40 langile hil dira gutxienez Euskal Herrian lanean edo lanaren ondorioz aurten, horietatik 5 abuztuan bertan. Horren aurrean, mobilizazioa egin dugu gehiengo sindikalarekin batera Eusko Jaurlaritzaren Bilboko egoitzaren aurrean. Laneko heriotzen aurrean patronala eta administrazioek duten erantzukizuna salatu dugu eta prebentzio neurri eraginkorrak eskatu ditugu odoluste hau gelditzeko.
Blog Page 409
Iraultza Txikien Akanpadan parte hartuko dugu, Huerta de Peraltako grebaren esperientziaren berri emanez
Abuztuaren 25ean hasiko da Iraultza Txikien Akanpada. “Piztuko dugu sua?” lemarekin, Bizkaiko Artean egingo da herri mugimenduen topalekua, abuztuaren 29raino luzatuko dena. Egitarau oparoa izango da bertan, eta honetan LABek ere bere lekutxoa izango du. Abuztuaren 27an, 10:00etan, “Gurea da gaipena! Borroka arrakastatsuen bizipenak” izenburuko mahai-inguruan Huerta de Peraltako grebaren inguruko esperientzia kontatuko dugu.
Aurten lau langile hil dira jada altueratik erorita, saihestu zitezkeen heriotzak guztiak
Odolusteak ez du etenik. Larunbatean behargin bat hil zen Derion, altueratik erorita. Konpontzen ari zen teilatutik erori zen. Aurten, gutxienez 40 langile langile hil dira lanean Euskal Herrian, horietatik 5, abuztuan. Honen aurrean, gehiengo sindikalarekin aterako gara kalera abuztuaren 24an, 12:00etan, Bilboko Eusko Jaurlaritzaren egoitzaren aurrean (Gran Via, 85).
Lehenik eta behin, LAB sindikatutik gure elkartasuna eta babesa adierazi nahi diegu hildako langilearen familia eta gertukoei. Zoritxarrez, gaur gertatutakoa ez da berria. Aurten lau langile hil dira altueratik erorita. Segurtasun neurriak hartuz ekidin daitezkeen istripuak dira, baina, zoritxarrez, errealitateak erakusten digu ez dituztela segurtasun neurriak hartzen honelako istripuak berriro gerta ez daitezen. Antza, administrazio publikoen arduradunek ez dakite hau. Non daude administrazioko arduradunak eta Jaurlaritza? Zein aldaketa egin eta zein pauso emateko prest daude egoera honi buelta emateko? Lakuako Gobernua prest al dago agenda politikoan lan istripuen arazo larria eta egiturazkoa behingoz kokatzeko? Edo beste aldera begiratzen jarraituko du?
Zeintzuk dira Elkarrizketa Sozialeko Mahaiaren emaitzak? 2010. urtean “Lotu” programa martxan jarri zuten martxan, goitik beherako erorketen prebentziorako, eta hau da emaitza? Pasa den urtean Behatokia jarri zuten martxan, eta zeintzuk dira emaitzak? Bakarrik dirua banatzea eta antzerkia: badirudi zer edo zer egiten dutela, baina praktikan ez dute ezer egiten. Hori ez da bidea.
Argi daukagu lan istripuak ez direla zoriak edo kasualitateak sortuak, ematen diren lan harremanen, prekarizazioaren, lan arautegiaren eta, azpikontratazioaren emaitza dira. Administrazio publikoei exigitzen diegu istripua ikertzea, arduradunak seinalatzea eta ordaindu dezatela.
LAB sindikatutik argi dugu. Bizitza eta lan duinak behar ditugu, lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu. Zentzu honetan, norbanakoena, familiena eta jendarte osoarena den gaitz honekin bukatzeko bide bakarra borroka eta antolakuntza dira, lan harremanen eta joko arauen aldaketatik etorriko da aldaketa. Eredu berri bat gauzatu behar dugu, langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko dituena.
LAB sindikatutik lanean eta borrokan jarraituko dugu langileon eskubide, segurtasun eta osasunaren alde. Dei egiten diogu langile klaseari eta herritarrei, abuztuaren 24an, asteartea, 12:00etan, Bilbon, Eusko Jaurlaritzaren aurrean (Gran Via, 85) gehiengo sindikalak deitutako elkarretaratzean parte hartzera.
Lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugula aldarrikatu dugu Jaurlaritzaren aurrean
Laneko istripuak ez dira zerbait isolatua, ekonomia langile klasearen osasun eta bizitzaren gainetik jartzen dituen eredu produktiboaren isla baizik. Horrela, mobilizazioa egin dugu gehiengo sindikalarekin batera Eusko Jaurlaritzak Donostian duen egoitzaren aurrean, “Prekaritatea hiltzailea, lan istripu gehiagorik ez” lemarekin. Lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugula aldarrikatu dugu bertan, eta neurri eraginkorrak eskatu dizkiegu administrazioei 6 egunetan 3 langile hil dituen eredu hau gelditzeko.
Urte hasieratik, gutxienez 39 dira Euskal Herrian lanean edo lanaren ondorioz hil diren langileak. Azken egunak bereziki beltzak izan dira. Izan ere, abuztuaren 17an, langile bat hil zen Urretxuko Almacenes Usabiaga enpresan, femwich orga batek harrapatuta, abuztuaren 16an Moyua enpresako 54 urtetako I.S.A. hil zen Ormaiztegin eta abuztuaren 12an, Donostiako Garbiketa Aldi Baterako Enpresa Elkarteko (ABEE) M.S.L. hil zen Gipuzkoako hiriburuan.
Bat egiten dugu Sarek “Ibilian ibilian” ekimenaren baitan larunbaterako Donostian deitu duen manifestazioarekin
Sarek manifestazioa deitu du abuztuaren 21erako Donostian. “Ibilian ibilian, etxerako bidean” lemarekin, mobilizazioa 17:30ean abiatuko da Artzain Onetik. Bat egiten dugu mobilizazio honekin eta bertan parte hartzeko deia egiten dugu, kalera ateratzea garrantzitsua baita indarrean dagoen salbuespenezko kartzela politikarekin amaitzeko. Preso, iheslari eta deportatuak etxerako bidean jartzeko urratsak eman behar ditugu.
Zein pauso emateko prest daude administrazioak egoera eta eredu hiltzaile hau geldiarazteko?
Atzo, abuztuak 17, langile bat hil zen Urretxuko Almacenes Usabiaga enpresan, femwich orga batek harrapatuta. 6 egunetako epean Euskal Herrian hiltzen den 3. langilea izan zen atzokoa. Izan ere, abuztuaren 16an Moyua enpresako 54 urtetako I.S.A. hil zen Ormaiztegin eta abuztuaren 12an, Donostiako Garbiketa Aldi Baterako Enpresa Elkarteko (ABEE) M.S.L. hil zen Gipuzkoako hiriburuan. Heriotza hauek salatzeko, gehiengo sindikalak mobilizazioa egingo du ostiralean, abuztuaren 20an, 12:00etan Donostiako Eusko Jaurlaritzaren egoitzaren aurrean (Andia, 13).
Azken hildako honekin, gutxienez 39 dira Euskal Herrian lanean edo lanaren ondorioz hil diren langileak 2021ean. LAB sindikatutik, gure babesa helarazi nahi diegu hildako langilearen senide, lagun eta lankideei.
Atzo gertatutakoa ez da berria, urtero honelako lan istripuak ditugulako. Ezaguna izan arren, praktikan ez dituzte neurriak hartzen honelako istripuak berriro gerta ez daitezen. Antza, administrazio publikoetako arduradunek ez dute honen berri, edo ez dute honi buruz ezer jakin nahi. Non daude administrazioko arduradunak heriotz berri hau salatzeko? Zein aldaketa eta zein pauso emateko prest daude egoera eta eredu hiltzaile hau geldiarazteko? Lan heriotza bakoitzaren atzean izen eta abizenak daude, familiak daude, arduradunak daude. Bada garaia arazo larri hau agenda politikoan kokatzeko.
Argi daukagu lan istripuak ez direla zoriak edo kasualitateak sortuak, ematen diren lan harremanen, prekarizazioaren, lan arautegiaren eta azpikontratazioaren emaitza dira. Langileok bizi ahal izateko egiten dugu lan, ez saiakera horretan bizia galtzeko. Lan istripuak patronalak lan egiteko orduan ezartzen dizkigun baldintzen eta lan egiteko moduen emaitza dira.
LABen argi dugu bizi eta lan duinak izateko eskubidea dugula. Lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu. Laneko istripuak ez dira zerbait isolatua, ekonomia langile klasearen osasun eta bizitzaren gainetik jartzen dituen eredu produktiboaren isla baizik.
Odoluste honekin bukatzeko bide bakarra borroka eta antolakuntza dira, lan harremanen eta joku arauen aldaketatik, eredu aldaketatik, etorriko baita konponbidea. Eredu berri bat gauzatu behar dugu, langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko duena. Eta horretarako, ezinbestekoa da mobilizazioa. Horrela, laneko heriotzen aurrean gehiengo sindikalak datorren ostiralean, abuztuaren 20an, Donostian deitu duen mobilizazioan parte hartzeko deia egiten du LABek. 12:00etan izango da, Eusko Jaurlaritzaren egoitzaren aurrean, Andia kaleko 13.ean.
Langile bi hil dira bost egunetan
Atzo, abuztuak 16, beste langile bat hil zen istripu ez traumatikoan. Moyua enpresako 54 urtetako I.S.A. hil egin zen Ormaiztegin. Bost egunetako epean lan istripuz hiltzen den bigarren langilea da, abuztuaren 12an Donostiako Garbiketa Aldi Baterako Enpresa Elkarteko (ABEE) M.S.L. hil baitzen Gipuzkoako hiriburuan. Gaur bertan salatu dute azken heriotza hau hildakoaren lankideek.
Azken hildako hauekin, gutxienez 38 dira Euskal Herrian lanean edo lanaren ondorioz hil diren langileak 2021ean. LAB sindikatutik, gure babesa helarazi nahi diegu hildako langilearen senide, lagun eta lankideei.
Istripu ez traumatikoak ere lan-istripuak dira. Ez dira laneko orduetan kasualitatez gertatzen, ezta ausaz edo zorte txarragatik ere, patronalak dioen bezala. Ematen diren lan harremanen, prekarizazioaren, lan arautegiaren eta azpikontratazioaren emaitza dira. Frogatuta dago lan-baldintzak, presioak eta estresa funtsezko faktoreak direla bihotzeko istripuetan. Hain zuzen ere ere, hauek bihurtu dira lan istripu hilgarrien arrazoi nagusia. Horrela, 2020an, istripu hilgarri guztien %25a ez traumatikoa izan zen eta aurten, 10 dira honezkero arrazoi honengatik hil diren langileak.
Istripu honen eta laneko istripu guztien atzean langile klasearen lan- eta bizi-baldintzak daude; laneko erritmo altuak, presioak edo autoritarismoa bezalako baldintza txarrak, estresa sortzen dutenak eta honen ondorioz, patologia ugari.
LABen argi dugu bizi eta lan duinak izateko eskubidea dugula. Lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu. Laneko istripuak ez dira zerbait isolatua, ekonomia langile klasearen osasun eta bizitzaren gainetik jartzen dituen eredu produktiboaren isla baizik.
Odoluste honekin bukatzeko bide bakarra borroka eta antolakuntza dira, lan harremanen eta joku arauen aldaketatik, eredu aldaketatik, etorriko baita konponbidea. Eredu berri bat gauzatu behar dugu, langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko duena. Eta horretarako, ezinbestekoa da mobilizazioa. Horrela, heriotza honen aurrean deituko diren mobilizazioetan parte hartzeko deia egin die LABek langileei.
Tuterako Ospitaleko langileak minimoetan daude boskarren olatuaren aurrean
Tuterako Reina Sofia Ospitaleko profesionalen egoerak ezin du etsigarriagoa izan, Covid kasuak ugaritu egin baitira, eta, ondorioz, ospitaleratuta dauden pertsonen kopuruak ere gora egin du, bai ospitaleratze arruntean, bai ZIUn. Ez da LAB sindikatuak azken hilabeteetan akats larriak salatu dituen lehen aldia, eta egoera horrek eragin oso negatiboa du Tuterako osasun-eremu osoan.
Osasun-eremu honetako gerentziak zerbitzuak ixteko eta langileak murrizteko duen politikak langileen lan-baldintzak arriskuan jarri ditu berriz ere: oporrak arriskuan daude, egutegi -eta txanda- aldaketa etengabeak gertatzen ari dira, baita zerbitzu-aldaketak ere, eta “produktibitatea” modu erabat arbitrarioan erabiltzen ari dira, ez oso gardenean eta irizpide finkorik gabe.
Larrialdiak edo ZIU bezalako zerbitzuek, uda aurretik Covid pazienteentzako azpiegiturak prestatuta zituztenek, espazio horiek itxi egin dituzte, eta, ondorioz, langileak murriztu egin dira (batzuk beste zerbitzu batzuetan sartu dira, eta beste batzuk zuzenean kaleratu egin dituzte).
Orain, berriz ere beharrezkoak direnez, gerentziak zailtasunak ditu langileak kontratatzeko, eta langileek lanaldi luzeagoak egin ditzatela eskatu du (medikuei eta erizainei txandak bikoiztuz). Lanaldi horiek langileen egoera fisikoan eta animikoan izugarri eragiten dute, pandemia-hilabete hauen ondoren arrisku psikosozialak modu esponentzialean areagotu direla ikusi baitute.
Ezin dugu onartu kudeaketa kaskarraren erantzukizuna langileena izatea. Egoera horren adibide argia da “Covid langileak” tratu txarrak jasotzen dituela etengabe, lan-baldintzei dagokienez. Tuterako osasun-eremuko arduradunek eman beharko liokete irtenbidea egoerari, plantillak egokitzeko politiken bidez eta Erizaintza Unitatea eta Covid kontingentea berrantolatuz. Ezinbestekoa da lan-baldintzak errespetatzea eta kalitatezko kontingentzia-planak diseinatzea, egun batetik besterako adabakiak proposatu beharrean –Tuterako Ospitalean hala egiten ari baitira-.
LAB sindikatuak arreta jarri nahi du pairatzen ari garen egoera honetan, bai Tuterako osasun-eremuan, bai Lizarran, bai Ospitalegunean eta Oinarrizko Osasun Laguntzan; horrek horrek eragina du langileengan eta herritarren zaintzan.
Horrez gain, berriz salatu nahi dugu “produktibitatea” osagarria erabiltzen ari diren modua; pandemia hasi zenetik 25 milioi eurotik gorakoa baita, eta Osasunbideko plantillan arrakala are handiagoa sortzeko baino ez baitu balio. Osagarri hori burutza, langile-zuzendaritza eta langileen ordezkari batzuek kobratzearen alde egiteak, osasun publikoa defendatzeko estrategien alde egin beharrean, zalantzarik gabe, ondorioak izango ditu datozen urteetan langileak kudeatzeko moduan.
9 laneko heriotza urte hasieratik Euskal Herrian istripu ez traumatikoan
Atzo, abuztuak 12, beste lan istripu ez traumatiko hilgarri baten berri izan genuen. M.S.L. hil egin zen Donostian kale-garbiketa lanean ari zela, goizaldean. FCC eta Serbitzu enpresek osatutako Donostiako Garbiketa Aldi Baterako Enpresa Elkarteko (ABEE) langilea zen. Azken hildako honekin, gutxienez 37 dira Euskal Herrian lanean edo lanaren ondorioz hil diren langileak 2021ean. LAB sindikatutik, gure babesa helarazi nahi diegu hildako langilearen senide, lagun eta lankideei.
Istripu ez traumatikoak ere lan-istripuak dira. Ez dira laneko orduetan kasualitatez gertatzen, ezta ausaz edo zorte txarragatik ere, patronalak dioen bezala. Ematen diren lan harremanen, prekarizazioaren, lan arautegiaren eta azpikontratazioaren emaitza dira. Frogatuta dago lan-badlintzak, presioak eta estresa funtsezko faktoreak direla bihotzeko istripuetan. Hain zuzen ere ere, hauek bihurtu dira lan istripu hilgarrien arrazoi nagusia. Horrela, 2020an, istripu hilgarri guztien %25a ez traumatikoa izan zen eta aurten, 9 dira honezkero arrazoi honengatik hil diren langileak.
Istripu honen eta laneko istripu guztien atzean langile klasearen lan- eta bizi-baldintzak daude; laneko erritmo altuak, presioak edo autoritarismoa bezalako baldintza txarrak, estresa sortzen dutenak eta honen ondorioz, patologia ugari.
LABen argi dugu bizi eta lan duinak izateko eskubidea dugula. Lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu. Laneko istripuak ez dira zerbait isolatua, ekonomia langile klasearen osasun eta bizitzaren gainetik jartzen dituen eredu produktiboaren isla baizik.
Odoluste honekin bukatzeko bide bakarra borroka eta antolakuntza dira, lan harremanen eta joku arauen aldaketatik, eredu aldaketatik, etorriko baita konponbidea. Eredu berri bat gauzatu behar dugu, langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko duena. Azken lan istripu hau salatzeko enpresa-batzordeak deitu duen mobilizazioan parte hartzera deitzen ditugu langileak. Abuztuaren 17an izango da, asteartea, 13:00etan, enpresaren egoitzaren aurrean, Donostiako 27. poligonoan, Ubarburu ibilbidea, 10.