2015eko maiatzeko hauteskundeetatik, foru erakundeko agintari berriek bueltaka jarraitzen dute administrazio honen egitura eta berrantolaketa direla eta. Horretarako, Modernizazio, Gobernamendu On eta Gardentasunerako Kabinetea sortu zuten, besteak beste, anabasa ordena zezan, baina, urte eta erdi luzeko ibilbidean, aire apur baino ez dio eragin etxe honen ikur den haritz-hostoari. Egoera salatzeko gaur, hilak 18, elkarretaratzea egin dugu.

Kabinete hori konfiantzazko lau karguk osatzen dute (hau da, EAJk nahierara izendatutako lau pertsona dira), eta liburutegiko bosgarren solairuan kokatu dituzte. Lokal horietan prentsa irakurtzeko eta ikasteko gelak, bilerak eta liburuen aurkezpenak egiteko gelak, irakurketa-tailerrak… zeuden. Hots, Foru Liburutegiko erabiltzaileek instalazio horiek erabiltzeko aukera zuten eta orain espazio gutxiago izango dute, politikariek hiriaren erdi-erdian dagoen foru-eraikin publiko honetako solairurik argiztatuena hartu dutelako.

Gaur Urbitarteko 15. zenbakian elkarretaratu gara, lokal hauek BFA berriaren antolaketaren arloko zentzugabekeriaren adierazle DEIGARRIENA delako:

Uribitarte kaleko 15. zenbakiko instalazio hauek hilean 10.000 eurotik gorako kostua eragin digute bizkaitarroi, 2014an alokatu zirenetik gaur arte, eta oraindik hutsik daude.

Uribitarte, 15 proiektua 2014an jarri zen martxan, Desgaitasuna Ebaluatzeko Atala jartzeko bertan, orain dagoen eraikinean ematen diren pilatze-egoera eta baldintza txarrak konpontzeko.

Hasieran egindako atontze-lanek 727.666 euroko kostua izan dute. Kopuru horri gerora egindako obren kostua gehitu behar zaie, baita altzariena eta 2014tik ordaindutako alokairuarena ere.

Maiatzeko hauteskundeetatik hona, eraikin hau Teresa Laespada Enplegua, Gizarte Inklusioa eta Berdintasuna Sustatzeko diputatuak (Aldundi honetan sortutako sail berria, EAJ eta PSOEren arteko aulki-banaketan) OKUPATU du eta Bizkaiko pertsona desgaituei kendu die. Ia 800 m2 bost pertsonentzat: diputatua, zuzendari bat, bi idazkari eta aholkulari bat. Susmatzen dugu ez dutela espazio arazorik izango.

Bitartean, instalazio horiek erabili behar zituzten erabiltzaileak (desgaitasunaren ebaluazioa eskatu dutenak, arreta goiztiarrerako laguntzei buruzko txostena eskatu duten 6 urtetik beherako umeak eta mendetasunaren ebaluazioa egin behar zaien 0 eta 3 urte arteko umeak) Marcelino Oreja kaleko zentrora joan behar dira, halako zentro batek bete beharreko gutxieneko baldintzak betetzen ez baditu ere.

Adibide bat ipintzearren: Uribitarte kaleko 15. zenbakiko eraikin berrian, umeentzako itxarongela bat dago, 37 metro koadrokoa, eta gune bat dauka egokituta edoskitzerako eta pixoihalak aldatzeko. Oraingo instalazioetan, berriz, ez dago gelarik egokituta adingabeentzat, eta korridoreetan egoten dira: gurasoak, seme-alabak, aulkiak eta haur-kotxeak. Eta ume bati titia eman behar zaionean, ez dago gelarik horretarako; ondorioz, amak gainezka egon ohi den korridore estu batean eman behar dio titia.

Guraso eta umeei lokal horiek lapurtu dizkien Enplegua, Gizarte Inklusioa eta Berdintasuna Sustatzeko diputatuak eta, hitzez, berdintasun politikekin eta emakumeen eta adingabeen eskubideekin hain inplikatuta dagoen Unai Rementeria Ahaldun Nagusia egoera honetaz oso harro ez egotea espero dugu. Hala ere, haiek eragin dute egoera hau eta ez dute konponbiderik jarri.

Aurreko guztiari, gaur egun Bizkaiko Foru Aldundian dagoen antolaketa-kaos orokorra gehitu behar zaio. Kaos hori eragin zuzena izaten ari da legegintzaldi honetan garatu beharreko politiketan, eta 2010etik langileen ordezkapenetan jasaten ari garen murrizketen ondorioak larriagotzen ditu. Eragin berezia dauka gizarte zerbitzuen arloan:

– Atzerapenak espedienteen kudeaketan: gizartean esku-hartzeko funtsezko zerbitzuei eta babes berezia behar duten sektoreei (desgaitasunaren ebaluazioa, arreta goiztiarra, Umeen Zerbitzua…) eragiten die, batez ere.

– Gizarte zerbitzuen abangoardia izan beharko lukeen Gizarte Urgazpenerako Foru Erakundean ere nagusi da antolaketa-kaosa; duda-mudazko kudeaketa garatzen ari da eta egitura-arazo larriak ditu, konpontzeko itxurarik ez dutenak. Arazo nabarmenenak dira gero eta zerbitzu gehiagoren pribatizazioa eta erakundearen plantillan dagoen bitartekotasun-tasa (% 33tik gorakoa). Horrek guztiak eragin zuzena dauka gizartean egoera ahulenean dauden taldeei (adinekoak, desgaituak eta adingabeak) ematen zaien zerbitzuaren kalitatean.