LABek argi esan nahi du ez duela inongo berrikuntzarik sumatzen Hiriko eta Epsilonen eman den kudeaketa publikoan. Berriro ere agerian geratzen da gobernu baten kudeaketa eredua, diru publikoa esku pribatuetara pasatzera dedikatzen den gobernu eredua. Diru publikoa esku pribatuetara kontrol barik, berme barik; berriro ere klientelismoa sustatzen da eremu publikoaren kudeaketaren bidez.

Emergentzia sozialeko egoera honetan, pobreziaren hedapena nagusitzen ari den momentu honetan, publikoak ziren 60 milioi euro zaborretara doaz. 60 miloi hauek kudeaketa eredu baten porrotaren adierazle argiak dira, pribatizazioan oinarritutako ereduaren porrota. Ez gaude herri proiektu baten porrotaren aurrean, kudeaketa eredu zehatz baten porrotaren aurrean gaude. Gogorrena da porrot hau opor fiskalen sententzia eta gero eta Euskal Herriko langileen aurrezkiak pribatizatu nahi direnean, Kutxabanken eraldaketarekin, ematen dela. Kudeaketa eredu honek aurrera egiten du porroten gainetik, beraz, galerak sozializatu eta irabaziak pribatizatzen duen eredu neoliberala aurrera doa, jakinda lapurreta bat dela. Sindikatu honek erantzukizun politikoak eskatzen ditu.

Teknologiaren aldeko apustua, balio erantsiaren aldeko apustua egin behar dugu, noski baietz. LABek benetan apustu hori egiteko behar den determinazioa eskatzen dio eremu politiko-instituzionalari, apustu erreala eremu publikotik, ez diru publikoa pribatizatuz. Determinazioa eta kontrola, herri apustu bat egitera bagoaz, bermatu behar dugulako apustu horrek sortuko dituela eremu industrialak behar dituen barne sinergiak. Aski da, espekulatzaileak kanpora, egin dezagun behingoz ekonomia errealaren aldeko apustua.