2026-07-29
Blog Page 587

“Salaketek, isunek eta errepresioak ez dituzte lan eta bizi-baldintza duinen alde borrokatzea erabakitzen duten langileak geldituko”

0

Bizkaiko Metalgintzako borrokan aritutako grebalarien aurkako jazarpenak ez du etenik. Hiru langilek epaitegian deklaratu behar izan dute Bilbon, eta langile hauei babesa emateko elkarretaratzea egin dugu sindikatuok. Lan eskubideak defendatzea delitua ez dela aldarrikatu dugu.

LAB, ELA, CCOO, UGT, ESK, CGT, CNT eta USO sindikatuok eta Bizkaiko metaleko grebalari guztiok komunikabideei dei egin diegu epaitegi honen aurrean honako hau salatzeko:

Gaur, epaitegi honetan, greba egitea eta lan eta bizi-baldintza duinak izatearen alde borrokatzea erabaki zuten hiru langilek deklaratu behar dute. Denok gogoratuko duzuen moduan, Bizkaiko metalean 10 greba egin ziren, baita hainbat mobilizazio ere. Borroka horren ondorio gisa, gaur egun guztira 15 langile daude inputatuak eta hainbat isun eta zigor ekonomiko jarri dira, kasu batzuetan Mozal Legea aplikatu delako. Azken grebatik zenbait hilabete pasa diren arren, oraindik ere inputazio gehiago heltzen ari dira.

● Salatu nahi dugu akusazio horien guztien atzetik ezkutatuta dagoena (kasu batzuetan espetxeratzeko eskaerak barne) grebarako eskubidea kriminalizatzeko nahia dela, lan eta bizi-baldintza duinak babesteko edozein borroka kriminalizatzeko nahia. Kolektibo oso baten, sektore baten, borroka eredugarria gauzatu duten langileen borrokari aipua kendu nahi diote.

Argi eta garbi aditzera eman nahi dugu kriminalizatzeko saiakera hori erabaki politiko baten ondorioa dela. Erabaki hori erakundeen eskutik etorri da, bereziki, Urkullu lehendakaria buru duen Eusko Jaurlaritzatik. Izan ere, gatazkan zehar patronalaren alde jarri da zalantzarik gabe, adibidez, Ertzaintza bidali zuenean grebalariak beldurtzera. Azkenean, zenbait langile jipoitu, atxilotu eta salatu egin zituzten. Ekainaren 21ean Bilbon egin zen manifestazio baten ostean, greba deitu zuten sindikatuek indarkeriaren erabilera neurrigabe hori salatu zuten prentsa-ohar baten bidez. Orduan Eusko Jaurlaritzari eta FVEMri ohartarazi genien poliziaren bidea eta bide judiziala ez zirela erabili behar. Hala ere, gaur, martxoaren 11n, 15 inputatu ditugu eta ezin dugu ziurtatu gehiago egongo ez direnik.

Halaber, ez ditugu ikusi lehendakaria eta Eusko Jaurlaritza greba egiteagatik kaleratuak izan diren metaleko langileak babesten, greba egin ez dezaten mehatxatuak izan diren langileak defendatzen, egunero euren lan-eskubideak urratuak ikusten dituzten langileen ondoan edo prekarietatean murgilduta bizi diren langileekin, batzuetan osasuna galtzen dutenak eta gehiegitan bizitza ere. Horrez gain, enpresariak ez ditugu ikusi epaiketei aurre egiten, espetxeratzeko eskaerei aurre egiten, oraintxe aipatu duguna bezalako eskubide urraketak gauzatu badituzte ere. Erabateko inpunitatearekin jarduten dute norbaitek ahalbidetzen duelako, sistema osoak ahalbidetzen duelako.

Langileen eskubideak, gure eskubideak defendatzea ez da sekula delitu izango. Hori dela eta, salaketek, isunek eta errepresioak ez dituzte lan eta bizi-baldintza duinen alde borrokatzea erabakitzen duten langileak geldituko.

 

 

 

Langile migranteen kontrako erasoak salatzen ditugu, Turkia seinalatu eta EBren konplizitatea nabarmenduz

Askotarikoak dira Grezian (Lesbos eta Chios irletako mobilizazioak adibidez) eta Europa guztian (LAB kide den Herrien Auzitegi Iraunkorra kasu) antolatzen ari diren elkartasun eta salaketa ekimenak. Beharrezkoa da Euskal Herritik ere gure elkartasuna adieraztea eta gertatzen ari den egoera salatzea. Horregatik, LAB Sindikatuak martxoaren 14an eta 15an deitutako mobilizazioetan parte hartzeko deialdia egiten du.

Gerra inperialistak eragindako egoera latza luze doa Sirian. 9 urte irauten ari den gerrak milioika pertsona mugiarazi ditu euren bizilekuetatik, oinarrizko giza eskubideak urratuz eta interes ekonomikoak pertsonen gainetik jarriz. Azkenaldian pertsona migrante eta errefuxiatuen kontrako erasoak ugaritu egin dira Turkia eta Greziaren arteko mugan. Atxiloketak, erailketak, bortxaketak eta oro har, giza eskubideen kontrako erasoak konstante bat badira, azkeneko asteetan biderkatu egin dira. Pertsona migratzaileez gain, elkartasuna ere kriminalizatzen ari dira; horren adibide garbia da pasa den asteetan Zaporeak proiektuak jasandako eraso faxista.

Egoera honen aurrean, ezinbestekoa da pertsona migrante eta errefuxiatuek jasaten dituzten erasoekin bukatzea eta egoera errotik eraldatzeko agenda bat martxan jartzea. Horretarako 3 egoera hartu behar dira kontuan:

• Siriak, Kurdistanek eta oro har, ekialde hurbileko herrialdeek pairatzen dituzten gerra inperialistekin bukatzea. Herri horien burujabetza errespetatzea eta kanpo injerentziekin amaitzea baldintzarik gabeko printzipio bat izan behar du.

• Migrazio bideetan ematen diren giza eskubideen urraketekin amaitzea. Emakumeak dira, batez ere, egoera hauek gehien sufritzen dituztenak. Indar polizialek darabilten biolentziaz gain, bereziki salatzekoa da Greziak eta Hungariak asilo eskubidea bertan behera utzi izana azkeneko asteetan. Nazioarteko legediaren kontra doan neurri bat da, muga fisikoen kontrola, militarizazioa eta gotortzea bilatzen duena. Pertsona migranteak Turkiaren eta Europar Batasunaren arteko “presio” elementu soil bat dira momentu honetan, negoziaketa diplomatikoen gatibu.

• Azkenik, langile migrante eta errefuxiatuak gure gizarteetan modu duinean bizitzea helburu duten politika publikoak inplementatzea. Bide horretan, bereziki garrantzitsua da langile migranteek pairatzen dituzten prekarietate, pobrezia eta bazterketa egoerekin bukatzea eta faxismoari eta arrazakeriari aurre egitea.

Askotarikoak dira Grezian (Lesbos eta Chios irletako mobilizazioak adibidez) eta Europa guztian (LAB kide den Herrien Auzitegi Iraunkorra kasu) antolatzen ari diren elkartasun eta salaketa ekimenak. Beharrezkoa da Euskal Herritik ere gure elkartasuna adieraztea eta gertatzen ari den egoera salatzea.

Horregatik guztiagatik, LAB Sindikatuak martxoaren 14an eta 15an deitutako mobilizazioetan parte hartzeko deialdia egiten du:

• Bilbon: martxoak 14an 18retan Moyua Emparantzan.
• Iruñan: martxoan 14an 18retan Autobus geltokian.
• Donostian: martxoak 14an 18retan Boulevarden.
• Gasteizen: martxoak 15ean 13tan Artiumen.

Langileon arteko elkartasun internazionalistaz, gerra inperialistarik ez! Langile migranteen eskubideak errespetatu! Ongi etorri errefuxiatuak!
 

 

 

Lan hitzarmen duin bat aldarrikatu dugu Iruñean garbiketetako langileentzat

0

LAB eta ELA sindikatuok 100 langiletik gorako elkarretaratzea egin genuen Iruñean, atzo arratsaldean, Lan Epaitegiaren aurrean, Garbiketetako Lan Hitzarmena negoziatzen zen bitartean. Elkarretaratzean lan hitzarmen duin bat aldarrikatu genuen, horretara iristeko oraingo negoziazioen norabidea hautsi eta edukietan jauzi nabarmena eman behar dela azpimarratuz. Hain zuzen ere, azken bost hilabeteetan negoziazio horietan aurrerapausorik egon ez denez, LABek eta ELAk plataforma bateratua eratu dgu, lan zentroetan elkarrekin borrokatzeko. Bide horretan, Garbiketetako langileei dei egiten diegu martxoaren 18an beste elkarretaratze bat egin dezaten, 10:00etan, Ospitalegunean, Vianako Printzea kontsultategiaren parean.
 

 

 

Gaurko bileran Eusko Jaurlaritzak ez du koronabirusaren aurreko neurri edo ekimenik aurkeztu

Gaur Eusko Jaurlaritzak koronabirusaren gaiari ekiteko egin duen bilera, eskuak poltsikoan dituela aurkeztu da administrazioa, ez duelako lan-zentroei begirako ekimen edo neurririk aurkeztu. Eusko Jaurlaritzaren helburua izan da eragile sozialekin argazki bat ateratzea izan da, besterik ez.

Ematen du guztiok ikusten genuela arazoa bazetorrela. Guztiok Eusko Jaurlaritzak izan ezik. Urkulluren exekutiboak, berriro ere, aurreikuspenik gabe jokatu du, gaizki eta berandu.

ELA eta LABetik helarazi diegu, lehenik eta behin, lan-zentroetan ekin behar zaiola koronabirusaren prebentzioari. Osalan eta Osasun Saila, lan-zentroei dagokienez, desagertuta daude. Gobernuak enpresen gain jarri du prebentzioari dagokion guztia, inolako irizpiderik zehaztu gabe.

Bigarrenik, mahai gainean jarri dugu enpleguaren esparruan eman litezkeen egoerei aurre egitearen beharra. Honetan ere gobernuak ez du inolako ekimenik aurkeztu, eta patronalak aurreratu du egoera honek EEEak sortuko dituela. Proposamentzat jo daitekeen bakarra izan da enpresentzat kreditu lerro bat irekitzaren aukera. Honek erakusten duena da berriro ere, Jaurlaritza patronala eta bere interesentzako soilik ari dela lanean.

ELA eta LAB berretsi egiten gara Lan eta Osasun Sailekin batzartzearen beharrean, baita Osalan eta Lan Ikuskaritzarekin ere, lan-zentroetan sortzen ari diren benetako arazoei ekiteko.
 

 

 

Txagorritxuko ospitaleko ate nagusian elkartu gara, langileen osasunaren defentsan

0

Koronabirusa dela eta, neurriak hartzeko eskatu dugu, langileen babesa areagotzeko eta jardunean duten arriskua ahal dela gutxiagotzeko.

Txagorritxu ospitalean hedatu den kezka dela-eta, LAB eta ELA sindikatuok hurrengo adierazpen hauek egin nahi ditugu:

-Koronabirusaren agerraldia urtarrilaren 30ean jo zen Nazioarteko Osasun Publikoko Larrialditzat. Harrezkero, Osakidetzak berandu eta gaizki erantzun du, ez baititu baliabideak garaiz jarri, epidemia hori gureganaino heldu orduko, eta langileen eta herritar guztien osasuna behar bezala babestu gabe geratu da.

-Hartu beharreko neurrien eta eman beharreko pausoen ebaluaziorik ez da egin, ezta plangintzarik, prestakuntzarik, informaziorik edo protokolo-ezartzerik ere.

-Osakidetzak ez du egokiro zaindu langileen osasuna.

-Lanean jardutea eta lan-osasuna bateragarriak izan behar dira, eta Osakidetza da bere langileen lan-segurtasuna eta osasuna bermatu behar dituena.

-Osasun-arloan lan egiten duten langileen arriskuetako bat kutsatua izatearen arriskua denez, Osakidetzak behar diren neurriak hartu behar ditu arrisku hori ezabatzeko edo gutxiagotzeko. Eta hori kategoria guztietan, bai sanitarioetan, bai ez-sanitarioetan, hala nola pertsonal azpikontratatuan.

Eta arrisku horrek garrantzi berezia hartzen du egungo egoeran.

-Egoera honek osasun sistema publikoaren ahultasuna adierazten du urtez urte izandako murrizketen ondorioz.

-Herritarrei helarazi nahi diegu profesional guztiek osasunarekin duten konpromisoa eta sendotasun-mezua kutsatutako pertsonei eta haien senideei, bereziki egoera delikatuan dauden gure lankideei.

Gorago esandakoagatik guztiagatik behar diren neurriak hartzeko eskatzen dugu, langileen babesa areagotzeko eta jardunean duten arriskua ahal dela gutxiagotzeko.

 

 

 

Behin-behinekotasuna prekarietatea da! Egonkortasuna orain!

Urteak daramatzagu euskal administrazioetan dagoen salbuespen egoera salatzen. Eremu eta instituzio askotan bitarteko langileak langile finkoak bezain beste daude, kasu batzuetan bitarteko langileak gehiago badira ere. Are eta latzagoa da egoera, behin-behinean dauden langile hauen profilari so egiten diogunean; emakumea, familia ardurekin eta 8 edo 10 urteko antzinatasuna enpresan.

Garbi dago egoera hau ez dela kasualitatearen ondorioz eman. Instituzio nagusietan eta bereziki Eusko Jaurlaritzan agintean egon diren alderdi politikoek eragindako egoera izan da hain zuzen ere. Hauen aitzakiak Madrildik etorri diren debekuak izan dira; gure ustez, debekutik harago, ikuspegi neoliberalak defendatzen duen administrazio eredua martxan jarri nahi dute. Ozen aldarrikatu zuen Urkullu Lehendakariak hauteskunde kanpainan «guk ez dugu esango administrazioa argalduko dugunik, argalduko egingo dugu!» Eta horretan dihardu ahal duen autoritarismo handienarekin. Behin-behinekotasuna eremu publikoa ahuldu eta pribatizaziorako lehen urratsa da. Gaur egun bizi dugun egoera beraz ez da kasualitatea, estrategia oso baten hanka da.

LABetik kontsolidazio prozesuak egiteko lege propio bat aldarrikatzen ari gara. Enplegu publikoari dagokionez bizi dugun salbuespeneko egoerari erantzungo dion lege propio bat hain zuzen. Eusko Legebiltzarrak halako lege bat onartu dezake eta euskal administrazio guztietan aplikagarri izan daiteke; borondate politikoa besterik ez da behar, Ajuria Enean ikusten ez dena.

Orain arte ez dugu legebiltzarrean prekarietatearekin amaitzeko borondate nahikorik ikusi. Guretzat bide eraginkorrena legea onartzea eta negoziazio kolektiboaren bidez kontsolidazio prozesuak adostea da zalantzarik gabe. Urteetan zerbitzu publikoak aurrera ateratzen egon diren milaka langileen egonkortasunaren aitortza egin behar dela zalantzarik ez dugu. Ez dugu uste ordea soluzioak epaitegietatik etorriko direnik. Kontsolidazio prozesuak egonkortasun plangintza integral baten baitan kokatu behar dira, etorkizunean egoera berdinean aurkitu ez gaitezen.

Honengatik guztiagatik inoiz baino garrantzitsuagoa da lan zentroetan mobilizatzea eta kaleetan presioa egitea. Eusko Jaurlaritza ez da Madrilen erabakitzen diren irizpideez ezer aldentzen. Erabateko konplizitatea eta morrontza dauka Espainiako gobernuarekin, gobernu biek partekatzen duten sektore eredua poliki poliki martxan jarri nahi dute. Gure baitan dago sektore publiko indartsu baten defentsa eta euskal administrazioetan ematen den prekarietate egoerarekin bukatzea. Ez dugu begirada Madrilera edo Estrasburgora bideratu behar, euskal agintariak dira euskal prekarietatearen errudunak. Soluziobide eraginkorrenak gure legebiltzarretan eta negoziazio mahaietan daude.

Hauteskunde giro honetan sektore publikoan dagoen prekarietate egoera agendan kokatzea beharrezkoa ikusten dugu. Horretarako hurrengo egunetan beste behin ere kalera aterako dugu egonkortasunaren aldeko aldarria. Euskal administrazioetan dagoen egoeraren erantzuleak zuzenean interpelatuko ditugu, milaka langileen egoera bizkarrean sentitu dezaten. Mobilizazioaren bidez lortuko dugu!!
 

 

 

Onartezina da langileak bihurtzea prebentzio falta eta laneko osasun galera eta heriotzen erantzule

Egoera larri batek ekarri gaitu prentsaurreko bat egitera gaur Bilbon. Joan den otsailaren 23an, langile bat hil zen Murgako Zorroza Gestión de Residuos SL enpresan. Heriotza iluna izan zen. Hain zuzen ere, gertatutakoaren ondorioak aurrekaririk gabeak dira, langile bat inputatu baitute lankidearen heriotzagatik, ustezko estalketa delituagatik. Honekin, argi eta garbi ikusten dugu patronalak lerro berri eta arriskutsua ireki duela, prebentzio faltaren eta laneko osasun geleren eta heriotzen biktima garenok heriotzen erantzule egin nahi gaituztelako. Langileok biktima gara, ez erantzuleak.

Joan den otsailaren 23an, langile bat hil zen Murgako Zorroza Gestión de Residuos SL enpresan. Zaldibarrekoaren antzera, kasu hau ere zaborraren kudeaketa zikinari lotuta dago, hondakinen negozioan ari baita Zorroza Gestión de Residuos SL enpresa. Ikusten dugu kapitalaren diru-gosea ingurumena eta bizitzaren gainetik jarri dela oraingoan ere, eta bizitzak galdu du lehia eta langile bat hil egin da lanean.

Larria da beti egoera heriotza bat tartean dagoenean. Eta horrela gertatzen da Murgako istripuan, urte hasieratik Euskal Herrian lanean egondako 16 hildako eta 2 desagertuekin izan den antzera. Baina kasu honek alarma pizteko elementu guztiak ditu.

Enpresa bera, Zorroza Gestión de Residuos SL, eskubiderik gabeko eremu bat zen langileentzat, Guantanamo laboral bat, langileak erabateko babesgabetasunean uzten zituena.

Lantoki honetako lan-baldintzak ikuste hutsa nahikoa iruditzen zaigu goikoa ondorioztatzeko:

– Eguneko 10 orduko nahitaezko lanaldiak.
– Enpresak ez dizkie langileei beharrezkoak diren norbera babesteko ekipamendu guztiak ematen.
– Soldatak baxuak dira.
– Lan-erritmoak oso altuak dira.
– Ez dago fitxatzeko sistemarik.
– Instalazioen garbitasuna desegokia da.
– Langileek ez dute inolako prestakuntzarik jasotzen laneko arriskuen prebentzioaren arloan.
– Enpresako gerentziaren partetik hitzezko tratu txar jarraituak.
– Eraso fisikoko gertakari bat.

Kudeaketa iluna lehenagotik zetorren. Arau hauste oso larria egin zuen enpresak, Aiarako udal arkitektoaren txosten baten batera eta istripuaren aurreko hilabeteetan, enpresak 3 aldiz ukatu zien sarbidea lantegia ikuskatzera zioazen zerbitzu teknikoei. Azkenean, urtarrilean egin zuten bisita zerbitzu teknikoek, Ertzaintzak lagunduta.

Aiarako Udalak espedientea ireki zion enpresari istripua baino hilabete batzuk lehenago, pertsonen segurtasun eta osasun neurriak eta ingurumenaren babesaren ingurukoak ez betetzeagatik.

Aipatutako udal arkitektoaren txostenak aurreko txosten tekniko bat hartzen du oinarri moduan, 2017ko abenduaren 11koa, enpresak egindako bi arau-hauste larri jasotzen dituena: jarduera proiektuan zeuden definitu gabeko materialen kudeaketa eta ahal zena baino hondakin gehiago pilatzea.

Hemen salatzen ari garen laneko heriotzari dagokionez, otsailaren 23an izan zen. Arratsaldeko 17:00etan, B.D. langilea, bi lankide eta enpresaren arduraduna pabeloiaren teilatura igo ziren kanaloiak konpontzera, kudeatzailearen aginduak jarraituz. Eskailera bat hartu eta teilatura igo ziren, 9 metrotara, inolako segurtasun neurririk gabe.

Handik minutu gutxira, B.D. enpresaren barrukaldera erori zen teilatuaren zati bat erori ondoren. Han zeuden langileek B.D.rengana jo zuten eta larri zegoen arren, oraindik bizirik zegoela adierazi zuten.

Enpresaren kudeatzaileak behartu egin zituen langile batzuk B.D. mugitzera, bere ohiko lanpostura gerturatzeko eta ondoren, agindu zehatzak eman zizkien langile guztiei. “Badakizue zer esan behar duten, ez? Zintatik erori dela… Zintatik erori dela!”

Honekin lotuta, zenbait kontu nabarmendu nahiko genituzke. Hildako langilea berea ez zen postu batean zegoen lanean, zehazki, teilatuan. Gainera, ez zegoen prebentzio neurririk. Hirugarrenik, arduradunaren aginduz mugitu zutela langilearen gorpua.

Badakigu ez dela lehen aldia horrelako zerbait geratzen dena Zorroza Gestión S.L.n, langileak ez dagozkien lanak egitera behartzea bezalako negligentzia larria eta gainera, inolako segurtasun neurririk gabe, onartezina da, baina istripu bat izkutatu nahi izatea, are gehiago.

Gertatukoaren ondorioak ordea, aurrekaririk gabeak dira, langile bat inputatu baitute lankidearen heriotzagatik, ustezko estalketa delituagatik. Honekin, argi eta garbi ikusten dugu patronalak lerro berri eta arriskutsua ireki duela, prebentzio faltaren eta laneko osasun galeren eta heriotzen biktima garenok heriotzen erantzule egin nahi gaituztelako. Langileok biktima gara, ez erantzuleak.

LABetik, salatu beharrean gaude honen antzerako egoerak kudeatzailearen koakzio eta mehatxuek sortutakoak izan daitezkeela soilik. Aspalditik dugu horrelakoen berri, eta ahozko erasoak eta eraso fisikoak ere gertatu izan dira.

Gaia epaitegietan dago egun eta LABek dagokion bidea egin dezan eskatuko du. Sindikatu bezala dagokigun ardurarekin jardungo dugu eta kasuari gertuko jarraipena egingo diogu, egoera argitu dadin.

 

 

 

Kononabirusaren inguruan Arantxa Tapia Industria sailburuak biharko deitutako bilerara joango gara

0
Laneko Arriskuen Prebentzioarekin eta enpresetan har daitezkeen neurriek enpleguan duten eraginarekin lotutako arazoak planteatuko ditugu.

LAB eta ELAren oharra:

Kononabirusaren inguruan Arantxa Tapia Industria sailburuak biharko deitutako bilerara joango dira LAB eta ELA sindikatuak.

Era berean, bi sindikatuek erabaki dute bilera bat eskatzea Lan eta Funtzio Publikoko Sailetako arduradunekin, Maria Jesús San José eta Josu Erkorekarekin, bai eta Lan eta Osalaneko Zuzendariekin eta Funtzio Publikoko sailburuordearekin ere, Eusko Jaurlaritzak enpresetan eta euskal administrazioan gai horren inguruan hartu nahi dituen jarraibideei buruzko informazioa eskatzeko.

LABek eta ELAk Laneko Arriskuen Prebentzioarekin eta enpresetan har daitezkeen neurriek enpleguan duten eraginarekin lotutako arazoak planteatuko dituzte.
 

 

 

Koronabirusaren aurrean Eusko Jaurlaritzak hartutako neurrien inprobisazioa salatzen dugu

0
Eusko Jaurlaritzaren Hezkuntza Sailak aginduta, Gasteiz eta Bastidako haur eskoletatik EHUrako ikastetetxeetako zein Guardiako institututko eskola-orduak bertan behera geratu dira hurrengo martxoaren 23ra bitartean. Ikastetxeak ez dira itxi, beraz, langileak momentuz lanera joan behar dira. Hori da, behintzat, ikastetxeetako zuzendaritza taldeak eta sindikatuak deitu gaituzten bileran esandakoa (gaztelania hutsean burututako batzarrean, gainera).

Egoera honen aurrean LAB Irakaskuntzatik zenbait gabezia salatu nahi ditugu:

• Ikasle guztiak etxera bidaltzearekin batera ez dute inongo neurririk iragarri gurasoek lana eta haurren zaintza kontziliatu dezaten.
• Hezkuntza Sailak ez du salbuespeneko neurririk proposatzen haurdun edo egoera zaurgarrian dauden langileentzat.
• Denak behartzen ditu lanera joatera. Irakasleok eta hezkuntza laguntzako espezialistak ikaslerik gabe ezingo genuke lan berdina etxetik egin?
• Sukaldari eta garbitzaileen kasuan ze lan-mota egin behar dute?
• Haurreskoletako koordinatzaileak ez dira gaurko bilerara deituak izan. Beraz, Haurreskolak Partzuergoari neurri hauek gure izaerara egokitzea eskatzen diogu.
• Azpikontratatutako zerbitzuetan ari diren langileekin ze neurri hartuko da?

LAB sindikatutik tentu handiz jarraituko dugu gaia. Izan ere, kezkatuta gaude jantokietako langileekin, hautaprobak ate joka dituzten batxilergoko ikasleekin edota haurren zaintzaren aitzakiaz negozioa egin nahian dabiltzan Gasteizko zenbait enpreserekin.