LABek publikoki salatu nahi du Tubos Reunidosen gatazka hartzen ari den norabidea. Izan ere, enpresak enplegua suntsitzeko, altzairutegia ixteko eta logistika kanpora ateratzeko planarekin aurrera jarraitzen duen bitartean, erakundeek ez dute esku hartzen, eta, gainera, zuzendaritzaren kontakizuna indartzen ari dira.
Azken egunotan oso kezkagarriak diren adierazpen eta mugimenduak ikusi ditugu. Alde batetik, Eusko Jaurlaritzak enpresari zor publikoa barkatzeko aukera planteatzen du; bestetik, sindikatuei eskatzen zaigu auzitara jotzeko dugun eskubide legitimoari uko egiteko. LABetik argi diogu: hau onartezina da.
Enpresak enplegu-erregulazioko espedientea aplikatzen duen bitartean, eragin handiko erabaki estrukturalak mantentzen ditu eta kaleratzeekin jarraitzen du —borondatezkotasunik gabeko aldi baterakoak barne—; erakundeek, ordea, “elkarrizketaz” hitz egiten dute. Baina galdetzen dugu: zer elkarrizketa?, enpresak planteatzen duena?, bere plana zalantzan jarri gabe onartzea oinarri duena? Errealitatea bestelakoa da.
Duela bi aste, LABek, beste sindikatu batzuekin batera, bilerak eskatu zizkien Industria Sailari, Enplegu Sailari eta Arabako Foru Aldundiari. Gaur egun, Lan Sailak bakarrik onartu du bilera egitea, eta hainbat egun itxaron ondoren egin du; gainerako erakundeek, berriz, erantzunik eman gabe jarraitzen dute. Hori al da enpleguarekiko eta etorkizun industrialarekiko konpromisoa?
Aldi berean, elkarrizketa falta edo plantillaren parte-hartzea eragoztea leporatzen zaigu. LABetik oso argi utzi nahi dugu: parte-hartzea ezin da gatazka desaktibatzeko tresna bihurtu, sakoneko ezer aldatu ez den bitartean.
Enpresak bere planteamendua bere horretan mantentzen du: ez du neurririk atzera bota, ez du benetako negoziaziorik ireki eta kaleratzeekin aurrera jarraitzen du. Testuinguru horretan, funtsezko gaiak landu gabe beste eztabaida batzuk planteatzeak nahasmena baino ez du sortzen, eta bere plana inposatu nahi duenari mesede egiten dio.
Are larriagoa da langileen proposamen bat egoteari nahita ez ikusiarena egitea. Proposamen horrek elkarrizketa jartzen du erdigunean, baina benetako elkarrizketa: gardentasunez, xantaiarik gabe eta alternatibak mahai gainean jarrita. Hala ere, erakunde bakar batek ere ez du interesik agertu hura aztertzeko edo bultzatzeko. Hori da benetako arazoa.
Horregatik guztiagatik, LABek enplegu-erregulazioko espedientearen aurkako inpugnazio judiziala aurkeztuko duela iragarri nahi du. Uste dugu ez dagoela neurriak justifikatzen dituen arrazoirik, prozesua gardentasun faltak markatu duela eta ezin dela onartu halako erabakiak benetako negoziaziorik gabe inposatzea.
Gainera, plantillaren eskubideak defendatzea ez da ziurgabetasuna sortzea, baizik eta erantzukizunez jokatzea. Ziurgabetasuna sortzen duena da azalpenik ematen ez duen, langileak presionatzen dituen eta enplegua zein etorkizun industriala suntsitzen dituen planarekin aurrera jarraitzen duen zuzendaritza.
Azkenik, LABetik erakundeei eskatzen diegu beste alde batera begiratzeari utz diezaiotela eta, praktikan, enpresaren interesekin lerrokatuta dagoen jarrera alde batera uzteko. Alderdi sozialari eskatzen dioten exijentzia maila bera zuzendu diezaiotela benetan erabakitzeko ahalmena duenari: Tubos Reunidoseko zuzendaritzari.
Jokoan dagoena ez baita soilik EEE bat; jokoan daude enplegua, etorkizun industriala eta plantilla oso baten zein eskualde baten duintasuna.