Madriletik inposatzen den miseriaren aurrean, Estatus politiko berriak behar dira, enplegu eta babes sozial gaietan eskuduntza guztiak izango dituztenak, besteren artean, gutxieneko soldata arautu eta ezartzeko aukera emango duen marko juridiko politiko berria. Horren alde lan egiten jarraituko dugu.

Madrilgo gobernuak eta CCOO–UGTk Lanbide Arteko Gutxieneko Soldata eguneratzeko lortutako akordioak bi ondorio argi uzten ditu guretzat:

1.- Erabat motz geratzen den igoera da, guztiz ez-nahikoa. Azken urteetan desoreka sozialak izugarri handitzen ari dira, sortzen den aberastasunaren zati gero eta txikiagoa bideratzen da soldatetara, gero eta handiagoa kapitalaren errentetara. Igoera honek ez dio tendentzia horri amaierarik jarriko. Beraz, bazterkeria eta prekarietatea betikotzen lagunduko duen beste erabaki bat da.

Gainera, onartezina iruditzen zaigu Lanbide Arteko Gutxieneko Soldata igoera BPGren igoerari edota lanpostuen sorrerari lotua egotea. Igoera handiagoa behar da eta inolako baldintzarik gabe. Sortzen da horretarako nahikoa aberastasun. Kontua da ekonomiaren errekuperazioa prekarizazioaren kontura egiten ari dela; hau da, gutxi batzuen irabaziak bermatzen jarraitzen direla gehiengoaren bizkar gain.

2.- CCOO -UGTren noraeza eta saldukeria. Madrilgo gobernuak bi sindikatu hauen babesa jasotzea horrelako akordio baterako oso adierazgarria da. CCOO-UGTren eredu sindikalaren porrotaren beste adierazle bat da. Langileen interesak bigarren maila batean kokatzen dituzte hauek, aspaldi utzi zioten langileen alde borrokatzeari eta aspaldi beraien biziraupenerako borrokan dabiltza.

LABek ez du erreferentzia hori kontuan hartuko, eta, Europako Karta Sozialaren irizpideak erreferentzia moduan hartuta, 1200€ko soldata garbia aldarrikatzen eta defendatzen jarraituko dugu.