2026-05-04
Blog Page 546

SSI enpresak planteatzen duen 26 langileren kaleratzea gaitzesten dugu

admin
-
0
Basaurin dagoen SSI enpresak, 80 langile dituen Sidenor-en azpikontratak, EEE bat aurkeztea erabaki du arrazoi produktiboan argudiatuz eta 26 langile kaleratzeko asmoa erakutsi du.

LABetik erabat gaitzesten ditugu kaleratzeok. Ez dugu uste horretarako arrazoirik dagoenik. EEE honen atzean dagoena, egoeraz eta gaur egun langileek bizi duten beldur eta ziurgabetasunaz baliatzeko ahalegina besterik ez da.

Enpresak, inongo momentutan ez du planteatu kaleratzeez aparteko alternatibarik. Agian errekor bat ezarri nahi du eta EEE aurkeztu eta 26 familia etxera bidaltzen lehenengoetariko izan. LABen ulertzen dugu kaleratzeen aurretik dagoela bestelako alternatibak aztertzeko aukerarik eta hortaz, borrokan egingo dugu 26 langile hauek kaleratu ez ditzaten.

Berriro ere erakutsi da azpikontratetako langileak direla zaurgarrienak. Egoera honen aurrean dei zuzena egiten diogu Sidenor-i, enpresa nagusi bezala, eta Urkullu lehendakaria buru duen Eusko Jaurlaritzari. Patronala babesten jarraituko duzue kaleratze eta enplegu-suntsiketa honen aurrean? Urkullu lehendakaria eta Taipa sailburua, ezer egin gabe geratu behar zarete, itsu, mutu eta gor?

LABetik ez dugu onartuko langileok izatea krisi honen ondorioak ordainduko ditugunak. EEE bertan behera uztea exijitzen dugu eta borrokan egingo dugu hau horrela izan dadin. Datozen egunotan bilera eskatuko diogu Eusko Jaurlaritzaren Industria Sailari eraso honen aurrean jarrera har dezan exijituz eta mobilizazioak deituko ditugu kaleratzeok gelditzeko helburuarekin.
 

 

 

Hitzarmen kolektibo baten beharra berretsi dugu etxeko langileen lan baldintzak hobetzeko eta haien eskubideak bermatzeko

admin
-
0
Hitzarmen kolektibo baten beharra berretsi dugu etxeko langileen lan baldintzak hobetzeko eta haien eskubideak bermatzeko



COVID-19aren osasun krisiak modu berezian kolpatu ditu langile sektorerik prekarioenak, nagusiki emakumeek osatutakoak, horien artean dago etxeko langileena. Hala, Ipar Hegoa ikasketa sindikalen fundazioak etxeko langileen egoeraren inguruko azterketa egin du, eta LABeko Exekutiboko kide Arantxa Vazquezek eta Ipar Hegoako analisien arduradun Oihana Lopetegik aurkeztu dute txostena. Etxeko langileentzat hitzarmen baten beharra dagoela nabarmendu dugu, eta hitzarmen horrek oinarri hauek izan beharko lituzkeela jakinarazi dugu: araudiak erregulatzen ez dituen gaiak erregulatzea; Langileen Estatutuan etxeko langileen erregimen berezian edota ezartzen den bestelako araudian jasotzen diren oinarrizko eskubideen hobekuntza; Hitzarmen Kolektiboan jasotzen dena betetzen dela bermatzea.


Etxeko langileen %30 inguruk ezkutuko ekonomian lan egiten du. Horren ondorioz, beraien zaurgarritasun egoera are gehiago handitzen da eta kasu hauetan legea ez betetzeko aukerak zabaltzen dira.

Bizitza sostengatzen duen oinarrizko lan batez ari gara, etxeko lan eta zaintza lanez. Elkar zaintzeko beharra dugula eta izango dugula onartzen dugun momentuan, lan hauei dagokien balio eta lekua ematea ezinbestekoa izango da. Baina oraingoz, etxeko langileek ikusezin, zapaldurik, eskubiderik gabe jarraitzen dute gure bizitza sostengatzen duten bitartean.

Gaur egun, etxeko langileen eta zaintzaren esparruan eskumenak dituzten instituzioek euren ardurak saihesten dituzte. Espainiako Gobernuak, ahalmen legegilea duen aldetik, eta jaurlaritzak, lan ikuskaritza eta Osalanen bidez, egin beharko lituzkeen lanak ez dira gutxienekora ere iristen; Nafarroan ikuskaritza horrek Espainiako Gobernuaren eskumena izaten jarraitzen du. Frantzian eskumen guztiak Gobernu Zentralaren esku daude. Guk pertsonen zaintza sistemaren antolakuntzaren erdigunean kokatzea aldarrikatzen dugu, langile guztien duintasuna eta zainduak izateko eskubidea bermatuko duen jendartea eraiki ahal izateko. Horretarako ezinbestekoa izango da Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Euskal Esparruaren eraikuntzan urratsak ematea.

Hori lortu ahal izateko, langileon antolaketa beharrezkoa da. Antolaketarako zailtasunak dituen sektore bat da hau, bakarrik lan egiten baitute, bakoitzak etxe batean, eta enplegatzaile desberdin batentzat. Baina etxeko langileak historikoki egon dira antolatuta, antolatzeko gaitasun hori erakutsi digute, baina ez sindikatuetan. Sindikatuak ez gara izan etxeko langileak antolatzeko tresna orain arte, eta orain zor historiko hori gainditzeko erronka daukagu.

Azken kongresuan hartu genituen erabakien ondorioz, gure eredu sindikal tradizionala gainditzen eta etxeko langileek sindikalgintza euren tresna gisa ulertzeko lanean ari da LAB. Sindikatuaren egitura aldatzen ari gara etxeko langileak bertan txertatzeko, helburu argi batekin: langile horien lan eta bizi baldintzak hobetzea.

Guk langileei euren egoera aldatzeko giltzak eman dizkiegu: negoziazio kolektiboaren ondorioz euren lan baldintzak hobetzea. Etxeko langileekin eskuz esku, zaintza erdigunean kokatu eta euren lan eta bizi baldintzak borrokatzeko bidea eraikiko dugu.

Horregatik, bide horretan eman beharreko urrats gisa, etxeko langileentzat lan-hitzarmena proposatu dugu EAEn. Modu horretan, euren lan baldintzak hobetuko ditugu, sektoreak urtez urtez jasan duen diskriminazio egoera gainditzen hasiz. Gainera, etxeko langileentzat proposatzen dugun hitzarmen kolektiboak berezitasun espezifikoak izan beharko ditu, izan ere, dagozkien eskubideen urraketak modu sistematikoan gertatzen dira eta legediak hainbat gai ez ditu erregulatzen etxeko langileentzat.

 

 

 

Lanetik etxera bizirik bueltatzeko eskubidea aldarrikatzen dugu

admin
-
0
Lanetik etxera bizirik bueltatzeko eskubidea aldarrikatzen dugu

Aurten gutxienez, 31 langile hil dira lanean Euskal Herrian eta beste bi langilek 102 egunez desagertuta jarraitzen dute Zaldibarreko zabortegian. Azkeneko heriotza gaur goizean izan da. 54 urtetako langile bat hilda topatu dute, Beriaineko Errekalde Poligonoko enpresa batean, kamioiaren gurpil baten azpian.

Lehenik eta behin, LAB sindikatutik gure elkartasuna eta babesa adierazi nahi diegu hildako langilearen familia eta gertukoei.

Gaur gertatutakoa ez da berria. Urtero honelako lan istripuak ditugu, baina ezaguna izan arren, praktikan ez dituzte neurriak hartzen honelako istripuak berriro gerta ez daitezen. Ematen du administrazio publikoen arduradunek ez dakitela hau. Non daude administrazioko arduradunak heriotza berri hau salatzeko? Zein aldaketa egin eta zein pausu emateko prest daude egoera honi buelta emateko?

Argi daukagu lan istripuak ez direla zoriak edo kasualitateak sortuak, ematen diren lan harremanen, prekarizazioaren, lan arautegiaren eta azpikontratazioaren emaitza dira. Administrazio publikoei exijitzen diegu arduradunak seinalatzea eta horregatik ordaindu dezatela.

Langileok bizi ahal izateko egiten dugu lan eta ez ahalegin horretan bizia galtzeko. Langile bat hiltzea ez da lanaren ezaugarri bat. Lan istripuak patronalak lan egiteko orduan ezartzen dizkigun baldintza eta lan egiteko moduen emaitza dira.

LAB sindikatutik argi dugu, bizi eta lan duinak behar ditugu, lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu. Badakigu norbanakoena, familiena eta gizarte osoarena den gaitz honekin bukatzeko bide bakarra borroka eta antolakuntza direla, lan harremanen eta joko arauen aldaketatik etorriko dela aldaketa. Eredu berri bat gauzatu behar dugu, langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko dituena.

LAB sindikatutik lanean eta borrokan jarraituko dugu langileon eskubide, segurtasun eta osasunaren alde. Dei egiten dugu hurrengo orduetan antolatu daitezkeen salatze mobilizazioetan parte hartzera.
 

 

 

Hautsi ditzagun konfinatutako identitateak! Etxe, kale eta lantokietako fobiak suntsitu!

admin
-
0
Hautsi ditzagun konfinatutako identitateak! Etxe, kale eta lantokietako fobiak suntsitu!

Maiatzaren 17a lesbo-, homo-, trans- eta bifobiaren kontrako eguna da. Salbuespen egoera honek are gehiago konfinatuarazi gaitu asko, sexu aniztasuna askatasunez bizitzeko genituen apurrak desagertuta. Etxeak arrotz eta etsai, LGBTIQ+ pertsonentzako prozesuak paralizatuta, zerbitzu publikoetarako sarbidea etenda… heteroaraua erdigunean duen konfinamendu eredu honek LGBTIQ+fobia kasuak etxean, lanean eta kalean areagotzea besterik ez dakar.

Behin baino gehiagotan salatu dugu, covid-19ak ekarritako krisi hau ez dela berria, askatasunez bizitzeko aurretiaz genituen baldintza, aukera eta zerbitzuak oso mugatuak eta urriak zirela. Argi daukagu: gure gorputz eta identitateak behin eta berriz erasotzen, urratzen eta zapaltzen dituen sistema zisheteropatriarkala da birusa, eta beraz, ez, ez dugu normaltasunera itzultzeko asmorik. Eta ez dugu nahi ere estatu zapaltzaileen garbiketa bilatzen duten normaltasun berririk, kapitalismo arros, more, berde ez ortzadarrik.

Oso kezkatuta gaude lan eremuan hartutako neurriek, beste behin ere, kolektibo zaurgarrienak eta bazterrekoak kolpatzen dituztelako gehien. Halaxe ikusten ari gara: LGTBIQ+ pertsona askok lana galdu dute, sexu-langileenganako bazterkeria muturrekoa izaten ari da, eta oro har, lan munduaren ezegonkortasun eta segurtasun eza handiago denez zein beldurra erraietaraino sartu digutenez, lantokietan askatasunez bizitzera ez gara ausartzen, LGTBIQ+ pertsonek eta emakumeek pairatzen dugun soldata arrakala izugarri handitzea eragiten ari da, eta azkenik, aurrez trans pertsonen langabezia tasa altuaren datu kezkagarria are gehiago larriagotzen ari da.

Enpresek gure aniztasun sexualarekiko inongo diskriminaziorik eman ez dadin baldintzak bermatzeko derrigortasuna dute. Beraz, kaleratze gehiagorik ez, pertsona transen lanerako sarbidea bermatzeko eta soldata arrakalarekin amaitzeko politikak martxan jartzea exijitzen dugu, eta hala dela ziurtatzeko gainean izango gara. Ez dugu onartuko osasun krisiaren aitzakipean enpresen ezkutuko eraso Lesbo-Homo-Trans-Bifoborik!

Gainera, egoera hau larriagotuko duten neurriak iragartzen ari dira jada instituzio publikoetatik, aurrekontuetako gastu sozialak indartzea tokatzen den honetan, zerbitzu publikoak eta beraz, berdintasunerako eta LGBTIQ+ fobiaren aurkako politiketan murrizteari ekingo baitiote. Onartezina da. LABen argi dugu krisi anizkoitz honi erantzuteko eta betikook ordain ez dezagun, gaur ezinbestekoa dela ikuspegi intersekzional batetik antolattu eta erbakiak hartzea, eta etxe, kale eta lantokietan sexu eta genero askatasuna bermatuko duten neurriak martxan jartzea.

Era berean, sistema kapitalista heteropatriarkalaren beldurraren hedapen eta gorrotoaren sustapenaren birusaren aurrean, elkartasun sareak, elkarren zaintza, langile antolakuntza, ekintza kolektiboa, proiektu askatzaileak eta bizitza erdigunean jartzeko harremanen goxotasun beharra sentitzen dugulako lanean eta borrokan jarraituko dugu.

Lan munduan ere sexu aniztasuna askatasun osoz!
 

 

 

Borrokan dauden Asturieseko EBHI enpresako langileekin elkartasuna

admin
-
0
LAB sindikatutik beren eskubideen aldeko borrokan dauden EBHIko langileei elkartasun eta babes ohar hau helarazten diegu. Distantzia geografikoak eta pandemia garaian mugitzeko ezintasunak urrun mantentzen gaituen arren, borroka hau gurea balitz bezala sentitzen dugu, eta horregatik gure babes osoa bidaltzen dugu.

Pasa den maiatzaren 13tik EBHI enpresako lau langile lantegi batzordearen geletan itxialdian daude, eta enpresak harturiko neurrien kontra protesta egiteko gose grebari ekin diote. Egoera honetan enpresak aldebakartasunetik langileen eskubideak urratuko dituen erregulazio espediente bat aurkeztea onartezina dela deritzogu. Are okerragoa deritzogu, egoera hau iraganean langileekin harturiko konpromisoak apurtzeko aprobetxatzea, neurri hauek zazpi langileen kaleratzea eta etorkizunean lantegiko langile kopuruaren jaitsiera suposatuko duelako.

LAB sindikatutik Asturieseko gobernuari, Industria, enplegu, eta garapen ekonomikoaren kontseilaritzatik gatazka honetan bitartekari lana egiteko eskatzen diogu, enpresak harturiko konpromisoak apurtu ez ditzan, eta langile kopurua egonkortu dezan 2019 eta 2020-ko birjartze tasa denboraz eta modu egokian eskatuz.

Lau langilek EBHIko langileen nahiz langile klasearen lanpostuak eta etorkizun bat defendatzeko gose grebari ekin diote. Hartu daitekeen protesta modurik gogorrena eta zailena da,, etorkizun duin baten alde haien bizitza arriskuan jartzen ari baitira.

Argi daukagu kapitalak krisi sanitario hau eskubide laboral eta sozialak murrizteko erabiliko duela, eta murrizketa horiek inposatzeko oinarrizko eskubideen urraketan sakonduko duela. Sistema kapitalistaren krisia gainditzeko kapitalismo gehiago behar dugula sinestarazi nahi digute, baino guk ipuin hori ez dugu sinisten.

LAB sistema birformulatzeko operazio berri hau errefusatzen dugu, azken finean helburua langile klasearen eta herrien zapalkuntzan oinarritzen den erregimenaren biziraupena bermatzea helburu duelako. LABek bizitzea egokitu zaigun errealitate hau eraldatzeko borrokan jarraituko dugu. 2008-ko krisian bezala langile klaseak krisia ordaintzea ez dugu onartuko. Erakunde eta gobernuen betebeharra gatazkei konponbidea bilatzea eta pertsona guztien bizitza duina bermatzea da, eta EBHI-n bizi duten gatazkan ezin dute beste aldera begiratu.
 

 

 

SEPE langile prekarizatuenak zigortzen ari da

admin
-
0
LAB sindikatuak gogor arbuiatzen du egoera hau. Horregatik, datozen egunotan LABek SEPEri langile hauen egoera ofizioz berrikusi dezan exijituko dio. SEPEk ekaineko ordainketan egoera hau konponduko ez balu, afiliatuei eta orohar enplegu asko dituzten langileei, sindikatura hurbildu eta erreklamatzeko deia egin eta bideak eskainiko dizkiegu. Ez dugu onartzen langile zaurgarrienak bi aldiz zigortzea.

Bizi dugun osasun-krisiaren ondorioak prekarizatutako langileak ari dira bortitzen pairatzen. Lana galdu dute euretariko askok eta beste batzuk ERTEan daude. Miseriazko langabezi prestazioak jasotzen ari dira, beraien bizitza era duin batean aurrera eramatea bermatzen ez dutenak.

Hau gutxi balitz, Berriz ere, langile prekarizatuenak direnak, jardun txikiak izatearren hainbat enplegu izatera behartuak daudenak, eta ABEEEtan ikusi dutenak euren burua, beste neurri prekarizatzaileagoak ezarri zaizkie. SEPEk euren diru sarrerak kontutan hartu beharrean, jardunaldien araberako kalkulu bat egiten die, dagokiena baina askoz gutxiago ordainduz.

Egoera honetan daude derrigorrezko jardun txikiekin dauden langileak, normalean sektore feminizatuetakoak, jangeletakoak, garbitzaileak, kiroldegietakoak…. Langile hauek, sistemaren prekarizazioa jasatearekin gutxi ez balitz, orain, zerbitzu publikoaren zigorra jasan behar dute.
 

 

 

Elkarretaratzea egin dugu Nafarroako Parlamentuaren aurrean, Hezkuntza Kontseilariaren agerraldiaren harira

admin
-
0
Elkarretaratzea egin dugu Nafarroako Parlamentuaren aurrean, Hezkuntza Kontseilariaren agerraldiaren harira

Nafarroako hezkuntza publikoan zein itunpekoan ordezkaritza dugun sindikatu guztiok ez dugu baldintzarik ikusten aurrez aurreko hezkuntza-jarduerara itzultzeko.


 

 

 

Gurutzetako Ospitaleko zelariek elkarretaratzea egin dute, pandemiaren hasieratik babesik gabe egon direla salatzeko

admin
-
0
Gurutzetako Ospitaleko zelariek elkarretaratzea egin dute, pandemiaren hasieratik babesik gabe egon direla salatzeko

Covid-19ren osasun-krisian, Gurutzetako Ospitaleko zelariak ahaztuta, diskriminatuta eta bigarren mailako langiletzat hartuta sentitu dira. Egoera kudeatu dutenen errespetu falta eta arduragabekeria salatzeko, mobilizazio bateratua egin dugu Gurutzetako Ospitalaren atarian bertan.

Hauxe da gaurko elkarretaratzearen harira egindako ohar bateratua, LAB, ESK, ELA, UGT eta CCOO sindikatuok sinatuta:

Covid-19ren osasun-krisian, Gurutzetako Ospitaleko zelariok ahaztuta, diskriminatuta eta bigarren mailako langiletzat hartuta sentitu gara. Egoera hau kudeatu dutenen errespetu falta eta arduragabekeria horrek hurrengoa salatzera garamatza:

1. Gure kolektiboak positiboen ehuneko handia duela, beste kategoria batzuen gainetik.

2. Jarduera-protokoloetan ‘arrisku txikiko langiletzat’ jotzen gaituztenez, babesik gabe egon gara pandemiaren hasieratik. Norbera babesteko ekipoak (NBEak) ukatu dizkigute, eta gure lanari aurre egiteko unitateetan eskean ibili behar izan gara.

Gure lanagatik zelariak lehen lerroan gaude koronabirusaren aurkako borrokan, pazientearekin harreman zuzena baitugu. Larrialdietan gaixo egon daitezkeen pertsonak hartzen lehenak gara, jarreraaldaketak egiten ditugu, baita mobilizazioak ere, ospitaleko barne-lekualdaketak egiten ditugu eta gaixoa zaintzen laguntzen dugu. Zelariak gaixoarekin ia harremanik ez duela adierazi nahi duten arren, asistentzia prozesuaren pieza guztiz integratu eta funtsezkoa gara.

Nola liteke hau onartu izatea? Gure nagusiek ez al dakite zer lan egiten dugun?

3. Ia bi hilabetez, kokapen, tamaina eta aireztatze-sistema desegokia dituen lokal batean lan egin behar izan dugula, krisiaren aurretik zalantzan jar zitekeena, eta erreteneko zelariek kutsatzeko izan duten arrisku handia agerian utzi duena.
Lan-eremu horretan ezinezkoa izan da nahitaezko segurtasun-distantzia errespetatzea, kutsatzeko arriskua areagotzen zuen aireztapen-sistema batekin, eta transmisio-bektore bihurtuz, gure lana unitate guztietan egiten baita.

Egoera onean dagoen lanpostu bat izatea kolektibo honen aldarrikapen zaharra da, eta behin eta berriz atzeratuta ikusten duguna.

Ospitaleko beste kategoria batzuekin alderatuta, gure kolektiboak positibo ugari izateak, sinadurak biltzera eta maiatzak 15, goizeko 11:00etan, kontzentrazio bat egitera bultzatu gaitu dugu, gure egoera salatzeko eta egoera horiek errepikatu ez daitezen eskatzeko. Langileen eta pazienteen bizitza eta segurtasuna horren mende dago.

Horregatik guztiagatik eskatzen dugu:

-Gure kolektiboa “arrisku txikikoa” dioen baieztapena protokoloetatik kanpo uztea, eta egiten dugun lana onartzea.

-Behar diren segurtasun, aireztapen eta osasungarritasun baldintzak beteko dituen eta gure lana duintasunez egiteko aukera emango digun zelari-erreten lokala lehenbailehen bilatzea. 

-Larrialdietako zelarien lokala zabalago egitea, gure lana segurtasunez egin ahal izateko, orain dela gutxi egin zen handitzea ez baita nahikoa. 

-Zentro publiko honetako langile eta pazienteen segurtasuna arriskuan jarri duten kudeaketa tamalgarria eta arduragabe horren arduradunek erantzun eta dimititzea.

Salatutako gertaeren larritasunak eta planteatutako eskarien justiziak aski dela esatera behartzen gaitu. 
 

 

 

Kristau Eskola eta AICE-IZEAren negoziazio-borondate falta eta hitza behin eta berriro ez betetzearen aurrean, mobilizatzera deitzen dugu

admin
-
0
Testuinguru honetan panorama iluna da. Patronalek hitza ez betetzeari eta negoziatzeko borondate ezari, Osasun krisi honetan diru publikoarekin finantzatutako ikastetxe batzuk langileei ABEEEak inposatu dizkietela gehitu behar zaio, beraien kontura negozioa eginez. Horrek guztiak erakusten du mobilizazioa inoiz baino beharrezkoagoa dela, egoera hau ezin baita gehiago jasan. LABek, bere aldetik, hurrengo astean mobilizazioak egingo ditu eta beste sindikatuei dei egiten die horietan parte hartzera.

Gaurko egunez, maiatzaren 15ean, orain dela hamabost egun sindikatu guztiok eta patronalek horrela adostuta, lan hitzarmeneko mahaia egin behar genuen bi gairen inguruan: Lanbide Heziketako langileen lan-baldintzak eta lanpostua galduko duten langileen birkokatzeko lan-poltsaren prozedura.

Azken aldi honetan, LABentzat behintzat ohikoa bihurtzen ari den bezala, Kristau Eskolak eta AICE-IZEAk patronalek sektoreko langileei errespetu falta ikaragarria erakutsiz, eskuartean dugun gaiaren eta egoeraren neurrira egokitzen ez den aitzakia erabiliz, hirugarren aldiz lan hitzarmeko mahai bertan behera utzi dute.

Gogoratu behar dugu sektoreko langileek 29 greba egun egin zituztela ELA, STEILAS eta CCOOk sektoreko patronalekin aurreko azaroan akordio bat sinatu arte.

Momentu horretan, akordioak gabezia handiak zituela eta patronalek benetan sinatutako beteko zutela ziurtatzeko berme gutxi zuela esan zuen LABek. Beste batzuek, aldiz, historikotzat saldu nahi izan ziguten aipatutako akordioa, momentuz ez dena betetzen ari:

-Urtarriletik aurre-erretiroa har zezaketen langile batzuk errendimendu osoz jarraitzen dute lanean, patronalek ez dituztelako erretiroak kudeatzen.

-Ikastetxe batzuetako langileek ez dute oraindik ere urte hasieratik jaso behar zuten soldata-igoera jaso.

-Osasun krisi honen ondorioz bukatzear dagoen ikasturte honetan lanpostua galduko duten langileak birkokatzeko benetako birkokapen prozedurarik ez dago, eta horren ordez martxan jarri nahi zuten lan-poltsako prozedura ere zalantzan dago.

Akordioa kolapso egoeran egoteaz gain, hitzarmen berriaren negoziazioa adarjotze bat izaten ari da. Mahaiak behin eta berriro bertan behera geratzen ari dira pisuzko arrazoirik gabe, patronalek negoziazio mahai ezberdinetan aurkeztutako proposamenak hutsune handiak dituzte, langileek gaur egun dituzten eskubideetan atzerapausoak baino ez dituzte jasotzen eta sektoreko langileek dituzten beharrei ez diete erantzuten aldarrikapen historikoak bete gabe utziz.
 

 

 
1...545546547...1,614Page 546 of 1,614

COOKIAK | COOKIES

LEGE OHARRA ETA PRIBATUTASUN POLITIKA | AVISO LEGAL Y POLÍTICA DE PRIVACIDAD

www.lab.eus