Osakidetzak eta Mutualiak lankidetza-hitzarmen bat sinatu dute, bi erakundeetako medikuek bi zerbitzuetatik laguntza jasotzen duten pertsonen espediente eta historia klinikoetara zuzenean sartzeko aukera izan dezaten. Hitzarmen honen bidez, eta tresna eta aplikazio informatikoak erabiliz, mutualitateetako osasun-langileek beren pazienteen historia klinikoak ezagutzeko aukera izango dute, haien aurrekariak, jasotzen ari diren tratamenduak, analisiak, proba diagnostikoak eta abar ezagutzeko. Baina, dirudienez, ez da soilik informazioa eskuratzea izango, baizik eta bi erakundeetatik informazio berria sartu ahal izatea artatutako pertsonen espedienteetan eta historia klinikoetan. Teorian, pazienteen berariazko baimenarekin.

Hobekuntza gisa saltzen zaigu hori, oso larria eta arriskutsua iruditzen zaigu osasun-sistematik kanpoko profesionalek osasun-sistemara sartzea. Horrek urratu egiten du Osakidetzaren osasun-sistema publikoaren erabiltzaile gisa datu medikoak isilpean gordetzeko eskubidea, eta kalte larria egin diezaioke osasun-sistema publikoko paziente-mediku harremanari, gerta baitaiteke haien historia medikoan jasota geratzea nahi ez izatea lan-munduan sortzen dituzten arreta edo kalteak.

Hau da, hitzarmen honek botere handiagoa emango dio MUTUALIAri; izan ere, ezin dugu ahaztu enpresaburuen elkarte bat dela, eta susmopean jarriko duela baja agindu dion edozein pertsona. Osakidetzako osasun-langileen profesionaltasuna zalantzan jartzeko balioko du, oposizio publikoen bidez lortu baitituzte beren lanpostuak, merezimenduak eta gaitasuna erakutsiz. Mutualitateetako medikuen lanpostuak, soldatak eta osagarriak, berriz, osasuna bilatzen ez duten enpresaburuek ezarritako irizpideei erantzutearen mende daude, bajak murriztearen eta enpresa-etekina handitzearen mende baizik.

Lehen mailako kirol-lehiaketa batean partida beste taldeko entrenatzaileak arbitratuko balu bezala da. Inork ez luke hori onartuko. Hori da egiten ari direna, ugazaben elkarte batzuek gure osasunari buruz erabakitzen dute.

Horregatik guztiagatik, LABek uste du hitzarmen honek bide okerrean sakontzen duela, eta osasun publikoaren pribatizazio berri bat dakarrela, patronalaren interesen mesedetan. Interes horiek beti defendatu ditu EAJk, mutualitate horiek elikatuz Eusko Jaurlaritza osoaren kontingentzia profesionalak Mutualiarekin kontratatuz. Horren adibiderik argiena Osakidetza da, Osakidetzako langileen kontingentzia profesionalengatiko kotizazioak Mutualiara doaz, eta, beraz, teorian, ospitale bateko langile batek istripu bat badu, Mutualiara joan behar du artatzera. Ba al du zentzurik?

LAB sindikatutik bide bikoitzean lan egiten jarraituko dugu. Alde batetik, hitzarmen honen eragina geldiarazteko, eta bestetik, lan, osasun eta babes sozialeko harremanen eredu propioa eraikitzeko lanean jarraituko dugu, herrialde gisa eta langile gisa ditugun premiekin bat datorrena, mutualitaterik gabe eta guztion osasunaren mesedetan.