Halaber, Hezkuntza Sailak aurreko ikasturtetik gai honekin izan duen gardentasunik eza salatzen du
Aste honetan prentsan bolo-bolo dabilen gaia izan arren, LAB sindikatuarentzat ez da berria eskola publikoen fusioa. Izan ere, aurreko ikasturtetik fusionatuko diren eskoletako langileekin eta familiekin lanean aritu gara tokian-toki informazioa jaso eta LABen proposamenak egin eta prozesuetan eragiteko.
Alta, LAB sindikatutik esan behar dugun lehenengo gauza da Hezkuntza Saila bere kabuz aritu dela prozesu hauek egiten. Eta salatzen dugu sailak izan duen gardentasunik eza, izan ere, mahai negoziatzaile zein lurraldeetako berme batzordeetan egin ditugun eskari eta galderen aurrean ixilik egon da eta sindikatuokin ez du ezertxo ere partekatu.
Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako eskola publikoetako fusioen aurrean LABek bi egoera oso ezberdin identifikatzen ditu. Batetik, eskola publikoen itxiera bezala kamuflatzen ari diren fusioak. Hezkuntza Sailak urteetan zehar egin dituen politikek eragindakoak, izan ere, eskola horietan apustu irmorik ez egiteak eta herri konkretu horietako eskola maparen konfigurazioak (gaineskaintza egoera ahalbidetzeagatik) matrikulazio gutxiago izatea eragin du eta eskola horiek ixtera. Kasu horri erantzuten dioten itxierak guztiz arbuiatzen ditu LABek. Arazoa estrukturala da eta hezkuntza-sistemaren antolaketari eta eskola maparekin zerikusi zuzena du. Tokian-toki era deszentralizatuan eraldatu behar dena.
LAB sindikatuak uste du ezin ditugula galdu D eredukoak diren ikaspostu publiko gehiago. Gure helburua sare publiko berri bakar bat osatzea da, non D eredukoak diren ikaspostuak erdigunean egongo diren. Eta hortaz, iruditzen zaigu herriz herri eskola mapan eragin eta erabakiak hartu behar ditugula. Jaiotze-tasaren jaitsiera dugun eta ikasleen eskolaratzean haur gutxiago matrikulatzen diren -matrikulazio arrunta zein bizia kontuan izanik- testuinguruan gaudela argi izanik, ikaspostuak murrizten ari direla errealitate bat da; eta horren aurrean, LABek argi du: murrizketak laikoak ez diren eta D eredukoak ez diren ikaspostuetatik hasi behar dira.
Eta bestetik, iruditzen zaigu fusio batzuk egokiak direla eta zentzua daukatela. Fusio horien bitartez sortuko den proiektua hobea izan behar delako, utziak egon diren eta konplexutasun indize altua edo oso altua duten eskola publiko horietan eraldaketa gauzatuz euskalduntzen duten eta inklusiboak diren kalitate handiagoagoko eskola publikoak eraikitzea dagokigulako.
Horretarako, alde batetik, langile guztiei lanpostuak bermatu behar zaizkie. Hezkuntza publikoko langile zuzenen kasuan LAB lortzen ari dena, langileen lau kolektiboetan aurreko urtean sinatu zituen lan-hitzarmenen bitartez eta plantillak esleitzeko irizpideen akordioen bidez, hain zuzen ere. Langile publikoez gain, azpikontrataturiko langileentzat berme guztiak eman eta ezarri behar ditu sailak.
Alabaina, zentzuzkoak diren fusio horiek ondo egin eta ahalik eta arrakastatsuenak izan daitezen hiru gauza eskatzen dizkiogu Hezkuntza Sailari:
1. Fusioetarako baliabide estrukturalak irakasleetan. Langile gehiago behar ditugu egunerokoari erantzuten aritzeaz gain, etorkizuna eraikitzean edo prozesuan bertan inbertitzeko. Aurreko ikasturtean fusioetarako baliabide gehigarriak lortu genituen greben bitartez eta eskolaz eskola egindako lanari esker. Orain, irakasleen lan-hitzarmena sinatu dugun sindikatuokin mahai parekidean tratatu behar dira, sortu diren behar berriak aztertu, egiturazko bihurtu eta eskola guztiei berdina eskaini.
2. Azpiegituretarako finantzazio handiagoa, aurrekontu partida propioarekin. Hezkuntza Saila 40.000€ ematen ari zaio (kasuren batean gutxiago ere) obra txikietarako ikastetxe bakoitzari. Horrek ez du ezertarako ematen eta sailak hezkuntza komunitate horietan adierazitako bestelako obrak asmoetan geratu dira. LABek apustu bat eskatzen du azpiegituretan. Berehalakoa izango den apustu ekonomiko bat, obra handiagoak egin eta hobeak diren eta puntakoak izango diren eskola publikoak izateko.
3. Hezkuntza proiektu berriak izateko beharrezkoak diren bidelaguntzak. Hezkuntza Sailetik prozesua bideratzen lagunduko duten figurak, hezkuntza proiektu berriak erabakitzerakoan sortu daitezkeen ikuspegi desberdinen aurrean erabakiak hartzeko prozesuak egiteko, eta benetan euskalduntzen duen eta inklusiboa den eskola publiko bat erdigunean jartzeko.
LABen iritziz erronka aukera bilakatzeko ordua da, horregatik, ezinbestekoa da Hezkuntza Sailak hiru arlo hauei erantzunez euskalduntzen duten zein inklusiboak diren eskola publiko horietan tamainako apustua egitea. Horrekin batera, tokian-toki eskola maparen planifikazioan erabakiak hartzeko prozedurak jarri behar dira martxan, ikaspostuen murrizketak laikoak ez diren eta D eredukoak ez diren horietatik hasi daitezen. LABek ildo horretan jarraituko du borrokan zein lanean.