Blog Page 6
[IRITZIA]: Enpresari nagiei martxoaren 17an greba!
![[IRITZIA]: Enpresari nagiei martxoaren 17an greba!](https://www.lab.eus/wp-content/uploads/2026/03/1-10-1-768x512.jpg "[IRITZIA]: Enpresari nagiei martxoaren 17an greba!")
Jarraian irakur dezakezue Oihana Lopetegi LABeko Ekintza Sindikala eta Negoziazio Kolektiboko arduradunaren eta Pello Igeregi ELAko Negoziazio Kolektiboko arduradunaren iritzi-artikulua.
Confebaskek eta CENek, Hego Euskal Herriko enpresarien bi elkarte nagusiek, ez dute inongo legezko arazorik lan-harreman guztietan eragina izango duen soldata-atalase txikiena adosteko. Ez dute nahi. Patronalak eroso daude Espainiako legezko lanbidearteko gutxieneko soldatarekin, horrek beste lurralde batzuetan baino diru gehiago irabazteko aukera ematen baitie, langileen esplotazioaren kontu, noski.
Otsailean EAEko Auzitegi Nagusiak ez zuen Confebask kondenatu nahi izan, eta sindikatuoi egotzi zigun lege mailako gutxieneko soldata negoziatu nahi izan dugula patronalarekin. Ez da hala izan. Badakigu ezin dugula hori egin. Confebaski ez diogu sekula eskatu lege maila duen gutxieneko soldata negoziatzea (adibidez Fogasako kalte-ordainak aldatuko lituzkeen akordio bat); eskatu dioguna da enpresari batek langile bati ordaindu beharreko soldata gutxienez 1.500 eurokoa izatea, hitzarmen kolektiboetan negoziatzen dugun antzeko terminoetan.
Confebaski aitzakiak kendu nahi izan dizkiogu, eta horretarako beste negoziazio eskaera bat egin diogu martxoaren 24rako, Auzitegi Nagusiak ezarritako terminoen baitan negoziazioari ekiteko. Arazoa ez baita legea, patronalek martxan jarri nahi izan ditugun negoziazio guztietan argudiatu legez. Arazoa da gure enpresariak esplotatzaileak eta oso nagiak direla, eta dirua erraz irabazi nahi dutela, langileen bizkar.
EAEko eta Nafarroako patronalek badakite soldata baxuenak handitzen ez badira langileei miseria ordainduta eta inbertsio handirik egin gabe irabaziak izan ditzaketela. Soldata altuagoekin, enpresariek irabaziak izan nahi badituzte aurretik inbertsioak egin behar dituzte, eta lan egin behar dute. Europan soldata altuenak dauzkaten herrialdeak dira, era berean, enpresetan teknologia berrikuntza handienak egin dituzten herrialdeak.
Gurean milaka dira 1.500 euroz azpiko soldatak dituzten langileak. Lan harremanak estatalizaturik dituzte gehienek, eta ez da kasualitatea langile horietatik gehiengo handi bat, bi herenak, emakumeak izatea, ezta ere erdia langile migratu eta arrazializatuak izatea edo laurdena 25 urtez azpikoa izatea. Patronalek lan esku merkea behar dute euren irabaziek hazten jarraitu ahal izateko, eta horretarako sexuen araberako lan banaketaz edo langile askoren egoera zaurgarriaz baliatzen dira.
Confebasken kasuan negoziatzeko lau aukera izan ditu, eta denetan egin du kale. Martxoaren 24an beste aukera bat izango du. Aurreko lau aukeretan patronalak ezezkoa emateko aukera izan du instituzioek ere kale egin dutelako. CENek ere, Nafarroako patronalak, uko egin dio negoziazioak abian jartzeari. Patronalek bazekiten euren ezezkoak ez zuela ondoriorik izango, ondoren Eusko Jaurlaritzak eta Nafarroako Gobernuak ez zituztelako negoziatzera behartuko. Adibidez, instituzioek aukera zuten gehiengo sindikalak bultzaturiko herri ekimen legegileari baiezkoa emanaz legez gutxieneko soldata ezartzeko eskuduntza aldarrikatu eta patronalari argi erakusteko beraiek negoziatu ezean instituzioek gutxieneko soldata ezarriko zutela, mundu guztian egiten den bezala.
Orain urtebete patronalekin lehen aldiz negoziatzen saiatu ginenetik bi elementu aldatu dira: sindikatuok 138.000 sinadura baino gehiago jaso ditugula gure aldarrikapenaren alde; eta patronal zein instituzioen betoari martxoaren 17an greba orokor bat deituta erantzun diogula.
Patronalak badaki soldata baxuenak igota soldata guztiak igotzeko bultzada elikatzen dela. Eta hori ere ez dute nahi. Azken urteetan enpresariak inoizko irabazi handienak pilatzen ari dira, munduan eta Euskal Herrian. Enpresariek lantokietan eta sektoreetan hitzarmenen negoziaketei ezezkoa ematen dietenean Euskal Herrian greba bidez erantzuten diogu. Greba horiek ekartzen dituzte ondoren hobekuntzak lan baldintzetan.
Eta beste erabaki bat ere hartu dugu: Galiziako eta Kataluniako sindikatuekin batera gutxieneko soldataren eztabaida Espainiako Kongresura eramatea. Vox eta PP ez diren alderdi politikoek proposamena aztertzeko borondatea erakutsi dute, eta alderdi batzuek lege proposamena kongresura eztabaida eramateko prestasuna adierazi dute. Zaila baita ezezkoa ematea. Sindikatuok soilik eskatzen dugu Espainiako gutxieneko soldata gure lurraldeetan hobetu ahal izatea. Gure greba deialdiarekin lortu nahi dugu Hego Euskal Herrian ordezkaritza duten alderdi politiko guztientzat gutxieneko soldata hobetu ahal izatea ezinbesteko aldarrikapen bilakatzea. Jadanik hori lortzen hasi gara.
Langileoi martxoaren 17an lantokiak hustea eta kaleak betetzea dagokigu. Langile borrokaren historian beste mugarri bat ezartzera goaz. Iraganeko borroken ondarea jaso dugu. Ondare baitira aurreko belaunaldiek irabazitako lan baldintzak. Etorkizuneko langile guztiei aplikagarri izango zaizkien lan-baldintzei egungo belaunaldiak bere borrokaren ondarea utziko die: gutxieneko soldata Euskal Herrian modu esanguratsuan igotzera goaz, eta etorkizuneko belaunaldiei beste borroka batzuen bidez are gehiago handitzeko aukera emango diegu. Soldatak Euskal Herrian erabakitzeak hori baitakar, grebarako aukerak izatea. Ez baita kasualitatea, martxoaren 17koa izango da Estatuan historian gutxieneko soldataren alde egingo den lehen greba orokorra.
Patronalaren betoa gainditzeko baldintzak sortzen ari gara. Testuinguru honetan estatusa berritzeko alderdi politikoen arteko akordio batek gutxieneko soldata propio baterako aukera jaso behar luke, ELA eta LABen ustez. Patronalek badute garaia lanean hasi daitezen. Lanean norbanako enpresariak, horren soldata baxuekin aberasteari utzi diezaioten. Eta lanean patronalak, behingoz negoziazioari bide eman diezaioten. Bestela lanean jarriko ditugu.
Etxeko eta zaintza langileak ere grebara!
Etxeko langileen hainbat elkartek, Denon Bizitzak Erdigunean plataformak eta martxoaren 17ko greba orokorraren deitzaileek (LAB, ELA, Steilas,Etxalde eta Hiru) agerraldia egingo dute Bilbon, greba orokorraren harira. Izan ere, martxoaren 17ko greba orokorrak erdigunean jarriko ditu pobretzeak eta prekarizazioak gehien kaltetutako sektoreak, eta hor kokatzen da etxeko langileen gehiengoa.
Horregatik, etxeko eta zaintzako langileak grebarako deia egin dute, eta, horrez gain, greban presente egon ahal izan daitezen eta haien errealitateek eta aldarrikapenak oihartzuna eta ikusgarritasuna izan dezaten aldarrikatu dute. Era berean, etxeko eta zaintzako langileek greba eskubidea dutela gogorarazi dute, eta eskubide hori errespetatzeko exijituko die enplegatzaileei.
Agerraldian egindako irakurketa
Etxeko eta zaintza lanetako langile garen aldetik, greba feminista orokorra erronka handia izan da guretzat. Asko izan da ikasi duguna, baina baita gure gorputzen eta gure ahotsen presentziarekin mugimendu feministarekin batera eraiki duguna ere.
Era berean, ez dugu ahaztu nahi gure eskubideen aurrerapenerako funtsezkoa dela eta izaten ari dela etxeko langileen elkarteen lana; egunero emakume* migratzaileen erakundeekin elkarlanean aritzen garenez, haien eguneroko borroka ere aitortu nahi dugu.
Greba eredu klasikoek erdigunean nor jarri izan duten eta nor ikusezin bilakatu ikasi izan dugu azken lanuzte eta Greba Feminista orokorretan. Baita badirela gelditu ezin diren lanak eta bizitzak sostengatzen dituztenak, historikoki emakumeon* bizkarrean jarri direnak eta baita pertsona migratu eta arrazializatuek betetzen dituztenak ere.
Langileriaren artean dauden desoreka, arrakalak eta egoera desberdinak aintzat hartu behar ditugu. Langile guztiok ez ditugu grebara ateratzeko edo prestatzeko baldintza berdinak. Eta greba eraginkor eta arrakastatsu bat izateko langile guztiak kontuan hartzen saiatu beharko gara. Arretaz antolatu eta begiratu beharko dugu lehen lerroa zeinek hartzen duen, nork okupatzen duen espazioa, eta nork ez.
Martxoaren 17an, Euskal Herrian Greba Orokorra egingo da, hemen 1.500 euroko gutxieneko soldata ezartzea erabakitzeko langile guztientzat (kontratua izan ala ez), eta aberastasunaren banaketa justu baten alde.
Greba honek erdigunean jartzen ditu pobretzeak eta prekarizazioak gehien kaltetu dituen sektoreak: emakumeak*, migratzaileak, gazteak eta aniztasun funtzionala duten pertsonak. Historikoki, “subjektu ikusgarri” gisa aitortu ez diren sektoreak.
Etxeko langileen gehiengoak 1500 eurotik beherako soldatak izateaz gain (%68k) 60 ordu baino gehiago egin ditugu lan. Egoera administratibo erregularrean edo irregularrean daudenen arteko aldeak nabariak dira datu horretan, gainerakoetan gertatuko den bezala: paperak dituztenen ehunekoa 65 da eta paperik ez daukatenena, berriz, 73.
Greba feministak gauza asko irakatsi zizkigun. Orain greba beste begi batzuekin ikusten dugu. Badira utzi ezin diren lanak. Eta langile guztiek ez dituzte baldintza berak greba egiteko.
Desberdintasunak eta egoera ezberdinak daude, eta izendatu beharra daude desagerrarazi nahi baditugu. Greba tresna boteretsua da egoera horiek ikusarazteko, eta langile GUZTIAK kontuan hartzeko ere bai.
Horregatik, deialdia egin duten sindikatuek, mugimendu feministak eta Hego Euskal Herriko etxeko eta zaintzako langileen hainbat kolektibok egindako lanetik sortutako proposamena azaltzera gatoz. Helburu batekin: etxeko eta zaintzako langileek greban presente egon ahal izatea, eta haien errealitateek eta aldarrikapenek oihartzuna eta ikusgarritasuna izatea.
Alde batetik, greba egiteko zailtasun gehien dituztenek grebaren aldeko atxikimendua adierazteko modu ezberdinak bilatu ditugu (bereziki etxeko eta zaintza langileentzako):
– Besoko laranja: Parkean zaintzen ari bazara, erosketak egiten, lanera bidean edo etxe barruan bertan lanean ari bazara ere, besoko laranja bat eraman dezakezu sinbolo gisa. Egoera berean dauden guztiek ikur komun hau izango dute, grebaren aldeko babesa adierazteko eta greba egiteko eskubidearen ezintasun edo urraketa agerian uzteko. Kolore laranja borroka antirrazistarekin lotzen da; beraz, kide migratu eta/edo arrazializatuentzako aitortza ere bada. Aukera duten kideek ere etxean ere lantokiak direla adierazteko amantala edo bestelako objetuak eskegi ahalko dituzte baloietatik.
– Greba egunean bertan mosaiko (digital) kolektiboa egingo dugu: Langileen irudi askorekin osatutako kartel digital bat egingo da, eta egun berean argitaratuko da lelo honekin: #EtxekolangileokEreGrebaOrokorra! #TrabajadorasDeHogarALaHuelgaGeneral. Horretarako, langile bakoitzak bere argazkia bidali ahal izango du (ez da beharrezkoa aurpegia ikustea) martxoaren 17a baino lehen, 14:00ak arte.
Azkenik, interpelazio bat egin nahi dugu modu zuzenean etxeko eta zaintza langileen enplegatzaileak eta beraz patronala diren horiei guztiei: etxeko eta zaintza langileek (ere) greba eskubidea dute eta hori errespetatu behar da. Kasu askotan langile klaseko pertsonak dira ere etxeko langileen patronala direnak, beraz kasu horietan etxeko langileek greba egin dezaten ahalbidetzeko exijitzen dugu edota eta/edo gutxieneko zerbitzuak ezartzea, etxea ere lan-zentro bat dela kontuan hartuta.
Mobilizazioetan ere zaintza eta etxeko langileon aldarrikapenek tarte bat izateko eta ausentziak ere ikusarazteko formula ezberdinak bilatu(ko) ditugu, baina argi diogu: etxeko langileok ere greban egongo gara!
Martxoak 17 Greba Orokorra!
Tubos Reunidosen, duintasunak, koherentziak eta klase-borrokak irabazi dute xantaiaren, mehatxuaren, beldurraren eta posibilismoaren aurrean
Gaur argi geratu da Tubos Reunidosen Enplegu Erregulazio Espedienteari (EEE) buruz ez dela inolako akordiorik egon. Kontsulta-aldia astelehenean akordiorik gabe amaitu zela defendatzen genuenok zein luzapena proposatzen zutenek azkenean baieztatu dute ez dagoela inolako sinadurarik. EEEak aurrera jarraitzen du, akordiorik gabe.
301 lanpostu jokoan zeuden egun batean, Amurrioko altzairutegiaren itxiera eta logistika kanpora ateratzeko plana mahai gainean zirela, langileek duintasuna, koherentzia eta irmotasuna erakutsi dituzte. Gaur duintasunak irabazi du xantaiaren, mehatxuaren eta beldurraren aurrean; koherentziak irabazi du posibilismoaren aurrean; kontzientzia kolektiboak irabazi du zatiketa saiakeren aurrean.
Langileen zati handi batek uneak eskatzen zuen maila eman du. 301 kaleratze eta enplegua suntsitzea dakarren plana eta instalazio estrategiko baten itxiera inposatu duen zuzendaritzaren aurrean, erantzuna argia izan da: ezin da saihestezin gisa onartu justifikaziorik ez duen erabaki bat.
Hasieratik, enpresa bere bide-orria inposatzen saiatu da, benetako eztabaidarik ireki gabe industria-alternatibei buruz. Jardueraren etorkizunari buruzko funtsezko galderei erantzuten ez dien plana aurkeztu du, eta agintzen duena bermatzen ez duena. Eta orain, atzera egin beharrean, bere erabakia mantentzen du: altzairutegia ixtea, dozenaka langile kaleratzea eta industria-etorkizuna are gehiago prekarizatzea.
Testuinguru honetan, erakundeen papera bereziki kezkagarria da. Ezin dira kanpoan kokatu ehunka familiari eta eskualdeko industria-etorkizunari eragiten dion erabaki baten aurrean. Enpleguaren defentsa ezin da adierazpen formaletan geratu.
Bereziki larriak dira gaur Lakua Gobernuko Industria sailburu Mikel Jauregik egindako adierazpenak, «ea nor den nahikoa ausarta Tubos Reunidosen inbertitzeko» esanez. Halako egun batean, horrelako mezuak oso arduragabeak dira. Inbertsioa erakartzeko eta industria-etorkizuna bermatzeko baldintzak sortu beharrean, balizko ekimen oro desanimatzen duen eta ziurgabetasuna elikatzen duen mezua zabaltzen da.
Erakundeak ezin dira mugatu zailtasunak azaltzera edo oztopoak seinalatzera. Haien ardura da eskura dituzten mekanismo guztiak martxan jartzea enplegua defendatzeko, industria-irtenbideak errazteko eta enpresaren zuzendaritzari benetako konpromisoak exijitzeko. Industria ez da babesten adierazpen etsiekin, baizik eta politika aktiboekin eta inplikazio zuzenarekin.
Gaur, akordiorik gabe eta gatazka irekita dagoela, egoera argia da: greba mugagabea deituta dago eta gatazkak jarraitzen du. Ez da ezer konpondu. EEEa benetako mehatxua da oraindik langileentzat eta industria-etorkizunarentzat.
Horregatik, orain inoiz baino gehiago, borrokan jarraitzea dagokigu. Antolakuntza, batasuna eta mobilizazioa indartzea dagokigu. Ardura dutenak seinalatzea, erakundeen inplikazioa exijitzea eta irmotasunez defendatzea Amurrioko altzairutegiaren jarraipena, lanpostu guztiak —aldi baterako langileenak ere bai— eta lantegien industria-etorkizuna.
Xantaiaren eta inposizioaren aurrean bide bakarra dagoelako: borroka kolektiboa.
Beldurraren eta zatiketaren aurrean: duintasuna.
SIDENORen ezkutuko kaleratzerik ez! Lanpostuen defentsan borrokan jarraituko dugu
SIDENOR ACEROS ESPECIALES SLU-ko lan zentroetako LABeko ordezkariak bildu gara gaur agerraldi batean: Basauri, Azkoitia, Gasteiz eta Legutioko lantegietakoak, hain zuzen. Gure helburua bikoitza izan da: alde batetik, Azkoitiko lankide guztiei babesa adieraztea; eta bestetik, SIDENOR taldeko egoeraren inguruko gure irakurketaren berri ematea.
Azkoitian hartutako neurriek gainontzeko lan-zentroetako langileentzako eskarmentu izan nahi dutela garbi daukagu. Hitzarmenaren negoziazioa dator Basaurin, eta zuzendaritzak garbi utzi nahi du ez duela mobilizaziorik onartuko eta ezta beraien terminoetatik kanpo dagoen ezer hitzarmenean sartuko ere. Langileok, bere lan-zentro guztietan, eskubideak murriztea onartu beste aukerarik ez daukagula azaldu nahi digu Azkoitian egiten ari denarekin.
SIDENOReko zuzendaritzak beti egin du lan-zentroen erabakitzeko ahalmena zapuztearen alde, eta denak Esparru Akordioaren barruan sartzea du xede, borrokarekin langileek lan-zentro bakoitzean lortutako eskubideak birrintzeko helburuz. Esparru horretan, askoz mesedegarriagoak zaizkion gehiengoak ditu, eta horrela lan-zentro bakoitzeko ordezkaritza sindikalak ezabatzen ditu. Prozesu horretan beste pauso bat da Azkoitian egiten ari dena. Beldurra eta mehatxua erabili du eskubideak murrizten segitzeko, eta azken negoziaketetan ere halaxe erakutsi du Euskal Herriko lan-zentro guztietan.
Agerraldian, LABeko ordezkariok zuzendaritzari zuzen eta ozen adierazi diogu oker dagoela, eta garbi utzi diogu inondik ere ez dugula onartuko bere jarrera deitoragarria. LABetik beti egingo dugu mobilizazioaren alde, eta ez diegu onartuko lanpostuak suntsitzen edo langileen egoera prekarioago bihurtzen.
Administrazioen konplizitatea
Eusko Jaurlaritzak SIDENORen kudeaketa baldintzarik gabe txalotu izan du beti. Azkenengo urteetan eredugarritzat plazaratu izan dute SIDENOReko buru den Jainaga. Genozidio batean parte hartzeagatik ikertua izaten ari da epaitegietan, langileak kaleratzen ari dira lan-zentro askotan beren eskubideak aldarrikatzeagatik, edo 2024ko otsailean salatu bezala, langileok gaixotzen gaituen zein bizitzaren kontziliazioa ezinezkoa egiten duten neurriak egunerokoak dira.
Talgo erosteko milioiak oparitu dizkiote, eta orain 36 lanpostu suntsituko ditu. Deslokalizazioa da, izan Txinara edo Kantabriara. Euskal Herriko ehun industrialaren aurkako erabakia baita. Noiz arte jarraituko dute bere jarduna zuritzen? Langileok mehatxatu eta bertako lanpostuak suntsitzen ari den bitartean, isilik daude instituzioak.
Eusko Jaurlaritzak bultzatzen duen kolaborazio publiko-pribatua langileoi egiten zaigun iruzurra da, eta finean esku pribatuei milioika euro publiko uztean oinarritzen da. Orain, Azkoitian, zuzenean ari gara hori pairatzen: isilpeko 36 kaleratze. Industria politika eraginkor faltaren ondorio da Azkoitiko 36 lanpostuak suntsitzea. Garbi daukagu.Â
Aldi berean, gainontzeko indar sindikalei dei egin nahi diegu: kezka handiz ikusten dugu sindikatu batzuk, enpresaren eskutik, langileak desmobilizatzeko egiten duten apustua. Denok argi izan behar dugu zein dagoen aurrean, eta datorren erasoaren aurrean (izan deslokalizazioa, kaleratzeak edo hurrengo hitzarmena), beharrezkoa izango da bidea langile guztiok elkarrekin egitea.
Atzo Gipuzkoako Aldundiarekin eta Eusko Jaurlaritzarekin bildu ginen SIDENOR Azkoitiako komiteko kideak, eta argi adierazi genien beraien inplikazioa behar-beharrezkoa dela Azkoitiko lan-zentroan eman diren lanpostuen suntsiketei buelta eman eta etorkizuna bermatzeko. Konpromisoa hartu zuten bi instituzioek, prozesuak irauten duen bitartean, berriro biltzeko langileon batzordearekin. Hala nola, SIDENOReko zuzendaritzarekin bilduko direla esan zuten. Gainean egongo gara.
LAB, ELA, Steilas, Hiru eta Etxalde sindikatuek greba orokor arrakastatsua aurreikusten dute
LGS propio bat lortzeko aukerak zabalik daude, erronda politikoa eginda Hego Euskal Herrian eta Madrilen, eta patronalarekin negoziazioa mahaiak deituta EAEn eta Nafarroan
ELA, LAB, Steilas, Hiru eta Etxalde sindikatuek agerraldi bana egin dute gaur Donostian eta Iruñean. Bertan, martxoaren 17rako deitu duten greba orokorrerako jasotako babesen berri eman dute, eta aurreikuspenak azaldu dituzte.
Grebaren aldeko atxikimendua oso zabala izaten ari da: gogora ekarri dutenez, grebaren aldeko atxikimendua eman dute 1.750 enpresa komitek eta pertsonal batzordek; gainera, 100 eragile sozial baino gehiago ere atxikitu dira: gazteak, ikasteak, eragile ekologistak, antirrazistak, feministak, pentsiodunak, guztiek elkarrekin bat egingo dute greban.
Lantokietako batzarrei eta langileen inplikazioari dagokienez ere, datuak esanguratsuak dira. Batzar lotesleen bidez grebari baiezkoa eman diote, adibidez, honako hauek: CAF Beasain eta CAF Irun, Biele (Azpeitia), Torraspapel (Leitza), Indar (Beasain), Arcelor-Bergara, Fagor elektronika (Arrasate), Irizar Koop. (Ormaiztegi), Salbatore Mitxelena Ikastola (Zarautz), Arizmendi Ikastola (Arrasate), Laskorain Ikastola (Tolosa), GKN-Legazpi, Oñatiko Udala, Hernaniko Udala, Tolosako Udala, ABC (Eibar), Munksjö papel (Elduain), JMA (Arrasate), Aralar Papelera (Amezketa). Langile batzarrak egin ahala, hurrengo orduetan enpresa gehiagoren atxikimendua jasotzea aurreikusten da. Beraz, grebaren alde jasotzen ari diren babesa aintzat hartuta, deitzaileek aurreikusten dute greba arrakastatsua izango dela.
Martxoaren 17an gutxieneko soldata propioa eta, oro har, soldatak hobetzea eskatuko dute, baina ez hori bakarrik, prentsaurrekoan aipatu bezala, gerraren kontrako eta justizia sozialaren aldeko greba ere izango baita. Bizitzaren garestitzea areagotzen ari da Ameriketako Estatu Batuak eta Israel Ekialde Hurbilaren aurka egiten ari diren eraso inperialisten ondorioz, eta, hain zuzen ere, garestitze horri aurre egiteko neurriak dira greba orokorrarekin aldarrikatuko direnak: aberastasuna banatzea, soldatak hobetzea eta LGSa hemen erabakitzea.
Sindikatu deitzaileentzat LGS propio bat lortzeko aukerek zabalik jarraitzen dute, hala ondorioztatu dute eragileekin egindako errondatik, eta, beraz, grebarekin bat egitearen garrantzia azpimarratu dute. Martxoaren 24an Confebaskekin eta martxoaren 25ean CENekin beste negoziazio saiakera bana egiteko jarria dute hitzordua, eta, azpimarratu dutenez, patronalarekin egon ondoren, are argiago dago gutxieneko soldata bat ezartzeko akordio intersektoriala posiblea dela, haren aurkako argudio tekniko juridikorik ez baitago.
Eragile politiko eta instituzionalen artean jarrera desberdinak topatu dituzte: kritikatu egin dute EAJk, PSEk eta PSNk modu antidemokratikoan HELaren eztabaida eragotzi nahi izatea. Aldiz, balioan jarri dute EHBilduk eta Geroa Baik sindikatuon eskaerekin bat egitea, eta HELaren blokeoaren ondotik, EAEko eta Nafarroako Legebiltzarrean eztabaidari bide eman izana.
Bide instituzionalari dagokionez, Nafarroan atzo PSN eta Contigo-Zurekin alderdiek bat egin zuten PPrekin eta VOXekin herritar zaurgarrienei kalte egiteko, langile nafar guztien kontra, Nafarroak LGS propioa izatearen aurka bozkatuz. Hala ere, jarrera batzuk aldatzen ari dira, duela urte bat ez bezala (orduan eztabaida ezkutatu nahian zebiltzan), eztabaida egokia eta interesgarria ikusten baitute gehienek.
Madrilen ere egin dute erronda, eta txalotu egin dute Euskal Herriko, Galizako eta Kataluniako sindikatu soberanistek eskatu moduan, alderdi soberanista batzuk erakutsitako borondatea Langile Estatutua moldatuko lukeen Lege Proposamena Kongresura eztabaidara eramateko. Alderdiei eskatu diete sindikatuen proposamena bere horretan errespetatzeko; eta, ildo beretik, gobernuko alderdi diren PSOEri eta Sumarri eskatu diete trabarik ez jartzeko.
Sindikatuek dei egin diete langileei, herritarrei martxoaren 17an greba eta mobilizazioetan parte hartzeko. Greba orokorrarekin bat eginda, langile bakoitzaren ekarpenak lagundu egingo du, batetik, patronalarekiko negoziatzeko indar harremana hobetzen, eta bestetik, alderdi politikoak interpelatzen. Lanbidearteko gutxieneko soldata propio baterako aukera gero eta gertuago dagoela adierazi dute.
M17, greba orokorraren deialdiak:
- Goizeko 05.00etatik aurrera: Piketeak.
- Goizeko 11.00etan, hiriburuetako zutabeak, manifestazio nagusietarantz:
- Komunikabideentzako deialdia, adierazpenak:
- Bilbo. 12.15etan Plaza Eliptikoan
- Iruñea. 12.15etan Gazteluko plazan
| MANIFESTAZIOAK | ZUTABEAK | |||
| BILBO | 12:30 | Eliptica plaza | 11:30 | Zabalburu |
| 11:30 | Deustu | |||
| 11:30 | La Salve-Alameda Rekalde | |||
| 11:30 | Udaletxea | |||
| DONOSTIA | 12:30 | Pio XII plaza | 11:30 | Tabakalera |
| 11:30 | Amara-Anoeta | |||
| 11:30 | Antiguo | |||
| GASTEIZ | 12:30 | Bilbo plaza | 10:30 | Eusko Jaularitza |
| 10:30 | Boulevard | |||
| 10:30 | Esmaltaciones | |||
| IRUĂ‘EA | 12:30 | Gaztelu plaza | 11:00 | Atarrabia, Burlata, Mendillorri |
| 11:00 | UPNA, Arrosadia, Iturrama | |||
| 11:00 | Barañain, Ospitaleak | |||
| 11:00 | Berriozar, Sanduzelai | |||
| 11:00 | Txantrea, Antsoain, Arrotxapea | |||
| EIBAR | 12:30 | Untzaga Plaza | ||
| TUTERA | 12.30 | Foru Plaza | ||
Arratsaldeko manifestazioak dezentralizatuak izango dira, dozenaka herritan. Hauexek dira hiriburuetako deialdiak:
- Bilbo. Diputazioa: 18.00etan.
- Iruña: Baluarte: 18:30ean.
- Donostia. Katalunia Plaza: 18.00etan.
- Gasteiz. Andre Mari Zuria: 18.00etan.
Zubietako Erraustegiko langileen lehenengo lanuztea eta manifestazioa
Gaur, martxoak 12, Zubietako erraustegiko langileen lehenengo lanuztea eta manifestazioa izan da, beraien lan baldintzak arautu behar dituen enpresa hitzarmena aldarrikatzeko.
Aurreko astean eta proposamen berri bat aurkezteko aitzakiarekin, enpresak langile batzordeari deialdia egin zion astelehenean bilera egiteko asmoarekin. Batzordearen harridurarako, enpresak erregistratutako greba legez kanpokoa dela esatera etorri zen soilik, hau da, langileak mehatxatzera.
Honen ondorioz, asteazkenean egindako langileen batzarrean, enpresaren oldarkortasunak eragindako haserrea adierazteaz gain, martxoaren 12 eta 26rako deitutako lanuzteak mantentzeko erabakia hartu zen ere.
Langileek ez dute inongo mehatxurik eta jarrera oldarkorrik onartuko, borroka jarraitzeko asmoa daukate jakin badakitelako borroka dela bide bakarra!
LAB sindikatuak positiboki baloratu du Administrazioak erabaki izana EAEko espetxeetan ekainaren 1etik aurrera ez direla 24 ordutako txanda kateaketak onartuko
Erabaki hori azken urteetan LABek lan osasunaren eta atseden eskubidearen alde egindako etengabeko salaketen ondorio da.
Sindikatuak azpimarratu du urteak behar izan direla espetxe eskumenak transferitu zirenetik (2021eko urria) Administrazioak bere erantzukizun politikoak onartu dituen arte. Denbora horretan lan antolaketa horrek goizeko, arratsaldeko eta gaueko txandak kateatzea ahalbidetu du, 18 ordutik gorako esposizioa eta atseden eskubidearen urraketa zuzena eraginez.
Administrazioaren txosten juridikoek baieztatu dute LABek salatu duena: 24 orduko txandak ez dira bateragarriak Europako atseden-araudiekin ezta Lan Arriskuen Prebentzioaren Legearekin ere.
LABek gogorarazi du egoera hau ez dela soilik langileen osasunaren kontua, zerbitzuaren kalitatea eta espetxeetan dauden pertsonen eskubideak ere jokoan daudela.
LABek eskatzen du Administrazioak bere eskumenak hartu ditzala, eta ez dadila makurtu zenbait sindikaturen presioen aurrean —hauek beren interes korporatiboen alde borrokatzen baitute, ez zerbitzuaren eta espetxeetako pertsonen beharren alde—, eta lan antolaketa legea, atsedenaldia eta zerbitzuaren segurtasuna errespetatzen duen bidean aurrera egin dezala.
LABen ustez, 24 orduko txandak bertan behera uztea beharrezko pausoa da, baina transferentziak aukera historikoa ireki zuen eredua eraldatzeko, eta horrek ezin du soilik estatutik jasotakoa kudeatzera mugatu.
Administrazioak 24 orduko txandak bertan behera utziko ditu espetxeetan, transferentzia lortu eta urte gehiegi pasa ostean.
Hithium enpresa Nafarroara etortzea bertako industriarentzat eta sektoreko langileentzat berri gazi-gozoa da
2025ean Nafarroako industrian egondako enplegu suntsiketaren ondoren, bertze transnazional batek lekukoa hartzeak ez ditu herrialdeko eta bertako langileriaren beharrak asetuko.
Pasa den urtean Nafarroako industriak 1.000 lanpostu zuzen inguru galdu zituen, neurri handi batean transnazionalek eskulana merkeagoa izango zen bertze herrialde batzuetara deslokalizatzea erabaki zutelako.
Hithium enpresa txinatarra Nafarroara etortzea, 750 lanpostu (etorkizunean 1.000 izateko asmoarekin) sortzea eta energia berriztagarriekin lotura duen sektore batekoa izatea ez da berri txarra, baina LABentzat kezkagarria da berriro ere errepikatzen ari garela eredu oker bat, kanpoko transnazionalei ematen ari gara gure industriaren kontrola eta zalantza handiak ditugu sortuko diren balizko lanpostu horiek suntsitu zituzten horien baldintzak izango dituztenik.
Eredu hau birproduzituz, eta kontuan izanda bere funtzioa betetzetik hagitz urrun dagoen Deslokalizazio Lege bat dugula, alde batetik, ez diogu inongo egonkortasunik emango ez Nafarroako industriari ezta bertako lanpostuei ere, eta bertze aldetik, ez dugu hemen erabaki ahal izango ze norabide hartu behar duen gure industriak, trantsizio ekosozialak ezin bertzekoa egiten duenean horren inguruan erabaki ausartak hartzea.
LABetik berriro errepikatzen dugu, bertan errotutako industria bat behar dugu, erabaki guneak Euskal Herrian izango dituena, kontrol publikoa izango duena eta bertako langileriaren beharrei erantzungo dieten lan baldintzak izango dituena. Hori ez den guztiak arriskuan paratuko ditu Nafarroako industria, bertako langileria eta jendartea orokorrean.