Atzera pausoetan oinarritutako proposamena kendu gabe jarraitzen du patronalak, eta sindikatuei egotzi die blokeoaren erantzule izatea.
Aste honetan Arabako metalgintzako hitzarmena negoziatzeko bostgarren bilera egin da. Bertan, SEAk alde sozialaren eskakizunari erantzun gabe jarraitzen du, hau da, eskubideen murrizketarik edo okertzerik gabeko proposamen bat ekartzea. Aurreko bileran okertze hauek mugatzeko mugimendu txiki bat egin zuen arren, proposatutako 4 atzerapausuetatik 3 bere horretan mantentzen dira. Beste guztiak, berdin jarraitzen du (jardunaldi murrizketarik ez, KPI erreferentziarik ez, eta abar).
Aurrekoetan aipatu dugun bezala, hitzarmen baten negoziazioa azken akordioaren baldintzetatik abiatu behar da. Inoiz ez atzeragotik. Hori oinarrizko premisa da LABentzat. Ez ditugu eskubideak salerosten. Ez da onargarria, ia 6 hilabeteko negoziazioaren ondoren, 25.000 pertsona inguru arautzen dituen hitzarmenaren baldintzak okertzea proposatzen jarraitzea abiapuntu gisa. Horien guztien aurkako erasoa da. Hitz politen atzean, negoziatzeko borondate eza argi ikusten da, eta negoziazaioa denboran zehar luzatzeko asmoa besterik ez duela erakutsi du.
Erabateko blokeo puntu honetara iritsita, LABetik argi daukagu, patronala mugitu nahi badugu, guztiok hartu behar dugula gure gain mahaian dagokigun erantzukizuna. Bakoitzak duen ordezkaritzarekin. Indarrak batu, sektorea antolatu eta aktibatzeko garaia da. Patronala eta enpresak mugiarazi nahi baditugu, baldintzak sortu beharko ditugu.