Adegik gaurko bileran, duela urtebete negoziaketak bertan behera utzi zituenean agertu zuen jarrera bera erakutsi du (baieztatu da ez duela negoziatuko Auzitegi Gorenaren epaia eman arte). Bere izaera autoritarioa eta negoziaketarako borondate eza agerian gelditu dira.

Adegiren jarrera guztiz arduragabea eta oso larria da. Eskandalagarria da. Adegik ondo dakien moduan, arazoa ez da juridikoa, negoziatzeko borondate eza baino. Inongo epaitegik ez du erabikirik hartuko Gipuzkoako metalgintzaren hitzarmenaren inguruan. Hau soilik aldeei dagokie, patronala eta sindikatuei. LABek sektoreko langile guztientzako hitzarmena nahi duela frogatu du gaurkoan. Adegik, aldiz, lan harreman eredu indibidualaren alde egin duela uste dugu, hau da, sektoreko langileei inposaketa ezarri eta mehatxu egin Estatuko hitzarmena aplikatzearekin.

Gaurko bileran, egiaztatu dugu ADEGI patronal autoritario eta erreakzionarioena dela.

Jakin badakigu, horrela esan digutelako, herrialdeko hainbat eta hainbat enpresari ez datozela bat Adegiren jarrerarekin. Nor ordezkatzen dute? Zer interes defendatzen dituzte? Enpresetara gatazka eramaten duten bitartean, eurek euren enpresetan akordioak adosten dituzte, Adegiren presidente Pello Gibelalderen kasuan, esaterako.

Metalgintza ezezik, Gipuzkoa osoa prekarietatera eta desarautzera kondenatu nahi dute. Adegik presio lobby moduan dihardu, eta hori LABentzat ez da onargarria.

LABek metaleko langile guztiek hitzarmen duin bat izateko eskubidea defendatzen jarraituko du, lan baldintza minimo batzuk izateko eskubidea. Metaleko hitzarmena ez da Adegi edo epaitegi baten eskuetan dagoen jostailua, Gipuzkoako langileen eskubideen bermea baizik.