Gaur lan istripu hilgarri baten berri izan dugu. 40 urteko langile bat hil da Luiaondon (Aiara) basoko lanetan ari zela. Pinu bat erori zaio gainean langileari bere ardurak betetzen zituen bitartean. Honekin, gutxienez, 30 dira aurten Euskal Herrian hildako langileak eta beste bik desagertuta jarraitzen dute Zaldibarreko zabortegian pasa den otsailaren 6tik. Azken heriotza honen aurrean, LAB, ELA, ESK, STEILAS, EHNE eta HIRU sindikatuok kontzentrazioa egingo dugu bihar Forestal Frias enpresa atarian, Laudion, 12:30ean, “Lan istripu gehiagorik ez, prekarietatea hiltzailea” lemarekin. Enpresa horretako langilea zen hildakoa.
Lehenik eta behin, LAB sindikatutik hildakoaren senide eta lankideei gure elkartasuna eta babesa helarazi nahi diegu. Babes hau hilabete hauetan hildako langile guztien ingurukoei zabaltzen dugu.
Gaur gertatutakoa ez da berria. Urtero honetako lan istripuak ditugu, baina ezaguna izan arren, praktikan ez dituzte neurriak hartzen honelako istripuak berriro gerta ez daitezen. Baina ematen du administrazio publikoen arduradunek ez dakitela hau. Non daude administrazioko arduradunak heriotza berri hau salatzeko? Zein aldaketa egin eta zein pausu emateko prest daude egoera honi buelta emateko?
Argi daukagu lan istripuak ez direla zoriak edo kasualitateak sortuak, ematen diren lan harremanen, prekarizazioaren, lan arautegiaren eta azpikontratazioaren emaitza dira.
Langileok bizi ahal izateko egiten dugu lan eta ez ahalegin horretan bizia galtzeko. Langile bat hiltzea ez da lanaren ezaugarri bat. Lan istripuak patronalak lan egiteko orduan ezartzen dizkigun baldintza eta lan egiteko moduen emaitza dira.
LAB sindikatutik argi dugu, bizi eta lan duinak behar ditugu, lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu. Badakigu norbanakoena, familiena eta gizarte osoarena den gaitz honekin bukatzeko bide bakarra borroka eta antolakuntza direla, lan harremanen eta joko arauen aldaketatik etorriko dela aldaketa. Eredu berri bat gauzatu behar dugu, langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko dituena.