Sindikalismo borrokalari feminista eta antirrazista aldarrikatu du Garbiñe Aranburuk Galizako CIG sindikatuaren kongresuan, ultraeskuinari aurre egiteko

Maiatzaren 24an izan da Galizako Confederación Intersindical Galegaren (CIG) IX. kongresua Santiago de Compostelan, A forza da nosa clase. Traballo, dereitos, soberanía lemapean eta bertan izan dira Garbiñe Aranburu koordinatzaile orokorra eta Oihana Lopetegi Ekintza Sindikaleko eta Negoziazio Kolektiboko idazkaria.

Aranburuk hitza hartu du bertan eta LAB eta CIG batzen dituena nabarmendu du. “Klase sindikatuak gara, soberanistak, estatu propiorik ez duten estatuetakoak eta bokazio independentista argia” dutenak.

Mundu mailako egoerari erreparatuta, honek “sistema kapitalista heteropatriarkal, kolonial eta ekozidarekin” duen harremana aipatu du. Berau “gero eta bidegabeagoa, bortitzagoa eta autoritarioagoa dela” ohartarazi du eta “faxismoaren gorakada” ere sustatzen duela. Israel egiten ari den genozidioa salatuz, gaineratu du “gure bihotza Palestinarekin” dagoela.

“Borroka garaiak” direla aipatuz, zehaztu du LABek ez duela “eztabaida sozialaren fartsan” sinesten. “Aldaketarako indarra grebak eta mobilizazioak aktibatzeko gaitasunean dago; kapitalari eremu guztiak lehiatzeko gaitasunean, lan zentroak, kaleak eta instituzioak; gobernu, instituzio eta patronalei presio egiteko gaitasunean”.

LABen praktikan sakonduz, nabarmendu du “langileria osoa antolatu eta boteretzeko” ari dela lanean, “sindikalismo borrokalari, feminista eta antirrazistaren” bidez, horixe delako “ultraeskuinaren balore erreakzionaroei aurre egiteko antidotorik onena”.

“Banaketa hirukoitza” aldarrikatu du kapitalismoaren alternatiba bezala, “zaintza, enplegua eta aberastasunaren banaketa”, eta hau “auzi globala” dela, eta horregatik “nazioarteko aliantzak ehuten jarraituko” duela LABek. Borroka sindikal eta sozialen bidez “eraldaketa sozialean aurrera egiteko” beharra ere nabarmendu du, “burujabetza eta herrien autodeterminazio eskubidearen aldeko apustu argia eginez”.

Era berean, eta desindustrializazio prozesuen aurrean, “trantsizio ekosozial planifikatua” defendatu du, “sektore publikoaren esku hartzearekin eta langileen parte hartzearekin”.

Nazioarteko mintegia

Kongresuaren bezperan egindako nazioarteko mintegian hartu du hitza Oihana Lopetegi Ekintza Sindikaleko eta Negoziazio Kolektiboko idazkariak eta adierazi du kapitalaren ofentsibaren aurrean “langileak ezin direla albo batera geratu”.

Ildo honetan sakonduz, nabarmendu du emakumeak*, migranteak eta gazteak direla “prekarizazioa, eskubideen galera, errepresioa eta gerra gogorren jasaten” dutenak. Horren aurrean, aldarrikatu du “sindikalismoak bere paper historikoa berreskuratu behar duela: eraldaketa, salaketa, antolaketa eta proposamenak egiteko indarra izatea”.

Nazioarteko testuinguruari erreparatuz “NATOren eta aliantza militar guztien desagarpena” exijitu du, “aurrekontu militarren desagerpena, justizia izango duen bakean, eztabaida politikoan eta herri guztien eskubideak errespetatuko dituen nazioarteko harremanen eredu baterantz” jotzearekin batera. Gaineratu du “berrarmatzea, baliabideengatik egindako gerrak, militarismoa estatu politika moduan eta gehiengo sozialaren aurka gobernatzen jarraitzea” baztertzen dituela LABek.