2026-09-10
Blog Page 1021

Argentinako Clarín enpresak planta grafikoa itxi ostean langileek lan zentroa okupatu dute lanpostuen defentsan

0

Artes Gráficas Rioplatense, Clarín taldeko enpresak, bere Pompeyako lantegiaren ateak itxi eta 380 langile kaleratu zituen. Langileek, enplegua galtzeko arriskuan zirela ikusirik lantegia okupatzea erabaki zuten. Mobilizazio honen aurrean poliziak indarra erabiliz erantzun du. LABek egoera hau salatzeaz gain langileek lanpostuak berreskuratzea exigitzen du.

Artes Gráficas Rioplatense, Clarín taldeko enpresak, bere Pompeyako lantegiaren ateak itxi eta 380 langile kaleratu zituen. Langileek denbora zeramaten enpresaren hustuketa mugimenduak salatzen; hala nola, paper bobinen leku aldatzeak…

Langileen arabera, ez dago kiebra egoerarik, enpresaren espekulazioa politika bat baizik. Lan hitzarmenarenpean dauden langileak kaleratu nahi dituzte lanpostuak prekarizatzeko.

Langile batzuk, kaleratzeak baieztatzean, lantegian sartzea lortu zuten. Eta oraindik barruan jarraitzen dute. Polizia federala eta Jendarmeriak operatibo indartsu bat luzatu zuten lantegiaren inguruan. Clarinen erredakzioa dagoen eraikina ere patruila eta polizia kamioiez inguratua izan zen.

Langileen kontrako errepresioa ere azkar iritsi da. Indar polizialek lantegiaren kanpoaldean zeudenak eta beraien lanpostuen defentsan lantegia okupatuta zuten AGR-Clarineko langileei elkartasuna adierazten zituztenak erasotu zituzten.

LABetik gure elkartasun eta babes guztia helarazi nahi diegu beraien lanpostuen defentsan borrokan dauden langile guztiei. Aldi berean egoera injustu bati aurre egiten ari ez diren langileek jasaten ari duten errepresioa ere gogor salatu nahi dugu.

Hau guztiagatik LABetik borrokan dauden langileei elkartasuna adierazten diegu diegu, eta oraintxe bertan beraien lanpostuetan berrezarri ditzaten exijitzen dugu.

 

 

 

Nafarroan ere EAEn lortutako antzeko akordio bat sinatzeko deia egin dugu

Sindikatu nagusienak eta Confebask patronalak atzo EAEn sinatu genuen akordioaren arabera, hitzarmen autonomikoek lehentasuna izango dute estatu mailakoen aurrean. Nafarroako lan hitzarmen ezberdinetako mahaietan LABek behin eta berriz aldarrikatu duen aldarrikapena da hori, hain zuzen ere.

Nafarroan adostutakoak lehentasuna izatea aldarrikapen demokratikoa da. Baina gainera, zentzuzko zerbait ere bada: Nafarroako hitzarmenak Nafarroako egoera sozioekonomikoan oinarritzen dira eta lan-baldintza hobeak dauzkate, beraz nola ez da izango desiragarria estatu mailakoen gainetik egotea?

Alabaina, orain arte ezezko bikoitzarekin topatu gara: alde batetik, CEN patronalaren ezezkoa, negoziazio kolektiboaren estatalizazioaren bidez lan baldintzak prekarizatzeko asmoa duelako; bestetik, UGT eta CCOOen ezezkoa, zeinentzat euren nazionalismoa garrantzitsuagoa baita Nafarroako langile klasearen interesak baino. Zapateroren lan erreformak ireki zizkion ateak negoziazio kolektiboaren estatalizazioari, baina CEOE patronala eta UGT nahiz CCOO sindikatuak dira, Madrilen, geure negoziazio ahalmena mugatzen dituzten hitzarmenak sinatzen ari direnak.

Egoera kezkagarria da. Herrialdeko hitzarmenik gabeko sektoreez gain (Kimikak, Hirugarren adineko egoitzak edota Saltoki Handiak), estatu mailako hitzarmena gailendu den sektoreak ditugu (Kolektibitateak, Drogeriak, Grafikagintza), baita hainbat arloren gaineko estatu mailako monopolioa ezarri dutenak ere (Metalgintza, Garbiketa). Horren ondorioz, milaka nafar langileren lan baldintzak okertu egin dira eta beste milaka batzuk horren mehatxua bizi dute.

Euskal Autonomia Erkidegoan (EAE) sinatutako akordioak argi eta garbi erakusten du hitzarmen autonomikoen lehentasuna ezartzea erabat posiblea, logikoa eta normala dela. Patronalak, UGTk eta CCOOek orain arteko jarrera zuzendu eta EAEn sinatzen duten hori Nafarroarako ere onar dezaten espero dugu. Bestela, nafar langileak zigortuko bailituzkete interes arrotzengatik.

Azkenik, Nafarroako Gobernuari dei egiten diogu Nafarroan horrelako akordio interprofesional bat lortzeko baldintzak sortzen lagundu dezan.
 

 

 

Zuzendaritzaren jarrerak harremanak gaiztotu eta barne lehiak areagotzen dituela adierazi dute Jasoko grebalariek

0


Itsasondoko enpresako langileek 26. eguna bete dute gaur greba mugagabe partziala abiatu zutenetik. Bosgarren manifestazioa egin dute gaur goizean Ordizian, hilabete era erdiko epean. Agerraldia egin dute mobilizazioaren ondoren, eta Jaso Industrialeko zuzendaritzaren jarrera salatu dute.

Hauxe da, gaur mobilizazio eta agerraldiaren harira, Jaso Industrialeko enpresa batzordeak osatu duen oharra:

Itsasondoko Jaso Industrial enpresako langileak 2015 amaiera geroztik enpresa hitzarmenik gabe gaude. Abenduaren 1ean greba mugagabe partzialean hasi ginen eta gaur 26.en greba eguna izan da. Goizean, 5. manifestazioa egin dugu Ordiziako azokan.

Aipatu behar dugu, Jaso Industrialen 2015. urteko balanze ekonomikoa jakitera eman dela eta datu ekonomikoak, sindikatuetako ekonomistekin aztertu ondoren, esan genezake Jaso Itsasondoren egoera ekonomikoa ona dela. Kontutan izan behar dugu, akordio batera iristeko soilik gaixotasun bajetan eta nominaren homogeneizazioan ados jartzea falta zaigula eta ekonomikoki honek enpresari 20.000 euro inguruko gastua suposatzen diola. Ikusirik enpresaren fakturazioa 2015ean aurreko urtearekiko %32,4 igo dela, gastu soziala %26,4 izatetik %20 izatera pasa dela, nola ulertzen da enpresak etekinak eduki eta egoera honi ez irtenbide bat ematea?

Diruaren gainetik, eskubide sozialak nahi ditugu eta nominaren homogeneizazioa soldata igoera gutxituz konpentsatu genuen, zuzendaritzari esaten diogunean, gaixotasun bajetan akordio batera iristeko falta zaizkigun 20.000euroak igoera salarialetik konpensatzeko eta proposamen honi ere ezezkoa esaten diotenean, zer pentsatu behar dugu? Zein da Jaso Itsasondoko zuzendaritzaren helburua? Langileekin akordioetara iritsi eta enpresa lehiakor bat izaten jarraitzeko denok elkarrekin lan egitea edo langileak hankapean edukitzea?

XXI. mendeko enpresa aurrerakoiek bezala funtzionatu beharrean, urteetan atzera egiten ari gara. Nagusiak enpresa aurrera eramateko gure laguntza nahi badu, izango du, behar duen guztia, baina azken hilabeteetan azaldu digun jarrerak harremanak gaiztotu eta barne lehiak areagotzen ditu. Hau honela, Jasoko batzarrak errespetatua izan arte borrokan jarraituko du.
 

 

 

Lanbidearteko gutxieneko soldatak izandako %8ko igoera, beste languntzei aplikatzea eskatu dugu


Lanbideko prestazioak jasotzen dituzten pertsonek; prekarietatea, etxegabetzeak eta pobrezia egoerak zabaltzearen kontra lanean ari diren kolektibo sozialek eta sindikatuek elkarretaratzea burutu dute Eusko Jaurlaritzaren aurrean Beatriz Artolazabal Enplegu eta Politika Sozialetako Sailburuak agerraldia egiten duen bitartean. Bertan Eusko Jaurlaritzak Lanbidearteko Gutxieneko Soldatak (LGS) izan duen %8ko igoera bestelako laguntzei — enplegu pizgarriak, diru-sarrerak bermatzeko errenta, pentsioen osagarria edo alokairurako laguntzak— ezartzeari uko egin diola salatu da.

Ekimen honen bidez, Beatriz Artolazabal Enplegu eta Politika Sozialetako Sailburuaren adierazpen lotsagarri eta onartezinak kritikatuko dira: “Ezin dugu DSBE igo eta lan-merkatura sartzeko pizgarria kendu”, guztiz faltsuak direlako. Lanbide berak eskainitako datuak errepasatzea nahikoa da goiko baieztapena faltsua dela erakusteko: bizikidetza unitateen %20ak -12.504- enplegu prekarioa du eta DSBErekin osatzen dute euren miseriazko soldata; prestazioen %25 -15-817- pobreziazko pentsioak osatzera daude bideratuak; beste %20 batek langabeziagatiko laguntzak osagarritzen dituzte, egungo prekarietate egoeraren ondorio.

 

 

 

Catalunyan kalitatezko hezkuntza publiko baten alde daramaten borroka babestu dugu

0

LABek babesa ematen dio Catalunyako irakaskuntza sektoreko langilegoari, kalitatezko hezkuntza publiko baten alde borrokan ari dena. Aurrekontuak negoziatzen ari diren honetan, Govern de la Generalitatek murrizketa berriak ezarri ditu lan eskubideen arloan. Catalunyako irakaslegoak eta ikasleen erakundeek greba eta mobilizazio egunak antolatu dituzte murrizketa hauen aurka.

Beti izaten dira zerbitzu publikoak, hezkuntza, osasungintza,etab. langile klasearekiko politika erratu eta bidegabe baten ondorioak pairatzen dituztenak. Krisiaren hasieratik hala izan da eta gobernu ezberdinen politikak zentzu horretan joan dira; alegia, gastu publiko eta soziala gutxitzea horrela krisialdia pertsonen ongizateak ordaintzen duelarik.

Horregatik txalotzen eta babesten ditugu Catalunyako mobilizazioak. Azken hilabeteotan ikusi ahal izan dugu nola kokatu den hezkuntza eztabaidaren erdigunean estatu mailan. Gure ustetan, hezkuntza funtsezkoa da hala Catalunyaren prozesu soberanistan nola aldaketa sozial eta eraikuntza nazionalean.

Hezkuntza ez da gastu bat, gizarte hobeago bat sortzeko bidean inbertsio bat baizik. Hezkuntza oinarrizko eskubide bat da eta horregatik izan behar da bermatua gobernuekiko. Honenbestez, ezin dugu zentzu honetan inolako murrizketarik onartu.

Bukatzeko, LABetik deia egiten diogu Catalunyako irakaskuntza arloko langilegoari eta gizarteari, kalitatezko hezkuntza publiko baten aldeko mobilizazioetan parte har dezaten. Etorkizuneko Catalunyak eskertuko du.
 

 

 

Enplegu egonkorra eta murrizketa guztiak atzera bueltatzea borrokatuko dugu Funtzio Publikoaren Mahai Orokorrean

Bihar osteguna Eusko Jaurlaritzak Mahai Orokorraren bilera deitu du, eta balizko negoziaziorako ordainsariak eta 2012ko apartekoa, baja arrunten osagarriak, eta lanaldia besterik ez ditu sartu gai zerrendan. LABen aldetik ondo ikusten ditugu gai hauek planteatu izana, betiere alde bakarrez egindako murrizketa horiek guztiak erabat itzultzeko asmoa baldin badu Jaurlaritzak. Jaurlaritzak alde bakarrez kendutakoa itzultzea ez du negoziatuko LABek, akaso itzulketa oso hori egiteko modua. Hala ere, negoziaziorako borondate adierazpen bezala hartuko genuke kendutako guztia itzultzen badute eta aurretik sinatutako akordioak ere betetzen badituzte, ez baitago batere konfiantza girorik.

LABen iritziz, bilerarako gai zerrendan puntu garrantzitsuena falta da, enpleguarena hain zuzen ere, eta gaia negoziazio mahaian defendatzeko konpromisoa hartzen dugu. Ez Erkorekak Parlamentuan modu koiunturalean mugatu bezala, erretiroei, baizik eta bere osotasunean Sektore Publikoak behar bezala funtzionatzeko behar diren kopuruak adostuz: Aurreikusitako erretiro kopuru handiaz gain, ordezkapenak, ratioak, behin-behineko tasak, azpikontratazioak eta abar.

Eta Erkorekak enpleguari heltzeaz «ez dugu denbora galtzerik» zintzoki esan balu ados egongo ginateke, baina hitz hutsalak eta tranpatiak dira gure ustez. Hain zuzen, denbora da galdu nahi duena: lehenago Enplegu eta Sektore Publikoaren legeak onartu, eta ondoren negoziazio mahaira eraman, erabat baldintzatuta eta sindikatuok eskuak loturik.

Enplegu publikoaren arazoari lehenbailehen heldu behar zaio, lehen bilera honetatik. Benetako aldebiko negoziazio bat egiteko, eta bermeekin. Euskal Herriak behar dituen kalitateko zerbitzu publikoak hornitzeko lanpostu kopuruaz eta definizioaz ari gara.

Hain zuzen ere, astelehenean Josu Erkorekak Gasteizko Parlamentuan egindako egitasmoen aurkezpenean, besteak beste, sektore publikoari eta zehatzago langileoi eragiten digun hainbat kontu aipatu zituen. Euskal Enplegu Publikoaren beste Lege Proiektu bat eta Sektore Publikoaren Antolakuntza kasu, zeinen bitartez langileon eskubideak eta antolakuntza arautuko diren. Ildo hortatik zera baieztatu zuen: “2030ean Euskadiko Administrazio Orokorreko plantillaren % 68 erretiratuko da. Ez dugu denbora galtzerik”.

Lotsagarria da, urtero LAB eta beste sindikatuek Funtzio Publikoaren Mahai Orokorrean zein sektorialetan aldarrikatzen ari garela enpleguaren arazoari errotik heltzeko, koiunturak zein kanpoko faktoreak kontutan edukita baina muga izan gabe. Erkorekak, Jaurlaritzak, enpleguaren arazoa soilik erretiroan ikusten du, ratioak, ordezkapenak, behin-behineko tasak, azpikontratazioak eta abar kontutan eduki gabe.

Iraingarria ere «ez dugula denbora galtzerik» batekin apaintzea bere agerraldia. LABen iritziz denbora asko galdu dugu dagoeneko, eta Eusko Jaurlaritzak denbora galtzen jarraitzen du. Izan ere datorren osteguna urtarrilaren 19ko Mahai Orokorraren bileraren gai zerrendan ez baitago enpleguaren gaian sartuta, sindikatuok berriro eskatu izan diogun bezala.

Osteguneko bilerara eramango du LABek gaia, aspalditik negoziazioaren erdigunean dagoelako. Funtzio Publikoaren mahai Orokorraren bileraren aurretik, elkarretaratzea egingo dugu enplegu egonkorra eta murrizketa guztiak atzera bueltatzea eskatzeko.

 

 

 

Barakaldon hezkuntza eskaintzari eta lanpostuei eustea exijitzen dugu

Kristau Eskola barruan dauden Hijas de la Caridadeko Monjek, 2001etik La Milagrosa ikastetxearen bidez egiten zuen hezkuntza jarduna alde batera uztea erabaki dute. Erabaki horren ondorioz 40 langile langabeziara joan daitezke, 350 familia hautatutako ikastetxerik gabe eta Barakaldoko herriaren hezkuntza beharrak hasetu gabe geratuko dira. Honen aurrean erabaki ausartak hartzea beharrezko ikusten du LABek.

Hau guztia ez zen gertatuko Miranda Fundazioak azken erabaki hauek hartu ez balitu. Barakaldoko herriari egin beharreko eskaintza soziala egin beharrean, herritarren bizkar negozioa egitera dedikatu nahi dutela dirudi. Miranda Fundazioko kideek, irabazi asmorik gabeko eta izaera soziala duen Fundazioa, beste proiektu bat daukate La Milagrosa dagoen eraikinerako eta alokairua igotzea erabaki zuten, %150ean! Modu honetan, Barakaldoko herriaren hezkuntza eskaintza txikitzen da edozein hezkuntza proiektu garatzea ia ezinezko bihurtzen baita.

Barakaldoko Udalak eta Alkate andreak —Miranda Fundazioko 1. Presidenteordea— erantzukizun zuzena du afera honetan dauka; 39 langile langabeziara joan daitezke eta hezkuntza eskaintza bat ezabatuko du herritik, 350 ikasle postu hain zuzen ere. Badauka Barakaldok horrenbeste ikasle postuak jasotzeko aukera? Zeren zain dago Amaia del Campo ordezkaritza daukan sindikatuarekin biltzeko?

LAB Sindikatuak gogor salatu nahi du Hezkuntza Departamentuaren jarrera. Dirudienez ez dio axola EAEn hezkuntza eskaintza bat galdu eta langabezia beste 39 langilerekin handitzea. LABek, berria jakin eta berehala, Hezkuntza Sailburuari urjentziazko bilera bat eskatu zion. Oraindik data finkatu gabe egon arren sindikatuari jakinarazi zaio bilera batean gaia lantzeko aukera izango dela. LABen iritziz premiazkoa da gaiari eustea eta erabaki ausartak hartzea eta hala adieraziko dugu batzar horretan. Hala ere LAB ez da geldirik egongo eta bestelako bideak ere jorratuko ditu.

LABek, Hijas de la Caridadeko Monjei, Miranda Fundazioari, Amaia del Campo eta Cristina Uriarteri bil daitezela exijitzen diegu, eta edozein formula izanda ere, ausardiaz joka dezatela hezkuntza eskaintza eta 39 lanpostu gal ez daitezen.

Horretaz gain, LABek bat egiten du langileek eta familiek antolatutako mobilizazioekin. Izatez, Barakaldo herriak duen hezkuntza plaza kopuruari eutsi nahi diogu. Orain arte egindako lana ez da alperrik galduko. Bide horretan, Barakaldoko herriari, Hezkuntza komunitate osoari eta sindikatuei mobilizazioetan parte hartzeko deia luzatzen diegu.
 

 

 

Negoziazio kolektiboa desblokeatzeko lanean jarraituko dugu, Akordio Interprofesionalaren mahaian egiturazko akordio bat lortu eta gero

Adostasuna lortu dugu Akordio Interprofesionalaren mahaian. Bilera gaur arratsaldean izan da, eta sindikatuek adierazpenak egin dituzte bukatu bezain pronto. LABeko ordezkari Xabier Ugartemendiak adierazi du “egiturazko akordio bat” dela sinatutakoa, eta nabarmendu du ezin izan dutela negoziazio kolektiboaren blokeo egoera gainditzeko neurriak adostu, “Confebaskek nahi izan ez duelako”. LABek blokeoa gainditzeko lanean jarraituko duela berretsi du.

Akordio Interprofesionalaren mahaia gaur bildu da berriro, eta egiturazko akordio bat sinatu dugu sindikatuok eta patronalak. LABeko Exekutiboko kide Xabier Ugartemendiaren arabera, “akordioarekin lortu dugu bertako sektore mailako hitzarmenak lehentasuna izatea, hau da, estatuko negoziazio eremutik, patronala, CCOO eta UGTren eskutik jasaten dituzten erasoetatik, babestuak geratzea”.

Modu baikorrean baloratu du babes hori lortu izana, eta akordioa sinatzeko arrazoia horixe izan dela azaldu du. “Baina, akordio honek indarrean dauden hitzarmenak baino ez ditu babestuko, eta, horrexegatik, LABek ere negoziazio kolektiboaren blokeo egoera konpontzea planteatu du. Akordio honen negoziazioan argi geratu da nork blokeatzen duen negoziazio kolektiboa eta nork ez duen blokeoari irtenbiderik eman nahi: Confebaskek eta bere barruan dauden Adegik, Cebekek eta Seak”, jakinarazi du Ugartemendiak.

Hala, ez dituzte desblokeorako neurriak adostu, baina LABek helburu hori lortzeko lanean jarraituko duela berretsi du. “Argi dugu langileak pairatzen ari diren egoerarekin amaitzeko prekarietateari aurre egingo dien edukiak dituzten hitzarmenak behar ditugula, eta hitzarmen horiek lortzeko indar korrelazioa aldatu behar dugu”, zehaztu du sindikatuko ordezkariak.

LABek Birpentsatzen prozesua abiatu zuen joan den ikasturtean, ekintza sindikalean eraginkorragoak izateko, eta langile multzo bakoitzari borrokatzeko eskaintza bat egin ahal izateko. Gure helburua langileak aktibatzea da, beraiek pairatzen ari diren egoerari aurre egiteko eta prekarietatetik irtetzeko. Aktibazo horrek ekarriko du patronala eta administrazioa duten posizioetatik mugitzeko borroka eta konfrontazioa. Hori da bidea egoera aldatzeko eta eduki txukunak dituzten hitzarmenak lortzeko. LABek bide horretan lanean jarraitzeko konpromisoa hartu du, eta hainbat dinamika jarriko ditu abian hori lortzeko.
 

 

 

Mobilizazioak egingo ditugu larunbatean, inposatu nahi dizkiguten merkatu hitzarmenak salatzeko

0


TTIP, CETA eta TiSAren aurkako kanpaina osatzen dugun erakundeok mobilizazio eguna antolatu dugu datorren urtarrilaren 21erako, Itunarekiko gure gaitzespena agerian uzteko. Mobilizazioak egingo ditugu Iruñean, Bilbon eta Gasteizen. Europa mailako deialdiarekin bat eginez, inposatu nahi dizkiguten merkatu hitzarmen hauetatik geure buruak aterkiekin babestuko ditugu.

TTIP, CETA eta TiSAren aurkako aterkien elkarretaratzeak egingo ditugu datorren larunbatean, itunen aurkako plataformak eta Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak deituta: Iruñean, 12:00etan, Carlos III pasealekuan; Bilbon, 12:00etan, Arenaleko zubian; Gasteizen, 12:00etan, Ama Zurian. Hauxe da mobilizazioen atarian kaleratutako adierazpena:

Europar Batasuna eta Kanadaren arteko merkataritza eta ekonomia ituna (CETA) baieztapenerako azken fasean dago. Europar Kontseiluan blokeatuta gelditzekotan egon zen, Valoniako Parlamentuak ez baitzuen bere oniritzia eman nahi, baina, azkenean, nazioarteko presioek, belgikarrak baiezkorantz eraman zituen.

Europar Parlamentuko lan komisioak ezetz esan zion itunari abenduaren 8an eta beste hainbat komisiok berdina egitea espero dugu.

Prozeduraren hurrengo pausoan, Europar Parlamentuak akordioa bere osotasunean bozkatuko du osoko bilkuran otsaileko lehenengo egunetan. Bozketaren emaitza baiezkoa balitz, itunaren atal asko behin behinean aplikatzen hasiko lirateke, eskualdetako eta nazio-parlamentuetan bozkatzen den bitartean (38 guztira. Baten batek onartuko ez balu, akordioa bertan behera geratuko litzateke).

Europar Batasuneko nahiz Kanadako gizarte zibileko hainbat aldetako kideak CETAren aurkako iritzia azaldu dute, ingurugiroaren eta pertsonen oinarrizko eskubideen babesaren aldeko bermerik eskaintzen ez duelakoan. 3,5 milioi pertsonek CETA eta TTIParen (itun bikia) aurkako eskaera sinatu dute jada Europar Batasunean.

CETAri hainbat eranskin eta “adierazpen interpretatibo” gehitu dizkiote, gerora, itunaren aldeko babesa gehitzeko asmotan, baina, testu hauek guztiek, ez dute akordioa gehiegi aldatzen, epaitegi paraleloak, lanpostuen galera, ingurugiroaren babes eza, etab. bezalako hainbat arazo aurkezten dituelarik oraindik, besteak beste.

Honegatik guztiagatik, TTIP, CETA eta TiSAren aurkako kanpaina osatzen dugun erakundeok mobilizazio eguna antolatu dugu datorren urtarrilaren 21erako. Itunarekiko gure gaitzespena agerian utzi nahi dugu baita erabakitzeko gaitasuna eta bozka daukaten europar, kanadiar nahiz nazio, probintzia eta eskualdeetako parlamentuei ordezkatzen dituzten herritarren eskubide eta interesen alde jokatzeko eskaera luzatu ere, itun honek suposatzen duen mehatxua kontutan hartu eta CETAren baieztapenaren aurka bozkatzeko eskatuz. TTIP eta CETAren aurkako jarrera hartzeko eskatu nahi diogu Gasteizko Parlamentuari, lehenago Nafarroako Parlamentuak egin zuen moduan. Merkataritza interesek ezin dute demokraziaren eta pertsona eta planetaren interesen gainetik egon. Horregatik guztiagatik, TTIP eta CETAri ezezkoa ematen diegu, herriek erabaki behar dutelako!