Hemen da berriz Nazioarteko Moneta Funtsa (NMF) desberdintasunak, prekarietate sozial eta laborala inposatuz eta herriei beren erabakiak hartzeko gaitasun burujabea ukatuz. Beren errezetak ezagunak dira: osasungintzan berrordainketa gehiago ezarri desinbertsio publikoa ordezkatzeko , osasun sistema pribatizaziora bultzatuz; lan prekarietate gehiago eta ahalmen gutxiago negoziazio kolektiboan; formula fiskal erregresibo eta injustuen aldeko apustua egin.
Langile eta herritarren aurkako erasoan, fase berri batean sartzen ari gara. Hazkunde ekonomikoaren izenean, oraindik gehiago estutu nahi gaituzte burujabetza ukatuz, multinazionalen esku utziz, pobrezia larrian dagoen jende kopurua haundituz eta sinistaraziz prekarietate eta sozial eta laborala onartu beharreko sakrifizioak direla krisi ekonomikoa gaindituko bada.
Euskal Herrian, mobilizazio iraunkorraren bidez, proiektu noeliberala zalantzan jarri eta erantzuteko indarrak bizkortu behar ditugu. Datozen hilabeteetarako eginkizunak argi ditugu: TTIPari aurre egin, instituzioei eskatu Programa Sozialean jasotzen diren neurriak errealitate bihurtu daitezen, NMFren inposizioen aurren harresi bat eraiki, alternatibak eskeini eta burujabetza prozesu bat bultzatu arlo ekonomiko zein sozio-laboralean erabakitzeko eskubidea izan dezagun.
La plantilla de Calzados La Palma, en concurso de acreedores desde el pasado mes de Marzo, comienza una serie de paros a partir de mañana, día 11 de junio. Todos los días de 12:00 a 13:00 y de 18:30 a 19:30 se concentrarán ante la tienda para denunciar las maniobras de la empresa dirigidas al cierre de la misma.
Ehundaka lagunek hartu zuten parte Baionako Elkarteen Etxean egin zen ekitaldian. Leire Txakartegi eta Bea Martxuetak egin zituzten aurkezpen lanak eta Maxim Combesi eman zioten hitza.
Justizia klimatikoaren aldeko militantea da Maxim Combes eta “COP21az zer itxon eta COP21a arte zer egin: erronkak eta perspektibak” izan zen bere hitzaldiaren izenburua. Klimak nazioarteko itunetan izan duen presentzia aipatu zuen, 2009ko Copenhageko Goi-Bilera aipatuta. Gaur egun, orduan ez bezala, inork ez du zalantzan jartzen berotze klimatikoa gizakien jardueraren ondorio dela. Goi bilera hau porrot moduan definitu zuen eta azken bospasei urteetan porrot honetatik eratorritako eztabaiden jartu dutela lekua. Klima aldaketaren gaian funtsezkoa da estatuen konpromiso politikoa. Hala ere, kontuan hartu beharrekoa dela zaila izango dela estatuei eginbeharrak zehaztuko dizkien akordiorik lortzea. Gas isuriak berehala eta drastikoki mugatu beharra dagoela aipatu zuen. Copenhage 2009ren ondoren, 100.000 milioi euro agindu ziren aldaketa klimatikoari aurre egiteko. Egun, kopuru horren %10a ere ez da martxan jarri. Irailean, mundo mailako liderrei gai honetan ekiteko deia egingo dute hainbat ingurumen-eragilek. 1999an, Seattlen, Merkataritzaren Munduko Erakundea blokatzea lortu zen, altermundialismoaren sorrera eta indartzea eman zelarik. Combesen hitzetan “Paris 2015 klimaren Seattle bat bihurtu beharko genuke”. Gizarte mugimenduak indartzearen garrantzia aipatu zuen, defentsibatik ofentsibara pasatuz. Aldaketa klimatikoaren aldeko borrokak sistema aldatzea suposatzen du. Sistema aldatzeko, aliantzak saretu behar dira sektore desberdinen artean.
Honekin lotuta, bi motatako prozesuak bereiztu zituen: – Blokalia. Borroka lokalak energía fosilen bilaketa eragozteko, proiektu txikitzaileen kontra… – Alternatiba. Tokian tokiko alternatiba indibidual eta kolektiboen lanketa, utopia gaurdanik eraikiz, saretuz… Justiziaren aldeko mugimendua izango litzateke. Borroka hauetan sindikalismoa funtsezko eragilea da. Beste gizarte eragileekin batera, Parisko COP21en negoziazioetan ikusle izatetik eragile edo aktore izatera igaro beharko luke. Ondoren, Bizi-ko kide Maddalen eta Joanek Alternatiba itzulia eta Alternatiba Garaziren aurkezpena egin zuten.
Unzalu Salterain EHNEko kideak aurkeztu zuen Euskal Herriko Eskubide Sozialen Karta, egitasmoaren ibilbidea jasotzen zuen bideoaren proiekzioaren ondoren. Prozesuaren zabaltasuna, horizontaltasuna eta hedadura nabarmendu zituen. 145 eragile sozial eta sindikalek hartu zuten parte prozesuan eta 126 eskualde, hiri, herri eta auzotan burutu zen, ekarpen ugari egin zelarik.
Urriaren 24an Bilbon egingo den Alternatiben Herria ere aurkeztu zuen, eragile ezberdinekin batera orain arte partekatu duten prozesuaren berri emanez. Ekitaldiaren ondoren izan zen 5.000 kilometroko Alternatiba Itzuliaren irteera ofiziala, Baionatik bertatik. Hendaian talde argazkia atera zuten Santiago Zubian. Bizikleta martxa Saguesera iritsi zen arratsaldean eta Donostiko Antiguora iluntzean.
2012ko hauteskunde kanpainan hitzeman bezala, François Hollande lehendakariak Xarta berretsi nahi duela adierazi du, oztopo omen den Konstituzioaren aldatzeko Kongresuaren onespen bidea hautatuz. François Hollandek Hizkuntz Guttituen Xarta berretsiko duela iragarri ondotik , LAB Irakaskuntza sindikatak hau adierazi nahi du.
Badakigu ere Xartaren berresteak ez diola berez euskarari doakion ofizialtasuna ekartzen, eta euskarak irakaskuntzan zein bizitza publikoan aitzina egin dezan borrokatzen eta mobilizatzen segitu beharko dugula.
2012ko hauteskunde kanpainan hitzeman bezala, François Hollande lehendakariak Xarta berretsi nahi duela adierazi du, oztopo omen den Konstituzioaren aldatzeko Kongresuaren onespen bidea hautatuz.
Europako Hizkuntz Guttituen Xarta berrestea ezagutza bat da jadanik alor horretan gibelatuena den estatu frantsesarentzat. Xartak ez baldin badio ere ezinbesteko ofizialtasunik aitortzen euskarari, hezkuntza alorrean atzemaiten ditugun zailtasun eta oztopoak leuntzeko eta euskararen zein euskarazko irakaskuntzari ate hertsiak zabaltzeko baliagarria izan daiteke, bere osotasunean onartu eta aplikatzen bada.
• Hala nola sare publikoan euskarazko irakaskuntza orokortzea ekar dezake, baldin eta familien gehiengoaren nahia errespetatzen eta bideratzen bada.
Era berean, eskoletatik egiazko haur elebidunak ateratzea xede, murgiltze sistema esperimentazioetatik haratago eskola guzietan abian jar dadin bultzada bat litzateke.
• Hezkunde Nazional frantsesarekin kontratupeko eskola pribatuetan irakaskuntzak behar duen ezagutza eta kontsiderazioa eskuratuko luke.
Horrela, Xartaren berresteak logikoki Falloux legea desagerrarazi eta zenbait herriko etxek ikastolek garatzeko dituzten zailtasunak eta ez ulertzeak gainditu eta normaltasun maila batera eramanen lituzke ikastolak.
Ikusten dugunez, balizko aukerak badira, baina horretarako iragarpen efektutik haratago egiazko borondate politikoa behar da. Badakigu ere Xartaren berresteak ez diola berez euskarari doakion ofizialtasuna ekartzen, eta euskarak irakaskuntzan zein bizitza publikoan aitzina egin dezan borrokatzen eta mobilizatzen segitu beharko dugula.