Atzo, hilak 19, beste lan istripu hilgarri baten berri izan genuen, alegia, Maderas Melchor Gomezeko M.M. 46 urteko langilea hil zen Pipaoneko mendietan lanean zegoen bitartean, Araban. Adar haundi batek kolpea eman zion lanean ari zela. Honekin, gutxienez, 4 dira Euskal Herrian aurten hildako langileak. Lehenik eta behin, LAB sindikatutik ¡gure elkartasuna eta babesa helarazi nahi diegu hildakoaren senide, lankide eta ingurukoei.
Atzo gertatutakoa ez da berria. Urtero ditugu honelako lan istripuak. Izan ere, pasa den urtean 5 langile hil ziren basogintzan, baina ezaguna izan arren, praktikan ez dituzte neurriak hartzen honelako istripuak berriro gerta ez daitezen. Baina ematen du administrazio publikoen arduradunek ez dakitela hau. Non daude administrazioko arduradunak heriotz berri hau salatzeko? Zein aldaketa eta zein pausu emateko prest daude egoera eta eredu hau geldiarazteko?
Argi daukagu lan istripuak ez direla zoriak edo kasualitateak sortuak, ematen diren lan harremanen, prekarizazioaren, lan arautegiaren eta azpikontratazioaren emaitza dira.
Langileok, bizi ahal izateko egiten dugu lan eta ez saiakera horretan bizia galtzeko. Lan istripuak ez dira bizitzako gertakari arruntak, langile bat hiltzea ez da lanaren ezaugarri bat. Ez, lan istripuak patronalak lan egiteko orduan ezartzen dizkigun baldintza eta lan egiteko moduen emaitza dira.
LAB sindikatutik argi dugu, bizi eta lan duinak behar ditugu, lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu, norbanakoena, familiena eta gizarte osoarena den lakra honekin bukatzeko bide bakarra borroka eta antolakuntza direla. Lan harremanen eta joku arauen aldaketa batetik etorriko da aldaketa. Eredu berri bat gauzatu behar dugu, langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko dituena.
Horretarako, bihar hilak 21, eguerdiko 12:00etan, SEAren aurrean elkarretaratze bat egingo dugu Gasteizen, ELA, ESK, STEILAS, HIRU eta EHNErekin batera, azken laneko heriotza salatzeko.
