Uztaileko datuen arabera, 144.086 langabetu daude erregistratuta SEPEko bulegoetan, ekainean baino 2.367 gehiago. Gora egin du langabeziak. Orain arte gertatu izan den bezala, emakumezkoak dira langabetu gehienak, %58,51 hain zuzen ere. Erregistratutako langabetuen adinari erreparatuta, erdiak baino gehiago dira 45 urtetik gorakoak (%50,5) eta multzo garrantzitsua osatzen dute 30etik 44 urtera artekoek (%33,96). Askoz gutxiago dira aldiz, 25 eta 29 urte artekoak (%8,48) eta 25 urtetik beherakoak (%7,03). Hain zuzen ere, enplegurako sarbide txarrena duten adineko langileak, 45 urtetik gorakoak, dira langabetu gehienak.
Adina eta generoa kontutan hartuta, adin tarte guztietan dago emakume langabetu gehiago gizonezkoak baino, 25 urtetik beherakoan izan ezik. Generoen arteko alde nabarmenena 30 eta 44 urteko adin tartean dago, langabetuen %61,49 emakumezkoa baita.
Enpleguaren kalitateari dagokionez, aldi-baterakotasuna eta ezegonkortasuna nagusitzen dira. Ekaineko kontratu mugagabeak (datuak ditugun azken hilabetea) %4,23 baino ez dira izan. Lan eta zerbitzu bat egiteagatikoak %27,34 dira eta produkzioren baldintzengatik aldi baterakoak %49, 74 dira. EAEn, Lan Harremanen Kontseiluak berak ohartarazi zuen aldi baterakotasun kroniko honen arriskuez, langileen enplegu egonkor eta bizitza duina lortzeko oztopo ere badena.
Behin baino gehiagotan salatu dugun bezala, lan eta bizi baldintzen prekarizazio prozesuak aurrera darrai Euskal Herrian. Instituzio publikoen enplegu planak ez dira gauza egoera aldatzeko, areago, ematen du instituzioen papera datu estatistikoak ematera mugatzen dela, prekarietatearen notarioak bailiran.
Egoera honen aurrean, ekintza sindikala indartzea beharrezkoa da. Tokian toki hedatzen ari diren lan gatazka zehatzak sustatzearekin batera, erantzun sindikal eta sozial orokorra proposatzen du LABek, bai bestelako enplegu politikak aldarrikatzeko, baita bestelako enplegu politika horiek gauzatzeko beharrezkoa den ahalmen legegilea eskatzeko.