2026-11-22
Blog Page 1051

Uriarte sailburuak guztion iritzia biltzeari muzin egin dio berriro

0

Prentsaren bidez jaso dugu Cristina Uriarte Sailburuan hainbat eragilerekin egindako lan-bileraren berri eta azkenaldian maiz errepikatzen den bezala hezkuntza eragile guztiok ez gara deituak izan. Berriro ere ,Uriarte sailburuak, hezkuntza komunitatea osatzen dugun guztion iritzia biltzeari muzin egin dio.

Baina ez da lehenengo aldia halakoa gertatzen denik, gertakizun puntuala baino jarrera kontu bat izaten ari da. Guretzako jarrera hau guztiz kontrako norabidean doa, Hezkuntza gaietan hezkuntza komunitate eta herritar oro parte hartzeko bideak iraunkorki irekiak egon behar dira, denon arteko parte hartze eta adostasunek ekarriko baitute Euskal Herriak behar duen hezkuntza eredua. Izan ere, norbaitek pentsatzen du hezkuntza eragile guztien partehartzea bermatu gabe egin daitezkeen irakurketak edo proposamenak eraginkorrak izango direnik? Norbaitek pentsatzen du Hezkuntza Saileko lau pareten artean egin daitezkeen analisi, elkarlan edota adostasunak eramango gaituela hezkuntza sistema propioruntz? Hezkuntza ez al da ba gizarte osoaren zeregina?

Euskal Herrirako hezkuntza eredua eraiki nahi bada, ezinbestean, guztion parte hartzearekin egin behar da .Hezkuntza plazara eraman, herritarron artean eztabaida sustatu eta herri akordioa erdietsi.

 

 

 

Etxaide: “Erakundeak beste alde batera begira ari dira lan istripuen aurrean”

Euskal gehiengo sindikalak lan istripuak salatzeko manifestazio bat egin du gaur Bilbon. Neurri zehatzak har ditzatela eskatu diete erakundeei, eta lan heriotzen atzean prekarietatea dagoela salatu dute. LABeko idazkari nagusiak aurten Hego Euskal Herrian hil diren 53 langileak gogora ekarri ditu Confebasken egoitzaren aurrean.

Prekarietateak hil egiten duela ukaezina da. Datuak ikusi besterik ez dago: aurten 53 pertsona hil dira lan istripuen ondorioz, Hego Euskal Herrian. Gainera, azpimarratu behar dugu izan diren istripu hilgarrien herena azpikontratetan izan direla. Arazo larri baten aurrean gaude. Izan ere, prekarietatea, enpleguaren kalitate eskasa eta prebentzio neurri egokiak ez hartzea dira lan istripu eta gaixotasunen oinarrian dauden egiturazko arrazoiak. Beraz, egoera irauliko duten neurriak har daitezen aldarrikatuz, euskal gehiengo sindikalak deituta, kalera irten gara gaur, Bilbon, “Prekarietatea hiltzailea, lan istripu gehiagorik ez” lemapean.

LABeko idazkari nagusi Ainhoa Etxaidek hitza hartu du Confebasken egoitzaren aurrean, eta borondatea eskatu die instituzioei lan heriotzak saihesteko. "Erakundeak beste alde batera begira ari dira lan istripuen aurrean", salatu du. "Ekidin zitezkeen heriotz asko gertatu dira lan munduan. Hauxe da sindikalismoak, edozein langilek, egin dezakeen salaketarik bortitzena", azpimarratu du. Lan baldintzak hobetu, segurtasun neurri egokiak hartu eta prebentziorako behar beste inbertsioa egin. Hauxek dira Etxaidek egindako aldarrietako batzuk lan istripuak saihesteko, eta instituzioei ekimena har dezatela eskatu die: "Ez dago aitzakiarik lan istripuen aurrean ekimen instituzionala ez indartzeko. Kontua da ez diotela behar adina garrantziarik ematen, eta, horrela izan bitartean, mobilizatzen jarraituko dugu", adierazi du.

Bilboko manifestazioan aldarrikapenak nagusi izan dira, lanean hildako pertsonak gogoan. Egoera aldatzeak neurri zehatzak hartzea eskatzen du. Hala nola, enplegu duina eta kalitatezkoa sortzea lehentasunezkoa izan behar dela deritzogu; lan osasun politikak errotik aldatzeko eskatzen dugu, horretarako behar diren baliabide ekonomikoak eta giza baliabideak handituz; enpresen gaineko kontrola, ikuskaritza eta zehapen eredugarria areagotzea exigitzen dugu eta lan osasun politiketan lanbide-gaixotasunei beharrezkoa duten zentraltasuna ematea beharrezko ikusten dugu.

Eskandalagarria da oraindik ere lan egiteagatik langileak hitzea. Errealitate honen aurrean, Confebaskek ez du arrazoi honi buruz ezer jakin nahi, euskal erakundeen ahotan ere ez dugu egoera irauli dezaken aldaketarako neurririk entzuten. Ardura zuzena dute, beraz. Bada garaia gaiari heldu eta langileak erdigunean jarriko dituen eredu baten alde urratsak emateko.
 

 

 

Ostalaritzako akordio markoaren mahaia osatu da, gure parte hartzearekin

Ostalaritzako akordio markoaren mahaia osatu da. Akordio honen helburua izango litzateke hitzarmenak babestea CCOO, UGT eta patronalaren eskutik, estatu mailako esparrutik datozen erasoen aurrean.

LABek, gure hitzarmenei lehentasuna emateko testu bat planteatzeaz gain, eta honakoa ostaralitzaren esparruan egingo den egituraren inguruko akordioa izanik, honako alderdiok ere planteatu ditu. Batetik, Gipuzkoa eta Arabako ostalaritzako hitzarmenen negoziazioari aurre egiteko neurri eranginkorrak. Bigarrenik, EAEn kolektibitateentzako (prestatutako janarien enpresak) negoziazio esparru bat sortzea adostea.

Hain zuzen ere, ostalaritzako akordio markoaren mahaia atzo osatu zen. Hurrengo bilera urtarrilaren 9an izango da.
 

 

 

Arabako Foru Aldundiko EPEa

2016ko Arabako Foru Aldundiko EPEari erantzunez, hau da gaitegi orokorrari buruz prestatu dugun materiala:

1.- A1 eta A2 taldeetako gaitegi orokorra. Lege batzuk ez daude euskaraz.

2.- Europar Batasuneko gaiak jorratzeko bi dokumentu.

a. Batetik, gazteleraz ikasteko zuzenketak eta iradokizunak agertzen diren dokumentua PDFan
b. Bestetik, euskaraz ikasteko interneten aurkitu dugun dokumentu bakarra , 2010ekoa IVAPekoa, zeinean 59.orrialdean europar batasuneko hainbat gai agertzen diren. Hala ere, kontuz ibili dokumentu honekin, 2010eko izanda, guztiz gaurkotuta ez egotea gerta daiteke. Dokumentua ikusteko: http://www.izenpe.com/s154812/es/contenidos/informacion/bibl_digital/es_documen/adjuntos/administrazio_kidegoa.pdf

3.- Plaza ezberdinetara aurkezteko beharrezkoak diren titulazioen taula bat.

4.- Gaztelaniaz bildu dugun gaitegi orokorra:

Azkenik, GOGORATU izena emateko epea a zabalik dagoela eta ABENDUAREN 27AN BUKATZEN dela.

Informazio osoa eskuratzeko eta izena emateko (interneten bidez bakarrik egin daiteke) orrialdea hauxe da:
http://www.araba.eus/PortalEmpleo/inicio/FPEP0001principal_eu.asp

Edozein zalantzarako:

AFAko LABeko Atal Sindikala
Jesusen Zerbitzarien Kalea 3- 2.
Vitoria-Gasteiz, 01003
Tlfnoa: 945181818 Luz. 52312
sindicatolab@araba.eus

Oreretako egoitza berriaren ateak zabalik dira

0

Pasadan ostiralean, hilak 16, Oreretako egoitza berriaren ateak zabaldu genituen (Ikutza Korsarioa,11). Festa giroan, delegatu eta afiliatuok, egoitza zaharretik berrira kalejiran joan ginen gaurdaino gure egoitza izan denari agur esanez eta etorkizuneko erronkak aurrera eramateko aukeratu dugun egoitza berriari ongi etorria emanez.

Baionan gaur egingo den mobilizazioan parte hartzera deitzen dugu, bakean bizitzeko eskubidea dugula aldarrikatzeko

0

LABetik gogor salatu nahi dugu operazio politiko, polizial eta mediatiko berria burutu dutela Estatu frantses eta espainolak armagabetze prozesuaren kontra, bakea behingoz eta betirako eraikitzeko prozesuaren kontra. Atxilotuak berehala askatzeko eskatzen dugu. Gaixo dagoen estatu batean bakarrik ikusi daiteke armak deuseztatzeko prozesu batean laguntzeko prest dauden herritarrak atxilotzea.

Hilabete eskas da hainbat eragile bakea eraikitzeko bidean laguntzeko prest agertu ginela. EPPKak eztabaida prozesua jarri du martxan presoak erabaki berriak hartzeko bakean bizitzeko behar beharrezkoa delako presoak etxerako bidea hartzea. Herritarrak askotan eta ozen esan dute badela gatazkaren ondorioak gainditzeko garaia. Euskal Herria erantzukizunez jokatzen ari da, ezin berdina esan Estatu frantsesaz eta espainolaz.

LABetik berriro esan nahi dugu konponbideak geuk eraiki behar ditugula, Euskal Herriak eraiki behar dituela, euskal eragileen ekimenez eta euskal herritarren babesarekin. Foro Sozialak euskal alderdi eta instituzioei egindako eskakizuna indartu behar dela uste dugu, eremu politiko eta instituzionalaren esku dagoelako bakearen bidean urrats sendoak emateko aukera.

Konponbidearen kontrako jarrerak erditik kentzeko modurik hoberena euskal Herriko kaleak konponbidearen aldeko jardueraz betetzea da. Gaur aukera izango dugu horrela egiteko Baionan deitu duten mobilizazioan. LABetik dei egiten dugu euskal langileei bertan parte hartzeko eta operazio berri hau salatzeko lantokietan.
 

 

 

“Langile migranteak euskal langileak dira”

Igandean, abenduak 18, Migrantearen Nazioarteko Eguna da. LABek adierazpen bat kaleratu du horren harira, migranteen eskubideak aldarrikatzeko eta sistema kapitalistaren politika bidegabeak salatzeko.

LABen aldarrikapenak, Migranteen Nazioarteko Egunaren harira.

Munduan zapalduta eta esplotatuta gauden herrietako langile guztiok helburu bera dugu: sistema kapitalistarekin amaitzea, gure gorputz, herri, bizitza eta planeta kolpatzen dituelako.

Sistema kapitalistaren amaiera. Krisi global bati aurre egiten ari gara, krisi sistemiko eta zibilizatzailea, aurrekaririk gabekoa gizaki mailan. Gerrak, desertifikazioa, oker izendatutako errefuxiatuen krisia, natur baliabideen agortzea, herrien burujabetza Tratatu berrietara oinperatzeko estrategia, desberdintasunak, mobilizazio sozialen kriminalizazioa, migranteen heriotz zenbaezinak Mediterraneoan eta munduko muga desberdinetan… hauek guztiak sistemaren diru-gosearen ondorio dira, kapitalaren metaketa bere ikur bilakatu baitu.

Produkzio eta kontsumo sistemaren eraldaketa. Produkzio eta kontsumo sistema gisa, Kapitalismoaren gehiegikeriak kalteak eragiten ditu ingurumenean, eta aldaketa klimatikoaren ondorioak azkartzen ditu. Honek zigor erantsi bat ekartzen du: etorkizunean, gero eta pertsona gehiagok migratu beharko dute bizirauteko, euren jatorriko eremuetatik kanpo.

Migrazio politikei buelta ematea, gerren eta multinazional eta estatu inperialisten baliabideen kontrolaren isla direlako. Pertsona guztiek eskubidea dute euren lanaren emaitzarekin duintasunez bizitzeko euren herrialdean; eskubide hori inork ez lieke ukatu beharko, gaur egun gertatzen den bezala. Europak eta sistema kapitalistaren erdigunean dauden herrialdeek esfortzu bat egin beharko lukete behartutako migrazioa eragiten dituzten arrazoiei aurre egiteko eta duina eta iraunkorra den giza garapen bat sortzeko herrialde guztietan. Oraindik egiten duten espoliazioaren itzultzea izango litzateke.

Migranteak eta errefuxiatuak kriminalitzatzen dituzten politikak desegitea. Kapitalaren banaketaren eta orden berriaren politika ekonomiko, politiko, kultural eta militar bidegabeen ondorio zuzena da migrazioa. Pertsonek eta herriek ez dute aukerarik euren baliabideak kudeatzeko, ezta euren indarguneak garatzeko ere, munduko orden berriaren interesen mesederako. Egoera hauek ezinezko bihurtzen dute milioika pertsonek euren herrialdean bizitzea. Herrialdea, etxea, lana eta familia uztera behartuak daude.

Migranteei eskubideak ukatzen zaizkie; giza eskubide eta eskubide sozial eta ekonomikoak. Milaka pertsona Europako hainbat herrialdetako atarietan pilatzen dira, bizitza aukera baten bila. Europak, berriz, ez du eskuzabaltasun eta elkartasun keinurik. Harresiak eta alanbre-hesiak altxatzen dituzte segurtasunaren izenean, polizia eta militar kontrol zorrotzez gain. Transnazionalek euren interesen arabera mugitzeko erraztasun guztiak dituzten bitartean, espoliatutako herrialdeetako herritarrek ez dituzte giza eskubideak bermatuak, basakeria juridikoa ere pairatzen dutelako bizi duten dramaren baitan.

Lan arloan neurri eta politika publiko eraginkorrak bultza ditzaten eskatzen diegu euskal administrazioei, emakume migranteek pairatu ohi duten diskriminazioa eta kalteberetasunarekin amaitzeko. Emakume migranteak kaltetuenak dira. Lan prekarietatearen biktima nagusiak dira. Hauetako emakume asko eta asko diskriminazio eta kalteberetasun egoeran daude. Askok etxeko eta zaintza zerbitzuan lan egiten dute, eta arazoak dituzte lan baldintza, lan jardunaldi, soldata edo kontratuarekin.

Arrazakeria eta xenofobiarekin amaitzea. Pertsona migranteak ez dira mehatxu bat. Gure benetako etsaiak austeritate politikak dira, segurtasunaren eta beldurraren izenean bultzatzen dituzten politikak, interes inperialisten neurrira egindako politikak. Ez gaitezela tranpan erori. Herrien eta pertsonen arteko elkartasuna bultza dezagun.

Langile migranteak euskal langileak dira. Esklabotza eta pobreziara eramaten gaitu bizitza eta lana prekarizatzen duen prozesuak. Erabateko erasoa pairatzen ari gara langileen bizi eta lan baldintzei dagokienez, eta, horretan, langile migranteak dira kaltetuenak: kontratu prekarioenak dituzte (kontratua badute), soldata baxuenak ere, eta eskubide sozial eta sindikalak ukatu egiten zaizkie. Ulertu behar dugu gure borroka guztiak borroka bakar bat direla.

Harrerarako euskal sistema. Harrerarako baldintza propioak izateko, euren gain erabateko eskumena hartzeko eskatzen diegu euskal administrazioei, gure errealitate produktibo eta sozialaren araberakoa, nazioarte mailako elkartasun eta kooperazio gisa.
 

 

 

Bizkaiko egoitzetako langileek konponbidea eskatu diote Foru Aldundiari


Bizkaiko Hirugarren Adineko egoitzetako langileak kalera irten dira sektorerako eredu aldaketa aldarrikatuz. Hain zuzen ere Bizkaizko egoitzen auzia ez da gatazka hutsa, gaur egun inposatzen zaigun eredu kapitalistak inposatzen duen sexuen araberako lan banaketaren isla baizik. Eusko Jaurlaritzan hasi eta Bizkaiko Foru Aldundiaraino joan den manifestazioan konponbidea eskatu diete instituzioei, hau da langile gehiago eta baldintza hobeak, zerbitzua hobetu ahal izateko.

Historikoki emakumeengan erori da zaintzaren ardura eta zama, beraz ez da kasualitatea inposatzen zaigun ereduan lan baldintza prekarioenak zaintzarekin lotutako enpleguek izatea. Borroka andana egin da egoera hau aldatzeko, baina bide luzea dugu oraindik aurretik. Bizkaiko Hirugarren adinekoen egoitzetan ikusten ari garen bezala, zaintza lanen aitortzan lan asko dugu egiteko. Zaintzarako eskubidea oraindik ez da eskubide unibertsaltzat jotzen edo aitortzen, eta zaintzaren alorrean sortu diren enpleguak enplegu duinak izatetik urrun daude.

Bizkaiko egoitzetako auzia auzi politikoa da eta beraz erantzun politikoa eman behar zaio. Bestelako eredu baten aldeko apustua eginda soilik lortuko dugu gatazka hau konponbidean jartzea. Adineko jendea modu egokian, kalitatezko zerbitzu batekin, zainduak eta langileen lan baldintzak bermatuak egongo diren eredu bat garatzeko ordua da. LABek langile eta erabiltzaileekin batera borrokan jarraituko du.

 

 

 

Etxaidek “ausardi politikoa” eskatu du Nafarroako aurrekontuak osatzeko eta burujabetzaren bidea egiteko


Ehundaka pertsonek parte hartu dute gaur Iruñeko Labriten egindako ekitaldian, Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak eta Parlamentu Sozialak deituta. Bildutakoek manifestazioa egin dute geroago, “aldaketa gehiago” eta “aldaketa sozialagoa” izan dadila eskatzeko, ‘+Cambio, +Social. Aurrekontu sozial, parte-hartzaile eta burujabeen alde’ leloarekin. LABeko idazkari nagusiak hartu du hitza ekitaldi nagusian.

“Urte eta erdi pasa da 2015eko martxoan koloreen martxa egin genuenetik. 55 eragile baino gehiago batu ginen deialdian eta milaka herritar mobilizazioan. Kolore ezberdinekin irudikatu genituen bultzatu eta ikusi nahi ditugun aldaketak. Gaur, berriro irten gara kalera. Edozeinek pentsa dezake ez dela ezer aldatu orduz geroztik, gauzek bere horretan jarraitzen dutela eta horregatik jarraitu behar dugula mobilizatzen. Bada, guk ez dugu horrela ikusten. Zorionez, krisi ekonomikoaren aitzakian eskubideen sarraskia egin zuten horiek oposizioan daude. Hori bai, ezin dugu berdina esan Gasteizera edo Madrilera begiratzen badugu”.

LABeko idazkari nagusi Ainhoa Etxaideren hitzak dira hauek, Labriteko ekitaldian egindakoak. Etxaideren hitzetan “Nafarroan ikusi dugu nola erortzen diren betirako atzean utzi nahi dugun erregimen zaharraren ikur batzuk, frankismoari gorazarre egiten zioten armarriak edota euskararen kontrako jazarpen politiko eta ideologikoa babesten zuten Gobernuak. Euskararen aldeko politikak eta inbertsioak indartu egin dira. Gureari begiratzen badiogu, desegiten ari da CCOO, UGT eta CENek osatutako holding baztertzailea. Aldaketak bultzatzen ditugunok balio handia ematen diegu halako gauzei”.

Hala ere, egoera sozial eta ekonomikoari dagokionez, LABeko idazkari nagusia kezkatuta azaldu da: “Guk egoera sozialari begiratu behar diogu derrigorrez, egoera soziala aldatzea delako gure helburua. Horretarako giltza aurrekontuetan dago, aurrekontuetan gauzatu behar dira asmo eta borondateak. Aurrerapausuak eman direla begibistakoa da; hazi egin da sektore publikoan eta politika sozialetan egindako inbertsioa, eta balioa ematen diegu egondako aldaketei. Baina, ez gara aldaketa horiekin konformatzen, harago joan behar dela uste dugu, bai formari, bai edukiari dagokionez. Formari dagokionez, aurrekontu parte hartzaileak garatzea eskatzen dugu. Edukiari dagokionez, politika soziolaboralak aldatuko dituzten aurrekontuak aldarrikatzen ditugu”.

Etxaidek partaidetza soziala aldarrikatu du aurrekontuak eta politika publikoak osatzeko orduan: “Aldaketa prozesuaren muina Herriaren egoera aldatzea bada, ez da posible izango eragile sozial eta sindikalak prozesuan parte hartzen ez badugu. Gu prest gaude politikak aldatzeko bidean inplikatzera, badakigulako ez dela erraza izango, ez dela baketsua izango, baina horretarako bidea egon behar du. Gatazkatsua izango den bidea saihesteko orekak egiten aritzea erabakitzen bada, ez dago biderik”.

LABeko ordezkariak nabarmendu du Nafarroako aurrekontuak ez direla nahikoak egoera sozial eta ekonomikoari buelta emateko, eta datorren urteko kontuak osatzeko ez dela parte hartze sozialik egon kritikatu du. Adierazi du, Erregimenak sortutako zorraren pisuaren ondorioz, Gizarte Eskubideen Departamenduak diru gutxiago izango duela eta zerga bilketa ez dela egokia izango.

Era berean, Etxaidek azpimarratu du Nafarroako erakundeek burujabetza politikorik ez dutela, eta "errealitate bat" dela Nafarroako elite ekonomikoak duen boterea erabaki politikoak baldintzatzeko. Zentzu honetan, ausardia eskatu du: “Gobernuari ausardi politikoa eskatzen diogu zor bidegabeak sortutako zama gainetik kentzeko, zerga bilketa handitzeko enpresarien artean eta burujabetzaren bidean aurrera egiteko”. Hala, norabide horretan mobilizazio sozial eta sindikala bultzatzeko LABen konpromisoa berretsi du. “Azken finean, Erregimenaren eredua desegitean datza irtenbidea, berri bat egiteko. Erregimena erakundeetatik botatzeko gai izan baginen, kapazak izan behar dugu eredu ekonomiko eta sozial berri hori Nafarroan, Euskal Herrian, eraikitzeko, Eskubide Sozialen Kartak eta Parlamentu Sozialak defendatu bezala”, erantsi du.