2026-02-06
Blog Page 605

Elkartasuna adierazi diogu SAT sindikatuari Sevillan egingo den epaiketaren aurrean

0

Sindicato Andaluz de Trabajadores/as (SAT)-eko 20 sindikalistek Mercadonatik janaria hartu eta Andaluziako behartsuei emateagatik 30 urteko kartzela zigor eskariei aurre egin beharko diote gaur.

Gaur irailak 5, Sindicato Andaluz de Trabajadores/as-eko (SAT) 20 militantek epaiketa izango dute orain zazpi urte Ecijako (Sevilla) Mercadona batetik janaria hartu eta Andaluziako behartsuei emateagatik. 20 sindikalista hauek 30 urtetako kartzela zigor eskari bati egin beharko diote aurre.

Ekintza hau, Andaluzian eta beste toki askotan ondorio dramatikoak izan dituen krisi ekonomiko baten erdian eman zen. Egoera horretan SAT-ek Arcos de la Fronterako (Cadiz) Carrefourrean eta Écijako (Sevilla) Mercadona batean janaria hartu eta modu ageriko eta publiko batean Andaluziako behartsuen artean banatu zuten. Carrefourrek salaketarik ez jartzea erabaki zuen bitartean, Mercadonak aurkeztu egin zuen eta honen ondorioz, SAT-eko 20 sindikalista akusatuen aulkian eseriko dira gaur.

LAB sindikatutik gehiegikeria hau eta SAT-eko kideen kontrako epaiketa hau salatzen ditugu. Supermerkatu handi hauetan askotan zakarrontzian bukatzen duen janaria hartu eta bizirauteko behar-beharrezkoa zutenen artean banatzea helburu zuen ekintza erabat baketsua izan zen.

Horregatik salatutako 20 pertsonen askatasuna eta SAT sindikatuaren nahiz ekintza sindikalaren kriminalizazioaren amaiera exijitzen ditugu. Euskal Herrian La Sangiovesako kasua dugu, non sindikalista bat 21 hilabetetara kondenatua izan den. Hor daukagu Huerta de Peraltako kasua ere, non milaka eurotako isunez gain, sindikalista baten aurka 2 urte eta erdiko kartzela zigor eskaria dagoen eta atzerritarren legedia aplikatuz, 5 urtez Espainiako estatutik kanporatua izateko eskariari aurre egin beharko dion.

Aipatutako guztiagatik zapaldu, esplotatu, eta egoera honi aurre egiten diogunak kriminalizatu eta zigortu egiten gaituen sistema honen kontrako borrokan gaudenen arteko elkartasuna beharrezkoa da. Horregatik espetxean dagoen Fran Molero SAT-eko kidearen eta Mercadona kasuan auziperatutako 20 sindikalisten askatasuna aldarrikatzen ditugu.

 

 

 

Hezkuntza oposizioak Nafarroan: planifikaziorik egon ezean, ez da taxuzko oposiziorik izango

0
Haur eta Lehen Hezkuntzako irakasleriari eragin dion 2019ko oposizioek berriro ere agerian utzi dute modu honetako prozeduretan badagoela zer hobetua.

Korrika eta presaka sortutako epaimahaiak, azterketei buruzko argibide eskasak eta azken orduan argitaratutakoak, arrazoi garbirik gabeko suspentso mordoa, banatu gabe geratu diren plaza finkoak… LABen aburuz, premiazkoa da irakasleriaren egonkortasuna finkatzeko egun dugun prozedura bakarra, LEP prozesuena, askoz ere gardenagoa izatea.

Horrez gain, irakasleariaren merituak eta gaitasunak neurtu ahal izateko hautaketa prozesu eraginkorragoa abian jartzearen beharra nabarmendu nahi dugu. Gai honen inguruan egiten dugun salaketa ez da berria. Iazko azaroan argitaratu genuen oharrean agerian utzi genuen oposizio prozesuaren inguruan genituen zalantza guztiak eta, zoritxarrez, kezka horiek guztiak bete dira. Kontu hau bereziki larria iruditzen zaigu, berez gogorra eta nekagarria den prozesu bati jakineza eta azken orduko gorabeherak gehitzen baizaizkio.

Nafarroako Gobernuak erronka galanta du geletan gaitasun handien duten irakasle motibatuak izan nahi baldin baditu. Horretarako, lehenbailehen hartu beharreko oinarrizko neurria oposizioak taxuz eta garaiz planifikatzea da. Hezkuntza Departamentua osatzen duen talde berriari honoko urjentziazko eta gutxieneko neurriak hartzea eskatu nahi diogu:

– Lehenbailehen egiaztatzea udaberri honetan oposizioak izango diren ala ez, zein espezialitate aterako diren eta espezialitateko ze plaza izango diren.
– Oposizioak baldin badaude, mahai sektorial deialdia egitea, sindikatuekin informazio guztia partekatu eta oposizioak taxuz planifikatu ahal izateko.

Bide luzea dugu hautaketa sistema finkatzeko eta eraginkorragoa bihurtzeko.

Azkenik, gogorarazi nahi dugu LAB sindikatuan oposizioen osagarri gisa formazioa eta garapen profesionala uztartuko dituen plana mahaigaineratzen gabiltzala, Qualitate izena duena. Gure ustez, hezkuntzaren kalitatea hobetzen lagunduko duen sistema garden eta eraginkorra lortzeko bidean, funtsezko tresna izango da.
 

 

 

Elorrioko haurreskolako haur eta hezitzaileentzat konpentsazioa eskatzen dugu

0
Elorrioko Udaleko eraikinetako garbitzaileen greba dela eta, Haurreskolak Partzuergoak udalerri honetan ematen duen hezkuntza zerbitzua, bihartik aurrera Elgetako haurreskolan ematea erabaki du, irailaren 2ko ikuskaritzako txostenean jasotakoak ez duelako bermatzen haurrak higiene eta osasun baldintza egokietan egongo direnik.

Haurreskolak Partzuergoko langileen ordezkaritzaren gehiengoa duen LAB sindikatuak, haur eta haur hezitzaileen eskubideak bermatze aldera, egoera honek sortuko dituen kalteak konpentsatzeko eskatzen du:

• Haurreskolak Partzuergoari egoera hau mantentzen den bitartean, Elorrioko haurreskolan matrikulatuta dauden haurren hezkuntza zerbitzua doakoa izatea.
• Elorrioko hezitzaileei Elgetara desplazamendua ordaintzea.
• Eta Elorrioko Udalari, familiaren batek horrela eskatzen badu, doako garraio zerbitzua jar dezala. Egoera eta gatazka hau ahalik eta azkarren konpontzea espero du LABek.
 

 

 

Sara Majarenas eta Izar alabari babesa emateko manifestazioarekin egin dugu bat

Mugimendu feministak eta beste zenbait eragilek agerraldia egin dugu, Sara-Izar Babes Plataformak iganderako deitutako manifestazioari atxikimendua adierazteko. Hain zuzen ere, manifestazioa 13:30ean abiatuko da Donostiako Bulebarretik.

Hauxe da gaurko agerraldian irakurritako oharra:

Azken hilabete eta urteotan, mugimendu feministaren mobilizazioek argi utzi dute emakume, trans eta bollerok gure bizitzen jabe garela, eta gure herri, kale, etxe zein lantokietan libre eta seguru bizi nahi dugula. Horregatik ez dugula onartuko inolako erasorik. Eta horregatik erasotzaileei aurre egiteko asmoa dugula.

Aurtengo uda sasoia ordea, berriro SEXU ERASOez markatuak izan da. Eta hauetako asko gure herrietako jaien testuinguruan eman dira: Iruñea, Zarautz, Beasain, Barakaldo, Getxo, Baiona, Gasteiz, Ibarrangelu, Azkoitian emandako sexu erasoak aipa ditzakegu. Donostian bertan ere, Aste Nagusiaren testuinguruan izandako erasoek utzitako errealitate bortitzaren argazkia, benetan kezkagarria da.

Izugarria da salatutako eraso kopurua, kezkagarria zenbait hedabideen tratamendu mediatikoa, lotsagarria erasotuak artatzeko eskaintzen den baliabide eta babes falta, zentzurik gabea mugimendu feministarekin batera arazoari aurre egiteko lanari eutsi nahi ez izana erakunde nagusiek, onartezina zenbait erakundek egoerari ezikusiarena egiteko duten jarrera eta aldiz, honi aurre egiten dion mugimenduari neurri polizialekin erantzutea, ulertezina oraindik orain emakumeak susmagarri egin eta arduraren fokua gugan jartzea, …

Bai. Egoera kezkagarria da oso, onartezina. Emakume* izate hutsagatik hainbat gizonek gu erasotu, bortxatu nahi gaituztelako, gure askatasuna eta segurtasuna auzitan jarri nahian. Eta gu erasotzeko tentazioa izan dezaketen gizon batzuk interpelatu beharrean, emakumeoi* neurriak jartzeko eskatzen dabilenik badagoelako oraindik orain.

Eta haserre gaude. Haserre gaude eta horrela adierazi dugu burutu diren mobilizazio ezberdinetan. Espazio publikoa eta pribatua gureak ere badirelako, gure mugimenduen eta bizitzen jabe gu garelako. Eta ez dugulako onartuko inork inon eta inola, gure egunerokoa baldintzatzea, are gutxiago erasotzea. Horregatik guk argi daukagu, egoera honen aurrean autodefentsa feminista dela bidea.

Baina egiturazkoa den INDARKERIA MATXISTArekin amaitzeko, erroetara jotzeko, ezinbestekoa da egiturazko neurriak hartzea; neurri integralak, indarkeria matxista eragiten dituen inpunitate esparru guztiak hankaz gora jarriko dituztenak. Horretarako noski, ezinbestekoa da hitzetatik ekintza zehatzetara joango den konpromiso politikoa irmoa izatea, gure erakunde eta hiretako zoko guztietan gauzatuko diren konpromiso politiko argiak hartzea; eta horretarako noski, behar besteko bitartekoak eskaintzea, mugimendu feministaren autonomiari zilegitasuna emanez eta harekin batera elkarlanari eutsiz.

Ezinbestekoa da prebentzioan eragitea, kontzientziazioan, heziketan, sistema judizialean… Eta ezinbestekoa da emakume* bat erasotzeko tentazioa izan dezaken gizon oro interpelatzea, fokoa erasotzaileen gain jarriz. Ezinbestekoa den moduan guztiak, emakume* zein gizon, indarkeria matxistari aurre egiteko jarrera aktiboa izatea. Soilik jendartearen eraldaketan eragingo duen bideak eramango gaitu indarkeria matxistarik gabeko egoera batera.

Gaurko agerraldian IKUSTEZINAGOA den INDARKERIA MATXISTAK eragiten duen beste errealitate batean jarri nahi dugu arreta: BELDURREZ eta BABES GABE bizi diren emakumeen* errealitatean, hain zuzen.

● Asko dira, indarkeria matxistaren biktima izanda, egungo sistema
judizialera jo, eta libreki bizi ezin direnak, beldurrez edo eta babes gabe
sentitzen direnak.

● Jakina da egungo justizia ereduak, emakumeak* berbiktimizatzeaz gainera, ez diela euren beharrei behar bezala erantzuten.

● Egoera honen adibidea dugu Sara eta Izarren kasua,
◦ Erasoa eman zenean ez ziren ama-alabaren oinarrizko eskubideak bermatu. Izarren hil ala biziko egoera izanda ere, 24 egun igaro behar izan ziren Sara egun oso batez bere alabarekin egon ahal izateko, bitarte horretan umearen kustodia kendu ziotelarik. Ondoren eta Sarak askatasuna eskuratu bitarte, ugari izan dira emandako urraketak.
◦ Erasotik bi urte eskasera, epaile batek erasotzailearen kaleratzearekin ama-alaba beldurrez bizitzera kondenatu ditu; 24 orduko dispositibo telematikoa eramatea, babes poliziala… eta egoera honek suposatzen duen etengabeko tentsioarekin bizitzera (hilabeteotan erasotzailearen seinalea galdu izan da zenbaitetan, honek protokolo berezia aktibatzen duelarik).
◦ Eta orain, epaiketa ailegatzean, berriz ere justiziak har ditzakeen erabakien beldur. Akusazioa izanda ere, defentsa egin behar izatearen sentsazioaz, epaitua izatearen beldur.

Hau dela eta, Sara eta Izarrek gure babesa eta beroa dutela adierazteko, epaiketa justu bat izan dezaten aldarrikatzeko, erasorik gabeko bizitzak eta hiriak eraiki nahi ditugulako, eta oro har emakume, trans eta bollerok libre bizi nahi dugulako, Irailaren 8an 13:30tan Sara-Izar Babes Plataformak Donostian deitu duten manifestaziora atxikitzen gara eta jendartea bertan parte hartzera animatzen dugu.

Bide batez, agerraldi hau baliatu nahi dugu ezagutzera emateko badela ekimen bat martxan emakume* ugarik bizi duen babesgabetasun horren aurrean, egoera hau arindu, eta modu komunitarioan BABES SARE bat antolatzeko. Jakitun gara egoera iraultzeko sakoneko aldaketak behar direla, baina gure esku egon daitekeen horretan urrats bat ematera goaz. Datozen hileotan emango dugu honen berri zehatzagoa.

BENETAKO JUSTIZIA EMAKUME* GUZTIONTZAT! EMAKUMEOK* LIBRE!
 

 

 

BilbaoBiziko langileek irailaren 11ko bizikleta martxarekin bat egiteko deia luzatu diete erabiltzaileei

BilbaoBizi Bilboko Udalaren bizikleta alokairu zerbitzuko langileak lan baldintza prekarioetan ari dira lanean, eta, bizi duten egoera salatzeko, mobilizazioak ari dira egiten. Hala, irailaren 11n, bizikleta martxa bat egingo dute, 18:30ean abiatuta, Bilboko udaletxetik irtenda. Mobilizazioarekin bat egiteko deia luzatu diete erabiltzaileei, kalitatezko zerbitzuaren alde eta langileen lan baldintzen defentsan.
 

 

 

Behin behineko irakasleei uda ordaintzeko exijitzen diogu Nafarroako Hezkuntza Departamentuari

0

Iraila iritsi eta bost hilabete eta erdi baino gehiago lan egin duten behin-behineko irakasleei udako ordainketa ez zaiela egin egiaztatu dugu. Ondorioz, Nafarroako Hezkuntza Departamentuak ez du emandako hitza bete, sindikatuen gehiengoarekin sinatutako itunean hala agertzeaz gain, azken asteotan ordainketa egingo zela iragarri baitzuen aipatu erakunde horrek.

LABen aburuz, egoera hau onartezina da eta ehunka familiei kalte ekonomiko larria eragiten die. Beraz, eskura ditugun neurri guztiak abian jarriko ditugu egoera honen salaketa publikoa egiteaz gain, Hezkuntza Departamentuak bere hitza bete dezan.

Lehen urrats gisa, kaltetutak diren langile guztiei erreklamazioa jartzea proposatzen diegu. Horretarako, honako eredua betetzea eta instantzia bidez aurkeztea.

Horrez gain, bide guztiak abian jarriko ditugu egoera hau lehenbailehen konpondu dadin.
 

 

 

Errauste plantaren aurkako giza katearekin egin dugu bat

0

Erraustegiaren Aurkako Mugimenduak iganderako deitu du protesta, hainbat eragile sozial, sindikal eta politikoren babesarekin. 11:30ean abiatuko da, Kontxako hondartzako Alderdi Ederreko arrapalatik.

Hauxe da gaurko aurkezpen agerraldian irakurritako oharra:

Aurreko urte askotan bezala Errausketaren Aurkako Mugimenduak, talde politiko, ekologista, sindikatu eta abarren laguntzaz, giza katea antolatu du irailaren 8an goizeko 11:30ean Kontxako hondartzan.

Aurtengoan egoera berri baten aurrean aurkitzen gara: Donostiako erraustegia eraikita dago eta edozein egunetan hasiko da zaborra erretzen. Honek ez du aldatuko gure borroka eta aldarrikapena berbera izango da: erraustegia gelditu. 2018an Gipuzkoan sortutako errefusa erraustegiak erre dezakeenaren erdia izan da gutxi gorabehera eta gutxitzeko joerarekin jarraitzen du urtez urte. Galdera zuzena doakie gure agintariei eta erraustegia kudeatuko duen Urbaser enpresa txinatarrari: nola osatuko duzue eraikitako monstruoa elikatzeko beharrezkoa den zaborra? Zaborra inportatzen hasiko al zarete Europako hainbat erraustegiek egiten duten moduan?

Erraustegiak zabor gehiago behar du erre ahal izateko, nahiz eta Donostiak egiten duen ekarpena ikaragarria izan: 2018an Donostia izan zen biztanleko errefus gehien sortu zuen Gipuzkoako herria (288 kg), beste herri gehienek 100 kg biztanleko sortu zuten bitartean eta bataz bestekoa 160 kg izan zenean. Donostiako Udalak duen jarrera salatu behar dugu, azken lau urteetan ez baitu ezer egin egoera nazkagarri hau aldatzeko; baina ulergarria da haien ikuspegitik: Donostiak bakarrik erraustegiak behar duen erregaiaren zati handiena sortzen du eta Gipuzkoa beste herri gehienen bidea jarraituz gero, are eta larriagoa litzateke erretzeko zabor eskasia. Donostiak erraustegia behar du eta erraustegiak Donostia behar du!

Askotan hitz egin dugu erraustegiak airea eta lurra kutsatuko dizkigula, gaixotasunak sortuko dituela… Gaurkoan erraustegiak isuritako gasek klima aldaketan izango duten eragina azpimarratu nahi dugu. Erraustegian erretako zabor kilo bakoitzeko gutxi gorabehera kilo bat CO2 sortuko da eta erraustegiak urtean isuriko dituen nitrogeno oxido kopurua 150.000 turismo dieselek, bakoitzak 10.000 km eginez aireraturikoaren parekoa izango da. Gogoratu hauek direla, metanoarekin batera, gure planeta galbidera daramaten gas kaltegarrienak. Ikuspegi honetatik ere erraustegia izango da Gipuzkoako enpresa kutsagarrienetakoa, klima aldaketa areagotzen gehien lagunduko duena.

Gure agintariei klimari buruzko hitz potoloez gain, benetako neurriak ezartzea eskatzen diegu, eta neurri hauek ekonomia zirkularraren bidetik pasa behar dute nahita ez: murriztu (batez ere plastikoen erabilpena), berrerabili, birziklatu, konpostatu eta geratzen den errefusa egonkortu ondoren zabortegira bidali.

Gure seme-alabentzat, gure bilobentzat planeta bizigarria nahi baldin badugu, ezin dugu biharko utzi. Berehala hasi behar dugu gure ohiturak aldatzen eta politikari eta agintariei eskatzen utz dezatela alde batera negozioen bidea eta etorkizun jasangarri baten alde jar ditzatela bitartekoak.

Ez dugu etsiko: planeta bizigarri baten alde gaude eta horregatik ezin dugu onartu erraustegia.
 

 

 

Instituzioen utzikeriaren aurrean, erantzun sindikal orokorra beharrezkoa da prekarietateari eta langabeziari aurre egiteko

Abuztuko datuen arabera, 147.161 langabetu daude erregistratuta SEPEko bulegoetan, uztailean baino 3.075 gehiago. Gora egin du langabeziak, hortaz. Gehienak, %58,01, emakumeak dira, 85.376. Egoera honen aurrean, Tokian toki hedatzen ari diren lan gatazka zehatzak sustatzearekin batera, erantzun sindikal eta sozial orokorra proposatzen du LABek, bai bestelako enplegu politikak aldarrikatzeko, baita bestelako enplegu politika horiek gauzatzeko beharrezkoa den ahalmen legegilea eskatzeko.

Erregistratutako langabetuen adinari erreparatuta, ia erdiak dira 45 urtetik gorakoak (%49,96) eta multzo garrantzitsua osatzen dute 30etik 44 urtera artekoek (%34,10). Askoz gutxiago dira aldiz, 25 eta 29 urte artekoak (%8,86) eta 25 urtetik beherakoak (%7,06). Banaketa, aurreko hilabetekoaren beretsua da. Hain zuzen ere, enplegurako sarbide txarrena duten adineko langileak, 45 urtetik gorakoak, dira langabetu gehienak.

Adina eta generoa kontutan hartuta, adin tarte guztietan dago emakume langabetu gehiago gizonezkoak baino, 25 urtetik beherakoan izan ezik. Generoen arteko alde nabarmenena 30 eta 44 urteko adin tartean dago, langabetuen %60,7 emakumezkoa baita. Langabetu gehien biltzen dituen adin tartean, 45 urtetik gorakoan, %57,3 dira emakumeak.

Enpleguaren kalitateari dagokionez, aldi-baterakotasuna eta ezegonkortasuna nagusitzen dira. Abuztuko kontratu mugagabeak %6,40 baino ez dira izan. Lan eta zerbitzu bat egiteagatikoak %25,18 dira eta produkzioren baldintzengatik aldi baterakoak %51,49 dira. Guztira, kontratuen %93,60 izan da aldi-baterakoa. Emakumeen kasuan, %94raino igotzen da portzentaia. Nabarmenak aldi-baterakotasun kroniko honen arriskuak, langileen enplegu egonkor eta bizitza duina lortzeko oztopo ere badena.

Behin baino gehiagotan salatu dugun bezala, lan eta bizi baldintzen prekarizazio prozesuak aurrera darrai Euskal Herrian. Instituzio publikoen enplegu planak ez dira gauza egoera aldatzeko, areago, ematen du instituzioen papera datu estatistikoak ematera mugatzen dela, prekarietatearen notarioak bailiran.

Egoera honen aurrean, ekintza sindikala indartzea beharrezkoa da. Tokian toki hedatzen ari diren lan gatazka zehatzak sustatzearekin batera, erantzun sindikal eta sozial orokorra proposatzen du LABek, bai bestelako enplegu politikak aldarrikatzeko, baita bestelako enplegu politika horiek gauzatzeko beharrezkoa den ahalmen legegilea eskatzeko.
 

 

 

“Lan istripuak prekarizazioaren eta lan baldintzen okertzearen ondorio zuzena dira”

Euskal gehiengo sindikalak deituta, elkarretaratze bat egin dugu Lezon, Ipintza industriagunean, ostiralean hildako 26 urteko langilearen lan heriotza salatzeko. Hildakoaren senide eta hurbilekoei elkartasuna eta babesa adierazi eta gero, LABeko Oarso-Bidasoko arduradun Kristina Getek gogora ekarri du dagoeneko 31 langile hil direla aurten Euskal Herrian, eta azken lan heriotza honen arrazoiak ikertzeko eskatu du: "Argi dugu lan istripuak ez direla kasualitateak sortutakoak. Ematen diren prekarizazioaren eta lan baldintzen okertzearen ondorio zuzena dira".

Kristina Geteren hitzetan, "lan heriotzen sarraskiarekin bukatzeko bide bakarra borroka eta antolakuntza dira. Eredu berri bat gauzatu behar dugu, enpresen irabazi ekonomikoaren aurretik langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko duena".

Honengatik guztiagatik, langile guztiak lan baldintza duinen alde borrokatzera deitu ditu: "Lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu".