2026-02-15
Blog Page 809

LABek Nafarroako azken bi lan istripu mortalak deitoratu eta haien inguruabarrak argitzeko exijitu du

LAB sindikatuak bere elkartasuna adierazi nahi die ortzegunean Sakana S.Coop enpresan istripua izan eta atzo hil zen Yeray Lanz Azpilikueta 30 urteko langileari, bere familiari eta lagunei, bai eta ortziralean Tebasen hil zen Mikel Diaz Oiaga 45 urteko Sarrigurengo kamioilariari, bere familiari eta senideei ere.

Sindikatu honek erakundeei eta patronalari exijitzen dio bi ezbehar horien inguruko guztiak argitzea, prebentzio neurriak hartu ziren ala ez eta egokiak ziren ala ez argitzea.

Aurten, dagoeneko, 14 pertsona hil dira Euskal Herrian lanean; horietatik zazpik errepidean galdu dute bizia, gidari eta garraiolariak baitziren. Datu horiek guztiak eta prekarietatearen ondorioak gizarteratzea nahitaezkoa dela kontuan hartuta, LABek dei egiten du lan istripuak deitoratzeko eta salatzeko antolatuko diren ekitaldietan partze hartzera.

Prekarietatea, enpleguaren kalitate eskasa eta prebentzio neurri egokiak ez hartzea izan ohi dira lan istripu eta gaixotasunen oinarrian dauden egiturazko arrazoiak: azpikontratazioa, aldi baterakotasunak, kontratu partzialak, lan erritmo biziak, formakuntzarik eza… Larriena dena da horren guztiaren atzean dagoen zio bakarra enpresen diru gosea dela. Lan kosteak murriztuta irabazi tasak mantenduz sakontzen da prekarietatean, eta ez da beharrezko prebentzio neurriak hartzen. Batzuek gehiago irabazten jarraitzeko, gero eta gehiago dira egunero-egunero beraien bizitza arriskuan jartzera behartuak diren langileak, baita hiltzen direnak ere. Hala, istripu ia guztiak oinarrizko segurtasun neurri batzuekin ekidin zitezkeela azpimarratu nahi dugu. Normalean, prekarietate egoera gordinetan gertatutakoak izaten dira istripuak, eta halakoek agerian uzten dute prebentzio arloan atzera goazela prekarietatearen ondorioz.

Iruñea, 2018ko martxoaren 17a  

 

 


Soldata-arrakalari aurre egiteko neurriak eskatzen dizkiogu Eusko Jaurlaritza eta Emakunderi

LABek ez du Eusko Jaurlaritzako Justizia eta Lan Departamentuak emakume eta gizonen arteko soldata arrakalari buruz Martxoaren 20an deitutako bileran parte hartuko.

Soldata arrakalaren arazoa konponbidean jartzeko proposamenak ditugu eta enpresetan datuak eskatu ditugu ikerketa bat egin eta neurri zuzentzaileak har daitezen. Proposamenak baditugulako, otsailaren 21ean deitutako lehenengo bilerara joatea erabaki genuen, nahiko kritikoak izanik ere.

Benetako konponbideak baino argazkiak bilatzen zirela salatu genuen eta baita argi utzi ere, mobilizazioa dela emakumeok pairatzen ditugun diskriminazio egoerei aurre egiteko biderik emankorrena.

Gasteizko Legebiltzarrean onartutako legez besteko proposamenaren inguruko irakurketa kritikoa eta soldata arrakalari aurre egiteko neurriak proposatu zituen LABek. Confebaskek eta Eusko Jaurlaritzak, berriz, ez zuten ezer proposatu. Are eta gehiago, patronalak soldata arrakalaren arazoa bere erantzukizuna ez dela esan zuen, negoziazio kolektiboarekin zerik ikusirik ez zuela eta ez duela diskriminaziorik ikusten; Eusko Jaurlaritzak, bere aldetik, patronala ez zuela interpelatuko adierazi zuen. Gure susmoak bete egin ziren eta arazoari benetako konponbiderik emateko borondaterik ez dagoela berretsi ahal izan genuen. Gauzak horrela guk ez dugu erabat antzuak diren foroetan parte hartzeko inolako asmorik.

LABeko ordezkariek soldata arrakalaren egunaren testuinguruan ordezkaritza duen enpresa guztietan soldata arrakala aztertzeko eskaerak erregistratuko zituzten, oso enpresa gutxitan eman dizkigute datuak, berriro ere patronalaren borondate falta agerian geratuz. Jasotako erantzun gutxietan guztietan soldata arrakala dagoela eta handia dela ondorioztatzen da. Gure helburua hala ere, atzean dauden arrazoietara jotzea da. Arrakalaren arrazoiak zeintzuk diren aztertzea, azalaraztea eta borrokatzea izango da.

Martxoaren 8ko Greba Feministaren arrakasta ikusita, ez dugu uste edozein gauzarekin konformatu gaitezkenik. Bertan, hainbat aldarrikapenen artean, emakumeok egiten ditugun zaintza lana guztiak bistaratzea lortu genuen, lan munduan diskriminazio ugariei aurre egiten diegula egunero adierazi genuen eta eredu sozioekonomiko honetan gure bizitzak ezinezkoak zirela esan genuen.

Eusko Jaurlaritzak baita Confebaskek ere esan zuten grebarekin ados zeudela. Hala bada, beraiek zehazki zerekin ados dauden esan beharko dute eta zer egitera prest dauden ere, bestela haien adierazpenak eduki gabeko diskurtsoak besterik ez dira izango.

Ez dugu onartzen Jaurlaritzak soldata arrakala gai konplexua dela esatea eta neurri sinpleak proposatzea gai konplexu bati.

LABentzat soldata arrakala oso gai garrantzitsua da, batez ere arrakala hori sortzen dituen mekanismo guztiak identifikatzea eta zuzentzea. Kontziliazio zein korresponsabilitaterako neurriak behar dira, lanaldiak eta denboraren kudeaketaren inguruko hausnarketa eta erabakiak behar dira eta zaintza lanen aitortza politiko eta soziala ezinbestekoak dira. Emakumeon bizitzak eta beraz, jendartearen bizitzak hobetuko dituzte neurri duinak baino ez ditugu onartuko.

Beraz, LABek Eusko Jaurlaritzari eta Emakunderi neurri ausartak eskatzen dizkio. Partxeak jartzeko ez gaituzue ondoan izango, hori argi utzi nahi dugu.
 

 

 

Patronalaren jarrera “antisoziala, arduragabea eta mafiosoa” salatu dugu Bilbon

0

Bada garaia hitzarmenak eguneratzeko eta industriako langileen lan baldintzak hobetzeko, guztion lan baldintzak hobetzeko. Bada garaia industrian aberastasuna banatzeko. Hain zuzen ere, hauxe izan da LABek egunotan zabaldu duen aldarrikapena, mobilizazioen bitartez. Lehen protesta Donostian egin zuen sindikatuak, asteartean, Gipuzkoako enpresen elkarte Adegiren egoitzaren aurrean; bigarrena asteazkenean izan zen, Gasteizen, Arabako enpresarien elkarte SEAren egoitzan; hirugarrena ostegunean etorri zen, Iruñean, Nafarroako enpresarien elkargo CENen aurrean. Bada, mobilizazio sorta hauekin amaitzeko, LABek manifestazio bat egin du gaur Bilbon, euskal enpresen elkargo Confebasken egoitzatik abiatuta.

LABeko Industria federazioko kide Iñaki Alkortaren hitzetan, “patronalaren jarrera antisoziala, arduragabea eta mafiosoa salatzeko mobilizatu gara gaur Bilbon, bereziki, Confebask eta CEBEKen jarrera salatzeko. Ekonomia gorantz doala esaten betetzen zaie ahoa, kopuruak ematen dituzte gainera, baina, hau gertatzen den bitartean, hamar langileetatik seik ez dute hitzarmenik edo euren hitzarmena ez dago indarrean. Honekin bukatu beharra dago. Langileen bizitza erdigunean jartzeko garaia da, eta ez enpresen irabaziei buruz hitz egiteko garaia. Errealitate honi buelta eman behar zaio”.

LABeko ordezkariaren esanetan, “gero eta prekarietate gehiago dago. Gazteek gero eta zailtasun gehiago dituzte industrian modu duinean lanean hasteko eta sektoreak %19ª bakarrik da emakumea. Onartezina da hau guztia. Sortzen ari den aberastasun hau guztia, milioika eta milioika euro, beste modu batean banatu behar da”.

 

 

 

Larunbateko pentsioen aldeko mobilizazioetan parte hartzeko deia egiten dugu

Bihar pentsio duinen aldeko hainbat mobilizazio egingo da Hego Euskal Herriko hainbat txokotan, hala nola, Bilbo, Gasteiz, Donostia, Iruñea, Tutera, Tafalla edo Oreretan. LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk Donostiako manifestazioan hartuko du parte.

LABek bat egiten du pentsioen defentsan egindako deialdi hauekin eta dei egiten die euskal jendarteari, bereziki pentsiodunei, baina baita langabetuei, zigor bikoitza jasotzen duten emakumeei, prekarietatea jasatzen duen gazteriari etab. kalera atera daitezen, bizi baldintza duinen alde mobilizatzen eta borrokatzen.

Zentzu honetan, bereziki aipagarria iruditzen zaio sindikatuari Euskal Herriko Pentsionisten Plataformek aurrera eramandako borroka, 1.080 eurotako gutxieneko pentsioen alde, babes eta gizarte segurantza sistema propioaren alde eta pentsioak KPIaren arabera eguneratzearen alde.

Nabarmena da Euskal Herrian aurrera egin daitekeela horrenbeste urtez pentsionistek egin dituzten aldarrikapenetan. Gutxienez hileroko 1.080 eurotako gutxienezko pentsioak eta orain eta etorkizunean bermatuko dituen babes eta gizarte segurantzako sistema propioa.

Badakigu ezin dugula askorik itxaron Estatuarengatik, berau eutsi edo babesten dutenengatik. Ez dugu nahi gugatik erabaki dezaten nola bizi nahi dugun. Ez dugu ikusi nahi nola urtez urtez, gure pentsioek eros-ahalmena galtzen duten eta Gobernutik egiten duten bezala, pentsioniston lepotik barre egiten duten.

Horregatik, nabarmentzen dugu beharrezkoa dela estatus berriak gaitasun arautzaile osoa onar dezan pentsio sistemari dagokionez. Orain eta etorkizunean, pentsio publiko duinak bermatzeko balioko digun Babes eta Gizarte Segurantzako Sistema propio bat, Europako Karta Sozialak zehazten duen moduan, 1.080 eurotako gutxieneko pentsio bat. Oroitarazi behar dugu nola aurkeztu zituzten Hego Euskal Herriko Pentsionisten Plataformek 7.1724 sinadura Gasteizko parlamentuan eta 7.600 Iruñekoan, eta hauek aintzat hartzeko ordua iritsi da.

Ordua da %0,25arekin konformatzen ez galera esateko ateratzeko. EAJ honen konplize da, miseriazko igoera hori babestu duelako.

Ordua da pentsioak bermatuko dituzten politika publiko duinak bermatzeko, prekarietatearekin amaituko dutenak, eta kalera ateratzeko deia egiten dugu, datozen 17ko mobilizazioak eta helburu horiek dituztenak babesteko.

Kaleak suminez gero eta beteago daudelarik aurrera pauso bat emateko ordua da.

 

 

 

Ez dugu onartzen edozein langile erasotua eta jazarria izatea bere arraza eta jatorriagatik

Atzo, martxoak 15, Madrilgo Lavapies auzoko kale saltzaile Mmame Mbaye hil zen polizia atzetik izan ondoren. Aurreko egunean hasi ziren jarraipenak eta sarekadak auzo horretan, eta, arrazakeriaren aurkako eta migranteen aldeko kolektiboek adierazi duten bezala, egoera hauek etengabeak izan dira azken asteetan.

LABetik gure elkartasuna erakutsi nahi diegu Madrilgo kale saltzaileei, eta baita Madrilgo Mantero eta Lateroen Sindikatuari. Gertakariak onartezinak iruditzen zaizkigu eta ezin dugu onartu edozein langile erasotua eta jazarria izatea bere arraza edo jatorriagatik. Oraindik gogoan dugu Elhadji Ndiate, Iruñeko Polizia Nazionalaren egoitzan hil zena, Iruñeko Errotxapea auzoan atxilotua izan ondoren.

LABek bere konpromisoa berresten du langile guztien defentsan eta hauen eskubideen alde. Garai honetan, kapitalaren erasoa inoiz baino bortitzagoa denean, klase subjektua berrosatzea ezinbestekoa da, baita sektore sozial desberdinen artean borroka bateratuak egituratzea ere. Sindikatuak bat egiten du Lavapies auzoko hilketa salatzeko Euskal Herrian egingo diren mobilizazioekin.
 

 

 

Nafarroako Metalgintzarako hitzarmen plataforma aurkeztu dugu, langile guztien baldintzak funtsean aldatzea helburu

0
Lanaldia murriztea, subrogaziorako bermea, soldata-igoera eta baztertzaileak ez diren kontratatzeko irizpideak dira LAB sindikatuaren Nafarroako Metalgintzako Hitzarmen berriaren plataformaren ardatzak.

Nafarroako Metalgintzako langileok erronka berri bati egin behar diogu aurre. Eta erronka hori, LABen ustez, hitzarmen ona lortzean datza, azken negoziazioetan pairatu ditugun atzeratze nabarmenak leheneratuz. Patronalak eta CCOO eta UGT sindikatuek sinatu dituzten itunen ondorioz handitu baita malgutasuna, lanaldia ezkutuan areagotu da, enpleguari eta lan baldintzei eutsiko zaizkiela bermatu gabe, masiboki azpikontratatu da… Hitzarmenok patronalari soilik ekarri diote onura.

LABen irudikoz garaia da egoera alda dezagun eta eskubideen galera itzuliko duen eta sektoreko langileen baldintzak funtsean onduko dituen hitzarmena sina dezagun; are gehiago Metalgintzako Probintzia Hitzarmena okertzeari esker patronala milioi askotako irabaziak lortzen ari den honetan.

Hauexek dira LABek hitzarmen hau negoziatzeko dituen helburu eta ardatz nagusiak: lanaldia 24 orduz murriztea; subrogatzeko bermea; %4ko soldata-igoera Nafarroako KPIari lotua; eta sektoreko milaka langilek pairatzen duten genero eta sindikatuko bazterkeria mingarria saihesteko baztertzen ez duen kontratazio sistema ezartzea enpresei.

Garaia da borroka gaitezen. Asko dago jokoan, eta langileak piztuz bakarrik lortuko dugu sektorearen interesak asetzen duen hitzarmena.
 

 

 

Astelehenean epaituko duten langile bati elkartasuna adierazi diote Itziarreko Reiner e Hijos SL enpresako lankideek

Gaur asanblada informatiboa eta kontzentrazioa egin dituzte enpresaren aurrean 13:30etik 14:30era, langileari elkartasuna helarazi eta martxoaren 19an izango den epaiketa salatzeko.

2017 amaieran Reiner e Hijos SL enpresako langile batek zuzendaritzak ezarritako falta oso larri baten berri izan zuen LABek.

Zuzendaritzak, estatuko kimikako hitzarmeneko 61.10 artikuluan oinarrituz, berriro ere erakutsi du Reinerreko langileekiko duen jarrera. Hauek dira, kronologikoki, orain arteko gertakariak:

– Abenduaren 15ean zuzendaritzak falta oso larri baten berri eman zion langileari, alegazioak aurkezteko 3 egunetako epea emanez, tartean asteburu bat izanda.

– Abenduaren 18an langileak alegazioak aurkeztu zituen.

– Alegazioak aurkeztu eta momentuan bertan, hauek irakurri eta baloratu gabe erantzun zion, 15 egun lan eta soldata gabeko zigorra ezarriz.

Enpresaren zuzendaritzak ez dauka inongo borondaterik lantegian sortzen diren arazoen aurrean hitz egin eta irtenbide bat bilatzeko.

Gertakari hauen ondorioz epaiketa ba ospatuko da martxoaren 19an Eibarko epaitegian. Gogorarazi nahi dugu egoera honek ez gaituela ustekabean harrapatzen, orain dela lau hilabete Reinerreko delegatua egon zen jopuntuan, eta oraingoan bertako langile bat. Nora iritsi nahi dute? Zeintzuk dira enpresa honek dituen helburuak? Langileon artean beldurra sortu, hortik aurrera nahi duena egiteko?
 

 

 

ALFAko enpresa-batzordeak Eusko Jaurlaritza eta Eibarko Udalaren jarrera kritikatu ditu

0
Greba mugagabean 110 egun igaro ostean, non Grupo Alfako langileok lanpostu guztiei eustearren eta jarduerak Eibarren iraun dezan borrokatzen ari diren, gogoeta txiki bat egin du Alfako enpresa batzordeak erakunde publikoak agertzen ari diren jokabideaz; batik bat, Eibarko Udalak eta Eusko Jaurlaritzak egindakoaz jardun du.

Hauxe da Alfako enpresa batzordearen gogoeta:

Eusko Jaurlaritzari dagokionez, haren arduragabekeria eta gisa honetako egoeran agertu duen arreta eza salatu nahi dugu. Azken hilabete eta erdian ez dugu inolako harremanik izan Arantxa Tapiak eta Eusko Alderdi Jeltzaleak gobernatzen duten Industria Sailarekin.

Izugarrizko begirune eza deritzagu enpresa batzordeak igorritako mezuei erantzun ere ez  izanari.

Gaur egungo Eibarko egoera honelakoxea da. Gurean, Debabarrena eskualdearekin alderatuta, langabezia tasarik handiena dago, Gipuzkoa osoko handienetakoa. 2017ko abenduan  %14,6koa zen langabezia tasa. Gipuzkoako Lurralde Historikoaren batez bestetik ia bost  puntu handiagoa. Zer irtenbide proposatzen ditu Eusko Jaurlaritzak? Enplegua are gehiago suntsitzea? Horretan datza Industria 4.0ren eredu entzutetsua?

Amaitzeko, komunikatu honetaz baliatu nahi genuke Eibarko alkatea den Miguel de los Toyosek egin dituen azken adierazpenen balorazio txikia egiteko. Hasteko, harrigarri deritzagu “sozialista” eta “langile” hitzak bere sigletan jasotzen dituen alderdi politiko baten kideak, lotsagabeki, enpresaren eta eskirolen aldeko jarrera hartu izanari.

Tamalez, haren hitzak ezer gutxitan bereizten dira Buenetxearen ordezkariek eta haren jarraitzaileek esaten dutenetik: “Espero dut inbertitzaileren bat agertuko dela”, “guztiz ezinezkoa da mekanizatuak irautea”, “espero dut epe motzean berri onak izango ditugula”…

Dena uste izanaren, sinestearen eta asmo onaren menpe lagatzen dute. Haien zoritxarrerako, oroimen onekoak gara. Aspaldi bizitzen ari gara egoera hau, askoz ere lehenago aditu izan ditugu honen antzeko adierazpenak. Baina zer jazo da azkenean? Nor da Grupo Alfan enplegua suntsitu izanaren arduraduna? Zein zeregin betetzen du Miguel buru den Udalak?

Beharbada, Jon Ander Buenetxearekin pribatuan, egiten dituen bilerei esker Enpresa Batzorde berak baino informazio gehiagoren jabe da?

Bukatzeko, eskirolen harira, bi kontu ekarri nahi genituzke: duela hilabete bat ez dagoela piketerik, eta are garrantzitsuagoa dena, eta argi eta garbi gera dakigula, eskirolek ez zuten onartu legezko batzar batean erabaki zena, emaitza ez zuten errespetatu eta horrela, Grupo Alfako langileen erabakitze-organoari ez zioten jaramonik egin.

Amaitzeko, gogorarazi nahi dizuegu EEEaren barruan, 131 lanposturen iraungitzea mahai gainean dagoela, gainera kontsulta epea martxoaren 20an amaitutzat emango da. Gaurko egunean, Administradore konkurtsalek egiten duten planteamenduek ez dituzte langileen eta komitearen eskakizunak betetzen, horrez gain, inbertsorearen inguruan helarazi diguten informazioa zalantzak bakarrik eskeintzen ditu.