2026-01-27
Blog Page 1093

Neurri berriak zerbitzu publikoetan, ezer ez aldatzeko

0


Negoziazio Kolektiboaren blokeo egoera orokorra da eta Espainiar Gobernuak berriki zerbitzu publikoetan hartutako neurri eta erabakiek ez dituzte funtsean negoziazio kolektiboaren joko arauak aldatzen. Hau dela eta LABek zerbitzu publikoetan negoziazio kolektiboak bizi duen egoerari nola aurre egin azaltzeko agerraldia eskaini du gaur Bilbon. 

Neurri berriak zerbitzu publikoetan, ezer ez aldatzeko

Espainiar Gobernuak berriki zerbitzu publikoetan hartutako neurri eta erabakiek ez dituzte funtsean negoziazio kolektiboaren joko arauak aldatzen: inposizioa eta euskal langileon hitzari bizkarra ematen zaie.

Espainiar Gobernuak hauteskundeen atarian gauden honetan, eta hazkunde ekonomikoa dagoelako diskurtsoaren harira egiten ari diren aurpegi zuritzez, hainbat neurri erabaki ditu zerbitzu publikoetako langileen lan baldintzen inguruan (batzuk aurrekontuen lege bidez laster onartuko direnak, eta beste batzuk bestelako araudien bidez): soldata igoera apal bat onartu %1eko gehienezkoa, 2012ko paga bueltatzeko aukera ematea (%25 2015ean bertan itzuli ahal izango delarik, eta gainerakoa 2016an), moskoso eta kanosoak itzultzea, eta 2016rako erreposizio tasa %100ekoa izatea osasungintza eta irakaskuntzan, eta %50ekoa gainerako zerbitzu publikoetan.

Esan bezala espainiar Gobernuak elektoralismo hutsez hartu ditu erabakiok, agerikoa da.

Baina LAB sindikatuan, euskal langileon ordezkari garen heinean, honek beste arrazoi batzuengatik kezkatzen gaitu bereziki:

• honek berriro ere erakusten duelako zerbitzu publikoetan ezer erabakitzeko dugun erabateko ezina
• eta zerbitzu publikoen eta lanpostu publikoen suntsiketa eragin duten neurriei eutsi egiten zaielako.

Azken urte hauetan Espainiar Gobernuak zerbitzu publikoetako langileon lan baldintzak kaxkartzeko neurriak hartzeaz gain, lanpostu eta zerbitzu publikoak suntsitu ere egin ditu. Bertoko administrazio nagusiek – eta hemen bereziki Jaurlaritzaren jarrera nabarmendu nahi dugu – zerbitzu publikoen suntsiketa eta pribatizazio politika horiek konpartitzen dituztelako negoziazioari bizkar eman, eta INPOSIZIOA beterik ez dute erabili (legez besterik ezin egin dezaketelako aitzakiaz, baina aldi berean egoera juridikoa aldatzeko inongo borondate politikorik erakutsi gabe).

Orain ere, Espainiar Gobernuak aurrez finkatutako negoziazio gaien mugapenean, eta negoziazio gai horietan gehienezko edukien mugapenean murgildu ahal izango dira bertoko administrazioak ustezko negoziazio mahaietan, hau da, berriro ere langileoi INPOSIZIOA.

Ezin dugu onartu, ezin dugu dinamika honetan jarraitu, alegia, Espainiar Gobernuak diño zer negoziatu daitekeen eta noraino negoziatu daitekeen eta gu horretara mugatu. Ezin dugu horrela jarraitu. Euskal langileok NEGOZIATU (MAIUSKULAZ) NEGOZIATU NAHI DUGU, INONGO MUGAPENIK GABE NEGOZIATU.

Zergatik mugatu behar gara gehienezko %1eko soldata igoera, edo 2012ko pagaren itzulpenaren negoziazioetara mugatu behar?

Zergatik ez gure zerbitzu publikoen eta gure lan baldintzen diagnostiko propioa egin, eta horren arabera eta horren beharrizanen mesedetara norabidetu gure negoziazio kolektiboa?

Hori da LABek defendatuko duena, eta euskal adminitrazioei exijituko diena: benetako negoziazioa, euskal langileoi inongo mugapenik gabe hitza ematea, eta negoziazio kolektiboari gure errealitate eta diagnostiko propioan oinarrituta ekitea.

Eta zer dio gure diagnostikoak:

• Langileon eros ahalmena eta lan baldintzak oso kaltetuak suertatu direla azken urteotan, eta orain inplementatu nahi dituzten neurri partzial hauekin nekez emango zaiola buelta alde horretatik izandako galerari.
• Bajetan langileak ordezkatzeko dauden instrukzio murriztatzaileek lanpostuak suntsitzea ekarri dutela, lan kargak handitzea eta zerbitzu publikoen kalitatea okertzea ere.
• Zer esanik ez lanaldiaren handitzeak ekarritako lanpostuen suntsiketaz eta zeritzu publikoen kalitatearen galeraz.
• 2012tik 2014ra bitarte erreposizio tasa 0koa izateak, eta 2015ean %50ekoak milaka lanposturen suntsiketa ekarri du: adibide grafiko bat ematearren, soilik 2013 eta 2014ko datuak aintzat hartuz gero EAEko Jaurlaritzaren menpeko zerbitzuetan jubilatutako eta beraz amortizatutako lanpostuak 2.540 izan ziren.
• Irakaskuntzan ikasle/irakasle erratioak ikasturtetik ikasturtera okerrera doaz hezkuntza ziklo guztietan, alegia, gero eta irakasle gutxiago ikasleko.
• Osakidetzan aldibaterakotasun tasa %30etik gorakoa dela (26.000 pertsonako plantilla presupuestarioa eta aldiz, lanean bataz beste hileko 37.000 pertsona), eta gainera aldi baterako lan egiten duten pertsona hauek hamaika kontratu izenpetzen dutela hilabetean zehar, hau da, kontratazio konkatenatu asko inongo egonkortasunik gabe.
• Oro har zerbitzu publikoetan azken urteetan egin den aurrekontu inbertsioa urterik urtera murrizten joan da
• Zerbitzu publikoen pribatizazioa ohiko praktika bilakatu da
• Zerbitzu publikoen euskalduntzetik oso urrun gaude eta ditugun tresnekin ezta hamarkadetan ere ez diogu egoerari buelta emango.
• Aukera berdintasun eza eguneroko errealitate bilakatu da
• Langileon iritzia eta ekarpena bideratzeko mekanismorik ez dago
• Langileon eta herritarren zerbitzu publikoen kontrolerako bererako ere ez dago inongo aukerarik.
• …

Noizko guzti honi buruzko benetako negoziazioa? Hori da guk bertako administrazioei exijituko dieguna eta hori gabe guk ez dugu negoziatuko, LAB ez da mugatuko inposizioa besterik ez den ustezko negoziazio honen azpijoko arauetara.

Hala, bereziki Lanbideren akordioaren sinadura eta gero Toñak egindako gogoetei argi erantzun nahi diegu: Toña oker dabil Lanbideko sinaduratik ondorioztatzen badu eremu publikoan negoziazioaren desblokeoa etor daitekeela, izan ere desblokeoa Erkoreka eta bere gobernuaren inposizio jarrerek probokatzen baitute, ez langileok. Hartara gogoratu nahi dugu Erkoreka jauna jada atera dela hedabideetan zerbitzu publikoetako langileen lan baldintzen inguruan zer neurri onartuko dituen esaten, negoziazio mahairik deitu ere egin gabe. Beraz, akordioa nahi badu Toña jaunak badaki nor interpelatu behar duen eta hori ez gara gu, Erkoreka jauna interpelatu dezala. Izan ere, LABek ere interpelatu egiten du eta.

 

 

 

Zerga-politikak errotik aldatu behar dira

LABek Eusko Jaurlaritzaren murrizketa politikak salatzen ditu. Murrizketak, EAJ-PSE-k hainbat erakundetan, ezarri dituzten zerga-politiken ondorioa dira. Zerga-politika hau aberatsenei begira murriztu da. Zeharkako zergapetzeak handitu dira, zuzenekoaren kaltean. Kapital errenten iruzurra handitzen ari da etengabe. Zerga-paradisuak oraindik negozio-iturri dira, eta EAEko zerga-presioa EB-ko batez bestekoaren azpitik dirau, 7 puntu baino gehiagotan.

Gure sindikatuak murrizketa politikak salatzen ditu, krisialdiari irtenbidea eman beharrean kronifikatu egiten duelako. Salatu izan dugu murrizketek aberastasunaren banaketaren arrakala zabaltzeko bakarrik balio dutela; era berean, zergapetze bidegabea aberastasuna desberdintasunez banatzearen arrazoi nagusienetako bat dela diogu, eta ondorioz aberatsak gero eta aberatsagoak izango dira gizartearen gehiengoaren kontura.

Baina EAEko gobernuak, ezberdintasunaren eta aberastasunaren banaketaren funtsezko arazoa moztu baino, porrot egin duten murrizketen estrategiei eusten die. Baliabide publikoen gabeziak eragindako funtsezko arazoa ez datza gastuen atalean, diru-sarreren atalean baizik.

Horregatik, LAB sindikatuak berriro eskatzen du zerga-politikak errotik aldatu behar direla. Horrek izan beharko luke jendearen interes orokorrak boteretsuen interesei hobesten dien edozein gobernuren helburua. Bidegabea den zorra ordaintzea baino aberastasuna zuzentasunez banatzea garrantzitsuagoa izan beharko luke, beti ere, gizarte eta laneko eskubideak berma daitezen. Hauxe da hain zuzen egiten ari ez dena.

Ez egiteaz gain, Gipuzkoako aberastasunaren zerga bezalak hobekuntza txikiak, deuseztatuko dituzte. Horretan datza EAJ-PSE-ren bidea eta hori ez dugu inola ere onartuko!
 

 

 

Euskara lorontzi-apaingarria Osakidetzan?


Langileok Osakidetzan ere euskaraz bizi eta lan egiteko eskubidearen alde LAB Sindikatuak kontzentrazioa antolatu du biharko, urriak15, goizeko 11:00etan Donostia Ospitalaren aurrean. Honekin batera, LAB Sindikatuak laster ekimen bat abiaraziko du Osakidetzako langileek pairatzen dituzten hizkuntz eskubideen urraketa guztiak salatu ahal izateko. 

Euskara lorontzi-apaingarria Osakidetzan?

Zer da euskara Osakidetzako buruzagientzat? Lorontzi bat? Erdara hutsez bizi arazten duten erakundea dotoretzeko erabiltzen duten apaingarria?

Osakidetzako Donostialdea erakundeak (Kostaldea, Donostialdea eta Oarsoaldeako anbulategiak eta Donostia Ospitala biltzen duen erakundea) urriaren 13tik 16ra langileentzako 70 inguru ikastaro eta mintegi antolatu ditu “Formakuntza Astea” deiturikoan, eta hauetatik %13 inguru soilik eskainiko dira euskaraz. Euskal Herriko zonalde euskaldunenetakoan!

Egunerokoan Osakidetzako langileok pairatzen dugun egoeraren adibidea eta islada baino ez da hau. Gure lantokian euskaraz bizi eta lan egiteko eskubidea ukatzen zaigu. Osakidetzako zuzendari eta beraien arduradun politikoen borondate falta berriro ere argiki isladatua geratzen da, euskararen egoera normalizatzeko neurri sendoak hartu beharrean, euskarari presentzia minimoa, testimoniala, ematera mugatzen dira, euskara lanerako baliagarria ez den lorontzi-apaingarria balitz moduan. Langileok egoera honen aurrean planto egiteko unea iritsi da, eta hala egingo dugu!

Egoera hau salatu eta langileok Osakidetzan ere euskaraz bizi eta lan egiteko eskubidearen alde LAB Sindikatuak kontzentrazioa antolatu du urriaren 15eko goizeko 11etan, Donostia Ospitalaren aurrean.

Bestalde, LAB Sindikatuak laster ekimen bat abiaraziko du Osakidetzako langileok pairatzen ditugun hizkuntz eskubideen urraketa guztiak salatu ahal ditzagun.

 

 

 

Confebaskekin genuen bilera bertan behera uztea erabaki dugu

Behin baino gehiagotan azaldu dugu gure desadostasuna Pello Guibelalde, Adegiren Presidenteak egindako adierazpenen aurrean. Krisiak gaztedia larriki kolpatzen du, langabezia altua eta prekarietatea sufritzen dute. Egoera hau izanik, lotsagarria iruditzen zaigu, gaztedia egitea bere egoeraren erantzule. Onartezinak eta iraingarriak direla deritzogu. LABentzat adierazpen hauek ez dira anekdota huts bat, Patronalaren gehiegikerien adierazgarri dira.

LABen iritziz Guibelalde berak ateratako ohar laburrarekin ez da zuzendu kontua. Barkamenak eskatu bazituen ere, ez zaigu nahikoa iruditzen ez adierazteko moduagatik ezta edukiengatik ere. COFEBASKek, bere aldetik, oraindik ez du ezer esan. Zentzu honetan, Adegi CONFEBASKen parte den heinean, LABen ustez, ezin da begirale soil moduan geratu. Adierazpen horiekin ados dagoen edo ez argitu behar du. Ixilik egoteak baiezkoa ematen du aditzera.

LABek aspaldi jarri zituen bere proposamenak mahai gainean. Hitzartzea, negoziatzea, akordioak… ez dira sekulan izan eta ez dira izango hitz arrotzak LABen jardueran, baina ez edozein preziotan. LABentzat, patronalak sortutako egoeraren erantzule langileak egiten diren bitartean, ezinezkoa izango da harremanak normalizatzea. Horregatik, egungo egoeran, ez dugu baldintzarik ikusten Urriaren 15erako aurreikusia zegoen bilera egiteko eta bertan bera uztea erabaki du LABek.

 

 

 

Nafarroako desgaituentzako arreta zentroetako langileak borrokan


Duela hilabete asko Nafarroako Desgaituentzako arreta zentroetako hitzarmen duin baten alde hasitako mobilizazio dinamikari segida emanez, atzo langileak ANAPen aurrean kontzentratu ziren. Politika sozialetako arduradun berriari eta ANAPeko zuzendaritza berriari, denbora luze irekita dagoen gatazka honekin bukatzeko konponbideak eskatu dituzte berriro ere. 

Bide horretan, zentro hauek kudeatzen dituzten enpresen ezbetetzeen aurrean, enpresekin indarrean dauden itunak bertan behera uztea eskatu dute atzoko kontzentrazioan. Gaur arratsaldeko 17:30etan Parlamentuaren aurrean, eta parlamentuan gai honen inguruan egingo den politika sozialetako batzordeko lan saioarekin kointzidituz, berriro kontzentrazioa burutuko dute.
 

 

 

Politika antisozialen kontrako mobilizazioa urriaren 16an

0


Datorren urriaren 17an “Pobreziaren Aurkako Nazioarteko Egunara" ospatzen da. Bezperan, hilaren 16an, Euskal Herriko gizarte eragile eta sindikatuok Eusko Jaurlaritzak Bilbon duen Ordezkaritzaren aurrean elkarretaratzea egingo dugu ezartzen ari diren politika antisozialen ondorioz biztanleriaren gehiengoa arrunt txirotzen ari dela salatzeko. Mobilizazioa goizeko 10:30etan izango da. 

POBRETZERA ETA PREKARIETATERA GARAMATZATE
EUSKAL HERRIAK BERE BIDEA

Behean sinatzen dugun sindikatu, eragile sozial eta langabetuen batzarrek Pobretzea eta Prekarietatearen gorakadaren aurrean mobilizatzen jarraitzen dugu. Honela ba, “Pobreziaren Aurkako Nazioarteko Egunaren” (urriak 17) bezperan, urriaren 16an, ostirala, Bilbon, Eusko Jaurlaritzak daukan Ordezkaritzaren aurrean elkarretaratzea egingo dugu. Honen bidez salatu nahi dugu ezartzen ari diren politika antisozialen ondorioz biztanleriaren gehiengoa arrunt txirotzen ari dela; gutxiengo bat aberasten ari den bitartean. Merkataritza libreko hitzarmenak ezarriko balira (Europako Batasunak eta Estatu Batuak isilpean negoziatzen ari den TTIPa adibidez, edo bestela TISA) egoerak okerrera egingo luke. Hauen bidez, merkatuek are gehiago suntsituko dituzte pertsonen bizitzak eta herrien bizimoduak, eta ateak zabalduko lizkioke, inoiz ez bezala, zerbitzu publikoen pribatizazioari.

Prekarietatea, pobrezia, zaurgarritasuna, zalantza, eskubideen murrizketa, behin-behinekotasuna, derrigorrez migratu behar izatea,… esplotazioan oinarritutako sistema ekonomiko eta ezberdintasunak etengabe gorantz doazen sistema sozial baten oinarrizko piezak dira. Esplotazioa eta ezberdintasunak, emakumeen kasuan, bereziki, ez dute errukirik erakusten.

Hego Euskal Herriko langabezia tasak %15a gainditzen du, Europako Batasunaren batez bestea baino 5 puntu gorago kokatzen da. Langabetuen erdiak baino gehiagok ez du inolako langabezia prestaziorik jasotzen. Inolako prestaziorik jasotzen ez duten langabetuen portzentajea etengabe handitzen ari da. Administrazioek gizarte-prestazioak urritu dituzte, haren zenbatekoari eta iraupenari dagokienez, eta hainbat kolektibo inolako babesik gabe utzi dituzte. Pobrezia mailek azken 25 urteetako mailarik handienak erdietsi dituzte, gabezia material larriak areagotuz. Emakumeak pobretze-dinamika hau gogortasun handiagoz jasaten ari dira. Ez dezagu ahantz krisialdiak txirotasuna eta gizarte-bazterkeria bakarrik larriagotzen duela Euskal Herrian, eta hura ezberdintasunak, esplotazioak eta gizarte-aberastasunen jabetze-pribatuak elikatzen duen sistema ekonomiko eta sozialaren isla dela.

Lehen aipatu dugunarengatik, beharrezkoa deritzagu gure herriak eta auzoak hondatzen ari diren pobretze eta prekarizazio errealitateen aurka manifestatzea. Errealitate horiei aurre egingo dien babes sistema publiko, unibertsal eta duina eskatzen dugu. Horrengatik eskatzen dugu:

  • Enplegua eta pobrezia gauza bera izatea eragotziko duen gutxieneko soldataren igoera.
  • Zenbateko duina izango duen langabezia prestazioa bidera dadila enplegurik izango ez den bitartean.
  • Diru-sarrerak Bermatzeko Errenta eta Gizarteratzeko Errentaren (Oinarrizko Errenta) kopurua igo daitezela Lanbide Arteko Gutxieneko Soldataren gainetik. Igo daitezela ere, kide bat baino gehiago duten bizikidetza unitateei ezarri beharreko eskalak. Egungo sistema ordezkatuko duen, eta eskubide soziala izango den diru-sarrerak bermatzeko sistema ezar dadila. Duintasunez bizi ahal izateko eskubidea berma dadila. Diru-sarrerak Bermatzeko Errentari eta Gizarteratzeko Errentari, baliabide ekonomikorik ez dagoen bitartean, eustea. Benetako premiak beteko dituzten gizarte-larrialdiko laguntzak jasotzeko dagokigun eskubidea ezar dadila.
  • Murrizketak ezarri izanaren ondorioz, kanpo geratu diren kolektibo guztiei dagozkien gizarte-laguntzak onar dakizkiela.
  • Gizarte-laguntzak kudeatzeko garaian ezartzen ari diren irizpide murriztaileak ezaba daitezela.
  • Aurrekontuak handitu daitezela, zerbitzu publikoez (osasungintza, hezkuntza, enplegua, gizarte-laguntza), unibertsalez eta kalitatekoez hornitzen lagako dizkiguten giza-baliabideak, baliabide materialak eta teknikoak izan ditzagun.
  • Nornahik hezkuntzarako, osasunerako eta osasun-laguntza jasotzeko eskubidea, etxebizitza duina eta egokia izateko eskubidea bermatuak izan ditzala. Inor ez dadila elektrizitaterik, gasik, urik gabe eta elikadura eskuratzerik gabe geratu, baliabide ekonomikorik ez daukalako.
  • Erakundeen konpromisoa behar dugu geure baliabidez horni gaitezen. Horrek utzi beharko liguke gizarte-babes sistema eskuratzen, non Euskal Herrian, pertsona orok behar beste baliabide eta bitarteko izaten bermatuko digun bizitza duinaz, autonomoaz eta kalitatekoaz gozatu ahal izan dezagun.

Helburu hauek Hego Euskal Herriko erakundeek ezartzen dituzten aurrekontu eta zerga politiketan erabateko aldaketa baten parte izan behar dute.

Horregatik, Pobreziaren aurkako nazioarteko egunaren harira, urriak 16 izango dituenean, ostirala, Bilboko Eusko Jaurlaritzaren Ordezkaritza aurrean, 10:30ean, egingo dugun bilkuran parte hartzeko deia luzatzen dizuegu.

Gizarte eragileak: AHT Gelditu! Elkarlana, ARGILAN, Argitan (Centro Asesor de la Mujer de Barakaldo), Asamblea abierta en defensa de las prestaciones sociales, Coordinadora de Asambleas y Colectivos de Personas en Paro de Bizkaia, Asociación de Trabajadoras del Hogar de Bizkaia, Baietz Basauri!, Berri-Otxoak, Brujas y Diversas, Danok Lan (Galdakao), Elkartzen, Koordinadora Antimilitarista Kakitzat, Mujeres del Mundo, Posada de los abrazos, SOS Racismo-SOS Arrazakeria.

Sindikatuak: ELA, LAB, ESK, STEILAS, EHNE, CNT.

Euskal Herrian, 2016ko urriaren 14an
 

 

 

LABek elkartasuna eta sostengua adierazi nahi die Turkiako DISK eta KESK sindikatu federazioei Ankaran sufritu duten eraso bortitzaren aurrean

0

LABek elkartasuna eta sostengua adierazi nahi du Turkiako DISK eta KESK sindikatu federazioei, ingienerien eta medikuen kolegioei Ankaran sufritu duten bi bonba erasoen aurrean. Eraso hauek “Pakea, lana eta demokrazia” lelopean beraiek deituriko manifestazioa hastera zihoala izan dira. Eraso hauetan 96 pertsona baino gehiagok bizia galdu eta 186 pertsona baino gehiago zaurituak gertatu dira. 

Kurduen gatazkarekin sentikorrak eta Turkiako gobernua eta PKKren arteko bake prozesuaren beharra sustengatzen duten biztanleri zibila eta ezkerreko sindikalgintza horrela kolpatzen dituen erasoa Estatuaren estolderiatik soilik izan daiteke diseinatua eta gauzatua.

Eraso hauek Recep Tayyip Erdoganen gobernuaren aurka dagoen biztanleria bildurtzeko estrategiaren sakontzea da. Eraso honen aurrekariak Diyarbakir eta Suruç izan dira non herritar kurdua masakratu eta nazioarteko elkartasuna zigortu nahi izan zituzten.

Turkiako gobernuaren jokaera hipokrita salatu beharra dago. Estatu Islamiarraren aurka borrokatzeko aitzakiaz herri kurduaren erresistentzia kanpamentuak erasotzen baitu Era berean Estatu Islamiarrari batu nahi zaizkion pertsonei muga zabalik eduki zituen eta EI aurka borrokatutako militante kurduei sorospen, laguntza eta sarrera ukatu izan die.

Aipatzekoa da eraso berri hauek hauteskunde kontextuan izan direla. Orain dela gutxi, hauteskunde prozesuaren ondorioz gutxiengo kurdoak Turkiako parlamentuan ordezkaritza lortu du lehengo aldiz. Egoera hau ez da turkiar oligarkiaren gustokoa izan. Kurduen ordezkaritza onartu beharrean gobernu berria osatzeko ezintasuna aitzakiz hauteskunde berriak antolatu dituzte, ordezkaritza kurdorik eduki ez dezaten “lanean” jarduten duten bitartean.

Guzti honegaitik, Turkiako sindikalgintza aurrerakoia osatzen duten DISK metaleko federazioa eta KESK zerbitzu publikoen federazioa, antzeko erakundeak, eta Turkiar eta Kurdu langileriari elkartasun eta sostengua adierazi nahi diegu.

GERRA ZIKINIK EZ!
SINDIKALGINTZARI ERASORIK EZ!
PAKEA, LANA ETA DEMOKRAZIA!

 

 

 


LABek Rafa Diez eta Arnaldo Otegi askatzeko eskatuz egingo den manifestazioan parte hartzeko deia egiten du

0

LAB: “Bateragune auziko bost kideei sei urte luzez askatasuna bahitu eta eskubide zibil eta politikoak urratu zaizkie”

Sei urte pasatu dira, 2009ko urriaren 13an, LAB sindikatuaren Donostiako egoitzatik Rafa Diez, Arnaldo Otegi, Sonia Jacinto, Miren Zabaleta eta Arkaitz Rodriguez atxilo eraman zituztenetik. LABek, urriaren 17an, Donostian, Rafa Diez eta Arnaldo Otegi askatzeko eskatuz egingo den manifestazioan parte hartzeko deia egiten du. 

Igande honetan, kondena oso osorik beteta, askatasuna berreskuratu dute Arkaitz, Sonia eta Mirenek. Ezer baino lehen gure ongi etorria eta besarkadarik beroena helarazi nahi diegu hirurei. Momentu hauetan, bereziki gogoan ditugu oraindik preso diren Rafa Diez eta Arnaldo Otegi eta lehen egunean egin bezala haien askatasuna exijitzen dugu.

Sei urte luzez askatasuna bahitu eta eskubide zibil eta politikoak urratu zaizkie, zer eta haien delitu bakarra izan denean Euskal Herriarekiko konpromisotik, gure herrian bake eta konponbide demokratikorako garai berri bat irekitzeko lanean aritzea.
Ez orduan, ez orain, Estatua ez dago prest aldaketak ekarriko dituen prozesu demokratiko batean sartzeko. Denbora izan da testigu, ordea, eta Estatuaren blokeo politikak porrot egin du, ez du lortu Herri honek konponbidearekiko duen apustua geldiaraztea, ezta Ezker Abertzalearen estrategia politikoa zapuztea ere. Alderantziz, gatazkaren arrazoiak eta ondorioak gainditzeko herri honen determinazioa sendotu egin da.
Euskal Herrian gatazka politikoa gainditzeko Ezker Abertzaleko militante hauek jokatutako papera eta egindako ekarpena oso garrantzitsua izan da. Gaur, 6 urte geroago, bereziki gogoan dugu Rafa Diez, gure idazkari nagusi ohiak egindako ekarpena, langile zapalkuntza gainditzeko proiektu politiko berri baten bidean.

Sindikatu independentista gara, hark ereindako haziak sindikatuan bizi-bizirik diraute. Euskal gatazka politikoaren superaziorako konpromisoan berresten gara eta herri honek behar duen konponbide demokratikorako baldintzen alde lanean jarraitzen dugu.

Bake eta gatazkaren konponbide prozesuan aurrera egiteko askatu beharreko korapilo ugari geratzen da oraindik: Bateragune auziarekin amaitzea, martxan diren auzi politiko guztiak bertan behera geratzea eta presoen afera konpontzeko guztiak etxeratzea. Arrazoi asko ditugu, gehiegi, mobilizatzen jarraitzeko.

LABetik ere, datorren larunbatean, Donostiako kaleetan Rafa Diezen eta Arnaldo Otegiren askatasuna eskatuko dugu. Ingerentzia politiko guztien gainetik, herri honek bere bidea egin dezan, mobilizatzera dei egiten diegu langile guztiei ere.

 

 

 

Etxaide: “Alternatiben Herria va a ser un enorme escaparate de alternativas políticas, económicas y sociales”

Los sindicatos representados en la Carta de Derechos Sociales de Euskal Herria hemos comparecido hoy en rueda de prensa para poner en valor la "Alternatiben Herria" que se celebrará el próximo 24 de octubre en Bilbo. Representando a LAB, la Secretaria General Ainhoa Etxaide ha declarado que el próximo 24 de octubre "vamos a convertir Bilbo en un enorme escaparate de alternativas políticas, económicas y sociales a una realidad que hemos decidido transformar".


Etxaide ha calificado la celebración del "Alternatiben Herria" como un acto de desobediencia, "desobediencia ante quienes nos dicen que este es el único sistema posible y que además es el mejor, aunque no sea perfecto". Asimismo ha criticado que pretenden hacernos responsables de sus deficiencias aún no teniendo la más minima posibilidad de decidir sobre el mismo. Esa es una de las razones por las que esta iniciativa se lleve a cabo en Bilbo, capital económica y financiera de Euskal Herria.

La secretaria general de LAB apunta que la "Alternatiben Herria" va a ser un ejercicio de soberanía social, donde se debatirá sobre alternativas, sobre estrategias para construirlas y sobre alianzas para impulsarlas sin pedir permiso a nadie. Y todo ello partiendo de un principio básico según Etxaide: "tenemos derecho a decidir cómo queremos vivir hoy y cómo queremos que sea nuestro futuro mañana". Ha declarado que la mejor forma de conseguirlo pasa por reconocer y respetar ese derecho, y que para ello no hay nada mejor que ejercerlo.

Etxaide ve la necedidad de seguir impulsando desde el apoyo social el camino emprendido para dar respuesta a esta crisis, y anticipa el "Alternatiben Herria" como una "gran movilización". Una gran movilización que ya se hace palpable con la implicación en la preparación del día de 146 agentes sociales y sindicales.

Etxaide se ha referido a la caracterización del "Alternatiben Herria" que contará con cinco barrios en los que se tratarán diferentes aspectos de un nuevo modelo político, económico y social a través de diferentes charlas, debates, exposiciones… Asimismo, ha remarcado la movilización popular dada hasta ahora, ejemplarizado en las aportaciones económicas (12.000€) y los voluntarios logrados hasta el momento. Un claro ejemplo, según la secretaria general, de la activación en los pueblos, en los cuales, tras el día 24 de octubre será posible seguir trabajando para construir la alternativa.

EL 24 de OCTUBRE "ALTERNATIBEN HERRIA"

Hemos respondido a cada una de las reformas que nos han impuesto los últimos años. Hemos denunciado que se estaba aprovechando la situación para dar más ventajas al capital, aun sabiendo que supondría una catástrofe para la sociedad.

Nos hemos movilizado y una constante de esa movilización ha sido reivindicar que hay alternativas. Que el problema es meramente político. Y que esto es cuestión de poder, cuestión de quién decide las políticas económicas y sociales.

Una constante en nuestras movilizaciones ha sido reivindicar que hay alternativas. Y ese es hoy nuestro punto de unión. Durante la fase de reformas nos ha unido la respuesta a la agenda neoliberal, ahora damos un paso más y nos une la alternativa. Nos une el debate en torno a las soluciones y las vías para conseguirlas.

Nuestro objetivo es que el 24 sea un paso determinante para ir diseñando la agenda del cambio social en Euskal Herria. Una agenda diseñada desde los agentes sociales y sindicales, con la mayor participación social posible.