2026-04-05
Blog Page 6

LAB ez da joango Eusko Jaurlaritzako Industria, Trantsizio Energetiko eta Jasangarritasunerako sailburuak deitutako Industriaren Defentsarako Taldearen bilerara

Gune horren benetako helburuari buruzko bermerik eman ez delako hartu du LABek erabakia.

LAB ez da gaurko —itxialdi eta kaleratzeen inguruan gizartean gero eta kezka handiagoa dagoen honetan— deitutako bilerara joango. Dagoen gatazka-egoera honen aurrean, ez dugu legitimatuko edukirik gabeko espazio bat, ezta argazki instituzional bat ere.

2025eko apirilean enpresei laguntza publikoa emateko hainbat mekanismo sortu ziren; zehazki, muga-zergen mehatxuari erantzuteko eta merkataritza bultzatzeko premiazko neurriak. Guztira, 14.320 milioi euro mobilizatu ziren. Era berean, Eusko Jaurlaritzaren Industriaren Defentsarako Taldea sortu zen, Elkargirekin eta euskal finantza-erakundeekin batera 450 milioi euroko zuzeneko abalen eta finantzaketaren aparteko plan bat abian jarriz; industriari laguntzeko lerroa handitu zen, bereziki balio erantsiko I+G+b produktuak garatzearekin lotutakoa, 533 milioi eurokoa; eta enpresa txiki eta ertainak nazioartekotzeko, defendatzeko eta eraldatzeko laguntzak handitu ziren, bai eta langileak eta enplegua babesteko laguntzak ere.

Une horretatik aurrera ez dugu informaziorik izan eman diren laguntza publikoei buruz, laguntza horiek jaso dituzten enpresei buruz, ezta mailegu eta abalen horien baldintzei buruz ere. Gardentasun falta hori ezin da diru publikoarekin gertatu, eta, gainera, neurri horien eraginkortasuna frogatu behar da.

Ustez, laguntza horiek muga-zergek gehien eragiten dieten sektoreen lehiakortasunari eusteko dira, hala nola siderurgiaren, automobilgintzaren edo elikadura-industriaren kasuan.

Hala ere, 2025eko apiriletik sektore horietan egoerak okerrera egin du, eta honako kasu hauetan ari gara aurre egiten:

• Tubos Reunidos. 301 kaleratze eta altzairutegiaren itxiera, SEPIren 140 milioi euroko maileguarekin.
• Gestamp Bizkaia. 2030ean egiturazko plantilla 300 pertsona baino gehiagoan murriztuko duela iragarri du.
• Papresa. Enpresaren salmenta eta enplegua suntsitzea, plantillaren ia %40an.
• Sidenor Azkoitia. Ijezketa-trenaren sekzioaren zati baten deslokalizazioa, 36 pertsona Kantabriara lekualdatuta.

LABek ez du parte hartuko enpleguaren eta euskal industria-sarearen defentsan esku hartzeko borondate argirik gabe sortutako gune batean. Gure ustez, Eusko Jaurlaritzaren industria-politikaren norabidea ez dago egungo eta etorkizuneko erronkek eskatzen duten neurrian. Eta, batez ere, ez dira ziurtatzen ari ez industria-sarea, ez enpleguaren etorkizuna, ezta trantsizio energetikoa ere gizarte-justiziaren parametroetan.

LABentzat ezinbestekoa da Euskal Herriko etorkizun industriala definitzeko edozein mahaik honako hauek izatea:

• Benetako gardentasuna.
• Eragile sozial eta sindikalen parte-hartze eraginkorra.
• Erabakiak hartzeko eta elkarrekin lan egiteko gaitasuna.
• Aurrekontu-konpromisoa, haren jarraipen publikoarekin.
• Enpleguaren eta lan-baldintzen defentsa aktiboa.

Gaur egun, baldintza horietako bat bera ere ez dago bermatuta, eta horren guztiaren ondorioz erabaki da deialdi honetara ez joatea. LAB benetan behar horiei erantzuteko balio duen esparru orotan egongo da, baina ez da inongo zuriketaren konplize izango, ez instituzionalarena ez enpresarialarena.

[IRITZIA]: Chivite Lehendakariari eta PSN, Contigo Zurekin eta UPN alderdiei

Gilda Elisa Solares Alonzo eta Begoña Agundez Rodriguez gara, LABeko eta ELAko ordezkariak Cash G-5 S.L elikagai biltegian eta Amavir Mutilva zahar-etxean. Betidanik estatalizatuta eta prekarizatuta izan diren sektoreetako langile garenez zuzenean dakigu nekez bizi gaitezkeela hilean 1.300 euro ere egiten ez duten soldata bat jasotzen dugunok. Ordainsari hau ez da nahikoa bizimodu gero eta garestiagoari aurre egiteko eta oinarrizko beharrak osatzeko: etxebizitza, jatekoa edo garraioa. Izan ere, gurean bizi-kostuak Estatuko beste leku batzuetan baino handiagoak baitira. Gainera, badakigu ez garela kasu bakanak, baizik eta guk bezalaxe errealitate hau Nafarroan milaka lagunek pairatzen dutela, lanak baitituzte beharrizan guztiak ordaintzeko.

Hilabetetan gure sindikatuekin batera borrokatu gara Nafarroak bere Lanbide arteko Gutxieneko Soldata (LGS) erabakitzeko ahalmena izan dezan; eskubide hau gure ustez justua, legezkoa, egingarria eta batez ere zentzuzkoa da. Estatuko LGS (1.221€) ez dagokio gure komunitateko errealitate ekonomikoari, hemen prezioak handiagoak baitira eta milaka langileren kezka hilaren azkenera iristea baita, langile izanagatik pobrezian ez erortzeko lehian.

Martxoaren 12an Nafarroako Parlamentuak egoera hau aldatzeko aukera izango du. Badakigu EH Bilduk eta Geroa Baik proposamenaren alde egingo dutela, eta PP eta Voxek kontra. Horregatik, gaur batik bat UPN, PSN eta Contigo Zurekin alderdiei hots egin nahi diegu: Zuen botoak erabakiko du Nafarroako milaka herritarren bizimodua hobetuko lukeen legea aurrera aterako den ala ez.

Galdera bat egin nahi dizuegu, errespetuz baina irmo: Nola justifika liteke halako neurri bat ukatzea? Zein interes eta arrazoi izan liteke 1.500 euroko gutxieneko soldata duin bati ezezkoa emateko, areago Estatuko beste lurraldeekiko solidarioa izanik? Hori ukatu nahi digute adineko jendea zaintzen dugunoi, ospitaleak eta nafarren etxeak garbitzen ditugunoi, dendari garenoi, ostalaritzako langileoi? Ekonomiaren izenean? Baina, egiaztatu den moduan, LGS egoki batek desberdintasuna leuntzen badu eta ekonomia suspertzen badu? Solidarioa ote da nafar langileon soldatak beherantz berdintzea? Ezezkoa solidarioa da, bai, baina soilik etekinak puzten dituzten enpresarioentzat, gure soldata kaskarrekin lortzen baitute hori.

Espero dugu herritarrak lehenetsiko dituzuela eta arduraz eta enpatiaz hartuko duzuela erabakia, ez kalkulu alderdikoi, identitario eta zentralisten arabera. Bozketa hau ez da tramite hutsa: Aukera historikoa duzue erakusteko politika baliagarria dela jendearen bizitza hobetzeko. Beraz, izan ezazue kontutan zuen erabakiak milaka lagunen bizimoduan izango duen inpaktua.

Azkenik, langile guztiei dei egiten diegu martxoaren 17ko greba orokorrean parte har dezaten; guztiok batera 1.500 euroko gutxieneko soldata irits dezakegu Nafarroan, justizia sozialerantz daraman bidean saihestu ezineko urratsa baita. 

LAB eta ELA sindikatuek martxoaren 25erako beste deialdi bat jakinarazi diote CEN patronalari, Nafarroan gutxieneko soldata negoziatzera esertzea exijituz

LAB eta ELA sindikatuetako ordezkariak Nafarroako Enpresarien Konfederazioko (CEN) arduradunekin bildu dira gaur, Lanbidearteko Akordio baten bidez Nafarroan gutxieneko soldata ezartzeko aukerari buruz hitz egiteko. Aldez aurretik, 2025eko otsailean, gai horri buruzko negoziazioa irekitzeari bi aldiz uko egin zion Nafarroako patronalak.

LAB, ELA eta CENen arteko azken bilera 2017ko azaroan izan zen. Sindikatuek proposamen bat egin zuten Nafarroako hitzarmenei lehentasuna emango zien akordio bat ezartzeko, baina enpresariek sindikatuekin negoziatzea baztertu zuten.

Sindikatuek adierazi dutenez, hamar urte baino gutxiagoan CENek bi aldiz uko egin dio Nafarroako gehiengo sozialaren bizi eta lan baldintzekin zuzenean lotuta dauden gaien inguruko negoziazioei ekiteari, “negoziatzeko duen betebeharra bere gain hartu gabe”.

Martxoaren 17ko greba orokorra deitzearen arrazoi nagusietako bat negoziatzeko bide bat irekitzeko enpresen ezezkoa dela azaldu dute LABek eta ELAk. “Egoera bideratzeko aukera CENeko enpresarien esku dago, blokeoari amaiera eman eta elkarrizketa bide bat irekitzea erabakitzen badute”.

Sindikatuek emandako datuen arabera, 52.571 langile daude gaur egun Nafarroan, hilean 1.500 euro gordin baino gutxiagoko soldatekin. Sindikatuek salatu dutenez, pertsona horiek jasotzen duten soldataren eta 1.500 euroko gutxieneko soldata baten arteko aldea “beren enplegatzaileek, batez ere enpresari pribatuek, poltsikoratzen ari dira, beren irabaziei langileei dagozkien 114,35 milioi euro gehituz”.

Gauzak horrela, LABek eta ELAk martxoaren 25erako beste bilera deialdi baten berri eman diote patronalari. Helburua da blokeoa gainditzea eta gutxieneko soldata baten negoziazioari ekitea Nafarroan, lan esparrukoa soilik. Sindikatuek gogorarazi dute Euskal Autonomia Erkidegoko Justizia Auzitegi Nagusiaren epaiak eragile sozial guztiak legitimatzen dituela horretarako, eta Lanbide arteko Akordio bat ahalbidetzen duela gai horretan.

MarĂ­a Chivite lehendakariarekin bilera

Maria Chivite, Nafarroako Gobernuko lehendakariak onartu du azkenik martxoaren 17ko greba orokorra deitu duten sindikatuekin biltzea. Sindikatu horiek Nafarroako ordezkaritza sindikalaren %41 dute.

Bilera gaur izango da, 18:30ean, Nafarroako Jauregian, eta helburua izango da Nafarroan aplikatu ahal izango zen LGS bat ezartzeko aukera aztertzea, Estatuak finkatutakoa hobetzeko.

Gainera, bihar, osteguna, foru erkidegoak LGS propioa izateko lege proposamena bozkatuko da Nafarroako Parlamentuan, beraz, sindikatuek adierazi dutenez, “aukera guztiak irekita daude”.

LABek oso larritzat jotzen du CCOO sindikatuaren estrategia planifikatua administrazio publikoan euskararen normalizazioaren aurka joateko

Epaile euskarafoboen babespean, euskararen normalizazioa oztopatzen eta langileen artean ideologia baztertzailea hedatzen saiatzen ari da CCOO, langile publikoek, modu argian, euskararen normalizazioaren alde egin duten arren. LABek CCOOri adierazten dio ez duela halakorik onartuko, ez Errenterian ez beste inon.

Errenteriako Lan Eskaintza Publikoaren helegiteak, hautsak harrotzearekin batera, zenbait egia argitara ekarri ditu, eta administrazioa euskalduntzearen kontra ari diren antolaturiko taldearen atzean CCOO sindikatua dagoela erakutsi du. LABek martxoaren 4an egin zuen salaketan argitaratutakoa —euskararen normalizazioaren kontra eremu euskarafoboak ekinbide planifikatuak martxan dituela salatu zuen LABek— baieztatu eta azaleratu du Argia-k egindako ikerketak.

LAB sindikatuari oso larria eta onartezina iruditzen zaio CCOO sindikatua egiten ari dena, publikoki mezu bat erabiltzen duen arren —“administrazioa euskalduntzeko baliabide gehiago behar dira, nahi duen langileak euskara eskuratu dezan”—, pribatuan eta ezkutuan, era planifikatuan, euskararen normalizazioaren aurrerapena oztopatzeko lanean ari baita. Gainera, arazorik ez dagoen lekuan arazoa dagoela irudikatu nahi du, esaten baitu euskarazko hizkuntza eskakizunak oztopo direla behin-behinekotasuna murrizteko. Eta PSE bezalako alderdi politiko batek argudioa erosten dio, errealitatea ez den egoera bat orokortua dela esateko eta, bide batez, euskararen normalizazioa oztopatzeko; euskararen kontrako erasoak areagotzeko; CCOO-PSE binomioaren bidez euskarafobia indartzeko; euskara inklusiorako baliatu ordez, hori defendatzen duena “baztertzaile” gisa etiketatzeko.

Errenterian, esaterako, langileek ez dute inolako arazorik izan Lan Eskaintza Publikoak C1 euskara gaitasun maila eskatzearekin, eta behin-behinekotasun egoera bukatzeko Lan Eskaintza Publikora aurkeztu dira, ohiko prozedurak jarraituz, lanpostuan finkotasuna lortzeko helburuarekin. Baina CCOOk, bere kide baten bitartez, maltzurki bideratu du Osakidetzan lanpostua duen langile baten izen ematea, azterketara aurkeztu beharrik gabe helegitea jartzeko eta Lan Eskaintza Publikoa baldintzatzeko, Errenterian 25 lanpostu horietan C1eko hizkuntza eskakizuneko lanpostuak egon ez daitezen; Errenterian euskara gaitasun egiaztatua duten langileak finkatu ez daitezen, eta Errenteriako langileek bozkatu dituzten eta langileen ordezkaritzaren gehiengoa dugun sindikatuok euskararen normalizazioa sustatzeko bultzatzen ditugun neurrien kontra. Langileon kontra, eta jokabide antisindikalak bultzatuta.

Zenbat Errenteria egongo ote dira? Euskara baztertzailea dela sinestarazteko arkitektura da CCOOk sortu duena. Ordezkari eta hautagaien bitartez, langileak bultzatzen ditu Lan Eskaintza Publikoetan izena ematera, eta, doako abokatuen bitartez, bide juridikoa hasten du. Bide horretan, epaile euskarafoboek arrazoiak ematen dizkiete, euskararen dekretuak ez baitu inolako berme legalik. Pixkanaka lantzen joan diren ideologia baztertzailea da eurena, egoera zaurgarrienean dauden langileentzat euskara arazo bat dela argudiatu nahi baitute. Euskararen normalizazioaren alde egin dugun sindikatuok sustaturiko bidea da, ordea, langileek hautatu dutena, eta horretan aurrera egin dezagun berme legalak behar ditugu.

Izan ere, Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako administrazio publikoan alde handiz hirugarren indarra den sindikatua da CCOO, ordezkaritza murritza duen arren euskararen normalizazioa baldintzatzen ari dena, PSE aliatu duela. Administrazio publikoan ordezkaritzaren %75a dugun lehen eta bigarren sindikatuok bultzatzen dugun euskararen normalizazioaren kontrako ildoa izango al da eremu publikoan langileen baldintzak eta hizkuntza-politikak ezarriko dituena? Hauteskunde sindikaletan langileek ez diote babesa eman, beraz, langileen kontra aritzea litzateke zuzenean. Hori al da EAJk hautatuko duena? Langileon ordezkaritzaren gutxiengoarekin bat eginez, langileon ordezkaritzaren gehiengo zabalaren kontra, euskararen normalizazioan atzera egingo duen araudia da inposatu nahi zaiguna.

Euskara kinka larrian dago, administrazio publikoan atzerakada nabarmena jasateko arriskuan. Beraz, orain arte lortutakoari eutsi eta benetako normalizazioa lortzeko berme legalak behar ditugu. Euskara erasotzen duten sindikatu, alderdi politiko eta jarrera erreakzionarioen aurrean erantzuteko ordua da, eta, berme legalak izan ditzagun, Enplegu Publikoaren Legea aldatzekoa. Administrazio publikoan sartzeko, euskara gaztelaniaren pare jarri beharra dago. Euskara administrazio publikoan aritzeko oinarrizko gaitasuna izan behar da hasieratik bertatik, eta legez babestu beharra dago. Horregatik, EAJri ausardia eskatzen dio LABek, PSE-CCOO binomioa sustatzen ari den euskararen kontrako eraso hauen aurrean men ez egiteko eta parlamentuan EH Bilduk aurkeztu duen zuzenketarekin bat egiteko.

Euskarak behar du, euskarak behar gaitu.

LAB sindikatuak akordioa lortu du kudeaketa zuzeneko jangeletan, ratioetan hobekuntzak eta lan baldintzetan eta soldatetan aurrerapenak jasoz

LAB sindikatuak, negoziazio mahaian %54,01eko ordezkaritzarekin, aurreakordioa lortu du Euskal Autonomia Erkidegoko (EAE) kudeaketa zuzeneko jangelen hitzarmen kolektiboaren negoziazioan, sektoreko langileak hainbat hilabetez negoziatu eta mobilizatu ondoren. Lan, soldata eta gizarte arloko hobekuntza garrantzitsuak jasotzen ditu akordioak.

Aurreakordioaren lorpen historikoetako bat 3 urteko gelako eta lehen hezkuntzako ratioen aldaketa da. Hobekuntza hori posible izan da LABek Hezkuntza Sailarekin izandako elkarrizketen ondoren, eta aurrerapen garrantzitsua da ikasleen arreta eta langileen lan-baldintzak hobetzeko. 3 urteko geletan, 20 ikasle baino gehiago daudenean begirale bat egongo da. Lehen Hezkuntzan, 2027-2028 ikasturterako ratioa 37 ikasletik 30era jaitsiko da; ordura arte, 1. mailatik 3. mailara bitartean, 30 ikasle baino gehiago daudenean, begirale bat gehiago sartuko da.

Halaber, soldatak Eusko Jaurlaritzako sukaldeko langileekin parekatzea jasotzen da, eta horrek %6,5eko igoera ekarriko du lizitazio berrien kontratuen hasieran, zeina gehienez 2027ko urtarrilean aplikatuko baita.

Gainera, 2024tik 2028ra lan-kontratudun langileen soldata-igoeren egutegiari eusten dio aurreakordioak:

  • 2024: %0,5eko igoera.
  • 2025: %2,5eko igoera.
  • 2026: %1,5eko igoera, %0,5 gehigarri bat gehitzeko aukerarekin.
  • 2027: %4,5eko igoera, soldatak parekatzea barne.
  • 2028: %2ko igoera.

Aurreakordioak hainbat lan eta gizarte hobekuntza ere jasotzen ditu, besteak beste:

  • Aldagelen garbiketa zentroaren antzinatasunaren arabera erregulatzea.
  • Hitzarmenean antzinatasunari buruzko protokolo bat sartzea.
  • Eszedentziak luzatzeko eta garaia baino lehen itzultzeko aukera.
  • Soldaten aurrerakina.
  • LGTBI+ pertsonen aurkako jazarpenari eta indarkeriari aurre egiteko berdintasun-plana eta protokoloak garatzea.
  • Laneko arropa hobetzea, bi polar eta zira bat gehituta.
  • 10 eguneko eszedentzia ordaindu gabeko baimena bihurtzea.
  • 3 eta 5 egun bitarteko lizentzia, eutanasiarako eskubidea aplikatzeko prozesuan dauden senideei laguntzeko, astebete lehenago ere hartzeko aukerarekin.
  • Hitzarmenean jasotako hainbat lizentzia eguneratzea.
  • Hitzarmen berriak 2024tik 2030era arteko indarraldia izango du, epe horretan sektorearentzat egonkortasuna bermatuz. 

Aurreakordio hau sinatu ondoren, LABek aurreikusitako greba egunak bertan behera uztea erabaki du, borroka eta langileen mobilizazioari esker benetako aurrerapen esanguratsuak lortu direla aitortuta.

Sindikatuak aurreakordioaren edukia bere afiliatuei helaraziko die orain, eta haiek izango dute azken hitza.

LABek azpimarratu nahi du aurrerapauso hauek ez zirela posible izango sektoreko langileen antolakuntza, batasuna eta etengabeko borrokarik gabe, mobilizazioa eta ekintza sindikala lan-baldintzak hobetzeko tresna eraginkorrak direla erakutsi baitute. 

Lanuzteak eta greba Hazten eta Sortulekun, emakume* eta adingabeentzako zerbitzuen narriaduraren aurka

Hazten eta Sortuleku baliabideetako langileok, otsailaren amaieran egindako azken batzarraren ondoren, martxoan bi lanuzte eta bi greba egun deitzea erabaki dite, bi baliabideek bizi duten egoera salatzeko eta gure aldarrikapenei irtenbideak eskatzeko.

Lanuzteak martxoaren 10ean eta 16an izango dira, 9:00etatik 14:00etara, eta 24 orduko grebak martxoaren 24an eta 25ean izango dira.

Mobilizatzen jarraitzen dute Sortulekuko plantillaren subrogazioa defendatzeko bere jatorrizko proiektuan, orain Ondoan deiturikoan, eta salatzeko plantilla zigortu nahi dela indarrean dagoen lan-araudia aplikatzea eskatzeagatik.

Era berean, egoitza-harrerako benetako sare bat aldarrikatzen dugu, adin-tarte guztietako adingabeak artatuko dituena, plaza batzuk beste batzuekin ordezkatu gabe eta adingabeak babesteko gizarte-zerbitzuak hondatu gabe.

Ohartarazi nahi dute Arabako Foru Aldundia baliabide horiek “Abiatuz” izeneko aurreemantzipazioko baliabide berri bihurtzea bultzatzen ari dela, eta horrek Hazten baliabidea desagertzea ekarriko duela, gaur egun 7 eta 14 urte arteko adingabeen etxea dena.

Dagoeneko lizitatu da zerbitzua, baina oraindik ez du erakunde kudeatzailerik esleituta, ziurrenik uztailaren 1era arte. Adierazi dietenez, Foru Aldundiaren asmoa bi baliabideetako plantillak baliabide berrian hezkuntza-talde bakarra osatzea da.

Salatzen dute, gainera, Beti Gizartean Fundazioarekin batera, artatutako biztanleriaren profila aldatzen ari dela indarrean dagoen hitzarmena errespetatu gabe eta hezkuntza-proiektu argirik gabe, talde profesionala eta adingabeak etengabeko aldaketetara eta ziurgabetasun handiko egoera batera egokitzera behartuz.

Egoera horren aurrean, mobilizatzen eta publikoki salatzen jarraituko dute emakumeentzako* eta adingabeentzako funtsezko zerbitzuen kudeaketa arduragabea dela uste dutena, eta Aldundiari bermeak eskatzen dizkiote, bai langileen lan-egonkortasunerako, bai gizarte-arretaren kalitaterako.

Ibaiondoko langileek benetako negoziazioa aldarrikatu dute eta askatasun sindikalaren aurkako jarrera salatu

Gaur, Ibaiondo zentroko langileek Eusko Jaurlaritzako Alorreko Mahaiaren hasiera oztopatu dute Lakuan, azken asteetan mobilizazioetan erabilitako “Ibaiondo Borrokan” lelodun txalekoak jantzita eta euren aldarrikapenak karteletan erakutsiz. Ibaiondo zentroa, epaileak hala aginduta, internamendu egoeran dauden adin txikikoen hezkuntza zentroa da.

Langileek benetako negoziazioa eskatu dute hainbat gairen inguruan. Alde batetik, Ordutegi Bereziari buruzko Akordioari dagokionez, helburua lanaldiak eta lan-baldintzak modu berezian arautzea da. Bestetik, lan-poltsen araudia eta langileak funtzionarizatzeko proposamena dira mahai gainean dauden gaiak.

Langileek salatu dutenez, duela gutxi arte koordinazio-bilerak modu telematikoan egiteko zuten aukera kendu diete. Aukera hori galdu ondoren, mobilizazioak hasi dituzte eta euren protestetan “Ibaiondo Borrokan” lelodun txalekoak erabiltzen hasi dira.

Ondoren, txalekoak erabiltzeagatik mehatxuak jaso dituzte. Gainera, Ibaiondoko enpresa-batzordeak —LAB, ELA eta CCOO sindikatuek osatua— salatu du zentroko zuzendaritzak debekatu diela txaleko horiek jantzita lan-eremuetara sartzea, “adingabearen interesaren” aitzakiarekin. Batzordearen arabera, neurri honek askatasun sindikalaren aurkako jarrera adierazten du, mobilizazioak eta lan-gatazka ikusezin bihurtzeko asmoz.

Enpresa-batzordeak azpimarratu du orain arte egindako mobilizazioek ez dutela hezkuntza-esku-hartzean edo zentroaren segurtasunean interferentziarik eragin, eta adingabeekin dituzten zereginen garapen normala errespetatuz egin direla.

Hori guztia dela eta, Ibaiondoko langileek negoziazio kolektibo erreala eta eraginkorra eskatu dute, eta mobilizazioekin jarraituko dutela adierazi dute lan-baldintza duinak bermatu arte.

AEBek eta Israelek egindako azken eraso inperialista gaitzesten du LABek

Ameriketako Estatu Batuek eta Israelek enegarren eraso militar inperialistari ekin diote Ekialde Hurbilean. Palestinako herriaren aurkako genozidioari eusten dioten bitartean, Iran eta Libano jarri dituzte jomugan. LAB sindikatuak irmoki gaitzesten ditu eraso guztiak.

Ameriketako Estatu Batuetako eta Israelgo gobernuak gainontzeko herrialdeak menperatzeko eta euren baliabide estrategikoez desjabetzeko helburua duen estrategia kolonial eta genozida garatzen ari dira, nazioarteko zuzenbidea etengabe urratuz. Iranen eta Libanoren aurka abian jarri duten gerra berriak ehunka herritarren heriotza eta azpiegitura zibilen suntsiketa eragiteaz gain, munduko testuinguru geopolitiko dagoeneko larria are gehiago larriagotzen du.

LABek elkartasuna helarazi nahi die Palestina, Iran eta Libanoko langileriari, baita Ekialde Hurbilean eskalada honen ondorioak pairatzen ari diren guztiei. Trumpen gobernuak Venezuela, Kuba edota Groenlandiaren aurka egin duenean bezala, bakea eta herrien burujabetza auzitan jartzen duen edozein erasoren aurkako oposizio irmoa berresten du LABek, baita herrien arteko bakean eta justizian oinarritutako nazioarteko ordenu berriaren aldeko apustua ere. 

Europako gobernu eta agintari gehienek erakutsi duten jarrera deitoratzen du LABek, Ameriketako Estatu Batuen eta Israelen bidelagun izanda euren krimenen konplize bilakatzen baitira. Era berean, Palestinaren aurkako genozidioaren harira patronalari egindako interpelazioa berresten du LABek: ez dezala negoziroik egin genozidioaren eta gerra inperialistaren kontura.. Ildo horretan, Sidenorrek Israelgo Armadari egindako salmenten karietara Espainiako Auzitegi Nazionalean ikertua izaten ari den Jainaga bezalako enpresariak Eusko Jaurlaritzak zuritzea lotsagarritzat jotzen du LABek. 

Azkenik, langileriari gerraren faktura ordainaraztea eragingo duen prezioen gorakadaz ohartarazi du LABek: gure izenean gerra egiteari ezezko borobila ematen diogun bezala, gerraren faktura langileok ordaintzea xede duen neurri orori aurre egingo diogula iragartzen dugu. 

Administrazioaren euskalduntzea oztopatzeko, langileen erabilera interesatua egiten ari dira hainbat eragile

Berme legal sendoak exijitzen ditu LABek, euskararen normalizazioa zapuztu eta euskaldunon hizkuntza eskubideak urratzen dituen oldarraldi politiko, sindikal eta judizial euskarafoboaren ekinbidea gerarazteko.

Argia hedabideak gaur argitaratutako informazioak are ageriago utzi du LABek hainbatetan salatutakoa —azkena, pasa den astean, Errenteriako Udaleko Lan Eskaintza Publikoaren kasuaren harira—: administrazioaren euskalduntzearen aurkako oldarraldi judizialaren atzean euskararen normalizazio-prozesua geldiarazi nahi duten pertsona eta eragileen interesak daudela.

Baieztatu daiteke euskararen normalizazioaren kontra eremu euskarafoboak duen gurutzada ekimen planifikatua dela. Eragile politiko eta sindikal batzuen adierazpen publikoek bestelakoa adierazi duten arren, oldarraldi judizialean orain arte izan diren epaien atzean ez dago bitarteko egoeran dauden langile zaurgarriak babesteko interes zintzorik. Alderantziz, kasu konkretu horiek administrazioa euskalduntzeko prozesua kolokan jartzeko baliatzen saiatzen ari diren eragile politiko eta sindikalen interesak daude kasu askoren atzean.

Klase sindikatu gisa, jakitun gara badaudela gure herrian euskara ikasi ahal izateko aukerak eta erraztasunak ez dituzten langileak. Horregatik, beraiena ere baden euskara ezagutzeko eskubidea bermatua izan dezaten, bitartekoak eta erraztasunak ezartzeko exijitzen diegu beste behin administrazioei. Soilik horrela lortuko dugu euskararen normalizazio prozesua bururaino eraman eta jendarte-kohesioan aurrerapauso esanguratsua ematea.

Baina hori aldarrikatzen dugun irmotasun berarekin salatu beharra dugu langile horien erabilera interesatu eta maltzurra egiten ari direla hainbat eragile. Dozenaka demanda horien atzean interes atzerakoiak daude: zuzenean euren izenean edo, maltzurragoa dena, herritar norbanako soilaren atzean ezkutatuta demandak jartzen dituzten sindikatuetatik hasi, horren aldeko giroa eta diskurtsoa elikatzen duten hedabideetatik igaro, eta oldarraldiari babesa eta berme politiko-instituzional-juridikoa ematen dizkioten alderdietaraino.

Eragile sindikal eta politiko horien helburu nagusia euskararen normalizazio osoa ahalik eta gehien oztopatzea da. Ez dute nahi euskara gazteleraren maila berean kokatzea administrazioan; alderantziz, bigarren mailako hizkuntza izaten jarraitu dezan nahi dute. Horregatik, ontzat ematen dute gaztelera erabat derrigorrezkoa izatea administrazio osoan eta euskara, aldiz, gehienetan aukera bat edo eremu mugatu batean soilik derrigorrezkoa.

Baina, horrekin batera, beraien interes partikularra eremu elektoralari eustea ere bada (izan alderdikoia izan sindikala). Beste herrialdeetan ultraeskuinak baliatzen dituen diskurtso eta argudio berdinak erabiliz, Euskal Herrian eragile batzuek euskararen aurkakotasuna elikatu nahi dute herritar sektore jakin batzuen artean, eragile horiek beraiek ondoren euren babesle gisa aurkezteko. Jokabide guztiz arduragabea da, eta are larriagoa ustez alderdi progresistek edo langileen aldeko sindikatuek elikatzen dutenean. Ez die axola jendarte kohesioa eta euskararen alde dagoen adostasun sozial nagusia apurtzeak, beraien interes partikularrei eusteko bada. Eta ekinbide arduragabe eta salagarri horretan CCOO eta UGT sindikatuak eta PSE eta PSN alderdiak nabarmentzen ari dira, eta haien bueltako zenbait plataforma. Eragile horiek bat egin dute gai honetan PPk eta VOXek euskara administrazio publikotik ezabatzeko duten estrategiarekin.

Euskararen normalizazioa zapuztu eta euskaldunon hizkuntza-eskubideak urratzen dituen oldarraldi politiko, sindikal eta judizial euskarofoboaren ekinbidea gerarazteko berme legal sendoen beharra aldarrikatzen du, beste behin, LABek. Horretarako, inoiz baino beharrezkoagoa ikusten du LABek Eusko Legebiltzarrean eztabaidatzen ari den Euskal Enplegu Publikoaren lege moldaketan euskarari berme legalak emango dizkion neurriak hartzea, administrazioan euskararen normalizazioak aurrera egin dezan.

Euskara gaztelaniaren pare jartzeko exijitzen du LABek. Hortaz, LABek EAJ interpelatzen du euskararen kontrako PSE eta CCOO binomioari men egiteari utz diezaion eta euskaldunoi gaztelera-hiztunek dituzten pareko eskubideak aitortzeko proposamenarekin bat egin dezan; EH Bilduk egin duen lege proposamenarekin bat egin dezan, alegia.

Bi hizkuntzak ofizialak diren heinean, LABek exijitzen du euskara gazteleraren estatus maila berean kokatzeko eta administrazio osoko lanpostu guztiei sarbidean hizkuntza eskakizuna eta derrigortasun-data ezartzeko. Hori egiaztatzeko denbora tarte bat beharko duten langileentzat EH Bilduk proposaturiko geroratze-indizearekin bat egiten du LABek, eta lanean ari diren langileak euskaldundu daitezen baliabide gehiago eta liberazioak eskatzen ditu, beste hainbat neurriren artean. Hau da, orain dagoen ikuspegia iraultzeko proposamena behar da, administrazio osoa euskalduna izateko.

Soilik horrelako neurriak indarrean jarrita lortuko da euskararen normalizazioak administrazioan behar duen berme legala izatea eta euskaldunon hizkuntza-eskubideak babesteko oldarraldi euskarofoboaren aurkako euste-horma eraikitzea.