Enpresa Hitzarmena negoziatzen ari diren honetan, kontuan izan behar da zerbitzuaren finantzaketa administrazio publikoaren ardura dela. Horregatik egin zuten Aldundiarekin bilera eskaera; eta eskatzen jarraitzen dugu, zerbitzu honen arduraduna den arren, oraindik erantzunik jaso gabe jarraitzen dutelako.
GFAko Gobernuari eta Gizarte Politiketako Sailari eskatzen diegu datozen urteetan ere Aniztasun funtzionaleko sektoreko langile guztien KPIa bermatu dezala; borroka hau ez delako ATZEGIko langileen borroka soilik, Aniztasun Funtzionala duten erabiltzaileen eta haien senideen borroka ere badelako; guztion eskubidea baita kalitatezko zaintza zerbitzua jasotzeko eskubidea, bai eta zaintza lanak baldintzarik onenetan egitekoa ere.
Enpresa Hitzarmenaren negoziaziori dagokionez, ez dugu onartuko langileen lan baldintzen hobekuntza erreala eta eros-ahalmenaren bermea jasotzen ez dituen akordiorik, ez eta dagoeneko hitzarmenean jasotzen diren eskubideen galerarik ere.
Gaur-gaurkoz 24 orduko txandak egin behar izaten dituzte langileek, eta ezinezkoa zaie bizitza familiarrarekin kontziliatzea; nekea nagusitzen ari da eta ez dago egindako lanaren errekonozimendurik sozial, politiko eta ekonomikorik.
Soldata igoerez harago beraz, Hitzarmenaren negoziazioan, beste puntu asko ditugu hobetzeko:
1. Hitzarmen honen erronka nagusia urtean lan egiten ditugun ordu guztiak konputatzea da. Gaur egunean 2000 lan ordu egiten ditugu urtean eta hauetatik 1600 ordu dira lan orduak bezala konputatzen dizkigutenak, beste 400 orduak lan postuan egon arren presentziazkoak bezala kontatzen dizkigute.
2. Ez dago plusik jaiegun eta asteburuengatik.
3. Ez dugu gaueko plusik, oinarrizko soldatatik aterata dago.
4. Urte osoko egutegi bat izatea dagokigu, gaur-gaurkoz errespetatzen ez den arren.
5. Dagozkigun oinarrizko deskantsuak disfrutatzeko aukerarik ere ez dugu izaten.
6. Ratioen hobekuntzarik egon ezean, ezin ditugu erabiltzaileak behar bezala zaindu; ez baita erreala langile bat 16 edota 24 erabiltzaileren zaintzaile moduan lanean edukitzea.
Aldundiaren beharren arabera egun batetik bestera lan egiteko ereduak aldatzen dizkigute, langileak garelarik kaltetuak ateratzen garena; azkeneko lan ereduarekin, etxeko andre figura edo kategoria dutenak bereziki.
Arreta Zuzeneko langileok ez dugu geure burua zaintzaile soiltzat bakarrik hartzen (gure kontratuetan jartzen duen bezala), zerbait gehiago gara, maila pertsonalean eta emozionalean asko inplikatzen garen profesionalak.
Hala ere, eskubideak ditugun langileak izaten jarraitzen dugu eta lan baldintza duinen alde ez ezik, kalitatezko zaintza zerbitzuaren alde borrokan jarraituko dugu.