2026-09-12
Blog Page 1071

Kudeaketa klinikoko unitateak, produktu toxikoa osakidetzan

0

Edurne Agirre (Osakidetzako LABeko Arduraduna) eta Latxe Uranga (Usansoloko Ospitaleko LABen delegatua)

Autonomia Elkarteetan Kudeaketa Klinikoko Unitateak sortzeko asmoz Gobernu espainiarra Dekretu bat prestatzen ari zela adierazi zuen aurreko urtean LAB sindikatuak, eta Kudeaketa Klinikoko Unitate (KKU) delako hauek osasungintzaren pribatizazioan urrats bat zirela ohartarazi genuen. Bada, ekainaren 28an, Osasungintzako Mahai Sektorialean sindikatuoi aurkeztu ziguten Dekretu proposamen bat, non bi gai arautzen diren: Batetik, Erakunde Sanitario Integratuak (ESI) delakoen egiturararen antolaketa eta, bestetik, KKUen sorrera eta funtzionamendua.

Hortaz, lantokietan antolaketari dagokionez bi elementu berri ezartzen ditu Osasun Sailak: Erakunde Sanitario Integratuak (ESI) Lehen Arreta eta Arreta Espezializatua elkartzen dituzten egiturak dira eta ekonomia-finantza zein kudeaketa aldetik autonomia dute. Kudeaketa Klinikoko Unitateak (KKU) berriz, pertsona, teknologia eta azpiegitura multzoak elkartuko dituzte, eta zentru bakoitzeko gerentziarekin sinatuko den kudeaketa-klinikoa kontratu baten baitan izango dira.

Aipatu beharra dago ESIak 2011. urteaz geroztik Osakidetza osoan ezarri direla, osasungintzako alde sozialarekin inolako adostasunik gabe. LABen ustez, ESIen sorrerak Arreta espezializatuak Lehen Arreta xurgatzea ekarri du. Osasunaren prebentzio eta sustapen lanak urriagotuak eta kaltetatuak suertatu dira.

Baina ESIez gain, Osakidetzak komenigarria deritzon lekuetan Kudeaketa Klinikoko Unitateak ezarri nahi ditu. KKU mota desberdinen artean, badira ESI bateko edo batzuetako zerbitzuak Osakidetzarekin hitzarmenak dituzten ospitaletako zerbitzuekin bategiten dituztenak. Hau da, ospital pribatuekin. Gainera, Dekretuak garbi adierazten du nortasun propioa izango duten Zerbitzu Erakundeak sortu ahal izango direla, eta begibistakoa da elkarren artean lehiatuko diren mikroenpresak bihurtuko direla hauek azken finean. Dekretu honen bidez, Osakidetza euskal osasungintza publikoarentzako erabat toxikoa den kudeaketa enpresarial eredua inposatzen ari dela salatzen dugu LAB sindikatutik.

Beste Autonomia Elkarte batzuetako esperientziek (Andaluzia, Asturias, Catalunya, Gaztela-Leon) garbi asko erakusten dituzte Kudeaketa Klinikoko Unitate hauen arriskuak.
Baina, nola funtzionatzen du KKU batek? Osasun Sailak KKU delakoei aurrekontu batzuk transferitzen dizkie, helburu batzuk lortzearen truke. Baina helburu hauek ez dira lotuta izaten populazioaren osasunean eragiten duten faktoreekin (ingurumena, lana, faktore sozialak…). Aitzitik, osasun baliabideen kontsumoa (diagnostiko-frogak, espezialistenganako deribazioak, ospitalizazioak, farmazia, langile sanitario eta ez-sanitarioen ordezkapenak ez egotearen ondorioz…) murrizteko helburua izaten dute. Kudeaketa Klinikoko Unitateetan profesionalen eta unitateen arteko lehia sustatzen da, eta pizgarriekin saritzen dira ezarritako helburuak lortzen dituzten KKU horietako langile sanitarioak. Kudeaketa Klinikoko Unitateetako zuzendaritzak arrunki langile fakultatiboz osatuta egoten dira, nahiz eta erizaintzako pertsonalari ere parte hartzeko aukera ematen zaion. Horregatik, pastelaren banaketan parte hartu ahal izatearen truke, 2013ko uztailean Sindikatu Medikoak eta Erizaintza Sindikatoak (SATSE) “Osasun Sistema Nazionalaren iraunkortasun eta kalitatearen aldeko Ituna” sinatu zuten.

Kudeaketa Klinikoko Unitateenganako benetako interesa zein den erakusten duen beste froga bat: Sindikatu Medikuen Estatu Konfederakundearen agiri batetan adierazten da Unitate hauetan parte hartzeko atxikimendua borondatezkoa izan behar dela, baina borondatezko partehartze honek pizgarriak behar dituela, pizgarri hauek ekonomikoak izan behar direla, eta kopurua ezin dela izan 12.000 € baino txikiagoa, hilabetero mediku bakoitzeko. Nola geratuko da osasun arreta helburu ekonomizisten eraginpean badago?

EAJ alderdiak osasun alorreko murrizketak gauzatzearen eginkizuna osasun langileen gain uztea itxuragabekeria iruditzen zaigu, osasungintza publikoa errotik kutsatzen baitu. Pauso honekin alderdi jeltzaleak agerian uzten du bere jarrera neoliberal eta merkantilista, baina aurrez aurre izango gaitu osasungintza publikoa, unibertsala eta kalitatezkoaren aldeko apustua egiten dugunak. Behin eta berriz gogoraziko diegu osasugintza ez dela beraien jabetza. Herritar guztiona da eta herri honetan bizi garen guztion arteko adostasuna behar du.

 

 

 

Bizkaiko Foru Aldundiko 2016ko lan-hitzarmena sinatzea aurrera urratsa da

LABen Aldundiko Atal Sindikala, CCOOekin batera, foru erakundearekin akordio batera heldu da 2016ko pertsonal funtzionario eta laboralaren lan baldintzak arautuko dituen Hitzarmena sinatzeko. LABen jarrera afiliatuek erabaki zuten asteartean, uztailaren 12an, eginiko asanbladan. Batzarraren erabakia izan zen aurreko egunean, uztailaren 11n, Aldundiaren azken proposamena babestea, era kritikoan.

Bi sindikatuek beraien jarrera malgutu dute, negoziazioa abortatzeko etengabe erabili duten ordainsarien kontua saihesteko, bestelako gaiak azpimarratuz: lana sortu eta banatzeko ekarpenak, LEPen deialdiak, eta lan baldintzak eta kontziliazioa hobetzeko neurriak, besteak beste.

LAB jakitun da erdietsi dugun hitzarmenaren edukia ez dela nahi genuena, baina, hala eta guztiz ere, uste dugu konpromiso garrantzitsuak dituela zenbait gaitan, eta horrek zilegitasuna ematen digu konpromiso horien benetako betetzea exijitzeko: erosteko ahalmena berreskuratzea, baimenak, kontziliazioa eta lana sortu eta banatzeko neurriak; lan baldintzak bermatzen ditugu (lanaldia, librantzak, oporrak,..); eta E taldearen plazak mantendu eta talde honetako hainbat lanpostu hutsen betetzea.

 

 

 

Eusko Jaurlaritzak euskal gehiengo sindikalak zapuztu nahi ditu

ELA eta LABek Eusko Jaurlaritzak Elkarrizketa Sozialerako Mahaiari zuzendutako proposamen baten berri izan dugu (bide ez ofizialetatik). Jaurlaritza mahai horretako partaidea da, Confebask, CCOO eta UGTrekin batera. Dokumentuan jasotzen denaren berri emanez agerraldia eskaini dute bi sindikatuek. Besteak beste gutxiengo sindikalarekin akordioak egitea eta orokortzea proposatzen da. Horregatik Angel Toña Sailburuaren dimisioa eskatzen dugu.

Testuan jasotzen denaz guk ondoko konklusioak ateratzen ditugu:

1. Elkarrizketa Sozialerako Mahaira bidaltzen den idatzian, gutxiengo sindikalarekin akordioak egitea eta orokortzea proposatzen da; bide hau proposatzen dute negoziazio kolektiboa zuzentzen duten joko arau demokratikoen alternatiba bezala. Hau da idatzian esaten dena (gazteleraz jaso dugu, jatorrizko testua errespetatuz): “las circunstancias que actualmente rodean a la negociación colectiva en Euskadi están impidiendo en muchos casos la suscripción de convenios de eficacia general… lo que en ocasiones puede constituir, en opinión de los firmantes del presente acuerdo, una perversión de la propia negociación sectorial”. “Ante tales circunstancias… puede resultar adecuado… suscribir convenios de eficacia limitada…”.

2. Negoziazio kolektiboan “bizi den egoeraz” hitz egiten dutenean gehiengo sindikalaz ari dira, lan eskubideekin eta eskubide sozialekin konpromisoak dituen gehiengo sindikalaz hain zuzen ere. Ez ditugu lan erreformak onartzen, ezta Confebaskek erreforma hauetaz egin nahi duen aplikazioa. Hortan dago gehiengo sindikala. Langileen %59.20 ordezkatzen duen gehiengoa, %29.74 ordezkatzen duen gutxiengoaren aurrean. Jokamolde honekin Jaurlaritzak argi erakusten du euskal langileek modu demokratikoan hautatu duten ordezkaritza baztertzeko eta ukatzeko borondatea duela.

3. ELA eta LABek gogora ekarri nahi dugu Confebask ELA eta LABeri sindikatu izaera kentzen saiatu zela, iniziatiba hau horren segida da. Saiakera hura ez zen aurrera atera, baina nolako patronala dugun ikusteko balio izan zuen. Jaurlaritzak Confebask Elkarrizketa Sozialerako Mahaia deitzen dioten horretan mantendu zuen, asmo horren berri izan arren, ezer gertatu ez balitz bezala.

4. Bistakoa da Jaurlaritzak proposatzen duen bide honek patronala egoera ezin hobean utziko lukeela negoziazio kolektiboan: gehiengoei muzin egiteko arazorik gabe, bere mintzakideak aukeratu ahal izango ditu akordio eroso eta merkeak egiteko langile klasea pobretzea beste helbururik ez duen bidean aurrera egin ahal izateko.

5. Jaurlaritzak, Confebaskek, CCOOk eta UGTk konpartitzen duten marko hau eta ELA eta LABek defendatzen dugun Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Euskal Markoa bateraezinak dira. Ez dira bateragarriak mahai honetan euskal langile klasearen lan eta bizi baldintzak hobetuko dituzten aldarrikapenak baztertzen direlako. Eta ezin dira bateragarriak izan joko arau demokratikoak urratzen dituelako. Ez dago Euskal Esparrurik eduki sozialik ez badago, ez dago Euskal Esparrurik joko arauak demokratikoak ez badira.

6. ELA eta LABek Eusko Jaurlaritza salatzen dugu argi eta garbi egiten duelako patronalaren interesen alde; eta euskal langileen erabakiak gutxiesten dituelako.

Guzti honegatik, eta Jaurlaritzak egiten duen proposamenaren larritasuna ikusita, ELA eta LABek Toña jaunaren dimisioa eskatzen dugu.

 

 

CGTk LABsindikatua erasotu du


LABek prentsaurreko bat eman du, goiz hontan, hilak 13 Baionan, CGTek aurkeztu helegitea salatzeko. hain zuzen ere, Estatu frantsesean heldu diren azaroan eta abenduan izanen diren enpresa tipietako hauteskundeetan LAB ez aurkezteko errekurtsoa aurkeztu du CGT sindikatuak.

CGTk LAB sindikatuari eginiko erasoa salatzen dugu : CGTk LAB argiki atakatu du. CGT beldur da bere lehen tokia galtzeaz estatu frantsez mailan nun prest den sindikatu ttipien lana xehatzea bere interes proprioentzat.

15 urte LAB existitzen dela, eta gaur egun nehork ezin du gehiago LABen lan sindikala zalantzan jartzen. Duela hilabeteak karrikan girela langileen ondoan «lan legearen erreforma» salatzeko ispiritu kolektibo batean.

Eta Montreuileko CGT-ko zentral sindikalak sindikata ttipiek eginiko lana lehertzea erabakitzen du? ez du besterik egiteko?
LABentzat, eraso horrek egunero LABekin gobernamendu eta nagusien aurka borrokatzen direnak laidoztatzen ditu.

Sortu denetik, LAB Euskal Herriko langileen zerbitzurako tresna bat bezala garatu da. CGTren arabera, LAB Errepublikako baloreen aurka kokatzen da elebiduntasuna gure komunikatuetan erabiltzen dugulako. CGTk berriro atakatzen gaitu baina hau ez da LABen aurkako eraso xume bat, pundu anitzetan ondorio pizu eta latzak ukaiten ahal dituen eraso orokorrago bat baizik.

1- Demokraziari egindako erasoa

LAB Sindikatua 2000. urtean sortu zen Ipar Euskal Herrian eta  nagusi batzuk aparte, nehork ez du gure bidezkotasuna zalantzan ezartzen.

Hauteskunde anitzetan aurkeztu gira arazorik gabe : 2002 eta 2008 ko Prud’hommesetan, 2012 ko Enpresa ttipi ttipien hauteskundeetan (TPE) eta enpresen hauteskundeetan…

Gure ekintza sindikala baztertzen saiatuz, eta gure hautagaitza baliogabetzen saiatuz TPE hauteskundeetan, CGTk langileei hautatzeko eskubidea kendu nahi die. Gizarte zibilari erabakitzeko aukera uztea demokraziaren oinarria da.

CGT zertaz beldur da? Eztabaidaz? Edo gure proiektu sindikalak langileen partetik sustengu handi bat lortzeaz beldurtzen da? CGT ez al da sinpleki demokraziaz beldur azken finean ?

2- Sindikalismoari eta langilegoari egindako erasoa

Gaur egungo testuinguruan, nola CGTk LAB bezalako sindikatua atakatzen ahal du jakinez duela hilabeteak LAB borrokatzen ari dela (eta kolektiboarentzat gainera) azken erreforma anti sozialaren aurka?

Langileek batasun eta elkartasun gehiago galdegiten dutenean CGTk nola egin dezake ezikusiarena? LABek pentsatzen du sindikatua langileen zerbitzurako tresna izan behar duela.

Eraso honek erakusten du CGTrentzat bere interes proprioak langileen interesak baino balio gehiago dutela. Eta hortara heltzeko ez du dudatzen « ttipienen » zapaltzea.

3-Euskara eta euskal sentimenduari egindako erasoa

CGTk erabilitako argudioak hurbilagotik begiratzen baditugu, argi da CGTren arazo bakarra LABekiko; euskararen erabilpena dela bere egunerokotasunean.

CGTk erabilitako argudioak gure baliogabetzeko faltsuak eta oinarririk gabekoak dira. Euskal gizarteari eginiko eraso zuzena da. CGTren iritziz, elebiduntasuna erabiltzeak edo euskaren alde posizionatzea diskriminizatzen duen neurria da.

CGTk duen ikuspegi ultranazionalista konpara genezake bere fama zatiketan oinarritzen duen alderdi politiko baten ikuspegiari ez…,? Ikusiz nola gaur egun CGT langileen zatitzen saiatzen den…

LABek jadanik Errepublikako baloreei inguruko auziak irabazi ditu eta segituko du. CGTk eramaten duen borroka inutila, zentzugabekoa, alferra eta anti soziala da beraz.

Gaur egun, borroka enpresetan eta karrikan garatu behar da eta ez auzitegietan ttipienak zapaltzen saiatuz.

CGTk ez gaitu gure proiektu sindikaletik desbideratuko, eta egiteko manera hauek onartezinak direla pentsatzen duten langile guziak gure gana etortzera deitzen ditugu eta horien enpresetan antolatzeko galdetzen diegu. Gure afiliatu guziak terrenoan diren lan taldeen indartzea deitzen ditugu ; LAB sindikata enpresa ttipi ttipietan (TPE) presente izaiteko gisan .

 

 

 

Topaketa Ekosozialistak alternatiba eraikitzen jarraitzea ahalbidetuko digu

0

Datorren irailaren 23, 24 eta 25ean, Nazioarteko Topaketa Ekosozialisten III. edizioa ospatuko da Bilbon. Hirugarren topaketa hauetan, gaur egun funtsezko diren bi erronka bakarrean bildu nahi izan ditugu: urgentzia ekologikoa eta larrialdi soziala. Biei ala biei bilatu behar diegu alternatiba, eta pixkanaka, mundu-mailan, alternatiba hori eraikitzen eta berau aurrera ateratzeko sareak osatzen ari gara. Gaur, uztailak 13, prentsaurrekoa emango dugu III. Topaketen berri emateko. LABen izenean, Ainhoa Etxadek hartu du hitza.

Ezer baino lehen, Ainhoa Etxaide, LABeko Idazkari Nagusiak, topaketa hauen garrantzia azpimarratu du. Hain zuzen ere
"foro honek alternatiba hori eraikitzen eta ezkerrean horrenbesteko behar diren aliantzak ehuten jarraitzea ahalbideratzen digu". Partehartze soziala bultzatzen duen ekimena da, maila indibidual zein kolektiboan. Bestalde Euskal Herriaren egiteak "gure Herria alternatibak dituzten herrien mapan kokatzeko balioko digu, eta gainera elkarrekin lan egiten eta akordioak lortzen jarraitzeko aukera zabalduko digu"

Zergatik hitz egiten dugu urgentzia ekologikoaz eta emergentzia sozialaz? Jendartea benetan kezkatzen duten bi kontu direlako, gure etorkizunerako determinanteak direlako. Eta horrela izanda, kapitalak eztabaida bereganatu nahi duelako eurak izan daitezen jendartearen aurrean bi krisi hauek kudeatuko dituztenak. Beste behin, krisia sortu dutenak dira beronen aurrean zer egin diktatzen dutenak.

Foro honetan arrazoiez hitz egingo dugu, ez soilik sintomez. Gure iritziz "berdina da krisi ekologikoa eta krisi sozialaren arrazoia: sistema". Eta honen aurrrean alternatiba eraikitzeko unea da. Jendartea boteretzea ahalbidetuko duten eredu politiko berria behar dugu, emakume langileok boteretu ahal izan gaitezen bide eraginkorrak sortuko dituztenak. Eta "alternatiba hori Herrien ekimen sozial eta politikotik abiatuta eraikiko dugu". 

Norabide honetan garrantzitsua deritzogu gehiengoa dugun sindikatuok topaketetan parte hartzea. Etxaidek adierazi duenez "alternatibaren parte izan behar dugu, ez egungo sistemaren estaldura soziala". Inposatu diguten krisi sozialerako alternatiba sindikalak behar ditugu, eta beronen eraikuntzan, ezin dugu krisi ekologikoa erlatibizatu. LANAren egoerari alternatiba topatzeak, lana kapitalaren gainetik jartzea dakar. Aberastasuna banatu behar da horretarako, hazkundea egon zein ez.

"Borroka honekin konprometitutako sindikalismoa baliotsua da kapitalismoari boterea lehiatu nahi dion mugimendu alternatiboarentzat" azpimarratu du Etxaidek. Euskal Herriak alternatiba eraikitzeko gehiengo sindikala izateko aukera dauka. Salbuespena gara Europan. Aldarrikatu eta balioan jartzea egoki irizten diogun zerbait da.
 

 

 

Ainhoa Villaberderi CORREOSen lan egitea galaraztea salatzen dugu

0

Ainhoa Villaberderi, bere militantzia politikoarengatik 2 urteko kartzelaldia eta inhabilitazioa ezarri zizkioten eta orain, Auzitegi Gorenaren jurisprudentziaren kontra, Gasteizko Epaitegi batek berretsi du Correos-eko Lan Poltsetatik kanporatu izana. LABek erabaki horren kontra mobilzazioa burutu du eta helegitea aurkeztuko du.

Ohar honen bitartez, LABek jakinarazi nahi du Gasteizko Epaitegi batek berretsi duela CORREOSen erabakia, zeinaren ondorioz AINHOA VILLAVERDE lan poltsatik kanporatzen zuten. Gogorarazi nahi dugu AINHOA gazte mugimenduaren kontrako sarekada batean atxilotu zutela, kartzelaratu, epaitu eta azkenean Auzitegi Gorenak 2 urtebeteko kartzelaldia eta inhabilitazioa ezarri zizkion.

Hortaz, AINHOA Correos-eko lan poltsan zegoen eta tarteka-tarteka denboraldi batez lan egiten zuen bertan. Gauzak horrela, aurtengo otsailean Correos-ek jakinarazi zion lan poltsatik kanporatzen zutela inhabilitatuta egoteagatik eta ebaluaketa negatiboa jasotzeagatik.

Hala ere, batetik inhabilitazioa zehaztuta egon ezean, Auzitegi Gorenak jada ebatzi du ezin dela aplikatu. ren jurisprudentziaren kontrakoa zen erabakia. Bestetik ere, ebaluaketa negatiboa zigortua izan zen delituak “alarma soziala” pizten zuelako; horren aurrean, esan behar dugu prozedura ez dela legezkoa izan eta Auzitegi Gorenak bere sententzian 2 gradu jaisten zizkionean “alarma soziala” ez zegoelako. Beraz, erabaki erabat politikoa hartu zuen Correos-ek AINHOA lan poltsatik kanporatzen eta orain epaitegi batek bere argudio eskasak aintzat hartu eta erabakia berretsi du.

LABek irmotasunez arbuiatzen du sententzia hori, AINHOAren eskubide baten urraketa bermatzen duelako. Ainhoari bezala, hamarnaka pertsonei beraien militantzia politikoarengatik urratu zaizkie beraien eskubide politikoak, zibilak, askatasuna,… eta orain arlo publikoan lan egiteko eskubidea ere. Sindikatu honek ez du onartzen burutzen ari den eskubide zapalketa hori eta ahal duen bitarteko guztiekin borrokatu du, pertsona hauei bere babes osoa eskainiz. Norabide horretan burutu dugu gaurko mobilizazioa eta horrekin batera, iragartzen dugu arlo juridikoan sententzia horren kontra helegitea aurkeztuko dugula.

 

 

 

Lapurtu diguten boterea berreskuratzeko borrokatuko gara

0


LABek, Ipar Hegoa Fundazioarekin batera, 2016ko ikusmiran txostena aurkeztu du. Bertan Euskal Herriko ordezkaritza sindikalaren bilakaera aztertu da. Mapa sindikalaren bilakaera plazaratu ostean, Ainhoa Etxaide, LABeko Idazkari Nagusia, aurrera begira jarri da eta adierazi du LABen erronka lortutako ordezkaritza prekarietatearen kontrako borrokan inplikatzea eta mapa sindikalaren aurrean iniziatibak hartzea dela, eta hau derrigorrez pasatzen da ELA eta LABen arteko elkarlana berrezkuratzetik.

Jagoba Zuluetak, Ipar Hegoa Fundazioko kideak, izan du Ikusmiran txostena aurkezteko ardura. “Lan honekin sindikatu bakoitzaren ordezkaritza soilik jasotzea baino, euskal sindikalismoaren ordezkaritzaren eta estalduraren bilakaera begiratu eta aztertu nahi izan dugu”. Azterketa mamitsua da eta asko dira aipa daitezken datuak. Lehenik eta behin agerian geratu da “sindikatuek ofentsiba gogorra jaso arren langileen artean eskubideen eta lan baldintzen defentsarako baliabide sendo bezala kontsideratzen dela”. Hala ere sindikalismoa birpentsatu beharra dago langileek bizi dituzten egoerei aurre egin ahal izateko. Eta amaitzeko “sindikatu abertzaleek ahalmen eta indar handia erakusten ari direla” nabarmendu du Zuluetak.

Gorka Berasategi, ejekutiboko kideak, ikusmiran txosteneko hauteskunde sindikalen atalari erreparatu dio. Sindikatuek izan duten bilakaeraren inguruko gako batzuk eman ditu. Zentzu horretan bi fase nagusi nabarmendu ditu, bata 1995etik 2014 arte, non ELA kontsolidatzen den EAEko lehenengo indar gisa eta CCOO eta LABek gora egiten duten. Garai horretan, Nafarroan CCOO-UGT blokea indartzen da. Bigarren fasean 2014tik aurrera egoera aldatzen da, ELAk bere lehen postua mantendu arren LAB da gehien indartzen den sindikatua. EAE zein Nafarroako argazki sindikala aldatu dira. Nafarroan CCOO eta UGTk gehiengo absolutoa galdu dute eta EAEn LAB bigarren sindikatua bilakatu da CCOOren aurretik.

Ikusmiran txostenean murgilduz, Ainhoa Etxaidek, datu guzti horien inguruan egiten dugun irakurketa plazaratu du. Idazkari Nagusiaren iritziz “bi klabe daude ordezkaritza honen atzean: batetik aurreko belaunaldiak sindikatu sendo eta kontsolidatu bat utzi izana eta bigarrenik belaunaldi berriak azken urteetan egindako ekintza sindikala, hartutako konpromiso sozialak eta finkatutako jarrera politikoa”. Sindikatuak lortutako emaitzen atzean LABen lerro propio bat dago bai negoziazio kolektiboan eta bai instituzioen aurrean ere.

Datuak hor daude, “azken 30 urteetan mapa sindikal irauli egin da” eta LABek gehiengoa eman eta kentzen dituen hirugarren sindikatua izateari utzi dio. Gure ustez momentu honetan “LABen balioa finkatu dugun eta egiten dugun ekintza eta estrategia sindikalan datza”.

LAB ez zen jaio ordezkaritza handia duen sindikatu bat izateko, bestelako Euskal Herri bat langileei eskaintzeko baizik. Ikusmiran honekin aztertu nahi izan dugu ordezkaritza sindikal honek zer botere ematen duen ikusten baitugu ordezkaritzak indartu arren horrek ez duela botere sindikala indartzea ekartzen. Egoera honen aurren eta Kongresuaren atarian Birpentsatzen prozesuari ekin zion sindikatuak. Hau da sindikalismoa krisian dagoela esaten den honetan, “euskal sindikalismoa eta konkretuki LAB biluztu nahi izan dugu jantzi berri bat egiteko, sindikalismo eraginkorragoa egiteko”.

LABek hamaika erronka ditu aurrean. Lehenik eta behin ordezkaritza zabaltzen jarraitzea eta “ordezkaritza hau prekarietatearen kontrako borrokan inplikatzea”. Bestalde langileen babes hau mobilizazio soziala suspertzeko baliatzea, hau da “jendea LABen ekimenez kalera ateratzea nahi dugu”. Azkenik mapa sindikalaren aurrean iniziatiba hartzea eta hori derrigorrez pasatzen da ELA eta LABen arte elkarlana berreskuratzetik. Elkarlan hori hiru norabidetan kokatzen dugu: ekintza sindikala eta negoziazio kolektiboaren bidez langileen babesa indartzeko, hain zuzen ere gure ustez “konfrontazio garaia askoz ere emankorragoa izango da elkarlanean ireki eta garatzen badugu”. Bigarrenik mobilizazio soziala suspertzea. “Emergentzi egoera batean gaude eta emergentziazko neurrika hartu behar dira eta hori bakarrik egingo dugu kalera ateratzen bagara”. Zentzu horretan ELA eta LABek badugu beste eragile askorekin egindako programa soziala horretarako. Eta hirugarrenik uste dugu hemen aldaketa politiko eta soziala lortuko badugu burujabetza prozesua ireki behar dela. Argi dugu ezinezkoa zaigula gure bidea egitea PPk lideratuko duen Gobernu batekin. Guk murrizketa eta inposaketa berriak aurreikusten ditugu eta horren aurrean uste dugu “herri honek aurrera urrats bat eman behar duela eragile politiko sozial eta sindikalen ekimenez. Eta zentzu honetan eragile sindikal nagusiak ELA eta LAB gara eta aurrera urrats bat emanez gero aldaketa prozesu hori ireki eta ezurmamitzeko gai izango gara”.

 

 

Arcelor Mittal Zumarragako langileek uko egiten diogu itxiera onartzeari

0

Arcelor Mittal Zumarragako enpresak negoziazioak amaitutzat eman dituen honetan, enpresa-batzordeak kontzentrazioa eta prentsaurrekoa egin ditu asteburu honetan bere jarrera jakinaraziko du. Hain zuzen ere Arcelor Mittalen jarrera salatu nahi du, azken hau oztopatzen ari baita lantegia ixtearen aurrean alternatiboa izango den edozein aukera.

Arcelor Mittal Zumarragako enpresa-batzordearen oharra:

Arcelor Mittal Zumarragako enpresa-batzordeak Arcelor Mittalen jarrera salatu nahi du, azken hau oztopatzen ari baita, hiru hilabete pasatu direnean itxierarako prozeduraren hasieratik, lantegia ixtearen aurrean alternatiboa izango den edozein aukera eragozten ari baita. Ez du zentzurik esateak ezinezkoa dela edozien jarduera industrial mantentzea eta jarduerari eusteko egin zitekeen guztia egin dela eta era berean, edozein alternatiba aztertzeari berari uko egitea. Proiektu errentagarri eta bideragarria atera daitekeela uste dugu, baina horretarako lantegiaren aldeko apustua egin behar dela. Arcelor Mittalek nahi ez duena da hirugarren batek ebidentziak uztea, bere benetako asmoa ekoizpena deslokalizatzea dela agertaraziz.

Arcelor Mittalek, enpresa utzi nahi duten langileen irteera errazteko akordioa xantaia larria bihurtu du: gure bizitza goitik behera baldintzatuko duen erabakia aste betean hartzea, ezer konponduko ez duen kalteordain baten artean edo ziurgabetasun osoaren artean aukeratu beharra: lekualdatzeko aukera baten alde agertzea nora eta noiz jakin barik, baldintzak edo soldata ezagutu barik, gero ezer gabe gera gaitezkeenaren mehatxupean. Hiru hilabete baino gehiago pasatu dira lekualdatze prozesua hasi zenetik, eta Arcelor Mittalek dio oraindik ez dakiela nora lekualdatzen gaituen. Gure seme-alabak ere ezin ditzakegu matrikulatu, lekualdatzea beste aukerarik ez dugunok ez dakigu ezta ze hiritan biziko garen. Arcelor Mittalek nahi duena da ia guztiok kaleratzearen alde egin dezagun.

Era berean, Industria Sailburuarekin egindako azken bileraren berri eman nahiko genuke. Bertan behera uzten gintuela esan zigun, ezin zuela ezer gehiago egin. Erantzun lotsagarria iruditzen zaigu, gobernu batek egin behar duenetik urruti dagoena. Ze urruti geratzen diren argazkilariak agertzen ziren bilera haiek, zeintzutean esaten baitzen sintonia erabatekoa zela! Gobernuak ezin badu legalki eragin multinazional batek egiten dituen bidegabekerietan legeria aldatu beharko litzateke, biana ez dugu agertzen Eusko Jaurlaritzak horretan babestea bere burua. Enpresa Batzorde honetatik Eusko Jaurlaritzatik onartutako proposamen zehatzak egin dira, egiteko borondatearen menpe zeudenak soilik, baina gero zehaztu ez direnak.

Pazientziaz itxaron dugu konpromisoak betetzen ziren, baina eman diguten erantzuna, esanez ez direla gure egoeraz arduratuko, gehiegi izan da.

Aurkeztuko zutela agindu ziguten kanpo auditoritzako eskaria. Ez da aldatu Eusko Jaurlaritzak enpresari aurkeztu zion plana. Ez dute hartu inolako konpromisorik itxierari juridikoki aurre egiteko. Ez dute bideragarritasun plan alternatiborik egitea agindu.

Kontraesankorra dirudi, baina gure ustez Eusko Jaurlaritzak eta Arcelor Mittalek elkar elikatzen dute euren jarrerarekin. Ematen du batzuk zein besteek bilatzen dutena guk amore ematea dela eta lantegiaren itxiera onartu, eskualdearentzan dakartzan kalte guztiekin. Horrela, lantegia behin betiko ixstea lortuko lukete, eta euren ekintza falta zuritu.

Argi eta garbi esan nahi dugu: uko egiten diogu itxiera onartzeari. Ez zaigu ez bidezkoa ez justifikatua iruditzen. Konponezina den kaltea sortzen du, arrazoirik gabe lantegi bat ixtea ahalbidetzen duen laneko legeria probestuz. Azkenera arte jarraituko dugu borrokan, eta esandakoagatik bakarrik gaudela eman dezakeeen arren, inoiz baino babes gehiago sentitzen dugu herritarren aldetik eta eskualdetik. Eta horregatik jarraituko dugu borrokan. Badakigulako Zumarragako proiektu industriala posiblea eta beharrezkoa dela.

Hala ere, interpelatzen jarraituko dugu. Eta publikoki esan nahi diegu ez dezatela Arcelor Mittal finantziatu, lantegi guztietan proiektu industriala bermatzen ez den arte. Ez genuke ulertuko diru publikoa gure kaleratzeak ordaintzeko erabili ahal izatea.

 

 

 

Olagibel Osasun Zentroko X Izpien Zerbitzua zabalik mantentzeko borrokan ari dira langileak

0

Araba ESIko zein Osakidetzako zuzendaritzek Gasteizko Olagibel Osasun Zentroko X Izpien zerbitzua itxi nahi dute. Erabakiak langile zein erabiltzaileen haseerre piztu du. Izan ere, zerbitzu hau ixteak behin behineko lanpostuak galtze ekarriko du eta gaur egun oso ondo funtzionatzen den osasun zerbitzua bat desagerraraztea.

LAB indarrez ari da mobilizazioetan parte hartzen eta sustatzen, ezin dugulako onartu, inondik inora, osasun publikoaren kontrako eraso berririk.