2026-10-02
HomeEkintza SindikalaLAB kalera atera da Nafarroan aldaketa sozialari bultzada emateko

LAB kalera atera da Nafarroan aldaketa sozialari bultzada emateko


Ahotsa.info

Nafarroan aldaketa politiko eta sozialarekin batera, aldaketa lantokietan ere gauzatzea nahi dugu. Lan mundua aldatu beharra dago, baita Nafarroan ere. Horixe da asteburu honetan LABetik Iruñean aldarrikatu duguna. manifestazioko aldarrikapen nagusiena. Atzokoan, euripean, lantoki ezberdinetako jendea bildu zen Gaztelu plazan hasi eta amaitutako mobilizazioan, nor bere aldarrikapen zehatzarekin.

Lantokiz lantoki borrokan jarraitzeko gure borondatea adierazi zuten manifestariekin, 1200 euroko gutxieneko soldataren alde, 35 orduko lanastearekin guztiok lana izan dezagun borrokan, diskriminazio guztien kontra, izan generoarena izan ideologiko, eta lan istripuak eragiten ari diren sarraskiarekin behin betiko amaitzeko neurriak eskatuz.

Horri guztiari heldu ahal izateko, lan harremanen demokratizazioan urratsak eman beharra azpimarratu zen, marko laboral propio baten bidean aurrera eginez. 

Igor Arroyoren interbentzioa:

"En estos días estamos viendo el carácter del sistema capitalista. 

El lunes, dos trabajadores de Ondarroa murieron trabajando. Uno de ellos era delegado de nuestro sindicato. Dicen que fue un accidente. Pero los accidentes no suceden por casualidad. Cuanto mayor sea la precariedad, cuanto mayores sean los ritmos de trabajo y la explotación, cuanto menos se invierta en salud y seguridad, más accidentes hay. Por eso decimos: accidente laboral, terrorismo patronal.

El próximo lunes se cumple un año de la muerte de Miren Peña, afiliada a nuestro sindicato. Miren se suicidó tras recibir una carta del banco. Pero lo que la quebró fue el despido y discriminación que sufrió por pertenecer a un sindicato de clase. Mientras en Faurecia se metían miles de horas extras, mientras se enchufaba a afines de los cargos de UGT, a Miren le cerraron en las narices las puertas. Nosotros y nosotras no olvidamos. Miren Gogoan Zaitugu! 

El jueves un periodista escribió esta cadena de tweets:

“Ayer por la noche dos familias afganas cruzaron el río por primera vez para llegar a Macedoni. La policía soltó a sus perros”

“Apalizaron a los padres con sus hijos en brazos, humillaron a sus mujeres y le patearon la cabeza a un joven dándole muy cerca del ojo”

“Deportación en caliente obligándoles a cruzar el río de nuevo tras la paliza. Amjad llegó a Idomeni arrastrándose, sangrando y mojado”. 

Y ¿qué es lo que han hecho los Estados europeos, la Unión europea, ante esta cacería contra el ser humano? Pues le han dado forma pseudolegal, mediante el pacto Unión Europea-Turquía. Esta es la ética de la Europa de los mercaderes. Impulsa la guerra en Siria y expulsa a los que huyen de ella. Y paga al estado turco para que haga de perro guardián. La Unión Europea financia al estado terrorista turco en su ofensiva contra el pueblo trabajador turco y el pueblo trabajador del Kurdistan. 

Por todo ello, estos días nos viene a la cabeza aquel viejo lema: Socialismo o Barbarie. O construimos una alternativa al capitalismo, o el planeta está abocado al desastre, a la barbarie. 

Horregatik ari gara, gu eta beste hainbat, aldaketa soziala aldarrikatzen. Egungo eredua bidegabea da, bazterketa sortzen du, gerrak sortzen ditu eta bizitzaren biziraupena bera kolokan jartzen du. 

Ildo honetan, aipamen berezia egin nahi diogu Ikasle Abertzaleak erakundearen lanari. Ostegunean milaka ikasle ikusi genituen, Kapitalaren hezkuntzari ezezko borobila ematen eta herritik herriarentzako sortutako hezkuntza aldarrikatzen. Ikasle Abertzaleak eta Ernai gurekin izan ditugu gaurkoan, gazte blokean. Eta aurrerantzean ere bidelgun izango gara, ikasleak eta langileak, gazteak eta langileak, eredu berri baten alde borrokan. 

Aldaketa handia da aldarrikatzen duguna. Baina aldaketa handiak emateko, aldaketa prozesuak jarri behar dira martxan. Eta Nafarroan badugu aldaketa prozesu bat martxan. Horregatik, gaurko galdera honako hau da: nola bultzatu dezakegu aldaketa prozesu hori; zeintzuk dira eman beharreko urratsak?

Guk aurrerapausu batzuk ikusi ditugu, demokratizazioari dagokionean:
-Apartheid sindikalari amaiera eman zaio instituzioetan. 
-Euskaraz ikasteko aukera zabaldu da Nafarroa osora. 
-Opus Deiri hainbat pribilejio kendu zaizkio. 
-Herritarren eskariak entzuteko prestutasun handiagoa somatzen dugu instituzioen aldetik. 

Alabaina, iruditzen zaigu oraindik orain ez zaiola ekin eredu ekonomiko eta sozialaren oinarriak aldatzeari. Eta horixe da aste hauetako kanpainarekin aldarrikatu nahi izan duguna: aldaketa lantokietan gauzatu behar da, aldaketa lan eta bizi baldintzetan nabaritu behar da. 

Con la campaña que hemos realizado durante estas semanas, LAB quiere dar un impulso al cambio social en Navarra. Creemos que hay que salir del letargo en el que están los sectores populares. Hemos conseguido echar a los ladrones de las instituciones pero no podemos dormirnos en los laureles. 

Es hora de relanzar la movilización, de activarnos para impulsar el proceso de cambio en Nafarroa. Hay muchas tareas por abordar. Hoy vamos a resaltar tres retos:

Primero: la democratización de Nafarroa debe ser completa. No se puede democratizar a medias. No se puede ceder ante los lobbys del Régimen, como ha cedido Mendoza en con la designación de Haramburu o con la lista única de Educación. Hemos visto a la reacción manifestarse en defensa de sus privilegios. UPN y CCOO, la Patronal y el Opus Dei. Se han movilizado a favor de mantener el apartheid lingüístico en educación, a favor del fraude que supone el PAI, a favor de que el seguro privado del Opus se pague con dinero público. Sin embargo hay una mayoría social que ha votado por el fin del chiringuito foral y vamos a mantener esa exigencia.

Segundo: se debe reformar la administración navarra. No se puede construir un modelo nuevo con viejos instrumentos. Y aunque hay secciones donde sí se ha producido el cambio, en general hay que decir que la administración no se ha cambiado. Hay muchos caballos de Troya en el Gobierno y la administración que están debilitando el cambio.

En tercer lugar, y esto es fundamental desde el punto de vista sindical: el cambio debe plasmarse en las condiciones de trabajo y de vida de la población. Y hasta ahora se ha hecho poco, demasiado poco en esa línea. El paro y la precariedad siguen a la orden del día. La Patronal continua ganando millonadas y no paga prácticamente impuestos. Los servicios públicos siguen recortados. Urge abordar todas estas situaciones tomando medidas concretas: 
• semana laboral de 35 horas, 
• salario mínimo mensual de 1200 euros y pensión mínima de 1080
• igualdad de oportunidades en el acceso al empleo, 
• gestión pública de la salud laboral, 
• desarrollo del sector público navarro.

Lan baldintzak hobetzeko neurri zehatzak hartzea exijitzen diogu Gobernuari eta berau sostengatzen duten indar politikoei. Epe motzean urratsak eman daitezke Parlamentutik. Baina jakin badakigu neurriok ezin direla bururaino eraman, burujabetzarik gabe. Horregatik aldarrikatzen dugu lan harremanetarako esparru propioa. Hemen lan egiten dugu eta hemen erabaki nahi dugu geure lan baldintzen inguruan. Burujabetza, langileontzat, behar soziala da. Eta horretan ere urratsak ematea eskatzen diogu Gobernuari eta gehiengo parlamentarioari. Nafarroak estatus berri bat behar du. Nafarroak langileen aldeko lan erreforma bat egiteko ahalmena eskuratu behar du. Nafarroak gizarte segurantza propioa behar du. "
 

 

 

AZKEN ALBISTEAK | ÚLTIMAS NOTICIAS

Funts putreen esku dauden etxeak desjabetu ditzan eskatzen diogu LABetik Nafar Gobernuari

Testa funts Putrearen esku dauden etxebizitzei irtenbide iraunkorra emateko beharra azalarazi du sindikatuak, etxebizitzaren negozioari aurre egiteko egiturazko neurriekin batera. Larunbat honetan eta urriaren 17an borrokan diren maizterrekin batera mobilizatzera deitu dugu LABetik.

Jaurlaritzak aurre-erretiro txanda murriztuta eta akordiorik gabe inposatu du aurten ere administrazioetan

LABek errelebistak finko egiteko proposamenak eramango ditu administrazioetara eta enpresa publikoetara. LABek salatzen du gutxiengoarekin adostua, murritza eta Madrilen menpekoa dela Eusko Jaurlaritzako Gobernu Kontseiluak onartu duen Euskadiko Administrazio Publikoko lan-kontratuko langile finkoen erretiro partzialerako Plana. Jaurlaritzari eta sindikatu sinatzaileei eskatzen diegu Euskal Herriko zerbitzu publikoen eta bere langileen baldintzak hemen negoziatzeko eta adosteko nahia benetan defendatzeko, argazki hutsak saihestuz. • Administrazio publikoetako langile guztiei zabalik zegoen akordioa urratuta gelditu da aurten ere. Jaurlaritzak murrizketa inposatu zuenetik, LABek urtero eskatu izan du planak langile funtzionarioei, estatutarioei eta behin-behinekoei ere eragitea. • Sinatuta dagoen akordio bat ez da zertan urtero berretsi. Testuak, paradoxikoki, hala jasotzen du, eta propaganda hutsaren kutsua du. • Uztaileko Mahai Orokorreko bileran, Jaurlaritzak ez zuen proposamenak eztabaidatzeko aukerarik eman. Soilik presioaren ondoren onartu zuen sindikatuen ekarpenak jasotzeko astebeteko epe bat zabaltzea. Eztabaidarik ez da izan, eta ez da LABen eskakizunik jaso. Sindikatuak medioen bidez jakin du Jaurlaritzaren erabakia. • Jaurlaritzak erabakia dagoeneko otsaileko bileran hartu zuen, eta bere plana onartu egin zuten CCOOk eta UGTk. Sindikatu bat beraren sinadurarik gabe ere har zezakeen, inposatu zezakeen, erabakia Jaurlaritzak. Badirudi leialtasunak saritu nahi izan dituela, eta jokabide sindikala baldintzatu. • Lakuako gobernuak Madrilen menpe jarraitzen du. Plana otsailean onartu zuenetik gaurdaino, Madrilekin kontu teknikoak zuzentzen baino ez da aritu. Are, bere oharraren arabera, ez du plana langile funtzionario eta behin-behineko guztiei irekitzeko eskaerarik egin. Mahai Orokorrean eta gainerako negoziazio mahaietan bere aldarrikapenak eramaten jarraituko du LABek, eta legeak eta prozedurak aztertu ondoren aukera hauek ikusten ditu: 1. Lehen aukera LABek exijitzen du Hego Euskal Herriko administrazioek legeak baimentzen dituen EPE espezifikoak egin ditzaten, horretarako dagoen birjartze tasa espezifikoa erabiliz. Horrela, errelebista langile finkoa izango litzateke. Prozesu hauek luzatu daitezkeenez, beste bi modalitate egiteko aukera dago: 2. Bigarren aukera Errelebistari ordezkapen kontratu bat egitea. Kontratu hau bukatuko da errelebo kontratua egiteko egin den EPEa bukatzen denean. Kasu honetan, LABek defendatuko du errelebistaren kontratu hori ordezkapen zerrendetatik egitea, eta zerrendarik ez balego, administrazioak lan poltsa sortzearen alde borrokatuko du. 3. Azken bidea 2024ko apirilaren 1etik aurrera egindako kontratu laboral finko batekin binkula daiteke errelebo kontratua. Gerta daiteke errelebistaren kontratu hori erretiro partziala hartuko duen langile kategoria berekoa ez izatea. LABek eskatzen die Hego Euskal Herriko administrazio guztiei aurrerapauso bat emateko eta, legeak ahalbidetzen duen bezala, langileak errelebista finko egingo dituen EPEak martxan jartzeko. Eta, bitartean, erabili ditzatela dituzten lan-poltsa eta ordezkapen zerrendak erretiro partziala lortu dezaketen langileei eskaintzeko. LABek arazoa gure administrazioetan behingoz konpontzeko borondatea eskatzen die Jaurlaritzari eta sindikatu sinatzaileei, eta aukera langile guztiei berriz zabaltzeko borrokan jarraituko du.

LABek eta ESK-k Arabako Esku-Hartze Sozialeko IV. Hitzarmena baztertu dugu eta Aldundiari ekiparazioaren bidean benetako aurrerapausoak exijitu dizkiogu

Gaur, urriaren 1ean, LAB eta ESK sindikatuok Arabako Foru Aldundiaren aurrean elkarretaratzea egin dugu, sektorearen finantzatzaile nagusia baita, esku-hartze sozialeko langileek IV. Hitzarmen Kolektiboaren sinaduraren aurrean duten jarrera argi adierazteko. Sinadura gaur goizeko 12:30ean egitekoa da, ELA, CCOO eta AISA patronalaren artean. LAB ez da negoziazio-mahaira joango eta ez du hitzarmen hau sinatuko; bi sindikatuok erabat baztertzen dugu akordioa.