Greba mugagabean jarraitzen dute Erandioko Sanitas Loramendin, eta, lanuzteei ekin dietenetik egunero egin bezala, elkarretaratzea egin dute.
Blog Page 784
EAJk langileei emandako hitza ez duela bete salatu du USOAko enpresa batzordeak
USOAko langileek elkarretaratze bat egin dute gaur EAJren egoitza aurrean, Bilbon, alderdi honek Barakaldon USOA Enplegu Zentro Bereziaren kudeaketan duen jarrera salatzeko.
Hauxe da USOAko enpresa batzordeak egin duten prentsa oharra, gaurko elkarretaratzearen harira:
Berriro ere, duela hilabete askoz geroztik tailerreko langileok pairatu behar ditugun lan baldintzak salatzeko mobilizatzen gara.
Sabin etxera eraman dugu protesta, Barakaldoko EAJk orain arte, eta oraindik ere, pairatu behar dugun gatazka egoeran daukan jarrera salatzeko.
2017ko uztailean, USOAko tailerraren hitzarmena sinatu zen, 2019ra arte indarraldia daukalarik. Delako hitzarmenak Barakaldoko eta inguruko herrietako 400 baino gehiagorengan dauka eragina.
2018ko urtarrilean, nominak ematerakoan eta hurrengo hilabeteetan ere, hitzarmenean negoziatutako soldata taulak eta hitzarmena sinatutako terminoetan indarrean jarriko zenaren hitz ematea ez zutela betetzen baieztatu genuen.
Ondorengo hilabeteetan mobilizatzen jarraitu dugu, soldata paktatutako terminoetan ordaintzea galdegin dugu, eta tarte horretan alkatetza eta USOAren gerentziaren partetik erantzuten ziguten beraien artean koherentziarik ez zuten informeak erakutsiz, bien bitartean, erreprimitzen zuten udalbatzarrak desalojatuz eta enpresako komitekideak identifikatuz konzentrazioetan edota egoeraren salaketa ekimenetan parte hartzeagatik.
USOA lan enplegu gune berezia da, Barakaldoko udaletxearena da, eta tamalez, honek esan nahi du plantilak ez daukala beste enpresetako lanpostuetarako sarbiderik. Delako egoerari hitzarmenean adostutako textuan agertzen diren soldatak ez direla ordaintzen gaineratzen badiogu, prekarietatea gure egoera ondoen zehazten duen hitza da.
Hau guztiarengatik hemen jarraitzen dugu, hitzarmena bete dezaten eta gure lan baldintzak errespeta daitezen galdegiteko.
Aurrera darrai Gipuzkoako komisaria eta egoitza judizialen garbiketa sektorean deitutako grebak
LAB, ELA, UGT eta ESK sindikatuok deituta, Gipuzkoako komisaria eta egoitza judizialen garbiketa sektorean greba egiten ari dira. Urriaren 3a arte dugu deituta, Garbialdi enpresak langileekiko duen jarrera salatzeko. Gaur, berriro ere, mobilizazioak egin dituzte.
Hauek dira grebaren arrazoiak:
ELA, LAB, UGT eta ESK sindikatuok grebarako deialdia egiten dugu Gipuzkoako polizia-etxe eta eraikin judizialetan, irailaren 19tik urriak 3 arte, hasiera batean. Garbialdik aipaturiko bi hitzarmetan izan duen jarrera dela eta, langileei mobilizatzea baino ez zaie geratzen euren baldintzak hobetu ahal izateko.
Polizia-etxe, eraikin judizial eta Gipuzkoako adin txikiko zentroetako garbikuntzako hitzarmenak negoziatzeko arrakastarik gabeko ahalegin batzuen ostean, 2018ko apiri- laren 26an mahai negoziatzailea osatu zen eta Garbialdiari garbi eta argi esaten zitzaion negoziazio honetan bideko garbikuntzarekiko (sektorea maskulinizatua) soldata-tartea desagertzea aldarrikatzen genuela eta deia egiten dugun sindikatuentzat une honetan horrek lehentasun bizia duela.
Soldata-tartea polizia-etxeetan %13koa da, eraikin judizial eta adin txikiko zentroetan %7koa.
Polizia-etxeetarako hitzarmenaren iraunaldia 2009ko abenduaren 31an amaitu egin zen eta eraikin judizialetakoa 2017ko abenduaren 31an.
Polizia-etxea eta eraikin judizialetako hitzarmenetarako pixkanakako soldata-igoera batzuk aldarrikatzen ditugu egungo soldata-tartea murriztuz joateko.
Apirilaren 26tik egun arte lau bilera egin ditugu, hauetan ez da inolako aurrerapenik eman; soldata-proposamenik izan den bilera bakarrean egindako azken bileran eman da eta berau erabat eskasa izan da.
Uztailaren 10eko azken bileran Garbialdik bi hitzarmenetako soldatak blokeatzea plan- teatu zuen 2018a arte eta 2019rako 2018ko KPIren igoera bi hitzarmenetarako.
Planteamendu hau onartezina da, polizia-etxeetako langileen soldatak 2008tik blokeatuta baitaude, eta eraikin judizialetako soldata-tartea %7koa baita garbikuntza sektore mas- kulinizatuekiko.
Bestaldetik ezin dugu ahaztu hau Eusko Jaurlaritzak azpikontratatu duen zerbitzu bat dela (Segurtasun Sailak eta Juztizia Sailak); eta erakunde publikoa denez berdintasunaren alde eta soldata-tartearen kontra egiteko betekizun etikoa duela, eta ezin du beste alde batera so egin. Genero-berdintasuna egitatetan gauzatu behar da eta ez hitz politetan geratu.
Garbialdi eta Eusko Jaurlaritzari exijitzen diegu lehenbailehen dihardutea diskriminazio egoera honekin amaitzeko.
Lanuzteak egingo dituzte Donostiako etxez etxeko laguntza zerbitzuko langileek
Donostiako etxez etxeko laguntza zerbitzuko langileek agerraldia egin dute gaur udaletxean. Hain zuzen ere, enpresak hitzarmen kolektiboa negoziatzeko asmorik ez duela ikusita, bi orduko lanuzte partzialak iragarri dituzte eta, gatazka konpondu ezean, greba mugagabera joko dutela jakinarazi dute.
Etxez etxeko laguntza zerbitzuko Garbialdi enpresako komiteak, Donostiako Udalaren azpikontrata denak, honako hau jakinarazi du:
11 hilabetez negoziatzen ibili ondoren eta GARBIALDI enpresaren partez Hitzarmen Kolektibo baterako gerturaketarako aukerarik ematen ez duen proposamenak jasoz, Donostiako Etxez Etxeko Laguntza Zerbitzuko langile guztion lan prekarietatea eta lan baldintzak salatzeko lanuzteak egingo ditugu.
Etxez Etxeko Laguntza Zerbitzuko langile guztiok erabiltzaile baten etxe batetik besterako desplazamenduko denbora LAN EGINDAKO DENBORA EFEKTIBOA izan dadila eskatzen dugu, hau Hitzarmen Kolektibo berri bat negoziatzeko ezinbesteko aldarrikakpena izanik.
Horregatik, DONOSTIAKO UDALETXEARI, subkontrataren erantzule subsidiario bezala, gatazka kolektiboan bitartekotza egitea eskatzen diogu.
Datorren ostiralean lan-uzteekin hasiko gara bai Udaletxeari eta baita Garbialdi enpresari prekarietatearekin amaitu eta Etxez Etxeko Laguntza Zerbitzua bezalako subkontrata munizipalik feminizatuena duintzeko behar diren neurriak hartzeko eskatzeko.
Gehiengo absolutu baten bitartez joan den larunbatean, irailaren 15ean, ospatutako langileon asanbladan adostu bezala, 2 orduko lan-uzte partzialak egingo dira ondorengo leku eta egunetan:
– Irailak 21 ostirala: 11:30etatik 13:30etara Udaletxearen aurrean.
– Irailak 22 larunbata: 10:00tatik 12:00etara Maria Cristina Hotelaren aurrean.
– Irailak 25 asteartea: 11:30tatik 13:30etara Udaletxearen aurrean.
– Irailak 27 osteguna: 11:30tatik 13:30etara Udaletxearen aurrean eta Donostiako Udaletxeko plenoan.
Urrian: 1, 5, 10, 16 eta 18an 11:30tatik 13:30etara Udaletxearen aurrean.
Urriaren 22tik aurrera GREBA MUGAGABERA goaz.
EAEko gizarte ekimeneko ikastetxeetan greba egingo dugu urriaren 9 eta 10ean
Gizarte-ekimeneko ikastetxeetako patronalak erabat geldirik daudenez, ikasturte honetarako jadanik aurreikusitako greba eta mobilizazioekin jarraitu beste biderik ez digute utzi. Hala adierazi dugu gaur egindako agerraldian LAB, ELA, STEILAS, CCOO eta UGT sindikatuok.
Pasa den ikasturtean gauzatutako 3 greba egunek (Martxoak 20 eta maiatzak 15-16) erantzun ugari-ugaria jaso zuten sektoreko langileen aldetik, jarraipen-maila %65 eta %70 bitartekoa izan baitzen. Era berean, mobilizazio eta manifestazioetara oldean joan ziren langileak; horrela, ikastetxe batzuetako zuzendaritzek, grebalarien legez kanpoko ordezkatze bidez zein proportzioz kanpoko deskontu bidez, greba indargabetzeko eta langileak greban atzera botatzeko saiakera gauzatu zuten arren, kidegoa guztira 9.000 langilekoa bada, 5.600 langile inguru bildu ziren agerraldietan.
Hala ere, sektoreko patronalek, (Kristau Eskola eta AICE-IZEI), ez dute ezta zirkinik ere egin negoziazio-mahairako deialdirik egin gabe daude, eta gure eskakizunetako bati ere ez diote erantzun. Agerikoa da beraz, hauen negoziaketarako aldarterik eza.
Egoera honen aurrean, eremu honetan ordezkaritza dugun sindikatuoi, ikasturte honetarako adostutako eta Ekainean publiko egindako mobilizazio eta grebekin jarraitu beste biderik ez zaigu geratzen. Beraz, ikastetxeetako langile guztiak animatu nahi ditugu datozen Urriak 9 eta 10eko grebak babestu eta antolatuko diren ekintzetan parte hartzera. Baita ikastetxeetan bultzatzen ari garen batzar eta elkarretaratzeetan zein borondatezkoak ez diren zereginetan planto egiteko kanpainan parte hartzera ere benetako negoziazioari ekiten ez dioten bitartean.
Sektore honetako langileok ia hamar urtetan egon gara hitzarmena berritu gabe, eroste-ahalmenaren galera metatuak %10etik gorakoak dira, pedagogien modernizazioa, digitalizazioa eta hezkuntza-berrikuntza langileon kontura joan da, lan-kargak handituz jasanezinak izateraino. Sektore honetako langile-kidego batzuk (hezkuntza-laguntzako espezialistak eta haur-hezkuntzako lehen zikloko langileak) ugalduz joan dira azken urteotan, kopuruz eta prekarietatez, eta horiek dira, hain zuzen, feminizatuenak eta baldintzarik txarrenak dituztenak; hori dela-eta, premiazkoa da baldintza horiek hobetzeari ekitea. Jaiotza-tasa gutxitu izanak eragina izan du ikastetxe horietan, eta haur-hezkuntzako lehen mailetan hasi dira langileak kaleratzen. Bestalde, zerbitzuen azpikontratazioa ere zabalduz doa, eta horrek kidego jakin batzuen lan-baldintzak prekarizatzea ekarri du bere baitan; 1-DBH eta 2-DBHko irakasleak parekatzea egiteke dago oraindik; eta beharrezkoa da, halaber, Lanbide Heziketa gehiago arautzea.
Gure eskakizun nagusiak, hitzarmena berritzeari begira, honako hauek dira:
Enplegua
Akordio bat, enpleguari eusteko eta gelak balizko ixtearen eraginpeko pertsonala birkokatzeko.
Soldatak
Eroste-ahalmena berreskuratzea.
1-DBHko eta 2-DBHko irakasleen soldatak parekatzea.
Lanaldia eta lan-kargak
Irakasleen kasuan, ordu osagarriak erreserbatzea eskolak prestatzeko eta ikasleen jarraipena egiteko, zein urtean dedikazio ez presentzialeko 70 orduren aitortza.
Administrazio eta Zerbitzuetako pertsonalarentzat, lanaldia murriztea.
Lanbide Heziketan lanaldiaren banaketa adostea.
Bereziki prekarizatuen eta feminizatuen dauden kidegoen lan-baldintzak hobetzea.
Hezkuntza-laguntzako espezialistak: haien lana irakaskuntza-izaerakotzat hartzea, ordu osagarriak ematea lana prestatzeko eta ikasleen jarraipena egiteko, lanaldia modu erregularrean banatzea irailaren 1etik ekainaren 30era arte…
Haur-hezkuntzako lehen zikloko pertsonala: haien lana irakaskuntza-izaerakotzat hartzea, lanaldia murriztea, ordu osagarriak ematea lana prestatzeko eta ikasleen jarraipena egiteko.
Simply-Alcampok Gasteizen igande eta jai egunetan irekitzeko hartutako erabakia salatu dugu
Supermercados SABECO SAUk (SIMPLY – ALCAMPO) Gasteizko Ibilbidean SIMPLY CITY izenpean orain arte izan duen denda, urteko 365 egunetan, igande eta jai egunetan barne, irekitzeko hartutako erabakiaren berri izan du LABek.
Erabaki honek, lan zentroa “komenentziazko denda” batean eraldatzea suposatzen du. Denda hauek, beste gauza batzuen artean, urteko 365 egunetan 18 orduz irekita egon daitezke.
Enpresa honezkero lan egutegi berriak banatzen ari da banan-banan langileei. Egutegi horietan, beste gauza batzuen artean, igandeak lan egun bezala adierazten dira, eta 01:15ak ixteko ordutegi bezala. Honek langileen lan baldintzen funtsezko aldaketa bat suposatzen du, hala ere, enpresak kasu hauetan aurrera eraman beharreko prozedura ez du bete, eta ez die langileei aldaketa honen berri idatziz eman.
LAB sindikatuak enpresak hartutako erabakia arbuiatzen du, eta irmoki borrokatuko duela adierazten du. Urteak daramatzagu igande eta jai egunetan zero irekierak aldarrikatzen, eta langileen kontziliazio pertsonal eta laboralerako eskubidea defendatzen. Liberalizazioaren aurka gaude, enpresa handien mesedetan bakarrik delako, kalitatezko enplegua suntsitzen duelako, eta gure kontsumo ereduak aldatzea ahalegintzen delako.
Negoziaziorako proposamen bat egin dugu Mahai Orokorrean
Administrazioko Mahai Orokorraren bilera egin da gaur Gasteizen, Eusko Jaurlaritzan. Hori dela eta, elkarretaratze bat egin dugu “Zerbitzu publikoen defentsan, hemen erabaki” lemapean.
Pasa den astean Erkoreka sailburuak iragarri zuen gidoia ez da aldatu gaur izandako administrazioen Mahai Orokorrean. Madriletik zehazten diren irizpideen araberako proposamenak jarri dituzte mahaiaren gainean, beraien esanetan negoziaziorako margen eskasarekin. Eusko Jaurlaritzaren jarrera beraz ez da aldatu eta estatutik eratortzen zaizkigun mugak bereak egiten ditu, euskal zerbitzu publikoen kaltetan.
Langileen borrokaren bitartez irabazitako hainbat eskubide berretsi behar izan dira gaurko Mahaian. Asteko 35 orduen jardunaldia mantentzeko akordio berri bat sinatu behar izan dugu estatuko gobernuaren ekimena saihesteko. Gaixotasun arruntak direla eta soldata osagarrien berreskurapena sindikatuon aspaldiko aldarrikapena izan da, irakaskuntzan izandako grebak eta borrokaldi luzea eta gero lortutakoa hain zuzen.
Soldatari dagokionez, urrira arte itxoin beharko dugu 2018 soldata igoera eskuratzeko. Atal honetan erabat salagarria da gobernuaren jokamoldea; Madrileko Mahaian gastu araua bermatzeko adosten diren soldata igoerak hemen inposatu eta gainera berandu ordaindu. 2019 urteari dagokionez zaharrak berri. Madrilen adostutako igoera da muga eta hemen ez da beste ezer negoziatzen.
EAEko administrazioetarako Mahai Orokorrean beraz negoziazio kolektiboa garatu gabe jarraitzen dugu. Madrilen erdiesten diren akordioak inposatzen dira eta ez zaie euskal zerbitzu publikoek dituzten erronkei heltzen. Langile publikook daukagun erronka garrantzitsuetako bat eros ahalmenaren galeraren berreskurapena da. 2010 urtean %5 murriztu egin zen gure soldata eta gerora soldatak izoztu edo KPIaren azpitik dauden igoerak agindu dira. Behin eta berriro gobernuari berreskuratze plan bat negoziatzea eskatu diogu baina alferrik. Horrexegatik gaurkoan LABekgobernuari proposamen zehatz bat luzatu dio, Mahai Orokorra benetako negoziazio mahaia izan dadin.
Egindako proposamena erabat bideragarria izan daiteke borondate politikoa badago, beste hainbat administrazioetan egin den bezala. Proposamenaren ardatza gobernuak langileekin duen zorraren aitortza egitea da. Hortik aurrera gure planteamendua zor hori hiru urteetan berreskuratzea izango litzateke, betiere urtero KPIa bermatzen duen oinarrizko igoera bat izanda. Berreskuratzeko ere balio ez duen Itzarrirentzako ekarpenaz egin duen proposamenak argi uzten du zuzeneko soldatarako dirua egon badagoela, baina bestelako asmoak ditu Jaurlaritzak.
Soldata igoeraz harago hainbat gai gelditu zaizkigu gaur bileran hitz egin gabe. Enplegu egonkortasunerako kontsolidazio prozesuetaz ez dakigu ezer. Behin-behinekotasun tasekin bukatzeko planteamendu propiorik ez dauka gobernuak, beti Madriletik etortzen denaren zain baitago. Gaixotasun arruntak mutualitateek baino, osasun zerbitzu publikoek jarraitzeaz era ez du hitz egin nahi.
LABek beraz ez du onartzen gobernuak Mahai Orokorrari eman nahi dion bigarren mailako papera. Gure ustez hori urteetan egindako murrizketak betikotzeko amarru bat besterik ez da, jakin badakigu Madriletik ez dela murrizketak leheneratzeko planteamendurik etorriko. Hori dela eta gure eskuetan dagoen guztia egingo dugu geure negoziazio esparruak defendatu eta murrizketekin bukatzeko. Argi dago beraz langileoi mobilizazioa eta konfrontazioa besterik ez zaigula gelditzen.
Lan heriotzak salatuko ditugu Nafarroan, irailaren 28 eta 29an
Lantokiz lantoki salaketa eguna egingo dugu irailaren 28an eta manifestazioa Iruñean, irailaren 29an, LAB, ELA, ESK, STEILAS, EHNE, HIRU eta CGT sindikatuok deituta. Agerraldia egin dugu gaur, ekimenaren berri emateko.
2018-2019 ikasturtea hasi berria den honetan, Nafarroan lan-ezbeharren egoerak nabarmen okerrera egin duela salatu nahi dugu. Datuek diotenez, jarduera ekonomikoa eta langile kopurua baino gehiago hazten ari dira, eta azken hamarkadan jada ehundik gora dira heriotza eragin duten lan-istripuak. Aurten dagoeneko 15 dira hildakoak, hauetatik 11 azken bi hilabeteetan, horietako asko prekarietate egoera gordinean, edo erraz ekidin zitezkeen gertaeretan. Honez gero, 2018an joan den urtean baino gehiago dira bere lanpostuan bizitza galdu duten pertsonak.
Laneko heriotzak bestalde, iceberg-aren tontorra baino ez dira. Lan-istripu asko eta asko estatistika ofizialetatik kanpo geratzen dira, autonomo eta garraiolarienak, edo “in itinere”-ak kasu. Enpresariek askotan, mutualitateen laguntzaz eta ardurak saiheste aldera, lan-istripuak estali edo ezkutatzen dituzte. Besteetan berriz, ziurgabetasun egoeran dauden langileak dira gertakariak salatu ezin dituztenak.
Halaber, lan-gaixotasunen azpi-erregistroa eskandalagarria da. Iturri batzuen arabera, lan-istripuan hildako langile bakoitzeko 35 langile hiltzen dira lan-gaixotasunen ondorioz. Nafarroan aldiz, lanarekin lotutako 7 minbizi kasu soilik jaso dira azken bost urteetan. Ondorioz, argi dago datuak ez datozela inolaz ere errealitatearekin bat, zer esanik ez sektore feminizatuetan ematen diren eritasunei dagokienean.
Baina, zer ari da gertatzen?
1. Lan-harremanetan estrukturala bihurtu diren prekarietatea eta enpleguaren kalitate eskasa daude oinarrian: erreforma laboralak, lan-baldintzen atzerakada, aldi-baterakotasuna, kontratazio partzialak, gehiegizko lan erritmoak… Horrela, lan-istripuen erdia lehen bi hilabeteetan ematen dira, eta hildakoen herena azpikontratetan.
2. Lan osasunera bideratutako gastu publikoa oso urria da. Arlo honetara bideratutakoa Nafarroako aurrekontu osoaren %0,03 inguru besterik ez da, eta erdia baino gehiago eragile sozial jakin batzuen jarduera bermatzera doa. Patronala eroso dago, akordioak galerazten dituen bitartean (prebentzio ordezkarien prestakuntza bermatzeko akordioari ezezkoa eman baitio), arlo honetako dirulaguntza publikoak jasotzen dituelako.
3. Erakunde publikoek beste aldera begiratzen dute. Ez dute enpresarien interesen aurka egin nahi, eta arau hausteak etengabeak izanik, ez dago behar adinako kontrol eta zigorrik. Ikuskari eta Gizarte Segurantzaren eskumena estatuaren esku dago oraindik, eta inspektoreen ratioa Europako bataz-bestekoaren erdia da. Gainera, enpresentzat errentagarriagoa da askotan isunak ordaintzea neurri eraginkorrak ezartzea baino.
4. Enpresariek haien irabaziak lehenesten dituzten heinean, lantokietako inbertsio falta erabatekoa da. Krisiaren aitzakian, segurtasun neurrietara bideratutakoa hutsaren hurrengoa izan ohi da. Langileon osasunaren kontura aberasten dira.
Zer eskatzen dugu?
1. Enplegu duina eta kalitatezkoa, etxera bizirik heltzeko eskubidea bermatuko duena. Erakunde publikoen ardura nagusienetakoa da hori, haien esparruan batez ere.
2. Lan osasun politikak errotik aldatzea. Eraginkortasun-eza frogatu duten elkar-hartze sozialarekin apurtu behar da, lan-osasunera bideratutako baliabide ekonomikoak handitu eta politika errealetara bideratu.
3. Enpresen gaineko kontrola areagotzea. Lan-istripu hilgarri gehienak harrapaketa edo erorketen ondorioz gertatzen dira. Jarduera arriskutsuen jarraipena egiteko ezinbestekoa da, lan-ikuskaritzaren eskumena Nafarroara eskualdatu, eta ikuskari nahiz Nafarroako Lan-Osasun Institutuko giza-baliabideak Europako bataz-bestekora berdintzea.
4. Lan-gaixotasunen gaineko iruzurra borrokatzea. Horretarako beharrezkoa da Nafarroan babes-sozialerako esparru propioa garatzea.
ELA, LAB, ESK, STEILAS, EHNE, HIRU eta CGT sindikatuok lan-istripuei erantzun bateratua emateko elkarlanean dihardugu. Halaber, egoeraren larritasuna eta borondate politiko falta ikusirik, honako bi ekimen hauek iragartzen ditugu:
• IRAILAK 28, OSTIRALA, SALAKETA EGUNA LANTOKIETAN
• IRAILAK 29, LARUNBATA, ARRATSALDEKO 18:30ETAN IRUÑEko autobus geltoki zaharretik abiatu eta udaletxe parean bukatuko den MANIFESTAZIOA.
Mobilizazioa eta ekintza sindikala dira egoera aldatzeko ditugun tresna eraginkorrenak, horregatik PRECARIEDAD=PELIGRO MORTAL. GEURE OSASUNAREN ETA BIZITZAREN DEFENTSAN lemapean egingo den mobilizazio honetan parte hartzeko deia luzatu nahi diogu Nafarroako langile eta gizarte osoari.
Moira Millanen absoluzioa eskatu dugu hainbat sindikatuk
Idatzi bat erregistratu dugu gaur Parisen, Argentinako enbaxadan. LABez gain, Kataluniako Intersindical CSC, Sardiniako CSS, Aostako SAVT, Bretainiako SLB, Kortsikako STC, Gudalupeko UGTG, Martinikako UGTM, Galizako CUT eta Kanakiako USTE, Estaturik gabeko nazioetako sindikatuen plataformako kide bezala, Frantziar Estatuko CNT eta Solidairesekin batera, dira Moira Millani babesa erakutsi dioten sindikatuak.
Hauxe da erregistratu dugun gutuna:
Kataluniako Intersindical CSC, Sardiniako CSS, Euskal Herriko LAB sindikatua, Aostako SAVT, Bretainiako SLB, Kortsikako STC, Gudalupeko UGTG, Martinikako UGTM, Galizako CUT eta Kanakiako USTE Estaturik gabeko nazioetako sindikatuen plataformako kide bezala, Frantziar Estatuko CNT eta Solidairesekin batera, militante Maputxe eta Ongi bizitzeko emakumen indigenen mugimenduko kide den Moira Millani gure babesa eskaintzen diogu.
Santiago Maldonadoren desagerketa eman eta hurrengo hilabeteetan, desagerketaren inguruko frogak bilatzearen aitzakian, Esquel inguruko komunitate Maputxeetan biolentzia instituzional eta gehiegikeria kasuak eman ziren.
Testuinguru honetan, Moira Millan Pillán Mahuiza-ko (Chubut) Lof edo komunitateko weichafe maputxe (zaintzailea, defendatzailea) den neurrian, Vuelta del Rioko komunitateko jendea Esquel-eko epaitegi federalera lagundu zuen, pairatzen ari ziren jazarpena, eta Guido Otranto epailearen haien kontrako karguak ken zitzala eskatzeko. Eskakizun hauek egun guztian zehar modu baketsuan egin ziren, bertan zeuden komunikabideek bertatik bertara ikusi ahal izan zuten bezala.
Handik egun batzuetara, Moira Millanek telefonoz heriotza mehatxuak eta indar poliziaren etengabeko jazarpena pairatu zituen.
Pasa den Ekainaren 26an Guido Otranto epailearen eskutik jakinarazi zioten bera zela 2017ko Irailaren 20ko gertakari horien arira “indarkeria larriengatik” lehenago aipaturiko Esqueleko epaitegian inputatua zegoen pertsona bakarra.
Moira Millan asmaturiko delitu batengatik gaurko egunarekin Irailak 19, deklaratzera Argentinako Chubut probintziako Esqueleko Epaitegi Federalera deklaratzera joan beharko da, eta balizko delitu horrek 2 eta 4 urte arteko kartzela zigorra izan dezake.
Sinatzen dugun sindikatuok, ongi bizitzeko emakumen indigenen mugimenduarekin batera, Argentinako Estatuari eta justiziari borrokatzen dutenen aurkako judizializazioa eta jazarpena eten ditzala exijitzen diogu.