzio publikoetan.

Gipuzkoako Foru Enplegu Publikoaren Etikaren eta Kudeaketa Onaren Kodea kode etiko bat baino askoz ere gehiago da. Prozedura eta egitura berriak ezartzen ditu. Bi hitzetan esanda, langile mugimenduaren lana eta sindikalismorako aukerak mugatzen dituzten egitura eta prozedura berriak sortzen ditu, Aldundiaren barruko gaurko egitura eta lan prozedurak aldatuz ala zapuztuz.

Izan ere, dagoeneko Foru Administrazioak baditu antolakuntzaren egituran batzordeak (Segurtasun eta Osasun Batzordea, Negoziazioko Batzordea eta Langile Batzordea), baditu bere lan taldeak eta prozedurak balio publikoak indartzeko eta balioesteko. Indarrean dauden egitura hauetan zalantzak, dilemak edo jokabide arauei buruzko arazoak adierazi eta bideratu daitezke. Zertara dator orduan Kode Etikoa? Indarrean dauden egitura horiek indartu eta hobetu beharko lirateke eta ez lan mundua desarautzen duen Kode Etiko batez ordezkatu.

Onartu den Kode Etikoaren prozeduraren arabera, gaur egun indarrean dauden batzordeen zenbait eskumen Batzorde Etikoak bereganatzeko aukera du, gaur arte dinamika horietan izan den langileen ordezkari kopurua eta erabakitzeko eskubidea murriztuz. Horretan datza Kode Etikoaren benetako helburuetako bat.

Kode Etikoaren barruan printzipio bezala azaltzen dena, batzuetan ez da printzipio etiko bat, langileen garapen profesionala baizik, eta horretarako baditu GFAk lan prozedurak eta egiturak. Garapen profesionalaren eredu konkretu bat bultzatu nahi dute Kode Etikoan azaltzen diren ustezko printzipio etikoekin, garapen eredu horren inguruko eztabaidak ekidin nahian eta funtzionamendu berrian langileen ordezkarien presentzia eta negoziazioa gehiago mugatuz.

Nahikoa ez balitz, egitura paralelo hau garatzeak inbertsio ekonomikoa dakar berarekin. Ez gaude ados inbertsio ekonomiko hori horretan bideratzearekin, ez baitu zerbitzu publikoen benetako garapena eta kalitatea indartzeko balioko eta ezta langile publikoen lan baldintzak hobetzeko ere. Helburu bakarra, GFA barne lan harremana klase politikoaren interesen arabera desarautzea da.

Foru Enplegu Publikoaren Etikaren eta Kudeaketa Onaren proiektua ordezkari sindikalekin alderatzeko erabilitako prozedura ere ez da egokia izan, ez baita benetako parte hartzeko eta negoziatzekorako prozedurarik erabili. Ez da gaia lantzeko eta alternatibak proposatu eta adosteko biderik egin ordezkari sindikalekin. Ezin izan da ezer negoziatu dokumentua helarazi zaigunean bukatua zegoen, eta kitto!. Lan Hitzarmena bezala, Kode Etikoa ere langileoi inposatu digute GFA zuzentzen duten PNV eta PSEk. Horrelakoa da beraien demokrazia eredua.

Euskal jendartearen aurrean Administrazioak oro har duen irudi txarra, instituzio horietan nagusi diren indar politikoen kudeaketa okerraren eta pribatizatzailearen ondorio zuzena da. Onartezina dena da, Administrazioaren irudi txar hori orain langileei bizkar jarri nahi izatea, Foru Enplegu Publikoaren Etikaren eta Kudeaketa Onaren Kodeak egiten duen moduan. Agintean dagoen klase politikoaren ardura da Administrazioaren egungo egoera tamalgarria, beraiek baitira EAEko eta Madrilgo aurrekontuak eta normak finkatzen dituztenak, beraiena baita aplikatzen den pertsonal politika, beraiek baitira etengabe desregularizazioa eta pribatizazioa zein prekaritatea inposatzen dutenak, ez Administrazioko langileak eta sindikatuak.

Administrazioaren irudi txarra zuritzeko eta beraien administrazio eredua inposatzeko Kode Etikoa sortu dute. Kode Etikoaren garapenean ez da kontuan hartzen langileen lan egoerak nolako eragina duen herritarren arretan. Ez da kontuan hartzen, lan egoera hobetzen bada hobekuntza hori zerbitzu publikoan ere igarriko dela. Kode Etikoak kontrako norabidean doa, jarduera profesionalaren atalean jarritako arauak ondo betez gero, langileen lan-zama handituko baita zerbitzuaren kaltean. Lan-zama horri aurre egiteko ez da Kode Etikoan aurreikusten lanpostu berriak sortzeko inolako proposamenik eta ezta gaur egun dagoen interinitate tasa izugarriarekin (heren bateko media EAEko Administrazio Publikoan) bukatzeko asmorik ere. Horrelako proposamenik ez Kode Etikoan, hori ez omen da etikoa… Etikoa da Kode Etikoa inposatzeaz gain, GFAk aldebakarrez Hitzarmenaren negoziazio mahaia inongo akordiorik gabe itxitzat ematea.

Bide batez, PNVk PPrekiko duen morrontza politikoa salatu nahi dugu, PNVek PPrekin Madrilen izenpetzen dituen akordioak baitira zerbitzu eta enplegu publikoaren defentsa ezinezkoa bihurtzen dutenak eta ez GFAtik kanpo omen dagoen sindikatu batzuen aldetik bideraturiko konspirazioak. GFAn ditugun lan baldintzak langileek urteetan egindako borroken ondoren lortutakoak dira eta ez GFAko gobernuak borondate onez emandakoak. Onartezina dena da sindikatuok aurkezturiko puntu bakarra onartu gabe, beraien hitzarmena sindikatu eta langile guztiei inposatzea, Kode Etikoarekin egin duten moduan.

LABen aldetik beti esan izan dugu zerbitzu publikoen balioak bermatu eta indartu behar direla… Baina hori ez da marketin komertzialean sustraituriko Kode Etikoa sortuz egiten, baizik eta laneko arriskuen prebentzioa indartuz, kalitateko enplegua egonkortuz, prekaritatea desagerraraziz eta zerbitzu zerbitzu publikoak zabalduz eta indartuz. Hori da bultzatzen ari garen ildoa. Bitartean, inposizioaren Kode Etikoari EZ, ez GFAn eta ez inon!
 

 

 

Azken lan heriotza salatu dugu Basaurin, Gorsalva Holding enpresaren aurrean

Abenduaren 1ean lan istripu larri bat gertatu zen Basauriko Gorsalva Holding enpresan, eta zauritutako langilea abenduaren 3an hil zen. 57 urte zituen. Lan heriotza berri honen aurrean, euskal gehiengo sindikalak deituta, elkarretaratze bat egin dugu Basaurin, lan istripua izan zen enpresaren aurrean.
 

 

 

Mobilizazioekin jarraitzea erabaki dute Alfako langileek

0

Atzo igandea, abenduak 10, Alfa taldeko langileen arteko asanblada egin zen, eta, bertan, azken egunetako gertaeren berri eman zen. Behin informazio hori zutela, langileek abenduaren 4ko azken asanbladan bozkatutako eta onartutako planteamenduarekin aurrera jarraitzea erabaki zuten; greba mugagabeari hasiera ematea, alegia. Hala, mobilizazioen harira, Eibarko udaletxearen aurrean elkarretaratze bat egin dute gaur, eta alkatearekin eta bozeramaileen batzordearekin bildu da greba komitea.

Bihar asteartea, abenduak 12, 10:00etan, elkarretaratze bat egingo dute Gasteizko Eusko Jaurlaritza parean. Ondoren, 10:30ean, greba komitea Industriako arduradunekin bilduko da.

 

 

 

Uste dugu Ororbiako KYBSEn ekoizpena handitzeak posible egiten duela Orkoiengo KSSrekin fusionatzea

0

Kayaba multinazionalak Nafarroan dituen hiru lantegietatik bitan arras egoera erberdinak bizitzen ari dira. KYBSEn behin-behineko langileen poltsa agortu dute eta espero dute heldu den urtean ekoizpena handitzea. Aitzitik, kontrako bidean, enplegua erregulatzeko espedientea dute KSS lantegian eta industria plan baten esperoan daude lantegiaren etorkizuna argitze aldera. Horregatik, LABek berriz ere erran nahi du, indarrez erran ere, bi lantegiak fusionatzeko gure proposamena egingarria eta beharrezkoa dela. Hala ere, gaurko egunean, oraindik ez dugu Kayaba multinazionalaren erantzun ofizialik jaso eta KSSren egoera erabat kritikoa da. Honi guztiari buruz hitz egiteko, agerraldi bat egin dugu gaur Iruñean. Bertan izan dira KYBSE eta KSS lantegietako LABeko ordezkariak eta Nafarroako Industria Federazioko arduraduna.

Une honetan, Orkoiengo KSS lantegian 228 pertsona ari dira lanean. Direkzio lagundurako bonba hidraulikoak fabrikatzen dituzte bertan. Produktu zaharkitua da hori eta, aldatu ezean, lantegia ixtera kondenatua dago. Bere garaian, Kayaba multinazionalak iragarri zuen 100 langile kaleratuko zituztela, baina iragarri zuten ere bai industria plan bat ezarriko zutela, nahiz eta oraindik ez da deustan zehaztu. Kontrara, motelgailuak ekoizten dituen Ororbiako KYBSE fabrikan galtzak bete lan dabiltza. Orain 900 langile inguru dituzte eta asteko 7 egunetan ari dira lanean, lau txandatan (oporraldiak barne). Aurten, 11 motelgailu ekoitziko dituzte, eta espero dute hurbilen urtean 12,3 milioi izatea. KYBSEn ailegatu izan dira mila langile baino gehiagorekin 14 milioi motelgailu ekoiztera. Horregatik guztiagatik, LAB konbentzituta dago ezin baldintza hobeak daudela KYBSE eta KSS fusiona daitezen.

Gaur egun, eta LABek alternatibak agertu baditu ere, mahai gainean planteamendu bakarra dago: ezertan gauzatzen ez den industria egitasmo baten promesa eta 100 langile kaleratzea aurreikusten duen planteamendua. LAB, egun arte, ez da besoak uzkurtua egon, eta ez du etsiko, Orkoiengo KSSn inor egotzi ez dezaten; are gutxiago, gure iritzian, eta denbora arrazoia ematen ari zaigu, guztiz bideragarria den irtenbidea egon badagoenean; adibidez, uztailean proposatu genuena (hari eusten ari gatzaizkio).

Uztailean bagenion bat egiteko proposamenak motelgailuen ekoizpena handitze batekin etorri behar zuela, KSSko plantilla KYBSE Ororbian fusionatzeko behar adinakoa; hala bada, KYBSE Ororbiako gertakariek baieztatzen digute proposamen horren bideragarritasuna: hura betetzeko egin behar den ekoizpen hazkundea dagoeneko gertatu delako, azken aldian ekoizpen horri eusten ari zaiolako eta aurreikuspenek datorren urtean ere ekoizpen bolumen horri eutsiko zaiola adierazi baitigute.

Gaur egun, KYBSEn dagoen enplegu-poltsa osoa (behin-behineko 130 langile) lanean ari da, gainera, jaiegunetan ekoitzi behar da, eta aparteko orduen eskaera handitzen ari da. Gaur egungo langile kopuruarekin ez dira denera iristen. Instalakuntzetan gainezka egiten da lan, ez dago behar bertze lekurik, ez eta langilerik ere. Argi eta garbi dago, baldintzak betetzen ari dira dagoeneko, eta behar izatekotan, multinazionalaren gogoa eta ausardia behar da behin betikoz gai honi ekiteko. LAB guztiz gertu dago prozesu honi ekiteko.

KYBSEko enplegu poltsa guztiz erabili denez, urtarrilean bertze bat egin beharko litzateke. Horrela, gerta daiteke lantegi batean kontratatzen aritzea eta bertzean, berriz, jendea egozten aritzea. Egoera zentzugabea da. KYBSE-ko oparoaldiak KSSn eragina izan dezan dagoen aukera bakarra da bigarreneko langileak KYBSEn fusiona daitezela, haren hitzarmenaren aterpean egon daitezen; bi enpresak bat egiteaz ari gara, alegia.

LABek ez dezake onartu kaleratze proposamena KSSn, multinazionalak horretan erabil dezakeen dirutza hori aurreztu edota erabil dezakeenean arazoari irtenbide onuragarriagoa emateko, onuragarriagoa multinazionalarentzat nahiz langileentzat. Ez da zentzuzkoa KSSren lantegi bat itxi nahi izatea, bigarrenak hura fusionatzeko egiazko aukera duenean.

Ez gaitezke geldi eta ez gara geldituko, iragarri den heriotzaren zain; halaxe esan diogu Manu Aierdi lehendakariorde ekonomikoari. Nafarroako Gobernua eta haren lehendakariordea deitzen ditugu gaur gaurkoz mahai gainean dagoen alternatiba bideragarri bakarraren aldeko hautua egin eta bultza dezaten. Espero dugu Manu Aierdi gure proposamenaren alde agertuko dela.

Bat egiteko proposamena ez da itxia, haren bidez konponbidea zabaldu nahi dugu. Horregatik azpimarratzen dugu hizketa-mahaia sortu behar dela, Kayabarekin gai honi buruz aritzeko. Horren harira, gutun bat bidali diogu Hisada jaunari, Kayabaren arduraduna Europan, premiazko bilera eskatuz, non elkarri adieraz diezazkiogun arazoaz ditugun ikuspegiak eta konponbideez mintzatu gaitezen.
 

 

 

[IRITZIA] Euskal Herrian badira elefante zuriak

0

Abenduaren 8a Inposatutako Alferrikako Azpiegituren Nazioarteko Eguna izan zen. Honen harira, LABeko Ekintza Sozialeko idazkari ondoko Urtzi Ostolozagak eta ELAko Ingurumen arloko kide Ainhara Plazaolak iritzi artikulu bat idatzi dute.

Elefante zuriak deritze sortzen dituzten irabaziak baino mantentze kostu handiagoak dituzten ondasunei, edo jabeei kalteak bakarrik eragiten dizkieten arren beste batzuei irabaziak ekartzen dizkieten ondasunei.

Abenduaren 8a Inposatutako Alferrikako Azpiegituren Nazioarteko Eguna izaten da, beste hitz batzuetan, elefante zurien eguna. Euskal Herrian badakigu zerbait honetaz. Eraikitzearren eraikitzen dutenen paradisua da, gizartearen beharrizanak eta errentagarritasun ekonomikoa kontuan hartzen ez dituztenena, are gutxiago sortutako ingurumen kaltea.

Zentzugabea dirudien arren, inposatutako alferrikako azpiegituretara milaka milioi diru publiko bideratzea erabakitzen da, konpondu nahi dituzten arazoak zeintzuk diren eztabaidatu gabe. Eragin ekonomiko eta soziala aztertzen duten txostenik ez da egin. Euskal Herrian azpiegitura hauen adibide asko ditugu zoritxarrez, baina AHTa da gehienok sufritzen ditugun murrizketen lepotik gutxi batzuentzat onura bilatzen duten politiken adibide argiena.

Ez dugu artikulu hau sinatzen dugun sindikatuek bakarrik esaten. ELA eta LAB sindikatuek hala eskatuta, Ekopolek (EHUn ekonomia ekologikoa eta ekologia politikoa aztertzen duen ikerketa taldea) eginiko Euskal Y-ari buruzko txostenak garbi azaltzen du EAEn eraikitzen ari diren abiadura handiko trena zentzugabea dela. Urteetan zehar salatu dugun bezala, txostenak erakutsi du AHTak ez duela errentagarritasun ekonomiko eta sozialik, ingurumenean ondorio larriak eta atzera buelta ezinak izateaz gain.

Une honetan AHTaren kostu estimatua EAEn 10.000 milioi eurokoa da. Diru horrekin gauza asko egin daitezke. AHTra bideratu beharrean, zergatik ez da bideratzen gizarte zerbitzuetara, hezkuntza, osasungintza edo gizarte laguntzetara? Zertarako balio du pertsonen eta merkantzien mugikortasun beharrei erantzuten ez dien tren batek? Esan bezala, gutxi batzuen onurarako eta beste askoren murrizketetarako.

Nafarroan AHTaren lanak hasi berri dira, baina intentzio bera dute. Nafarroako Gobernuak Rajoyren gobernuarekin akordio bat sinatu nahi du AHTaren eraikuntzarako. Proiektu injustu eta antisozial bera izango da. EAEn erabilitako argudio berak balio dute Nafarroarako ere.

AHTaren inguruan dugun jarrera eta aldarrikapena oso argia da. Batetik, eraikuntza lanen inguruko auditoria sozial independente bat egitea, alde ekonomiko, sozial eta ingurumenekoa kontuan hartuz egingo dena. Bestetik, EAEko edo Nafarroako inolako instituzioek AHTarekin inola ez kolaboratzea, alferrikako azpiegitura horri euro bat bera ere ez dutela bideratuko konprometitzea eta obrak geldiaraztea. Eta, azkenik, Euskal Herrian behar dugun trenbide sarearen eta mugikortasun ereduaren inguruko eztabaida irekitzea, benetako eta kalitatezko garraio publiko kolektiboa izan dezagun.

Euskal gizartearen zati handi bat prekaritate egoeran egon arren, gobernatzen gaituztenek diote hazkunde ekonomiko baten testuinguruan gaudela, eta egoera hori probestu nahi dute lehengo bidera eramateko: burbuila inmobiliario berria, errepide gehiago, abiadura handiko tren gehiago, aireportu gehiago… Azken finean, onura pribatu gehiago aurreko urteetako murrizketa sozialak ontzat emanez. Agerikoa da alferrikako azpiegitura gehiagok murrizketa sozial gehiago ekarriko dituztela.

Eredu hau onartzeari uko egiten diogu, honek eraman baikaitu behin eta berriro krisira, eta halako krisiak modu injustu eta antisozialagoan bukatzen dira gerora.
 

 

 

Igande eta jai egunetan 0 irekiera izatea berriz aldarrikatu dugu Nafarroan

LAB sindikatua kalera atera zen berriro joan den ostiralean, abenduak 8, jai egunetan eta igandeetan 0 irekiera aldarrikatzeko, Iruñeko Corte ingelesean egindako itxiera sinboliko baten bidez.

Jai egunetan lan egitea lan baldintzak kaskartzen ditu, lanpostuak suntsitzen ditu, bizitza eta lana kontziliatzea ezinezko bihurtzen du, merkatari txikiak kaltetzen ditu eta gizarte kontsumista eredua inposatzen du. Arrazoi askoren artean hauek horietako batzuk dira, eta, horregatik, LAB kalera atera da berriro, jai egun eta igandeetan 0 irekiera errebindikatzeko.

Corte Ingelesean ekintza bat egiten den lehen aldia ez da, merkataritzako prekarietate fokua baita. Oraingo honetan, itxiera sinboliko baten bidez merkataritzako langileak pairatzen dituzten ondorioak ikustarazteko mobilizatu gara.
 
Igande eta jai egunetan irekiera 0 izan arte, LAB sindikatuak kalean eta langileak babesten jarraituko du.
 

 

 

Parisen izan da LAB, Frantziako Gobernuari euskal presoei ezarritako salbuespenezko neurriak bertan behera utz ditzan eskatzeko #AB9Parise

Garbiñe Aranburu Idazkari Nagusia, Igor Arroyo Idazkari Nagusi ondokoa eta Eñaut Aramendi Ipar Euskal Herriko bozeramailea buru duen LABen ordezkaritza zabala izan da gaur Parisen, "Bakearen Artisauek" deitutako manifestazioan.



Hamarkada luzez euskal presoei ezarritako salbuespenezko neurriak bertan behera uztea aldarrikatu du gaurko martxak, zehazki, DPS estatusaren kentzea, hurbilketa, gaixorik diren presoen askatzea eta baldintzapeko askatasuna baldintzak betetzen dituzten horientzat. Zentzuzko neurriak dira hauek guztiak Ipar Euskal Herriko gehiengo zabal batentzat eta baita Frantziako estatuko sektore askorentzat, gaur ikusi ahal izan denez. Frantziako Gobernuak eskari hauek aintzat hartu eta Espainiako Gobernua bere mendekuzko jarrera ankerran bakarrik eta isolaturik utz dezan espero du LABek. Borroka armatuaren amaieratik urteak eta armagabetzearen ondotik urte erdia igaro denean, premiazkoa da lehenik eta behin salbuespenezko politikarekin amaitzea eta, bigarrenik, euskal preso nahiz iheslari guztiak etxeratzeko bide orri bat adostea. 

Bide horretan lan egiteko bere konpromiso osoa berresten du gaurkoan LABek.

Parisen, 2017ko abenduaren 9an
 

 

 

Lan istripuen sarraskiarekin amaitzeko, administrazioei gardentasuna exigitzen diegu, eta konpromiso politikoa egoera aldatzeko


Abenduaren 1ean lan istripu larri bat gertatu zen Basauriko Gorsalva Holding S.L. enpresan (Basauri) abenduak 3an hil zen istripuaren ondorioz zauritutako 57 urteko langilea. LAB sindikatutik gure elkartasuna eta babesa adierazi nahi diogu hildako langilearen senide, lagun eta lankideei.

Heriotza honekin gutxienez 53 langile dira lan istripuz edo istripuen ondorioz bere bizitza galdu dutenek urtea hasieratik Euskal Herrian. Hego – Uribe Arratiako eskualdean, azken bost hilabetetik hona lau langile bizitza galdu dute lanean.

Salatu nahi dugu, beste behin ere, hirugarren pertsona batetik jakin izan dugula istripu larri honen berri Sarraski honekin bukatzeko, administrazioei gardentasuna exigitzen diegu, konpromiso politikoa egoera aldatzeko eta gaur , berriro ere exigitzen diegu, lan istripuen aurrean tolerantzia 0, kontrola eta zaintza berma ditzatela.

Lan istripuak eta euren atzean dagoen prekarietatea lehen mailako arazo politikoa bilakatu behar dugu, horregatik lantokietan eta kalean borrokan jarraituko dugu, eredu berri baten alde, baldintza duinen alde eta langileon bizitza eta osasuna erdigunean jarriko duen jendarte eta herri baten alde.

Horregatik guztiagatik LAB sindikatutik gizarte osoari dei egiten dugu hurrrengo egunetan antolatu daitezkeen mobilizazioetan parte hartzera.
 

Heriotza honen aurrean, euskal gehiengo sindikalak kontzentrazioa egingo dugu abenduaren 11ean enpresaren aurrean 12:00etan.

 

 

Euskal Errepublika aldarrikatu dugu Durangoko kaleetan

LABek bat egin du Independentistak Sareak Durangon deitutako manifestazioarekin, abenduaren 6aren etorrerarekin urtero egin ogi dugun bezala. Hain zuzen ere, manifestariok Euskal Errepublika aldarrikatu dugu, eta Espainiako Estatuaren barruan Euskal Herriak ez duela etorkizunik ohartarazi dugu. Hala, "demokrazian, justizia sozialean eta askatasunean" oinarritutako etorkizun bat eraikitzeko deia luzatu dugu.