2026-02-13
Blog Page 840

Eusko Jaurlaritzari murrizketa politika alde batera utzi eta Hezkuntza Publikoaren beharrei erantzutea eskatzen diogu

0
LAB, ELA eta STEILAS sindikatuontzat, Hezkuntza Sailburu Cristina Uriarteren salaketak larriak, arduragabeak eta iraingarriak dira sindikatu, langile, familia eta ikasleentzat eta benetako arazo, eztabaida, aldarrikapenei ez heltzea dute helburu.

2009tik 2018ra hezkuntza inbertsio publikoa Barne Produktu Gordinaren %4,3 izatetik %3,5 izatera pasa da, hau da, proportzionalki 596 milioi € galdu ditu. Zenbaki absolutuetan 2018ko aurrekontua 2009ekoa baina 107 milioi € gutxiagokoa da. 30.000 ikasle gehiago matrikulatu dira eta apenas hazi dira plantillak. Gelako ikasle ratioa %9,1 hazi (gelako ia 2 ikasle gehiago). Ordezkapenak ez dira egiten edo astebetetik aurrera egiten dira. 10 langiletik 4 behin-behinekoa da eta ez egonkortasun arazo larriak daude ikastetxe eta plantilletan. Hezkuntza Behar Bereziak izendatzeko irizpideak gogortu dira eta Hezketa bereziko lan-kargak handitu dira eta ez dago langile nahikorik. Aniztasuna eta hezkuntza behar bereziak ongi lantzeko baliabiderik ez. Ikastetxeetako administrazio lanak eta proiektuak lantzeko plantilla eta errekurtso nahikorik ez. Zaharkituriko azpiegiturak berritzeko dotazio eskasak. Ikasle eta familientzat lagungarri geroz eta eskasagoak. Haurreskoletako kuotak jasan ezinak dira (210€ hilean), plazak bete gabe daude eta matrikulazioa beherantz doa. %8-15 (17.300-41.183€) eros-ahalmen galera. Gaixotu eta baja hartzea zigortzea. Erretiroa atzeratu eta zaildu. Gure hezkuntza sistema txikitu eta Madrilen menpe jartzen duen LOMCE gure eskoletan barneratu. Euskalduntzean atzerapausoa den hirueleko markoa bultzatu eta euskarazko murgiltze eredua baztertu. Hezkuntza enpresa eta patronalen zerbitzura jarri …

EAJ, PSE eta PPren ardura eta babesarekin azken urteetan ezarri diren neurri hauen aurrean LAB, ELA eta STEILAS sindikatuok lan-baldintzak eta Hezkuntza Publikoa defendatu besterik ez dugu egin. Horretarako jaurlaritzak utzi digun baliabide bakarra erabiliz: mobilizazioa eta greba.

Egoera hau denean, azken 10 urte hauetan horrelako murrizketak inposatu dituztenen ahotan, sindikatuok eta hezkuntzako langileok familiak bahituak ditugula eta Hezkuntza Publikoaren aurka egiten dugula entzutea larria izateaz gain iraingarri eta guztiz arduragabea ere bada. Honen atzean sindikatuok eta azken hilabeteetako mobilizazio eta grebetara irten diren milaka langilek lehen mailan jarri ditugun araz, eztabaida eta aldarrikapenei ez heltzea beste helbururik ez dago.

Hezkuntza Sailburuarentzat aurrez aipaturiko murrizketa hauek guztiek ez dute hezkuntza publikoa kaltetzen, langileez gain ez dituzte familiak eta ikasleak kaltetzen eta gobernuak ez du bertan arazorik ikusten. Arazo, antza denez, egoera honi buelta eman lan-baldintzak hobetu eta hezkuntza publikorako inbertsio, plantilla eta baliabide gehiago, gobernuak utzi digun modu bakarrean, eskatzen dugunak gara.

Cristina Uriartek dioenaren aurka, sindikatuon negoziazio borondatearen erakusle da negoziazio mahaiak deituak dauden denboran inolako greba deialdirik ez egotea. Sindikatuok espreski ekidin dugu aurrematrikula garaian inolako greba deialdirik egitea. Eta azken hiruhileko greba deialdiak, ikasleei azterketek gehien eragiten dieten kolektiboetan
(irakasle eta heziketa berezian) apirilean eta maiatzeko lehen astean daude deituak.

Sailburuaren hitzek gobernuak hezkuntza publikoaren beharrei eta sindikatuon aldarrikapenei heldu ez izana ezkutatu nahi dute eta greba eta mobilizazioa kriminalizatzeko ahalegina dira.

• Urte hauetan eman den matrikulazio handitzeari aurre egiteko beharko liratekeen 2.000 lanpostuetatik apenas 100 proposatu ditu jaurlaritzak.
• Behin-behinekotasun %6ra jaitsi eta plantillak egonkortzeko beharko liratekeen 9.900 lanpostu ingurutik 2.192 besterik ez ditu eskaini EPEra eta lanpostuak egonkortzeko inolako bermerik gabe. Behin-behinekotasuna egungo tasa onartezinetan utziz (%31 irakasleetan, %34 Heziketa Berezian, %40 Haurreskoletan eta %64 Sukalde eta Garbiketan) eta milaka langile prekarietatean.
• Gelako ikasle ratioak jaisteko inolako proposamenik ez du egin. Soilik gelak guztiz beterik eta berariazko hezkuntza laguntza beharreko 5 ikasletik gora dituzten Lehen Hezkuntzako geletan bi tutore ezartzeko proposamena luzatu dute. Neurri honek apenas sortzen dituelarik lanpostu gehiago eta oso ikastetxe gutxitan arintzen ditu lan-kargak.
• Hezkuntza Behar Bereziak izendatzeko irizpideak eta plantilla eta baliabideak gehitzeko proposamenik ez du egin.
• Ordezkapenak lehen egunetik egiteko prest agertu da, baina soilik Lehen hezkuntzan. Bigarren Hezkuntzan 3. egunetik aurrera.
• Haurreskolen doakotasun bidean ez du inolako planteamendurik egin.
• Eros-ahalmena berreskuratzeko inolako asmorik ez du agertu.
• Bajak zigortzeari uzteko borondaterik ere ez dago.
• 60 urtetik gora irakastorduak 1/3 murrizteko prest agertu da, baita Haur eta Lehen Hezkuntzan 59 urterekin 2 irakastordu murrizteko ere, baina erretiroa errazteko neurri eta pizgarririk ez dute mahai gaineratu.
• Ikasleen euskalduntzeari begira ere ez dago aurrerapausorik.
• Eta LOMCE eta Heziberri bertan behera utzi edota hezkuntzaren merkantilizazioa
ekiditeko neurriak kontuan hartu ere ez dituzte egin.

Hau honela, STEILAS, ELA eta LAB sindikatuok Eusko Jaurlaritzari arduraz jokatzea eskatzen diogu eta Hezkuntza Publikoaren beharrei eta gure aldarrikapenei exijitzen, sindikatu, langile, familia eta ikasleen aurkako iran eta salaketak alde batera utziz.

Sindikatuok beste behin ere negoziaziorako gure prestasuna agertzen dugu, baina horretarako gure aldarrikapenei helduko dieten proposamen sendoak behar ditugu mahai gainean. Hau egon ezean, atzo plazaraturiko greba eta mobilizazioarekin jarraitzea beste biderik ez digu utziko.
 

 

 

Oiartzunen hildako garraiolariaren lan heriotza salatu dugu

Gehiengo sindikaleko kideok elkarretaratze bat egin dugu gaur, Oiartzunen, AP8an dagoen gasolindegian. Hain zuzen ere, garraiolari bat hil zen bertan, joan den asteazkenean. Urteko bigarren lan heriotza izan da aste honetakoa.
 

 

 

Espetxe politika, hizpide, Bilbon

Atzo osteguna, eta Foro Sozial Iraunkorrak antolatuta, alderdi politikoen mahai-ingurua egin zen Bilbon, Bizkaiko Abokatuen Bazkuneko areto nagusian. “Espetxe politika berri bat, garai berri baterako” zen mahai-inguruaren izenburua eta Gasteizko Parlamentuan ordezkaritza duten lau alderdi nagusiak, EAJ, EH Bildu, Podemos eta PSE, izan ziren parte-hartzaileak. Ez zen PPko ordezkaririk egon, gonbidatuta egon arren. Entzuleen artean zegoen Garbiñe Aranburu idazkari nagusia, LABeko Nazio-komiteko ordezkaritza batekin, beste sindikatu batzuetako arduradun nagusiekin batera.

Teresa Todak dinamizatu ziren saioa, eta EAJko Amaia Agirre, EH Bilduko Julen Arzuaga, Podemoseko Andeka Larrea eta PSEko Rafaela Romero bertaratu aritu ziren hizlari. Azken hilabeteotan egindako lan diskretuaren azaleratzea izan zen atzokoa, alderdien artean sortutako konfidantzaren erakusgarri.
 

 

 

Arabako Gizarte Ongizate Foru Erakundeak baietza eman dio APDEMA eta enpresa batzordearen arteko aurreakordioari

Gizarte Ongizate Foru Erakundeak baietza eman dio Adimen-Ezintasuna duten Pertsonen aldeko Arabako Elkarteak (APDEMA) eta enpresa batzordeak (LAB, ELA, CCOO) sinatutako aurrekordioari. APDEMAko Enpresa Batzordeak ondo deritzo aurrekordio hau izenpetzeari, azken urteetan galdutako lan baldintzak berreskuratzen delako eta familia eta adimen urritasun duten pertsonei emandako zerbitzu publikoen kalitatea hobetzen delako.

Gaurko iragarrita zegoen mobilizazioa bertan behera utzi du APDEMAko enpresa batzordeak, aurreakordioa lortuta. Hain zuzen ere, enpresa batzordearen hitzetan, aurreakordio hau alde guztietako borondate eta arduragatik sinatu ahal izan da, eta APDEMAko langileen mobilizazio eta kemenagatik.
 

 

 

[IRITZIA] Parisetik Bilbora Nafarroatik bultza, prest gaude

Nafarroako LAB, ELA, HIRU, ESK, EHNE, STEILAS eta CGT sindikatuok iritzi artikulu bat idatzi dugu Sarek presoen eskubideen alde Bilbon deitutako manifestazioari buruz. Manifestazioa larunbatean izango da, 17:30ean, Casillatik abiatuta.

Abenduaren 9an manifestazio alai eta erreibindikatiboa egin zuten hamaika mila pertsonak Pariseko karriketan “Orain presoak” lelopean. Manifestazio hori, berriz, ez da mobilizazio bat gehiago izan, dinamika orokor baten zutabe garrantzitsua baizik. Denbora luzez landu duten dinamika horren bitartez Frantziako Gobernuak euskal presoekiko duen jarrera aldatzea lortu nahi da. Horretarako, lehenik eta behin, Ipar Euskal Herriko alderdi politiko, sindikatu eta eragile sozialen batasuna eraiki dute eta guzti horien sostengua izan du aipatu manifestazioak.

Pariseko manifestazioan parte hartu dutenek, presoei aplikatzen zaizkien salbuespenezko neurrien amaiera exigitu dute. Horrela, presoen hurbilketa Euskal Herrira eta elkarretaratzea, gaixorik dauden presoak askatzea eta baldintzapeko askatasunak eskuratu ahal izatea aldarrikatu zuten.

Dinamika horren testuinguruan, bestalde, Frantziako Gobernuaren keinu pare bat ezagutu berri dugu. Batetik, 7 presori DPS izendapena kendu zaie –espainiar estatuan lehen graduaren pareko kalifikazioa da–. Bestetik, manifestazioa eta gero Frantziako Gobernuaren bozeramaile batek esan du “printzipioz ez dutela baztertuko trasladoen eskaera banan-banan eginez gero”. Atea ireki daitekeen seinalea da hori, kolpe batez eta parez pare irekiko ez dela dakigun arren.

Nafarroan ere egoera aldatzen hasia ote den zantzuak daude. Horietariko esanguratsuenak dira azken hilabete hauetan izandako bi deklarazio. Bata, Nafarroako Parlamentuan preso gaixoak askatzearen aldeko adierazpena onartu zen Geroa Bai, EH Bildu, Podemos, I-E eta PSNren babesarekin. Bestea, adierazpen hori bere eginez sindikatu guztiek aho batez onartu genuen deklarazioa (CCOO, UGT, ELA, LAB, CGT, EHNE, STEILAS, ESK, Hiru, Solidari). Bi gertakizun horiek ere lan iraunkor baten fruituak dira, kasu honetan Foro Sozialaren bultzadapean egin diren hainbat lan saioren emaitzak. Irudikatzen dutena argia da: Nafarroako gehiengo instituzional, politiko eta sindikala kartzela politika aldatzearen alde dagoela. Beraz, eszenatoki berri batean sartzeko aukerak daude, eta salbuespenezko neurriekin bukatzeko aroa ireki daiteke herritarrok ardura hartzen badugu.

Hartara, konpromiso hori adierazteko aukera izango dugu urtarrilaren 13an Bilboko kaleetan. Nafarroako indar sindikalek dei egiten die Nafarroako herritarrei “Prest gaude” lelopean egingo den mobilizazioan parte hartzeko. Ezhoiko mobilizazioa izatea nahi genuke, aro berri baterako urratsa, bakean eta bizikidetzan oinarritutako etorkizuna eraiki dezagun guztion artean. Horretan, urgenteena eszepziozko neurri eta legediarekin bukatzea da, gaixo dauden presoak kaleratzea, urruntze politika bertan behera uztea, eta guztion artean presoen gaiari irtenbide osoa emateko akordioa eraikitzen hastea. Izan ere gizarteari dagokiolako gatazkaren ondorio guztiak konpontzeko protagonista izatea.

 

 

 

Greba egun gehiago iragarri ditugu EAEko unibertsitatez kanpoko hezkuntza publikoan

0

Eusko Jaurlaritzak hezkuntza publikoaren beharrei erantzuten ez dien heinean, martxoan beste bi greba egun eta apiriletik aurrera astebeteko greba egingo dugu sektoreka LAB, ELA eta STEILAS sindikatuok. Agerraldi bat egin dugu gaur Bilbon, aurreikusitako mobilizazio guztien berri emateko.

EAJk, PPek eta PSEek murrizketa politika gogorrak inposatu dituzte zerbitzu publikoetan azken hamarkadan, baita hezkuntza publikoan ere. Negoziazio kolektiborako eskubidea ere nabarmen urratu da. Ondorio zuzenenak plantillak murriztea, lan-kargak handitzea, hezkuntzako langileon prekarizazioa, ikastetxeetarako baliabide eskasia, azpiegituren kaskartzea eta zerbitzuen publikoen okertze eta pribatizazioa izan dira.

Inposatu nahi zaigun hezkuntza eredu neoliberalen abiapuntua dira ikastetxe publikoetan ematen ari diren murrizketa politikak. Ikastetxetako egoera larria da, jasan ezina kasu askotan. Sortu duten krisiaren ondorioz milaka familia baztertze egoeran geratu dira. Honetaz gain, jatorri eta kultura ezberdinetako familia asko etorri dira Euskal Herrira eta gure ikastetxe publikoetara.

Aniztasuna altxor bat da. Baina hezkuntza Sailaren kudeaketa interesatu baten ondorioz, egoera oso konplexuak bizitzera eraman gaitu eskola askotan, gehiegitan. Horregatik, segregazio egoerak gainditu eta denona eta denontzat izango diren ikastetxeak bultzatu behar ditugu, beharrezko diren giza baliabidez hornituak eta azpiegitura duinekin. Eskola komunitate osoaren ardura da, langile zein familiena.

LAB, ELA eta STEILAS sindikatuontzat hezkuntzako langileon lan baldintzak eta berdintasunean eta kalitatean oinarrituriko hezkuntza publikoa txanpon beraren aldeak dira. Horregatik eskatzen diogu Eusko Jaurlaritzari azken urte luzeetan inposatzen ari den murrizketa eta hezkuntza politika errotik aldatzea, honek guztiak hezkuntza publikoan eta haurreskoletan sortu duen egoerari buelta ematea eta hezkuntza publikoari ezinbestekoa duen inbertsioa eta baliabideak eskaintzea.

Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartan jasotakoaren ildotik:
"Pertsona guztiek dute hezkuntza publiko, euskaldun, plural, laiko eta doakoa eskuratzeko eskubidea, aniztasuna integratuko duena eta berdinzalea izango dena generoaren ikuspuntutik (hezkidetza), ikuspegi kritikoa eta elkartasun internazionalista sustatuko dituena, hezkuntzaren etapa guztietan, bai derrigorrezkoetan eta bai derrigorrezkoak ez direnetan. Hezkuntza sistema propioa izango da eta euskal curriculum deritzana garatuko du".

Bide honetan gure aldarrikapen eta proposamenak argiak eta zehatzak izan dira:

• Eusko Jaurlaritzak Hezkuntza Publikoan egiten duen inbertsioa nabarmen handitzea. EAEko hezkuntza inbertsio publikoa egungo BPGren %3,5etik gutxienez Europar Batasuneko bataz-bestekoa ezarriz eta progresiboki UNESCOk gutxienekotzat jotzen duen %6ra iritsiz.
• Azken urteetan eman den matrikulazio igoera, lan-kargen handitzeari eta ikastetxeen behar izanei aurre egiteko plantilak gutxienez 2.000 langiletan handitu kolektibo ezberdinetan.
• Egun izugarria den behin-behinekotasuna (%38 irakasleetan, %41 Haurreskoletan, %58 Heziketa Berezian eta %63 Sukalde eta Garbiketan) %6ra murriztu, urteetan behin-behinean egon diren langileak egonkortuz.
• Ikasle-ratioak %10 murriztea.
• Hezkuntza Behar Berezietarako irizpideak zabaldu eta baliabideak handitu.
• Haurreskolen doakotasuna.
• Soldata murrizketa eta %15 murriztu den eros-ahalmena berreskuratzea.
• Gehienetan astebetera atzeratzen diren ordezkapenak lehen egunetik egitea sektore eta kidego guztietan.
• Bajak zigortzeari utzi eta lehen egunetik bere osotasunean ordaintzea.
• Erretiroa errazteko eta laguntzeko neurriak berreskuratzea.
• LOMCE Euskal Herriko gure ikastetxeetatik ateratzea eta honen moldaketa hutsa den Heziberri bertan behera uztea.
• Hezkuntzaren merkantilizazioa alde batera uztea, egungo desorekak eta segregazio egoerak gaindituz hezkuntza garapen pertsonal eta sozial integralerako tresna izan dadin (kohesio soziala, integrazioa, aniztasuna, berdintasuna, hezkidetza oinarri).
• Ikasle euskaldun eleaniztunak sortzeko euskarazko murgiltze eredua garatzea.
• Balizko Hezkuntza legearen aurrean sindikatu, hezkuntza eragile eta herritarron parte hartzea eta iritzia aintzakotzat hartzea. Euskal Herritarrok erabaki behar dugu gure hezkuntza sistema gure errealitate eta beharren arabera eta horretarako
hezkuntza burujabetza ezinbestekoa dugu.

Negoziazio kolektiborako bideak erabat blokeatuta, egoera honi aurre egiteko sindikatuoi jaurlaritzak utzi digun bide bakarra mobilizazioarena izan da. Hezkuntza Publikoko irakasleek, Heziketa Bereziko eta Haurreskoletako langile eta hezitzaileek, Sukaldari eta Garbitzaileek erantzun ikaragarria eman diote gobernuari bai iazko ikasturtean baita aurtengoan deitu ditugun greba eta mobilizazioetan ere.

Sektore ezberdinetan 5 greba egun burutu ondoren, ikasturte honetan, irailean eta abenduan buruturiko negoziazio mahaietan, jaurlaritzak orain arteko bere jarrera inmobilista aldatu du, baina gure aldarrikapenetako batzuei besterik ez die erantzun eta oso modu partzialean. Ondorioz, oraindik oso urrun daude, egungo egoera larriari buelta eman eta hezkuntza publikoaren oinarrizko beharrei erantzuteko azken hilabete luzeetan plazaratu ditugun aldarrikapen eta eskaeretatik.

Hau honela, STEILAS, ELA eta LAB sindikatuon ustez, Eusko Jaurlaritza hezkuntza publikoak dituen premiei erantzuteko neurriak hartzera behartzeko mobilizazioarekin jarraitzea beste biderik ez dugu.

Hurrengo asteetan Hezkuntza Sailak deitzeko asmoa duen negoziazio mahaietan gure aldarrikapen hauei erantzuten ez dien heinean, martxoan beste bi greba egun, apiriletik aurrera astebeteko grebak sektoreka eta ekainaren 12an greba bateratua egingo dugu.
 

 

 

Helena Malenori elkartasuna adierazi dio Ongi Etorri Errefuxiatuak plataformak

Giza eskubideen aldeko ekintzailea epaitzen ari dira Marokon, errefuxiatuei babesa emateagatik. Epaileen aurrera deitu zuten atzo, eta, horren harira, mobilizazioak antolatu zituzten hainbat txokotan; Bilbon, tartean. Hain zuzen ere, Ongi Etorri Errefuxiatuak plataformak deituta, Espainiako Gobernuaren ordezkaritzaren aurrean bildu ziren hainbat pertsona, "Elkartasuna ez da delitua" leloarekin.

Ongi Etorri Errefuxiatuak plataforman dauden eragileetako bat da LAB. Hala, sindikatuak ere bat egin zuen atzo deitutako mobilizazioekin.

LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk Helena Malenorekiko elkartasun adierazpena sinatu zuen abenduan, hainbat pertsonalitaterekin batera. Ekintzaileak urteotan pairatutako erasoak salatzen ditu adierazpenak, eta errefuxiatuen alde egiten duen lana nabarmendu.
 

 

 

Alfako langileek mobilizazioak deitu dituzte ostirala eta larunbaterako

0

Elkarretaratze bat egingo dute ostiralean, 13:00etan, Untzaga plazan; eta Ipurua futbol zelaian izango dira larunbatean, 17:30ean, Eibarren futbol partida hasi aurretik. Langileek bitartekaritza lan serio eta gardena egitea eskatu diote Eusko Jaurlaritzari, ALFA taldearen etorkizuna bermatzeko.

Hauxe da Alfako langileek gaur igorri duten oharra:

2017ko abenduak 27an epaileak Alfa Precision Castingen (APC) likidazioa onartu ondoren, Greba Batzordeak bilerak izan ditu Eusko Jaurlaritzarko Industria Sailarekin eta Administradore Konkurtsalarekin.

Eusko Jaurlaritzarekin izan genuen bilerari dagokionez, Industria saileko zuzendariak argi utzi zuen inbertsore batzuen interes erreala dagoela APCren inguruan. Gure aldetik, aurreko eskaerak berretsi genituen, lanpostuen eta etorkizuneko proiektu industrial baten aldeko apustua egin zezaten.

Azken hilabeteotan EAEko hainbat enpresa likidazio prozesu batera iritsi dira, ehundaka lanpostu suntsituz. Eusko Jaurlaritzak eta Instituzio Publikoek paper aktiboagoa izan behar dute hemengo industriaren defentsan. Horregatik eskatzen diogu bitartekaritza lan serio eta garden bat egitea enpresa honen etorkizuna bermatzeko.

Administradore konkurtsalari dagokionez, gure eskaerak mantentzen ditugu:

• Enpresa lote bakar batean saltzea.
• Lan postuen subrogazioa.
• Kaleratze traumatikorik ez egotea.
• Jarraitu nahi ez duten langileen indemnizazioa hobetzea.
• Prozesu hau guztia irizpide garden eta objetiboak jarraituz egitea.

Gogorarazten dugu egoera honen errudun bakarrak hiru pertsona direla: Jon Ander Buenetxea, Iñaki Uzkudun eta Jorge agirrebeña. Hartzekodunen Hitzarmen bat indarrean zegoen bitartean, zorrak ordaindu beharrean, 2.289.092 euro banatu zituzten hiruren artean. Diru hau Industrias GOLen salmentaren ondorioz “prima” moduan banatu zuten. Gainontzeko diruarekin ez dakigu zer egin zuten, baina SPRIk argitaratutako informazioaren arabera, 22 miloi eurotan saldu zen Industrias GOL.

Abenduak 11tik langileak greba mugagabe egoera batean aurkitzen dira, jarraipena oso ona izaten ari da eta langileok borrokan jarraitzeko asmoa daukagu.

 

 

 

Oiartzunen gaur hildako garraiolariaren lan heriotza salatuko dugu ostiralean

Gehiengo sindikaleko kideok elkarretaratze bat egingo dugu datorren ostiralean, urtarrilak 12, Oiartzunen, AP8an dagoen gasolindegian (Bilborako norantzan) goizeko 11.30tan.

Hauxe da LAB, ELA, ESK, STEILAS, EHNE eta HIRU sindikatuok kaleratu dugun oharra, gaurko lan heriotza dela eta:

Lehenik eta behin gure doluminak eta elkartasuna adierazi nahi dizkiegu gaur Oiartzunen lan istripuan hil den garraiolariaren senide eta lagunei. Beste sektore askotan gertatzen den moduan, garraioan ere lan baldintzak gero eta prekarioagoak dira. Azpimaragarria da garraio sektorea osatzen duten garraiolari asko autonomoak direla, baina sektorearen beste zati handi bat gidariek osatzen dute. Gaur egun eta urteetan zehar administrazioen utzikeriak eragindako egoera dela eta, gidari nahiz garraiolarien lan baldintzak ez dira hobetu. Ezinbestekoa da garraiolari nahiz gidarien egoera hobetzea, bai porteen prezioetan, bai lan orduetan, Europako herrialde askotan hartzen ari diren antzeko neurriak kontutan hartuz, izan ere, sektorearen zati bat prekarietatean egoteak, bestea ere, bertara bultzatzen baitu.

Administrazioek beste alde batera begiratzen dute, sektoreak bizi duen egoeraren ezagun izan arren. Azpimarragarria da garraiolariek jasaten dituzten lan istripuen gehiengoak errepideetako merkantzien garraioak urte luzez pairatzen daraman prekarietatea eta desregulazio basatia agerian uzten dituela. Gainera, garraiolarien eskubide eza ere nabaria da, izan ere, lana mantendu ahal izateko, askotan kargatzaileen presak, ezinezko ordutegiak, gehiegizko pisudun kargak, prezio baxuak, lan egun luzeak eta atseden eza jasan behar baitituzte. Askotan, gainera, zamaren deskarga egitera behartuak dira. Hauek eta honelako beste hainbat arrazoi dira lana modu seguru eta duinean egitea oztopatzen dutenak, garraiolarien bizitza arriskuan jartzeaz gain. Arazo hauek dira administrazioak behin eta berriz ezkutatzen saiatzen direnak, beste alde batera begiratuz gehienetan, beraien nahia garraio merkea lortzea baita, edozein preziotan.

Garraiolarien lan istripuak ez dira maiz estatistika o zialetan kontutan edukitzen: errepide istriputzak jotzen dira, zenbakiak apaintzeko. Besteetan, “heriotz natural” delakoen zifren barruan sartzen ere saiatu ohi dira, ez garraio sektorean bakarrik, lanak eragiten dituen estres egoerak, besteak beste, alde batera nahita utzita.

2017. urtean 53 langile hil ziren lan istripuan, horietatik 8, garraiolariak. Aurten, 10 egunetan, jada bi pertsona hil dira lan istripuan. Datu hauek guztiak eta prekarietatearen ondorioak gizarteratzea ezinbestekoa dela kontutan hartuta, gehiengo sindikaleko kideok elkarretaratzea egingo dugu datorren ostiralean, urtarrilak 12, Oiartzunen, AP8an dagoen gasolindegian (Bilborako norantzan) goizeko 11.30tan.

Mobilizazioa ezinbestekoa da eta istripuak gertatzen direnean ELA, LAB, ESK, STEILAS, EHNE eta HIRUko kideok egoera salatzen jarraituko dugu, baita hildako langilearen familia eta lagunei babesa ematen ere.