Huerta de Peraltako langileak elkarretaratze bat egitera deituta zeuden gaur, lantokiko ate nagusiaren ondoan, protesta egiteko enpresak azkenaldian ezarri dituen zehapen batzuengatik eta langile bati enplegua eta soldata aldi baterako eten dizkiolako. Baina Espainiako Gobernu Ordezkaritzak debekatu egin du, kontzentrazio horrek ekar ditzakeen “osasun ondorioak” aipatuz, nahiz eta egunean hainbat ordu elkarrekin lan egiten duten langile batzuen kontzentrazioa izanen zen. Ondorioz, LAB sindikatuak tinko salatu nahi du debeku bidegabe, arbitrario eta autoritario hori.

Langileok koronabirusaren pandemia modu eraginkorrean geldiarazteko konfinamendu neurriak betetzen ari gara. Eta egiten ari gara nahiz eta kontraesankorra den batetik eguneko 24 orduetan gure etxeetan itxita egotea eta, bertzetik, gobernuek eta patronalak gu lan egitera behartzea Covid-19ren aurkako beharrezko segurtasun-neurririk gabe, gure eta gure familien osasuna arriskuan jarriz.

Huerta de Peraltako langileek, gainera, funtsezko lana egiten dute egoera larri eta berezi horretan, gure elikadura baratzeetako produktuekin bermatzeko. Baina Huerta de Peralta enpresa, ordea, ez dago prest bere partea betetzeko, eta pandemia eta konfinamendu garaietan, langileen kontrako bere gurutzadarekin jarraitzen du, zehapenak ezarriz eta kaleratze mehatxuak eginez.

Atzo jakin genuen Nafarroako Gobernuak emandako datua: enpresa bakar batek ere ez du jaso Covid-19rekin zerikusia duten segurtasun neurririk ez izateagatik jarduera geldiarazteko proposamen edo zehapen bakar bat ere. Sinestezina da, neurri horiek betetzeko materialik ez dagoenean, ez ospitaleetan, ez zahar egoitzetan. Eta frogatzen du Gobernua ez dela lanean ari gure osasuna bermatzeko.

Bada, patronalaren neurrira egindako konfinamendu honek badu bertze adibide paradigmatiko bat. Espainiako Gobernuak Nafarroan duen Ordezkaritzak debekatu egin du Huerta de Peraltako langileak mobilizatzea, enpresak kaleratzearen ondoriozko zehapen eta mehatxuak salatzeko. Hona hemen argudioa: “[…] Hala, osasun ondorioak balioetsi behar dira, ez bakarrik manifestatzaileei, baita haiekin istripuz harremana izan dezaketen pertsonei ere eragin diezaieketenak, eta ez da segurua parte-hartzaileen artean kutsadurarik ez gertatzea, gero haien adiskidetasun-, lanbide- eta familiartekoen artean zabaldu ahal izateko; horrela, osasun-krisia areagotu eginen da, segurtasun-neurriak hartuagatik ere […]”.

Gobernu Ordezkaritzaren argudioa haluzinagarria da, egoera arras absurdua sortzen baitu. Alde batetik, langileak ezin dira mobilizatu nahiz eta hartu egunero lan egiteko hartzen dituzten segurtasun neurriak. Eta, bertze aldetik, argudio horixe bera erabili izan du LAB sindikatuak denbora honetan guztian, errateko eten behar direla funtsezkoak ez diren jarduera guztiak herritar guztien ossunaren alde eta konfinamenduak dakarren ariketa kolektiboa ahalik eta eraginkorrena izan dadin. Baina hala ere, gobernuek gure osasuna, gure familiena eta gizarte osoarena arriskuan jarriz lan egitera behartzen gaituzte.

Ildo horretan, Espainiako Gobernuak Nafarroan duen Ordezkaritzaren ebazpena, egunean hainbat orduz elkarrekin lan egiten duten langile batzuek elkarretaratze bat egitea debekatzen duena, bi modutan baino ezin da ulertu: edo neurri erabat bidegabea, arbitrarioa eta autoritarioa da; edo, bertzenaz, neurri horren gainean oinarritu beharko litzateke Nafarroan funtsezkoak ez diren jarduera guztiak etetea.

Beraz, LAB sindikatutik eskatzen dugu Espainiako Gobernuak Nafarroan duen ordezkaria, Jose Luis Aristi jauna, berehala ager dadila ebazpen honen nondik norakoak argitzeko eta plantillaren oinarrizko eskubideak berrezartzeko, edo bertzenaz ISPLN eta Lan Ikuskaritza premia ditzan Nafarroan funtsezkoak ez diren jarduera guztiak geldiarazteko.