Patronalaren autoritarismoak argudiorik gabe utzi du laugarren aldiz Eusko Jaurlaritza (EAJ eta PSE-EE). Confebaskek adiskidetzerako aukerari uko egin eta Eusko Legebiltzarrak Herri Ekimen Legegileari ezarritako betoaren ondoren, M17ko greba orokorra inoiz baino zilegiagoa da
ELA eta LAB sindikatuak hiru aldiz saiatu dira Confebaskekin EAErako gutxieneko soldata ezarriko duen lanbidearteko akordio bat negoziatzen. Saiakera guztietan patronalak uko egin dio negoziazio mahaia eratzeari, eta ondorioz, sindikatuek Confebask auzitara eramatea erabaki dute. Gaur, EAEko Auzitegi Nagusiak bi sindikatuek jarritako demanda aztertu du, Confebaskek laugarren aldiz epaiketa aurreko adiskidetze-prozesuari uko egin ostean.
Oihana Lopetegi LABeko Ekintza Sindikaleko idazkariak azaldu duenez, “Confebaskek behin eta berriz itxi dio atea negoziazioari, eta horrek agerian uzten du ez duela betetzen autonomia erkidego mailan patronal gisa duen negoziatzeko betebeharra”. Bere esanetan, patronalak estatu mailako marko juridikoa baliatzen du “langileen prekarizazioa ahalbidetzeko”, eta jokabide hori ez da salbuespena izan: “Etxeko langileen hitzarmen kolektiboan, kimikaren sektorean edota beste hainbat esparrutan ere negoziatzeari uko egin dio”.
Epaiketan, ELAk eta LABek defendatu dute Langileen Estatutuak EAEko hitzarmen eta akordioei lehentasuna ematen dien unetik, bi aldeek bertako negoziazio kolektiboa garatzeko obligazioa dutela. Demandak jasotzen duen bezala, 84. artikuluaren interpretazio sistematiko eta teleologikoak ondorio argi batera eramaten du: autonomia-esparruko akordio bat negoziatu nahi denean, negoziatzeko betebeharra dago, eta sinatuz gero, legeak aitortzen dion aplikazio-lehentasuna izango du.
Patronalaren jarrera horrek zuzenean talka egiten du Eusko Jaurlaritzaren eta EAJ eta PSE-EE alderdien diskurtsoarekin. Izan ere, sindikatuek Eusko Legebiltzarrean aurkeztutako Herri Ekimen Legegileari betoa jarri zioten, gutxieneko soldata ezartzeko bide egokiena patronalarekin akordioa lortzea zela argudiatuta. “Lau aldiz egin dio uko Confebaskek negoziatzeari, eta hala ere, Jaurlaritzako alderdiek ez dute onartu 138.495 langilek eskatu bezala gutxieneko soldata ezartzeko eskumena behar dela”, salatu du Lopetegik.
LABeko ordezkariaren hitzetan, gutxieneko soldata propioa “ezinbesteko tresna da prekaritateari eta pobreziari mugak jartzeko, arrakala sozial eta ekonomikoen aurka egiteko eta aberastasuna modu justuagoan banatzeko”. Horregatik, sindikatuek argi dute borroka bide guztiak erabiliz jarraituko dutela: epaitegietan, kalean eta lan-zentroetan.
Azkenik, Oihana Lopetegik azpimarratu du martxoaren 17ko greba orokorra testuinguru honetan “inoiz baino beharrezkoagoa eta zilegiagoa” dela: “Enpresarien eta alderdi politikoen jarduera baldintzatzeko eta Hego Euskal Herriko langileen kohesio soziala posible egingo duen gutxieneko soldataren eskuduntza irabazteko tresna erabakigarria izango da”. Horregatik, Euskal Herriko langile guztiei greban parte hartzeko deia egin die.