LABek etxeko langileen topaketa antolatu zuen Bilbon “Etxeko enplegua eskubide berdintasunean. Hitzarmena orain!” lemarekin. Topaketen helburua elkar aitortzea eta Nafarroa, Gipuzkoa eta Bizkaiko hainbat herritako etxeko langileen atala osatzen duten asanbladen artikulazio sindikala erraztea izan zen.
Topaketa igande honetan egin zen, martxoaren 30ean, Etxeko Langileen Nazioarteko egunean. Bertan, nabarmendu zen araudian eta legean aldaketak eskatzeko prozesuan etxeko eta zaintzako langileen parte hartzea bermatu behar dela, horrenbeste emakumek* bizi duten prekaritate egoerari aurre egiteko. Historikoki, ezberdintasunera eta eskubideak aitortuak ez izatera kondenatuak izan dira emakume* hauek.
LABeko ordezkariek, euren aldetik, 2018tik hona eman dituzten urratsak gogoratu zituzten. Etxeko langileekin eta langile hauek kolektibo eta elkarteekin batera sektore honentzako hitzarmen kolektibo propioaren aldeko borroka bateratuari eustea lortu dute. Nabarmendu zuten emaitzak berehalakoak izan ez arren, eta nahiz eta negoziazio kolektiborako eskubidea aitortuko dien epai baten zain dituen oztopo judizialak topatu dituzten, ez dutela ekintza sindikala geldituko etxeko enpleguan lan-baldintza hobeak egon arte eta ondorioz, etxeko langileentzako, gehienak emakume* migratuak, bizi baldintza hobeak izan arte.
Etxeko langileek, euren aldetik, eskertu egin zuten LABek horrenbeste etxeko emakume* langileren borroka bere egin izana. Topaketetan 100etik gora langile eta zaintzarekin lotutako pertsona egon ziren, Nafarroa, Gipuzkoa eta Bizkaitik iritsitakoak, aukera izan zutenak elkar aitortzeko eta antolaketa sindikaletik etxeko langileentzako Hitzarmen Kolektiboaren bidez lan-baldintza hobeak eskatzeko borrokan garatu beharreko alderdiak artikulatzeko.
Martxoaren 30 hau desberdina izan da etxeko langileentzat. Indartsuago eta batuago daude eta borrokan jarraitzeko tinkotasuna eta determinazioa erakusten dituzte:
“Ez daukagu ospatzeko ezer desberdintasuna dagoen bitartean, esklabutza egoeran dauden lankideak dauden bitartean eta etxeko eta zaintzako langile guztientzat Hitzarmen Kolektiboa negoziatzeko oztopoak dauden bitartean”.
Eskubideen faltaren ondorioz langile hauek euren eskariak egiterakoa orduan tinko ari dira. Pixkanaka, borroka honek beste langile batzuk ere kutsatzen ditu euren norbanako eta taldekako batailei ekiteko, barrurantz zein kanporantz bizi eta transmititzen den indar bat da. Langile bakoitzak egin du ekarpena bere errealitatetik abiatuta, gaur egun, antolaketa kolektiboa posible izan dadin.
Etxeko langileen hitzarmenaren aldeko borrokak emakume* langile hauek batu ditu, prozesuaren zati bakoitzean animatu ditu, izandako akats zein lorpenekin.
Martxoaren 30 hau desberdina da, batuta eta indartsu ikusten ditugu eta euren eskubideen urraketaren aurreko ezezagutza eta etsipenetik urruti. Konbentzituta gaude beldur horiek, ia pertsona migratu moduan borroka sindikal honen buru izan daitezkeen eta etxeko langileen kolektiboekin, toki bakoitzeko mugimendu feministarekin eta LABek borroka bere eginda, beharrizan hori aldaketa bera lortzeko motibazio bihurtu ahal dutela.
LABek berriro dio hau guztien lana dela, elkarrekin soilik eraiki daitezkeela negoziazioaren oinarriak eta elkarrekin zaindu, indartu eta defendatuko dutela prozesu kolektiboa.
Topaketaren amaieran manifestazio-kontzentrazio bat izan zen, eta goizean zehar egindako azterketatik atera ziren lema aldarrikatzaileak erakutsi ziren bertan. Bukaeran, Celeste Agueroren musika emanaldia izan zen.