2026-04-09
Blog Page 16

Erakundeek ez dute konpromisorik hartu Tubos Reunidoseko enplegu-suntsiketaren aurrean

LAB, Trapagarango eta Amurrioko lantegietako langileen ordezkariekin batera, Eusko Jaurlaritzako Industria eta Enplegu Sailekin, Araba eta Bizkaiko Foru Aldundiekin, bai eta Trapagako eta Amurrioko alkateekin ere bildu da gaur, kaleratze kolektiboko prozesuan Tubos Reunidosen egoerari aurre egiteko. Bileraren ondoren, sindikatuak kezka adierazi nahi du, erakundeek ez dutelako konpromiso argirik Tubos Reunidoseko zuzendaritzak planteatzen duen enplegu-suntsiketaren aurrean.

Prozesu hau ez da enpresak planteatutako 301 kaleratzeetara mugatzen. Erabaki horrek askoz ere eragin handiagoa izango du, azpikontratetako plantillei ere eragingo die eta enplegua gehiago suntsituko da Aiaraldea eta Ezkerraldea eskualdeetan. Gainera, kostuak murrizteko zuzendaritzak planteatutako estrategiak langileak kaleratzea eta lanak kanpora ateratzea eskatzen du, eta horrek lan-baldintzen prekarizazio argia ekarriko du.

Bileran, oso galdera zehatzak helarazi dizkiegu erakundeei, enpresarekiko duten papera eta eskakizun-mailari buruz. Industriako sailburuordeari behin eta berriz galdetu zaio ea enpresaren bideragarritasuna EEEtik pasatzen ote den, eta horren erantzuna izan da zorra berregituratzea. Era berean, altzairutegirik gabe proiektu industriala bideragarria izan daitekeela uste duen ere interpelatu egin zaio, eta horri ere ez zaio erantzunik eman. Enplegu Sailak enplegu-suntsiketaren kontra agertu da, eta enplegu-erregulazioko espedienteari alternatibak bilatzen saiatuko direla adierazi dute.

Halaber, azalpenak eskatu ditugu Tubos Reunidoseko zuzendaritzarekin harremanetan noiztik dauden azaltzeko, zer bideragarritasun-plan helarazi zaien eta balizko inbertitzaileekin harremanik badagoen argitzeko. Hala ere, ez dugu erantzun argirik jaso, ezta konpromiso zehatzik ere, enpleguaren eta lan-baldintzen defentsari dagokionez. Gaurko bilerak gardentasun falta kezkagarria erakutsi du berriro ere, bai enpresaren aldetik prozesu honetan guztian, bai Eusko Jaurlaritzaren beraren aldetik, eta horrek ere ez du argitu zeintzuk diren bere benetako eskakizunak eta mugak egoera honen aurrean.

LABen ustez, bereziki larria da Aiaraldea berrindustrializatzeko mahai bat egotea, erakundeak Tubos Reunidoseko zuzendaritzarekin batera esertzeko, eta, aldi berean, ez egotea inolako eskakizun publikorik, ezta egungo enpleguari eusteko konpromiso irmorik ere. Ezin da eskualdeko etorkizun industrialaz hitz egin, egungo enplegua suntsitzea baimentzen den bitartean.

Beldur gara Eusko Jaurlaritzaren eta Arabako Foru Aldundiaren zeregina berriro ez ote den Glavista, Guardian edo Maderas Llodio bezalako beste industria-gatazka batzuetan ikusi dugun bera izango: beste alde batera begiratzea, langileen erantzukizuna eskatzea itxierak eta kaleratzeak onar ditzaten, eta praktikan enpresa-zuzendaritzen aldean kokatzea, horiek baitira egungo egoeraren erantzule nagusiak.

Erakundeek laguntzaz, konpromisoaz eta etorkizunaz hitz egiten dute, baina behar dena ekintzak dira. Elkartasun gutxiago argazki eta adierazpen publiko moduan, eta benetako inplikazioa enpleguarekin, lan-baldintzekin eta Aiaraldea eta Ezkerraldearen etorkizunarekin. 

Euskal Herrian, 2026eko otsailaren 13a 

Diru publikoa eta erakundeen laguntza baldin badaude, baldintza argiak egon behar dira enplegua babesteko eta suntsitzea saihesteko. Ezin da enpresa babestu berme sozialik eskatu gabe, zuzendaritza bere benetako asmoei eta bere planen benetako irismenari buruz argia eta gardena izaten ari ez den bitartean. 

LABek berretsi egiten du lanpostu guztiak, lan-baldintzak eta gure eskualdeen etorkizuna defendatzeko konpromiso irmoa. Ez dugu onartuko, beste behin ere, krisitik ateratzeko industria-ehuna ahultzea, prekarizatzea eta kaleratzeak egotea, erakundeek prozesua modu irmoan eskua hartu beharrean, berau jarraitu besterik egiten ez duten bitartean.

[IRITZIA]: Adin txikikoen zentroaren utopia Eusko Jaurlaritzaren aurrean

M. Luisa FernƔndez, LABeko delegatua Ibaiondoko adin txikikoen zentroko batzordean.

Dagoeneko badira urte batzuk Ibaiondoko enpresa batzordea, Eusko Jaurlaritzako lan talde ezberdinekin, bertako langileen lan baldintzak negoziatzeko ahaleginetan dabilela. Denbora honetan guztian, legegintzaldi ezberdinak izan dira eta arduradun politiko ezberdinak ezagutu ditugu, baina beti ohikoa ez den zerbait mantendu dugu: enpresa batzorde elkartu bat. Batzuetan utopiak horrela lortzen baitira, elkarrekin.

Ibaiondo, epaileek adin txikiko gazteei ezarritako neurriak betetzeko zentro bat da. Jokabide oso disruptiboak dituzten gazteekin egiten dugu lan, 365 egunetan, eguneko 24 orduz. Estres eta antsietate maila altupean eginiko lana da, eta helburu argia duena: gazte hauek herritar aktibo bezala gizarteratzea, eta berrerori gabe. Lana konplexua eta exijentea da, baina hala eta guztiz ere arrakasta maila oso altua da.

Zentroa ireki zela 20 urte pasa dira, eta urte hauetan guztietan langileon lan baldintzak progresiboki hobetzen saiatu gara. Mundua aldatu da, lan kargak handitu, ordutegiak gogortu egin dira eta famili kontziliaziorako beharrak ere gero eta handiagoak dira, seme-alabak izan ditugu, gurasoak zahartu zaizkigu, lana egiten dugun gazteen profilak aldatu dira,… Ondorioz, ditugun lan baldintzak ez dira inondik inora erritmo hau eta exijentzia emozional hau eusteko egokiak.

Lan baldintzen benetako egokitzapena eta hobekuntza da eskatzen ari garena: konpentsazio egokiak, kontziliaziorako neurriak, lan egutegi aproposa, eta langileon zahartzearen aitortza talde errealitate moduan. 2019. Urtean, urte batzu lehenago sinatua genuen ordutegi bereziko akordioan hobekuntza minimo batzuk lortu ziren. 

Gaur egungo Eusko Jaurlaritzaren lan taldea ordea izukaitz mantendu da, eta denbora asko pasa ondoren enpresa batzordeari lan baldintzak hobetu beharrean okertu egiten dituen dokumentu berri bat aurkeztu dio. Zentroaren errealitateari, ibilbideari eta etorkizunari muzin egiten dion dokumentua. Kostuen merketzea soilik bilatzen dute, nahiz eta ondorioa agian alderantzizkoa izan daitekeen.

Dirudienez hau da Eusko Jaurlaritzaren politika: eskatu, negoziatzen hasi, aurreratzen ari garenaren itxurak egin eta bapatean atzera pausu itzela. Horrela, lan baldintzen, hitzarmen eta eskubideen hobetzea denboran zehar luzatuz. Sistemaren idiosinkrasiaren parte da: ez eman, mozketak egin eta gero hitz egingo dugu.

Gero bajez eta lan absentismoaz hitz egiten dute, arrazoiak aztertzeko inongo asmorik izan gabe. Eusko Jaurlaritzak bere langileen ongizatea zainduko balu, eta bere zaintzan erreferente balitz (kolektibo feminizatua izanik are eta gehiago), agian aurrerapen garrantzitsuak lortuko lirateke, hala nola, motibazio altuagoa, lan giro hobea, profesionalen jarraipena zerbitzuan urteetako esperientzia eta jakinbidea transmititu ahal izateko,… Hau guztiak lan on batekin noraino iritsi gaitezkeen erakusten utziko luke, eta Eusko Jaurlaritzaren jarrerak bideratu nahi gaituen aurkako bidea ekidin ahal izango litzateke.

Hala eta guztiz ere, utopiak jarraitzen du. Bideak hor jarraitzen du, eta nahiz eta batzuetan pareta handi batekin topo egin aurrera pausuak ematen jarraituko dugu, bidea berriro hasiz. Kasu egin arte. Entzun gaitzaten lortu arte.

Eduardo Galeanok zioen moduan: ā€œGarena aldatzeko egiten duguna garaā€.Ā 

HEGOAK plataformatik Kubaren kontrako blokeo kriminala salatzen dugu

Berriro ere, inperialismoak Kubari begira jarri du bere etsaitasun iraunkorra. Oraingoan, uhartearen petrolio-hornidura guztiz blokeatuz.

Ez dira kasu isolatuak edo une bateko gertakariak: Kubako subiranotasunaren aurkako mehatxuak politika historiko baten jarraipena dira; politika hori ekonomia itotzeko, diplomazia erasokorra egiteko, komunikabideetan kanpaina gatazkatsuak sustatzeko eta egonkortasun politikoa hausteko diseinatuta dago, herri bat zigortzeko helburuarekin, bide propio bat aukeratu duelako.

Blokeo ekonomiko, komertzial eta finantzarioa —ilegala eta urtero nazioarteko komunitatearen gehiengo handiaren aldetik gaitzetsia— eraso horren tresna nagusia izaten jarraitzen du. Bere eragina kontzienteki eragindakoa da: elikagai, sendagai, energia, finantzaketa eta garapen teknologikorako sarbidea mugatzea, zuzenean Kubako herriaren eguneroko bizitzan eraginez. Ez dira ā€œzigorrakā€; gerra ekonomiko baten forma da, Kubako herriari oinarrizko hornidura guztietarako sarbidea erasotzen diona.

Hori guztia gezurren eta desinformazio-kanpainekin, nazioarteko isolamendu-saiakerekin, hirugarren herrialdeen gaineko presioekin eta giza eskubideen diskurtsoa xantaia-tresna gisa erabiliz osatzen da. Gaur Kubaren epaile gisa aurkezten direnak, kasu askotan, gerrak, baliabideen lapurreta, estatu-kolpeak eta Hegoalde Globaleko oinarrizko giza eskubideen urraketa sistematikoak sustatu edo babestu dituztenak dira.

Mehatxu inperialista hauek salatzen ditugu, ez bakarrik Kubaren aurka doazelako, baita Kubako herriaren subiranotasunaren eta Nazioarteko Zuzenbidearen aurkakoak direlako ere. Kubaren defentsa egitea edozein nazioren eskubidea defendatzea da: bere etorkizuna kanpoko esku-hartzerik gabe, presio ekonomikorik gabe eta aginte kolonialik gabe erabakitzeko eskubidea.

Nazioarteko ikuspegitik, gure elkartasun aktiboa adierazten dugu Kubako herriarekin, haren erresistentziarekin eta duintasunarekin. Blokeoa berehala kentzea, eraso-politikak amaitzea eta Kubaren subiranotasun osoa errespetatzea eskatzen dugu. Eta nazioarteko komunitateari dei egiten diogu halako inposaketarik ez onartzeko; izan ere, horrek Kubarekin merkataritza egin nahi duten estatu subirano guztiei ere eragiten die.

Inperialismoaren eta haren mehatxuen aurrean, mezu argi bat berretsi nahi dugu: Kuba ez dago bakarrik. Herriaren aurkako zigor kolektiboa amaitu beharra dago.

Zubietako erraustegiko langileek lanuzteak iragarri dituzte martxorako eta ez dute balizko greba bat baztertzen apirilerako

6 urte pasa dira Zubietako erraustegiko CMG1 planta martxan jarri zenetik eta Gipuzkoako Foru Aldundiak EKOBAL enpresari kudeaketa esleitu zionetik. Orduz geroztik, enpresako langileen batzorde ezberdinek Gipuzkoako Kale Garbiketako hitzarmenak jasotzen ez dituen lan baldintza bereziak eta zehatzak arautu eta gure osasuna babestuko dituen enpresa hitzarmena negozitzeko saiakerak behin eta berriz egin izan ditugu baina tamalez, enpresaren ezezkoa eta mespretxua besterik ez dugu jaso.

Erraustegiko langileok arautu gabeko txandakotasun, arrisku eta toxikotasun handia daukan ingurune batean lan egiten dugu eta babestu eta ordaindu gabeko baldintzak ditugu. Enpresak 12 ordura arteko lanaldi jarraituak egitera behartzen gaitu jada gure osasunerako kaltegarria den 24/7 txanda sistemako langileoi, aurreko edo hurrengo txandako lankideak lanera ezin badira etorri, Non Stop zerbitzua bermatuz langileen osasunaren kontura. Bestalde, mantentze lanetako langileoi asteburuetan erretƩn-zerbitzua egitera ere behartzen gaitu enpresak, arautu eta ordaindu gabeko zerbitzu eta prestasuna ezarriz. Hori gutxi balitz, EKOBAL enpresak zaborrarekin zuzenean lan egiten dugun langileoi egunero jasaten dugun benetako arrisku biologikoa ez digu ez aitortzen ezta saritzen ere.

Guzti honengatik daramagu hilabete bat borrokan EKOBAL enpresa errudun bezala izendatzen baina jakin badakigu azken arduraduna Gipuzkoako Foru Aldundia dela, beraz GHK eta EKONDAKIN erakundeei ere luzatzen dizkiegu gure aldarrikapenak.

Bukatzeko, jakin berri dugu enpresak hurrengo bilera baterako gonbidapena egin digula eta eskertzen eta onartzen dugula. Hala eta guztiz ere, gure borroka areagotzeko asmoaren berri ere eman nahi dugu: Martxoan ostegunero lanuzteak egiteko prest gaude eta ez baldin badugu enpresaren aurrerapausorik ikusten apirilean greba deialdia egitera behartuak egongo gara. 

Euskal Herriko, Galiziako, Kataluniako, Valentziar Herrialdeko eta Balear Uharteetako sindikatu nazionalek Kongresuan eskatu dute Espainiako LGS hobetzeko aukera izatea

LABek, ELAk, CIGek, Intersindical Valencianak, Intersindical Catalanak, IACek eta STEIk bilerak izan dituzte PSOE, Sumar, Podemos, Junts per Catalunya, ERC, EAJ, EH-Bildu, CompromĆ­s eta BNG alderdiekin LGS autonomia-erkidego bakoitzean erabaki dadin eta Langileen Estatutuan ez dadin aldaketarik egin hori jasotzen ez bada

Estaturik gabeko nazioetako sindikatuek galdegiten dute Espainiako LGSa hobetu eta lurralde bakoitzekoa izateko aukera, langileriaren pobretzeari aurre egiteko tresna gisa

LAB, ELA, CIG, Intersindical Valenciana, Intersindical Catalana, IAC eta STEI sindikatuek bilerak izan dituzte PSOE, Sumar, Podemos, Junts per Catalunya, ERC, EAJ, EH-Bildu, CompromĆ­s eta BNG alderdiekin, hauek Langileen Estatutuko 27. artikuluaren aldaketa bultza dezaten, hartara Espainiako LGS hobetu eta haien nazioetan gutxieneko soldata propioa ezartzeko aukera izateko.Ā 

Halaber, estaturik gabeko nazioetako sindikatuek alderdi guztiei eskatu diete Langileen Estatutuan aldaketarik eginez gero ez dezatela onartu, baldin eta lurralde bakoitzean lanbide arteko gutxieneko soldata hobetzeko biderik ematen ez badu. 

Espainiar Gobernuak ez du onartzen Estatua nazio anitzek osatzen dutenik, ez eta eremu sindikalean ere, eta Madrildik gutxieneko soldata bakarra inposatzen du, CCOO eta UGTrekin batera. Bestalde, Sanchezen Gobernuak eragotzi egiten ditu eskari sindikal nazionalak, nahiz eta hauek zenbait lurraldetan gehiengoa izan. Areago, LABek, ELAk eta CIGek badute ordezkaritza gehieneko sindikatu izaera; haatik, LGS negoziatzen denean negoziaziotik baztertu egiten dituzte.

Espainiar Gobernuak gehiengo parlamentarioak behar ditu edozein lege-proposamen aurrera ateratzeko, eta ez da gauza horiek bakarrik osatzeko. Alabaina, lurralde jakin batzuetako alderdiei babesa eskatzen die eta aldi berean entzungor egiten dio lan arloan lurralde horietako sindikatuen borondateari. 

Gutxieneko soldata edozein naziotan funtsezko tresna da kohesio soziala iristeko eta pobreziari aurre egiteko. Haatik, espainiar Estatuak LGS bakarra ezartzen du, eta hori ez dator bat Euskal Herriko, Galiziako eta Kataluniako nazioen beharrizan eta borondatearekin. Estaturik gabeko nazioetako sindikatuek ez dute onartuko araubide bakar eta zentralista horrek LGS urria, lanaldi partzialeko enplegua edo aldizkako finkoak baliatuz lan prekarioa eta soldata kaskarrak normalizatzerik.

LABek, ELAk, CIGek, Intersindical Valencianak, Intersindical Catalanak, IACek eta STEIk espero dute bilera hauen ondoren lurralde bakoitzeko LGSen aldeko lege-proposamenak lantzea eta espainiar Estatuko herri ezberdinetara justizia soziala ekarriko duen aldaketa politikoa hastea.

112a zaintzea herritarrak zaintzea da: Kudeaketa publikoa eta lan baldintza duinak SOS Deiak-en

SOS Deiak larrialdiei aurre egiteko Euskadiko zentro nagusia da. Bere zeregina funtsezkoa da herritarren eta larrialdietako zerbitzuen arteko koordinazio azkar eta eraginkorrerako: Ertzaintza, osasun-langileak, suhiltzaileak, salbamendua, babes zibila, etab. Lan kritiko hori egin arren, langileen aitorpen profesionala, antolakuntzakoa eta ordainsarietakoa ez datoz bat haien funtzioarekin.

Norbaitek 112ra deitzen duenean, ez du errutinaz deitzen. Beldurrez deitzen du, presaka, batzuetan zer gertatzen den ondo azaltzen jakin gabe. Lehenengo segundo horietan, telefonoaren beste aldeko pertsona batek patxadaz entzuten du, erabaki eta beharrezko laguntza koordinatzen du. Ahots hori, egunero muturreko egoerak jasaten dituen langile baten ahotsa da.

Herritar gehienek ez dakitena da funtsezko zerbitzu hori lan-baldintza eskasetan ematen dela gaur egun, contact center-aren estatuko hitzarmenean araututa, eta langileen txandakatze handia eragiten duen azpikontratazio-eredu baten menpean.

Emergentzietako arretak esperientzia, etengabeko prestakuntza, egonkortasun emozionala eta sistemaren ezagutza sakona eskatzen ditu. Hala ere, egungo egoeraren ondorioz, 112ko profesional askok alde egin behar izaten dute esperientzia hori eskuratu ondoren, ez konpromiso faltagatik, baizik eta egonkortasun, aitortza eta lan baldintza onen faltagatik. Horrek esan nahi du ekipoak ahuldu egiten direla eta lan-karga eta presioa handitu egiten direla zerbitzuak ematen jarraitzen duten langileentzat.

Baina prekarietateak ez dio soilik han lan egiten duenari eragiten; laguntza bila deitzen duenari eragiten dio. Errotazio handiko zerbitzu batek langile berri gehiago inplikatzen ditu, muturreko egoerei aurre eginez, jarraipen gutxiago eta une kritikoetan erantzuteko gaitasun gutxiago. Eta larrialdi batean, erabaki bakoitzak balio du.

Gure ustez, 112ko langileen baldintzak hobetzea lan-arloko aldarrikapena izateaz gain, segurtasun publikoko neurria ere bada. Norbaitek zenbaki hori markatzen duenean, benetan laguntzeko behar den esperientzia, lasaitasuna eta babesa duen pertsona bat aurkituko duela bermatzea da.

Hori dela eta, exijitzen dugu Administrazioak kudeaketa zuzenaren bidez har dezala bere gain erantzukizuna, eta, beraz, zerbitzua publifikatzeko eskatzen dugu. 112 telefonoa hartzen dutenak zaintzea herritarrak zaintzea da. Izan ere, larrialdi zerbitzu indartsu bat lan baldintza duinak dituzten pertsona zaindu, aitortu eta egonkorrekin eraikitzen da.

LAB Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako udaletan mobilizatuko daĀ Udalhitz hitzarmenaren negoziazioan dagoen blokeoaren kontra

Otsailaren 26an negoziazioaren blokeoaren kontra EUDELen mobilizatuko da eta edukiak mahai negoziatzailera ekarri ditzaten, grebak baztertzen ez dituen dinamika abiatuko du.

Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako udaletako ordezkariekin egin duen bileran, LAB sindikatuak berretsi egin du Udalhitzen negoziazioak bizi duen blokeo egoera eta horren aurrean, mobilizazioei ekingo diela erabaki du. 15 urte pasa dira Udalhitzen lan-hitzarmena sinatu zenetik eta geroztik ez da lan-hitzarmena berritu.

Urte eta erdi igaro da EUDELen zuzendaritzak sektoreko sindikatuoi dei egin zigunetik eta urte bat mahai negoziatzailea aktibatu zuenetik, 2010az geroztik iraungita dagoen Udalhitzen hitzarmena negoziatzeko. Alabaina, urte luze honetan gutxi izan dira egon diren aurrerapen eta bilerak eta azaroaren 7an mahai negoziatzailearen bosgarren bilera burutu zenetik mahaiak deitu gabe jarraitzen du. 

Azken bilera horretan, LABek EUDELi eskatu zion langileekiko arduraz eta begirunez joka zezala eta Udalhitz berrirako akordio-zirriborro integrala lehen bailehen bidaltzeko eta mahaira eramateko. Izan ere, bilerak egin bai baina gaur gaurkoz edukiak mahai gainean jarri gabe jarraitzen dute eta zirriborrorik ez dugu jaso.

Horregatik, mahaia deitu eta proposamen integrala jasotzeko asmoz, LAB otsailaren 26an EUDELen mobilizatuko da eta bere lehendakaritza duen EAJri eskatuko dio arduraz jokatzeko. Bide beretik, mahaia edukiz bete dezaten exijitzen du eta ez du baztertzen edukiak egon ezean mobilizazioak areagotu eta grebetara joatea.

Hauek dira LAB sindikatuak Udalhitz berrirako aldarrikatzen dituen lehentasunezko edukiak:

1.- Negoziazio-marko propioa. Hemen erabakitzearen premia, Estatuko inposizioak gaindituz. 

2.- Pribatizazioak gelditzea eta publifikazioak. Udalek berezko dituzten zerbitzuen kudeaketa publikoa garatzea eta publifikazioak sustatzea. 

3.- Enpleguarekin loturiko neurriak. Behin behinekotasuna jaistea, enplegua sortzea, %100eko jardunaldiak ezartzea sektore feminizatuetan eta hautaketa deialdi propioak eta lekualdatzeak egitea. 

4.- Gazteberritze-planak. Udal guztiek gazteberritze-planak jasoko dituzten giza-baliabide planak izateko derrigortasuna. Adinaren araberako lanaldi murrizketak adostea, soldata eta kotizazioan galerarik izan gabe eta lanaldi murrizketa horiek metatuak izateko eskubidea jasotzea. Errelebo kontratuak bermatzea lan-kontratuko langileentzat. 

5.- Jardunaldi jaitsiera. Lan astea 30 ordutara jaistea. Udal musika eskoletako eta Euskaltegietako jardunaldi eta irakastorduen murrizketa. 

6. – Lanpostu balorazioak egitea. Lanpostuen balorazioak egitea lan-kategorien arteko arrakala murrizteko. 

7.- Soldata-igoerak. Bizitzaren garestitzearen aurrean, galdutako erosahalmena berreskuratzea. Soldata igoerak berme juridikoekin egiteko formulak adostea. Soldata-igoerak lineak izatea. Eta azpikontrataturiko langilerik ez egotea 14 pagatako 1.500 €ko gutxieneko soldataren azpitik. 

8.- Klausula feministak. Berdintasun planak indarberritzeko neurriak. Soldata arrakalarekin amaitzeko neurriak. Jazarpenaren aurkako protokoloak eraginkorrak izatea. LGTBIfobiaren kontrako protokoloak adostea. Kolektibo maskulinizatuetan egoerari buelta emateko neurri zehatzak ezartzea, emakumeen* kontratazioa bultzatzeko. Kontziliazio baimenak zabaltzea familia lotura gaindituko duten binkulogramen bidez eta zaintzari loturiko baimen gehiago. 

9.- Euskararen normalizaziorako neurriak. Lanpostuetan euskara eta gaztelania parekatzeko segurtasun juridikoa duten tresnak adostea, lanpostu guztiak elebidunak izateko betekizuna ezarriz. Euskara lan-hizkuntza eta arreta-hizkuntza izateko eskubideak bermatu. Lehen aldiz lanpostu publiko bat betetzeko, sarbidean, bi hizkuntza ofizialak derrigorrezkoak izatea. Euskalduntzeko planak egun lanean ari diren langileentzat, epe zehatz eta baliabideekin. 12 urtean lanpostu guztiek hizkuntza-eskakizuna izatea. 

10.- Lan osasunerako neurriak. Kontingentzia profesionalak Gizarte Segurantzak kudeatzea. Bajak %100 ordaintzea baja amaitu arte. Arrisku psiokosozialen azterketak egitea eta hauek ekiditeko neurriak. Lan kargak arintzeko neurriak adostea. 

11.- Trantsizio ekosozialerako neurriak. Lehentasunez mugikortasun plan adostuak ezartzea. 

12.- Kolektibo espezifikoetan neurri konkretuak adostea. Euskaltegi, musika eskola zein oinarrizko lanbide heziketako zentroetarako lan-baldintzak hobetzeko neurriak, lanaldia eta lan zamak jaisteko. 

Hortaz, mahai-negoziatzailea deitu eta edukiz bete dezaten, Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako udaletako langileak mobilizatzera deitzen ditugu. Eta mahaiko edukien arabera, mobilizazio horiek areagotuko ditugula iragartzen dugu. Hauek dira otsaila eta martxoan LABek deituriko mobilizazioak: 

  • Otsailaren 26an, 11:00etan, EUDELen, Bilbon. 
  • Martxoaren 17an Greba Orokorra. Hego Euskal Herriko langile guztiek 1.500 €ko gutxieneko soldata izan dezagun eta soldatei dagozkion erabakiak hemen hartu ditzagun, lantokiak hustu eta kaleak hartuko ditugu.
  • Martxoaren 26an eskualde guztietako udaletan mobilizatuko gara.

Parlamentuan erregistratutako lege-proposamenak gutxieneko soldata propioa izateko aukera hurbiltzen dio Nafarroari

EH Bilduk eta Geroa Baik joan den astean lege proposamena erregistratu zuten Nafarroak bere Lanbide arteko Gutxieneko Soldata (LGS) ezartzeko eskumena izan dezan. LAB, ELA, Steilas, Hiru eta Etxalde sindikatuek uste dute martxoaren 17rako deitutako Greba Orokorra dela Parlamentuak lege hori onar dezan lortzeko tresnarik egokiena.

Joan den astean, EH Bilduren eta Geroa Bairen talde parlamentarioek, ekimenaren sustatzaile diren sindikatuek hala eskatuta, lege proposamen bat erregistratu zuten Nafarroako Parlamentuan, Nafarroak bere Lanbide arteko Gutxieneko Soldata ezartzeko eskumenak izateko helburuarekin. Zehazki, lege proposamenaren bidez Langileen Estatutuaren 27. artikulua aldatu nahi da, autonomia erkidegoek LGS propioa ezarri ahal izateko. Langileen Estatutuaren aldaketa lortzeko lehen urratsa da Nafarroako Parlamentuak foru lege bat onartzea Estatuko Gobernuari eskatuz Madrilgo Kongresuan estatu mailako legediaren aldaketa sustatzeko, Espainiako Konstituzioaren 87.2 artikuluak aurreikusten duen moduan.

Ondorioz, EH Bilduren eta Geroa Bairen lege proposamenean jasotako proposamenak legezko egokitasuna du, Parlamentuko zerbitzu juridikoek 2025eko urtarrileko txostenean egiaztatu zuten moduan. Gainera, LAB, ELA, ESK, Steilas, Etxalde eta Hiru sindikatuek planteatutako formulak jasotzen du mekanismo hori autonomia erkidegoek soilik erabili ahal izango dutela estatu mailako LGSa baino handiagoa den bat ezartzeko.

Nafarroak LGSren zenbatekoa ezartzeko eskumena bere gain hartzeko aukera zentzuzko kontua da. izan ere, Nafarroako bizitzaren kostua Estatukoa baino handiagoa da, eta Estatuko gutxieneko soldatarekin oso zaila da Nafarroan hilaren amaierara iristea. Horregatik, autogobernuan aurrerapauso argia izateaz gain, lan merkatuan ahulenak diren kolektiboei mesede egingo lieke (migratutako pertsonak, gazteak, feminizatutako kolektiboak…), eta, gainera, ezin izango litzateke Estatuko gainerako langileei kalte egiteko erabili. Horregatik guztiagatik, LAB, ELA, Steilas, Etxalde eta Hiru sindikatuek talde parlamentarioei lege honen aldeko botoa emateko eskatzen diegu. Helburu horrekin, urtarrilean zehar talde parlamentario guztiekin bildu gara, PPekin izan ezik —bilera hori egiteari uko egin baitzion— eta Voxekin, zeinari ez baitzioten bilera eskaerarik ere egin. Era berean, Gobernuko presidenteari eskatzen diogu gure erakunde sindikalekin biltzeari uko egiteko jarrera berrikus dezala, Nafarroako langileen %40 baino gehiago ordezkatzen baitugu.

Nafarroako Parlamentuan lege hau izapidetuko dela jakiteak garaipen bat dakar 2025ean zehar Nafarroak bere LGS propioa izan dezan mobilizatu diren langileentzat. Gogoratu behar da Nafarroako Parlamentuak Herri Ekimen Legegile baten izapidetzea eragotzi zuela; hala ere, LAB, ELA, Steilas, Etxalde eta Hiru sindikatuek sinadura bilketa bultzatu genuen, eta 18.316 sinadura bildu genituen, Herri Ekimen Legegilea martxan jartzeko eskatzen den gutxieneko kopurua hirukoiztuz.

Testuinguru honetan, lege hau abian jartzea lortu dugun honetan, LAB, ELA, Steilas, Etxalde eta Hiru sindikatuek uste dugu kalean eta lantokietan presioa egin behar dugula Nafarroako langile askoren bizi baldintzak hobetuko lituzkeen aldarrikapen hau lortzeko. Horretarako, martxoaren 17rako deitutako Greba Orokorraren deialdia berresten dugu, eta Nafarroako herritarrak Greba Orokorraren prestaketetan parte hartzera animatzen ditugu.

LABek salatu du Haurreskolak Partzuergoko hitzarmenakĀ argitaratu gabe jarraitzen duela

Greba eta mobilizazio zikloari bukaera eman zion hitzarmen berria sinatu zuen LABek gaur urtebete. Gainera, Haurreskolak Partzuergoak irailaren 1ean lanpostuen zerrendan sortu behar zituen 63 lanpostuak sortu gabe jarraitzen du. Hezkuntza sailburua eta Haurreskolak Partzuergoko Zuzendaritza Batzordeko lehendakaria den BegoƱa Pedrosak negoziazioa zentzurik gabe blokeatua duela salatu du LAB sindikatuak gaur goizean Eibarren.

Gaur, LAB sindikatuko ordezkariak Haurreskolak Partzuergoko atari nagusian kateatu dira, Hezkuntza Sailak eta Haurreskolak Partzuergoak negoziazioari ezarritako blokeo zentzugabea salatzeko. ā€œHaurreskoletako langileenganako begirune falta izugarria erakusten ari da Hezkuntza Sailaā€, adierazi dute. Era berean, mahai negoziatzailea urgentziaz deitzeko eskaera erregistratu du sindikatuak. 

Izan ere, sindikatuak gogorarazi du, 16 urteren ondoren, greba eta mobilizazio ziklo bati bukaera emanez, lan hitzarmena sinatu zenetik urtebete igaro dela gaur bertan. LAB sindikatuak gogoratu nahi du, Haurreskolak Partzuergoan duen ordezkaritzaren gehiengoa izatearen erantzukizunetik, langileen lan baldintzak nabarmenki hobetzen zituen akordioa sinatu zuela. Besteak beste, urteko lanaldiak murriztu dira, behin-behinekotasun tasa gehienez %5ean kokatu da, ordezkapenak modu telematikoan banatzen dira eta ordezkoen araudi berria arautu da. LABek administrazioari, beste behin ere, ardura berarekin jokatzeko exijitzen dio. Geroztik, lanean jarraitu du sindikatuak, besteak beste, hitzarmenean jaso bezala, ratioak hobetzeko eta lan zamak arintzeko sinatu zituen plantillak esleitzeko oinarrizko irizpideak garatzeko negoziazioan. 

Hala, hamabi hilabete hauetan, administrazioak oztopoak baino ez dizkiola jarri eta 2025eko uztailetik ez duela mahai negoziatzailerik deitu ziurtatu du LABek. Hau jokabide oso larritzat jotzen du. Egoera hau onartezina dela azpimarratu du eta hilabete guzti hauetan administrazioak Haurreskoletako langile guztiekiko erakutsi duen begirune eza irmoki salatu du. Hitzarmenean sinatutako aldagai batzuk ez betetzeaz gain, 2024an sinatu zen lanpostuak sortzeko hitzartutako mekanismoagatik sortu behar ziren 63 lanpostuak ez dira sortu gaur gaurkoz.

Gainera, blokeo egoera honek lan hitzarmenaren behin betiko sinadura eta Haurreskolak baliabide pertsonalez hornitzeko irizpideen akordioa zentzurik gabe atzeratzea ekarri du, eta azken urteetan eman den matrikulazioaren gorakadarekin batera, kasu askotan langileen lan zama handitzea ekarri du, jardunaren ordu guztiak arreta zuzenekoak izatea eta tokian toki egoera jasangaitzak sortzea. 

LABek hilabeteak daramatza egoera salatzen. Ez betetzeak eta interpretazio interesatuak etengabeak izan dira eta gaur Eibarren, nahikoa dela esateko ekintza egin du. Era berean LABek adierazi du Hezkuntza Sailari eta Haurreskolak Partzuergoari dagokiela orain eskaerei arduraz erantzutea eta jakinarazi die blokeo egoerari lehenbailehen irtenbidea ematen ez badiote mobilizazioak indartuko dituela.