2026-01-20
Blog Page 801

Tubacexeko zuzendaritzaren, ELA eta CCOO sindikatuen eta independenteen arteko akordioaren aurka gaude

0
LABen sail sindikalak Tubacexen uste du akordio hau onartzeak atzerakada berria dakarrela, eta horrengatik, ezetza emango diogu, bihar, martxoaren 21eko langileen batzarrean.

Aurreko hitzarmena negoziatu zenetik (2013-2016) irabazi itzelak izan ditu enpresako Zuzendaritzak, beti ere, langileen lan baldintzen kaltean.

Horregatik LABek, hitzarmen honetan honako edukiak babestu ditu: aukera berdintasunen hobekuntzan oinarritutako plataforma, behin-behinekoek jasan behar izaten duten behin-behinekotasuna eta mugikortasuna modu objektibo batez geldiaraztea, aurreko hitzarmenean ezartzen zen lan-malgutasuna geldiaraztea, aparteko orduen gehiegikeria geldiaraztea eta langile guztiok geure lanarekin sortu dugun aberastasuna zuzentasun handiago batez banatzearen alde egitea.

Horrengatik diogu hitzarmen hau ez dela batere ona Tubacexeko langileentzat, azken 4 urteotan bizi izan ditugun egoerak ez dituelako konpontzen. Hala ere, ELAren eta CCOOren sail sindikalek eta independenteek ziurtatzen dute beraiek ondo ari direla, eta hori, guk behintzat, ez dugu zalantzan jarriko.

Zuzendaritza batek akordio hau txalotzen duenean, bake soziala eta haren enpresa proiektua garatzen irauteko gaitasuna bermatzen diola baieztatzen duelako, horrek adierazten digu zerbait txarto egiten ari garela (ez deritzagu txarto enpresa batek haren proiektua garatu nahi izateari), baizik eta Tubacexi dagokionez, duela 10 urte baino gehiago, gai garrantzitsu guztiei buruzko negoziazioak, akordioak lortzekotan, inbertsioen xantaiepean egiten direlako. Hitzarmen honen negoziazioa horren adierazgarria izan da.

Sinatu duten sindikatuek esan digute lau urteko epean 25 milioi euro inbertituko dituela enpresak. Eta guk galdetzen diegu. Zertan inbertitu behar dute? Gure lan baldintzak hobetuko dituzte? Behar adinakoa izango da inbertsio hau? Tamalez, galdera horiek ez dute erantzunik.
 

 

 

Modu positiboan baloratzen dugu Bizkaiko eraikin eta lokalen hitzarmena sinatu izana

0
Bizkaiko eraikin eta lokalen hitzarmeneko garbiketako akordioa sinatu dute. Aurreakordioa sinatu zeneko iritzi bera du LABek; hain zuzen ere, modu positiboan baloratzen dugu hitzarmena sinatu izana, eta langileei prozesuan erakutsitako konfiantza eta babesa eskertu nahi diegu. Hitzarmena defendatzea dagokigu orain. Eta eginkizun hori betetzeari ekingo dio LABek, kaleetan zein lan-zentroetan.

Patronalak egindako azken eskaintza, negoziazioaren hasieratik LABek aldarrikatzen zituen eskaeretara gerturatzen zen behingoz: soldata igoerak KPIra lotuta egotea, alegia.

• 2018 %3 (%0,3+%1,6+%1,1)
• 2019 KPI
• 2020 KPI

Gainera, inaplikazio klausula berriak –enpresak hitzarmenean jasotako baldintzak aplikatzeari utzi nahi izanez gero jarraitu behar duen prozedura zehazten duen klausula– modu eraginkorrago batean babesten ditu langileak.

2012. urteko lan-erreformak inaplikazioa gauzatzeko bidea erraztu egiten enpresei; horregatik, hitzarmena eta bertan jasotzen diren hobekuntzak blindatzea ezinbesteko baldintza izan zen hasiera-hasieratik LABentzat sinadurarako.

Azkenik, ultraaktibitatea 36 hilabetetara luzatu egin da. Ultraaktibitatea, hitzarmenaren indarraldia amaitu eta berau aplikatzen jarraitzeko ezartzen den epea da. LABek, negoziazio honetan irabazteke gelditu diren alderdiak borrokatzeko aprobetxatuko duen denbora.

LABek, prozesu honetan erakutsi duten konfidantza eta babesa eskertu nahi die langileei beste behin ere; 2014tik soldatak izoztuak bazituzten ere, sindikatuaren aldarrikapenekin bat egin dutelako eta euren lan- baldintzen prekarizazioa suposatuko lukeen hitzarmen bat sinatzearen aurka azaldu dira, igoera-tranpak ezkutatzen zituzten proposamenak salatu eta atzera bota dituzte. Duintasunaren eredu izan dira langileak.
 

 

 

Arabako eskuhartze sozialeko hitzarmena bete ez dutela salatu dugu Gasteizko Legebiltzarrean

Sektoreko langileek ordezkaritza batek agerraldia egin zuen atzo, Gasteizko Legebiltzarreko Lan eta Justizia Batzordean, Jaurlaritzaren Lan eta Justizia Sailak Arabako eskuhartze sozialeko hitzarmena bete ez duela adierazteko helburuarekin. Eusko Jaurlaritzako Justizia eta Enplegu Sailak, lehiaketa publikoaren bidez, zerbitzu publikoen pribatizazioaren aldeko jarrera berretsi du, oraingoan, Justiza konponarazleko zerbitzua berriro lizitazioa atereaz. Gainera, lizitazioan ez da zerbitzu hau ematen duten langileen subrogazioa jasotzen, eta lan-araudia eta aplikatu beharreko hitzarmen kolektiboa bera betetzen ez da. Hori guztia salatu genuen atzo batzordean. Agerraldia egin bitartean, hitzarmena sinatu dugun LAB, ELA, CCOO, ESK eta UGT sindikatuok elkarretaratze bat egin genuen Legebiltzarraren kanpoaldean.

Justizia konponarazle zerbitzua berriro ere enkante publikoan ateraz, Eusko Jaurlaritzaren Justizia eta Lan Sailburua zerbitzu publikoen pribatizazioaren alde berretsi da.

Hori nahikoa ez balitz, enkantean zerbitzuan orain arte egon diren langileen subrogazioa ez da jasotzen, lan araudia eta dagokion lan hitzarmena urratuz.

Bizkaiako, Arabako eta Gipuzkoako Esku Hartze Sozialeko hitzarmenetako batzorde paritarioek urraketa larria honen aurrean, Sailburu berari gertatutakoa komunikatu zioten eta enpresa esleipendunek orain arte zerbitzuan jarduten ziren langileen subrogazia bermatzea eskatu zuten.

M.ª Jesus San Jose Lopez andereak, Justizia eta Lan Sailburuaren kontseilariak, urraketaren aurrean gorrarena egin zuen, jarrera iheskoarra eta axolagabea agertuz. Zerbitzua aldatua izan dela argudiatu du, jarduera hori Esku Hartze Sozialeko lan hitzarmenaren eremu funtzionalaren baitan ez dagoela jasota adierazi zuen eta ondorioz, ez dagoela derrigortua orain arte lanean jarduten diren langileen lan egonkortasuna eta lan eskubideak bermatzen duen klausularik aplikatzera.

ELA, CCOO, LAB, ESK eta UGT sindikatuek, zerbitzu publikoen pribatizazioak sortzen dituen kalteak eta ondorioak salatu nahi ditugu berriro ere. Hitzarmen Kolektiboaren urraketa ematen da, hau da, langileen lan eskubideen urraketa, Eusko Jaurlaritzak duen jarrerarekin langileak babesik gabe usten dituztela eta publikoki salatu nahi dugu lan araudia urratzen ari dela.

 

 

 

Martxoaren 22an Gasteizko Legebiltzarraren aurrean mobilizatzeko deia egin dugu, 1.080 euroko gutxieneko pentsioaren alde

Ikusiko dugu ea Euskal Herrian lor daitekeen Espainiako Legebiltzarrean, Toledoko Hitzarmenarekin, lor ez daitekeena. Zentzu honetan, babes sozialerako eta Gizarte Segurantzako sistema propio bat ere aldarrikatzen dugu, lege ahalmen guztia izateko, orain eta etorkizunean, pentsio duinak bermatu ahal izateko.

Martxoaren 22an Gasteizko Legebiltzarraren aurrean mobilizatzeko deia egin du LABek, 1.080 euroko gutxieneko pentsioaren alde

Euskal pentsionistek 1.080 euroko gutxieneko pentsio duina izango dute jokoan martxoaren 22an, Gasteizko Legebiltzarrean

Martxoaren 22a, egun garrantzitsua izango da EAEko milaka pentsionistentzat, egun horretan agerian geratuko baita politikariek benetan babesa edo bizkar ematen ote dieten.

Martxoaren 17ko manifestazio jendetsuen ostean, udaletxeetan astelehenetan eta otsailaren 22an egindako mobilizazioak ere gogoan, kalera ateratzen ari diren milaka pentsionista horien aldarrikapenetako bat eztabaidatuko dute Gasteizko Legebiltzarrean. Espero dezagun adostasuna lortzea.

Urte asko dira Euskal Herriko pentsionisten plataformek aldarrikapen hori planteatu zutela, Gasteizko Legebiltzarrean aurkeztutako 71.724 sinaduren babesarekin. Aldarrikapen hau pentsionisten elkarte guztiek bere egin dute. Izan ere, 1.080 euroko gutxieneko pentsioaren aldarria nagusi izan baita mobilizazioetan.

Ostegunean ikusiko dugu ea alderdi politikoek, pentsionistak babesten dituztela dioten horiek, babes hori egia bihurtzen duten euren eremuan, Legebiltzarrean, edo kontrakoa gertatzen den eta bizkar ematen dieten, askotan egin bezala.

Horrenbestez, deialdi bikoitz bat egiten dugu. Alde batetik, Euskal Herriko pentsionisten plataformek egingo duten elkarretaratzera deitzen ditugu pentsionistak, Gasteizko Legebiltzarraren kanpoaldean egingo duten mobilizaziora, 1.080 euroko gutxieneko pentsioaren defentsan. Bestalde, ordezkari politikoei ere egiten diegu dei, pentsionista behartsuen edo aipatutako gutxieneko pentsioarekin bizitza duina izateko aukera luketen pentsionisten alde egingo duten horiei. Urte mordoa eman dute pentsionistek lanean, eta, zoritxarrez, asko ezin dira hilabete bukaerara iritsi edo ezin dute berogailua ere piztu.

Ikusiko dugu ea Euskal Herrian lor daitekeen Espainiako Legebiltzarrean, Toledoko Hitzarmenarekin, lor ez daitekeena. Zentzu honetan, babes sozialerako eta Gizarte Segurantzako sistema propio bat ere aldarrikatzen dugu, lege ahalmen guztia izateko, orain eta etorkizunean, pentsio duinak bermatu ahal izateko.

LABeko Helduak eta Pentsionistak arloak bat egiten du aldarrikapen hauekin guztiekin, urte hauetan egin dugun moduan, eta dei egiten dugu kalera irtetzen jarraitzeko, aldarrikapenak erdietsi ahal izateko. Datorren martxoaren 22an, ezin dugu aukera desaprobetxatu. Kalean egon behar dugu.
 

 

 

Garbialdiko langileek enpresaren egoitzaren aurrean egin dute protesta

0

Bizkaiko Foru Aldundiko eraikinen garbiketaz arduratzen diren langileek elkarretaratze zaratatsu bat egin dute gaur Trapagan, Garbialdik azpikontratak bertan duen egoitzaren aurrean. Enpresaren bulegoetara igotzen saiatu dira, baina atea parez pare itxi diete, eurekin ez dutela ezer hitz egiteko argudiatuz. Astero ari dira mobilizatzen langile hauek, baina, orain arte, Bizkaiko Foru Aldundiaren aurrean egin izan dute.
 

 

 

Elkarretaratze bat egin dugu Bilbon, BBVAren aurrean, SAT sindikatuari elkartasuna adierazteko

0

Joan de apirilaren 1ean, Sindicato Andaluz de Trabajadores sindikatuko (SAT) kideek Cerro Libertad izeneko eremua okupatu zuten, BBVAk erabilerarik gabe zuen orube bat. Bada, gaurko, kaleratze agindua zuten. Hori dela eta, Hainbat sindikatu eta gizarte eragilek elkartasun elkarretaratze bat egin dugu Bilbon, BBVAko egoitzaren aurrean.
 

 

 

LABek Nafarroako azken bi lan istripu mortalak deitoratu eta haien inguruabarrak argitzeko exijitu du

LAB sindikatuak bere elkartasuna adierazi nahi die ortzegunean Sakana S.Coop enpresan istripua izan eta atzo hil zen Yeray Lanz Azpilikueta 30 urteko langileari, bere familiari eta lagunei, bai eta ortziralean Tebasen hil zen Mikel Diaz Oiaga 45 urteko Sarrigurengo kamioilariari, bere familiari eta senideei ere.

Sindikatu honek erakundeei eta patronalari exijitzen dio bi ezbehar horien inguruko guztiak argitzea, prebentzio neurriak hartu ziren ala ez eta egokiak ziren ala ez argitzea.

Aurten, dagoeneko, 14 pertsona hil dira Euskal Herrian lanean; horietatik zazpik errepidean galdu dute bizia, gidari eta garraiolariak baitziren. Datu horiek guztiak eta prekarietatearen ondorioak gizarteratzea nahitaezkoa dela kontuan hartuta, LABek dei egiten du lan istripuak deitoratzeko eta salatzeko antolatuko diren ekitaldietan partze hartzera.

Prekarietatea, enpleguaren kalitate eskasa eta prebentzio neurri egokiak ez hartzea izan ohi dira lan istripu eta gaixotasunen oinarrian dauden egiturazko arrazoiak: azpikontratazioa, aldi baterakotasunak, kontratu partzialak, lan erritmo biziak, formakuntzarik eza… Larriena dena da horren guztiaren atzean dagoen zio bakarra enpresen diru gosea dela. Lan kosteak murriztuta irabazi tasak mantenduz sakontzen da prekarietatean, eta ez da beharrezko prebentzio neurriak hartzen. Batzuek gehiago irabazten jarraitzeko, gero eta gehiago dira egunero-egunero beraien bizitza arriskuan jartzera behartuak diren langileak, baita hiltzen direnak ere. Hala, istripu ia guztiak oinarrizko segurtasun neurri batzuekin ekidin zitezkeela azpimarratu nahi dugu. Normalean, prekarietate egoera gordinetan gertatutakoak izaten dira istripuak, eta halakoek agerian uzten dute prebentzio arloan atzera goazela prekarietatearen ondorioz.

Iruñea, 2018ko martxoaren 17a  

 

 


Soldata-arrakalari aurre egiteko neurriak eskatzen dizkiogu Eusko Jaurlaritza eta Emakunderi

LABek ez du Eusko Jaurlaritzako Justizia eta Lan Departamentuak emakume eta gizonen arteko soldata arrakalari buruz Martxoaren 20an deitutako bileran parte hartuko.

Soldata arrakalaren arazoa konponbidean jartzeko proposamenak ditugu eta enpresetan datuak eskatu ditugu ikerketa bat egin eta neurri zuzentzaileak har daitezen. Proposamenak baditugulako, otsailaren 21ean deitutako lehenengo bilerara joatea erabaki genuen, nahiko kritikoak izanik ere.

Benetako konponbideak baino argazkiak bilatzen zirela salatu genuen eta baita argi utzi ere, mobilizazioa dela emakumeok pairatzen ditugun diskriminazio egoerei aurre egiteko biderik emankorrena.

Gasteizko Legebiltzarrean onartutako legez besteko proposamenaren inguruko irakurketa kritikoa eta soldata arrakalari aurre egiteko neurriak proposatu zituen LABek. Confebaskek eta Eusko Jaurlaritzak, berriz, ez zuten ezer proposatu. Are eta gehiago, patronalak soldata arrakalaren arazoa bere erantzukizuna ez dela esan zuen, negoziazio kolektiboarekin zerik ikusirik ez zuela eta ez duela diskriminaziorik ikusten; Eusko Jaurlaritzak, bere aldetik, patronala ez zuela interpelatuko adierazi zuen. Gure susmoak bete egin ziren eta arazoari benetako konponbiderik emateko borondaterik ez dagoela berretsi ahal izan genuen. Gauzak horrela guk ez dugu erabat antzuak diren foroetan parte hartzeko inolako asmorik.

LABeko ordezkariek soldata arrakalaren egunaren testuinguruan ordezkaritza duen enpresa guztietan soldata arrakala aztertzeko eskaerak erregistratuko zituzten, oso enpresa gutxitan eman dizkigute datuak, berriro ere patronalaren borondate falta agerian geratuz. Jasotako erantzun gutxietan guztietan soldata arrakala dagoela eta handia dela ondorioztatzen da. Gure helburua hala ere, atzean dauden arrazoietara jotzea da. Arrakalaren arrazoiak zeintzuk diren aztertzea, azalaraztea eta borrokatzea izango da.

Martxoaren 8ko Greba Feministaren arrakasta ikusita, ez dugu uste edozein gauzarekin konformatu gaitezkenik. Bertan, hainbat aldarrikapenen artean, emakumeok egiten ditugun zaintza lana guztiak bistaratzea lortu genuen, lan munduan diskriminazio ugariei aurre egiten diegula egunero adierazi genuen eta eredu sozioekonomiko honetan gure bizitzak ezinezkoak zirela esan genuen.

Eusko Jaurlaritzak baita Confebaskek ere esan zuten grebarekin ados zeudela. Hala bada, beraiek zehazki zerekin ados dauden esan beharko dute eta zer egitera prest dauden ere, bestela haien adierazpenak eduki gabeko diskurtsoak besterik ez dira izango.

Ez dugu onartzen Jaurlaritzak soldata arrakala gai konplexua dela esatea eta neurri sinpleak proposatzea gai konplexu bati.

LABentzat soldata arrakala oso gai garrantzitsua da, batez ere arrakala hori sortzen dituen mekanismo guztiak identifikatzea eta zuzentzea. Kontziliazio zein korresponsabilitaterako neurriak behar dira, lanaldiak eta denboraren kudeaketaren inguruko hausnarketa eta erabakiak behar dira eta zaintza lanen aitortza politiko eta soziala ezinbestekoak dira. Emakumeon bizitzak eta beraz, jendartearen bizitzak hobetuko dituzte neurri duinak baino ez ditugu onartuko.

Beraz, LABek Eusko Jaurlaritzari eta Emakunderi neurri ausartak eskatzen dizkio. Partxeak jartzeko ez gaituzue ondoan izango, hori argi utzi nahi dugu.
 

 

 

Patronalaren jarrera “antisoziala, arduragabea eta mafiosoa” salatu dugu Bilbon

0

Bada garaia hitzarmenak eguneratzeko eta industriako langileen lan baldintzak hobetzeko, guztion lan baldintzak hobetzeko. Bada garaia industrian aberastasuna banatzeko. Hain zuzen ere, hauxe izan da LABek egunotan zabaldu duen aldarrikapena, mobilizazioen bitartez. Lehen protesta Donostian egin zuen sindikatuak, asteartean, Gipuzkoako enpresen elkarte Adegiren egoitzaren aurrean; bigarrena asteazkenean izan zen, Gasteizen, Arabako enpresarien elkarte SEAren egoitzan; hirugarrena ostegunean etorri zen, Iruñean, Nafarroako enpresarien elkargo CENen aurrean. Bada, mobilizazio sorta hauekin amaitzeko, LABek manifestazio bat egin du gaur Bilbon, euskal enpresen elkargo Confebasken egoitzatik abiatuta.

LABeko Industria federazioko kide Iñaki Alkortaren hitzetan, “patronalaren jarrera antisoziala, arduragabea eta mafiosoa salatzeko mobilizatu gara gaur Bilbon, bereziki, Confebask eta CEBEKen jarrera salatzeko. Ekonomia gorantz doala esaten betetzen zaie ahoa, kopuruak ematen dituzte gainera, baina, hau gertatzen den bitartean, hamar langileetatik seik ez dute hitzarmenik edo euren hitzarmena ez dago indarrean. Honekin bukatu beharra dago. Langileen bizitza erdigunean jartzeko garaia da, eta ez enpresen irabaziei buruz hitz egiteko garaia. Errealitate honi buelta eman behar zaio”.

LABeko ordezkariaren esanetan, “gero eta prekarietate gehiago dago. Gazteek gero eta zailtasun gehiago dituzte industrian modu duinean lanean hasteko eta sektoreak %19ª bakarrik da emakumea. Onartezina da hau guztia. Sortzen ari den aberastasun hau guztia, milioika eta milioika euro, beste modu batean banatu behar da”.