2026-06-18
Blog Page 910

Dei egiten diogu Correosi langileen hautaprobetan euskara kontuan har dezan

Deialdi bikoitza egin nahi dugu: alde batetik, Correoseko bezeroak animatu nahi ditugu zerbitzua euskaraz jasotzeko duten eskubideaz balia daitezen eta bestetik, langileak euskaraz lan egiteko eskubidea ozen aldarrikatu eta euskara ezagutu eta erabili dezaten.

Urteak joan urteak etorri, euskarak “stand by” egoeran jarraitzen du Correosen, estatuak onartuak dituen konpromezuak (hizkuntza gutxituen Europako Karta, Bartzelonako Protokoloa…) inola ere ez ditu betetzen. Badirudi herritarrek zein langileok onartutzat ematen dugula egoera hau, baina bada garaia langile zein bezerook euskaraz lan eta bizitzeko dugun eskubidea bermatua izan dadin lanean has gaitezen.

Orain arte Correosek euskararekiko izan duen konpromezu apurra beren borondatez eta lanorduetatik kanpo ikasi nahi duten langileei euskarazko ikastaroak ordaintzea eta zenbait orri bi hizkuntzetan inprimatzea izan dira .

Langileak aukeratzerako orduan, berriz, Correosen euskara inoiz ez da kontuan hartu. Berriki langile finkoen eta behin behinekoen plantila eguneratzeko eta handitzeko prozesu ezberdinen deialdiak ari dira ematen, eta horietako deialdi bakar batean ere ez da kontuan hartzen, ezertarako, euskararen edo beste hizkuntz ofizialen ezagutza. Aldiz, oraintxe bertan Madrilen negoziatzen ari diren lan-poltsen oinarrietan ingelesa jakitea baloratu egiten da.

Correoseko langile gehienek beren zerbitzua ematean (banatzaileak, lehiatilakoak,…) herritarrekin harreman zuzena izaten dute, eta Correosek ez du ezertxo ere egiten herritarron hizkuntz eskubideak bermatuak izan daitezen.

Hainbat herritarrek, azken urte hauetan, agian nabarituko zuten zenbait langilek euskara gehiago erabiltzen duela, baina hori Correoseko plantilan sartzen ari diren pertsonek hizkuntza badakitelako eta beren borondatez erabiltzen dutelako da.

Gogorarazi behar dugu Correosek diru publikoarekin, alegia guztion diruarekin, funtzionatzen duela, eta hala izanik ardura berezia duela hizkuntz eskubideak bermatzerako orduan.

Correosek gai hau behar den seriotasunarekin hartu behar du, eta momentu honetan zehazki, eskuartean duen lan- poltsen oinarrietan euskararen ezagutza baloratuz.

Hau guztia dela eta, LABek alegazioak egin dizkie lan-poltsen oinarriei, euskara baloratu dezatela eskatuz. Behatokian eta Elebiden ere salaketa jarri dugu, hain zuzen ere, gizartearen esparru ezberdinetan euskararen erabilera babesteaz eta bultzatzeaz arduratzen diren bi erakundeetan.
 

 

 

Kataluniako komunikabide publikoaren esku-hartzea salatzen dugu

0

Larunbatean Espainiako gobernuak, PP, PSOE eta Ciudadanos alderdien babesarekin, beste hainbat neurri ankerrez gain, "Corporació Catalana de Mitjans Audiovisuals" (CCMA) komunikabide publikoa bere gain hartzea erabaki zuen. EITBko LABek lehenengo eta behin Kataluniako prozesu demokratikoaren alde ari den jende guztiari gure babesa eman nahi diegu, gaur egun bereziki kartzelan sartu dituzte bi Jordiak nabarmenduz. Bide horretan Kataluniako komunikabide publikoko langileei ere gure babesa adierazi nahi diegu etor daitezkeen egun ilunen aurrean.

Euskal Herrian ederki asko ezagutzen ditugu espainiar estatuaren neurri antidemokratikoak, eta bere goi-asmoak lortzearren komunikabideak kontrolpean edukitzeak zenbaterainoko garrantzia duen: medioak itxi, kazetariak gartzelaratu, berariazko legeak sortu… Bide horretan gobernuek ezinbestekoa dute, komunikabide publikoak suntsitzea lortzen ez dutenean, sikiera kontrolatuta edukitzea. Eta ez hain zuzen ere jendartearen mesedetan, baizik eta unean uneko gobernuan dagoen alderdiaren mesedetan.

Informazioaren pluraltasunak bere biziko garrantzia badu ere, Kataluniako prozesuarekin beste maila batera igotzen da kontzeptua. Eta hori ezin du inondik onartu espainiar estatuak, lurralde bakarraren printzipioa babesteak kontakizun bakarrak eskatzen duelako. Eta gaur egun CCMAk egiten duen lana, informazioaren pluraltasuna bermatzea, onartezina du Estatuak eta hau mantentzen duten alderdiek.

EITBko LABek askotan defendatu izan duena berresten du: jendarte libreak eraikitzeko ezinbestekoak dira komunikabide publikoak, beti ere adierazpen eta informazio askatasunak, eta alderdikerietatik aparte profesionaltasuna eta pluraltasuna bermatuta.
 

 

 

Ongi Etorri Errefuxiatuak plataformak jasandako polizia jazarpena salatzen dugu

Europar Batasunak Asturiasko printzesaren saria jaso behar zuela eta, Ongi Etorri Errefuxiatuak plataformako kideek Asturiasera joatea erabaki zuten ostiralean, izan ere, Europar Batasuna eragiten ari den txikizioa errefuxiatuen gaiarekin, ezin daiteke inondik inora saritua izan. Plataformako kideak Asturiasera bidea hartu eta jarraian, Barakaldo parean Espainiako poliziak gelditu zituen kontrol batean.

Adierazpen askatasuna, kritikarako eskubidea eta kide hauen eskubide zibil eta politikoak zapalduak izan dira berriz ere Espainiako estatuaren aldetik, azkenaldian ohituak gaude horrelako irudiak ikustera Katalunian, euskal herritarrontzat ez dira ezer berria. Gero eta argiago dauka jendarteak Espainiar Estatua ez dela demokratikoa.

Europar Batasuna porrot hutsa da, pertsona errefuxiatuen krisi politikoak argi erakutsi digu. Itsasoan pertsonak hiltzen uzten dute, beraien herrialdeetatik beste erremediorik gabe ihesi datozen pertsonak, eta gure portuetara heltzen diren horiei ez diete inolako irtenbiderik ematen. Kasu okerrenetan, beraien jatorrizko herrialdeetara berriro kanporatzen dituzte.

Europar Batasuneko agintarien egitekoa ez da hor geratzen baina, beraien gorroto diskurtsoa herritarrengana bideratzen dute dauzkaten baliabide guztiak erabiliz: guri enplegua kentzera datozela, gaizkileak direla… Guztiz kontrakoa, ihesi egitea besterik geratu ez zaien sistema honen biktimak dira, gu bezala, langile klasea dira, beraz, nola izango dira beraiek gure bizitzaren prekarizazioaren errudun, beraien egoerak oraindik muturrekoagoak badira?

Langileok, pertsona errefuxiatuak besoak zabalik hartzeko asmoa dugu gure herri eta lantokietan, eta administrazio ezberdinei, asmo hori posible egitea exijitzen diegu. Gure artean bizi ahal izan daitezela, eta lehenbailehen beraien herrialdeetara bueltatzeko baldintzak alda daitezela.
 

 

 

Herri erantzunaren beharra azpimarratzen du LABek Estatuak 155. artikulua ezarri ondoren

0

Estatuak 155. artikulua inposatu eta “de facto”, bertan behera utzi du Kataluniako autonomía. Enegarren erasoa herri katalanak abiatutako prozesu demokratiko independentistari. Estatu espainolak errepresio hutsarekin erantzun du, ANC eta Omniumeko arduradun nagusiak kartzeleratu, bi erakundeok bere dianapean ipini eta orain, 155. Artikulua ezarrita. Inposaketa eta bortizkeriaz erantzun dio prozesua baketsu eta demokratikoari, salbuespen egoeran sakonduz. Katalan herriaren kontrako neurria izateaz gain, Estatuan diren herrien eta langileen kontrako inboluzio autoritarioaren erakusgarri da. Inboluzio horrek Euskal Herriari ere eragingo dio, harresi demokratiko bat eraikitzen ez badugu. 

Onartezina iruditzen zaigu Estatuaren erabakia. Gure babes eta elkartasun osoa erakutsi nahi diegu instituzio katalanei, herriaren borondate demokratikoari bide ematea da euren delitu bakarra; aldebikotasuna ezinezkoa denean, bide demokratikoetatik aldebakartasuna lantzea, hain zuzen ere.

Orain arte bezala, Euskal Herritik gure babes osoa erakutsi nahi diogu Kataluniak abiatutako bide demokratikoari eta konpromisoa adierazi Euskal Herrian ere aldebakarreko burujabetza prozesu soziala martxan jartzeko. Eragileen arteko adostasunak lantzen jarraituko dugu horretarako. Herri-erantzuna inoiz baino beharrezkoagoa da orain.

Mobilizazioa eta herritarren aktibazioa da Kataluniaren bidea hauspotzeko tresnarik eraginkorrenetakoa eta ezinbestekoa Euskal Herrian ere aldebakarreko burujabetza prozesu soziala martxan jartzeko.
 

 

 

Ekintza sindikalaren oinarrien inguruan gogoeta egin dugu Tuteran

Bosgarren eguna bete du gaur Ekimen Ibiltariak, eta, atzo Altsasun egon eta gero, gaur Tuteran izan gara. Ekintza sindikaleko tailerrak egin ditugu goizean, eta ustezko autonomoen egoera salatzeko elkarretaratze bat gauzatu dugu UVESA enpresaren aurrean eta beste bat, prekarietatea salatzeko, Villa Castejon hotelaren aurrean.

"Lan duina, bizi duina" dinamika ibiltaria Tafallara iritsiko da bihar, urriak 21. Propaganda banatuko dugu prekarietatea salatzeko, eta gazteek pairatzen duten egoera kalera aterako dugu.

Igandean atsedena hartuko du ekimenak, baina astelehenean berriro izango gara errepidean. San Adrianera iritsiko gara, urriaren 23an. Goizean, kultur etxean, ekintza sindikaleko tailerrak egingo ditugu. Ondoren, General Mills enpresako akordioa salatzeko mobilizatuko gara.

Astelehen arratsaldean, Andosillan, lan feminizatuaren inguruko azterketa egingo dugu, herriko talde feministarekin batera.
 

 

 

Juan Mari, ustezko autonomoa: “Enpresariak inongo justifikaziorik gabe kaleratu gaitzake”

Milaka eta milaka dira prekarietatearen aurpegiak Euskal Herrian, eta askok eta askok modu ikusezinean egiten dute lan, euren eskubideak defendatu ezinik. “Lan duina, bizi duina” ekimen ibiltariaren bitartez, LABek kolektibo guztiak ikusgarri egin nahi ditu, lan eskubideen defentsan. Ildio honetan, ustezko autonomoak izan ditugu gaur ardatz Tuteran, Uvesa enpresaren aurrean egin dugun elkarretaratzearekin. Juan Mariren lekukotasuna jaso dugu, kolektibo honen errealitatea ezagutzeko.

“Gure lanaldiaren %100 enpresa batentzat lan egiten dugu, baina ez dugu kontraturik eta autonomoen erregimenean alta ematera behartzen gaituzte. Kontratudun pertsona bat bezala egiten dugu lan, baina ez ditugu gure sektoreari dagokion hitzarmenak jasotako eskubideak eskuragarri. Ez dugu Gizarte Segurantzarik, eta enpresariak inongo justifikaziorik gabe kaleratu gaitzake, bat-batean eta kitapenik gabe, beste batentzat lan egiteko langile bat autonomo izatera behartzea oraindik orain legezkoa ez denean”.

Juan Marik bertatik bertara ezagutzen du prekarietatea. Hala, LAB sindikatura gerturatzeko deia egiten diegu ustezko autonomoei, lan eta bizitza duin baten alde borrokatu eta antolatu daitezen.
 

 

 

Arabako Foru Aldundiko Gizarte Politikako Sailak eragile sozialak bazterrean utzi ditu

LAB, ELA, CCOO eta ESK sindikatuok salatzen dugu Gizarte Politiketarako Ahaldunak duela hilabete batzuk bizkar eman ziela eta erantzunik ematen ez duela.

Arabako Esku-hartze Sozialaren 2. hitzarmena bete-betean negoziatzen ari garen honetan, Aldundiak azpikontratatzen dituen gizarte-zerbitzu guztiei eragiten diena, aipatu sailak AISA patronalari jakinarazi zion Espainiako ekonomiaren desindexatze legea ezartzeari ekin behar ziola, non haren bidez “eskulanak dakartzan kostuek eragin gehikuntza, langile publikoek jasan duten gehikuntza baino handiago ez dadila izan” nahi omen duen. Iragarpen honek, 2016. urteko amaieraz geroztik egiten ari ginen, eta sektore oso baten baldintza soziolaboralen menpe dagoen negoziazioa mugatzen du.

Honengatik, mahaian ordezkatuak gauden sindikatuok eskatu genuen, ekainean, erakundeetako arduradunekin elkarrizketatu ahal izatea, zegozkion azalpenak eman zitzaten eta negoziazioak bizi zuen egoerari buruzko iritziak trukatzeko, baita irtenbideak topa ditzagun eta horrela, titulartasun publikoko sektorea izanik, esku pribatuetan dagoen sektore batean prekarietatea kokatzea eragotzi dezagun.

Aldundiak ezer ez dioenez, LAB, ELA, CCOO eta ESK sindikatuok, gaur hasiera eman diegu hainbat ekimenei, gure hitza erakundeek entzun dezaten, lehenengo eta behin, zerbitzu publikoak delegatzen eta azpikontratatzen dituztelako, enpresek eta patronalek erabaki dezaketenaren zoriaren menpe utziz, eta gero, soldata-baldintzen negoziazioa murriztu nahi izaten dute, negoziazio mahai inguruan eseri gabe.
 

 

 

Bizkaiko Umeen Zerbitzu Foraleko langile kopurua premiaz handitzeko eskatu dugu

Uda honetan GUFE-Aldundiko Sekzio Sindikalak Bizkaiko Lurralde Historikoko Batzar Nagusietan eskaera bat aurkeztu zuen Haurren Foru Zerbitzuko administrari zein teknikari postuen kopurua premiaz handitzeko. Helburu hori dela eta, datozen hilabeteetan onartu behar diren 2018ko Aurrekontu Orokorretan beharrezko kopuru ekonomikoa lotu beharra dago. Aipatu eskaera gaur azaldu eta eztabaidatu dute Bizkaiko Batzar Nagusien Eskaeretarako eta Herritarrakaz Hartu-Emonetarako Batzordean. Agerraldi horretan azken boladan zerbitzuak duen funtzionamendu eskasa salatu dute. Izan ere, horrek eragina dauka babesik gabe dauden Bizkaiko adingabeei emandako zerbitzu publikoan. Eztabaida egin bitartean, elkarretaratze bat egin dugu Batzar Nagusien kanpokaldean.
 
LABek Bizkaiko Lurralde Historikoko Batzar Nagusiei Umeen Zerbitzu Foralaren lanpostu administratiboen eta teknikoen kopurua handitzeko eskatu dio, eta horretarako, datozen hilabeteetan 2018ko Aurrekontu Orokorretan beharrezkoa den partida ekonomikoa jartzea.

2016ko Bizkaiko Aurrekontu Orokorretan zerbitzu honen beharrak islatu ziren, nahiz eta argi eta garbi modu eskasean, lanaldi partzialeko psikologo lanpostu bakarra sortuz. Horrek azken bi urteetan (2016 eta 2017) zerbitzu honek barnean duen egoera negargarria iraunarazi eta larriagotu du, eta baita Bizkaian babesik gabe dauden haurrenganako zerbitzu publikoaren gabeziak ere.

Umeen Zerbitzuan jasotako fitxategiak tratatzeko eta kudeatzeko atzerapen kezkagarriak arrisku larriko egoerak eragiten ditu, baita babesik eza adingabekoengan, ez baitira ebazten beharrezko epeetan. Horrez gain, Umeen Babeserako Lege berriak ardura handiagoa eta eskakizun administratibo maila handiagoak eskatzen ditu eta haurren eta beren familien oinarrizko eskubideen berme handiagoa eta tratamendu hobea. Horrek guztiak fitxategiak prozesatzen dituzten profesionalen laneko gainkarga eta laneko segurtasun eza areagotzen du. IMQk berriki egindako arrisku psikosozialen ebaluazioak guzti hau egiaztatzen du.

GUFEko Egoitza Harreraren Unitatearen lan-zamari dagokionez, Babesik Gabeko Haurrekin Esku Hartzeko Eskuliburuak 30/35 kasu aurreikusten du koordinatzaile bakoitzeko, errealitatean 50 kasu dituzte ordea. Umeak eta Nerabeak Babesteko Sistema Aldatzen Duen Lege berria ezartzearen ondorioz, lan-zama handitu egin da.

Esparru juridiko berriaren ondoriozko aldaketa hauek guztiek ez dute Bizkaiko Foru Aldundiaren erantzun instituzionalik, Haurrentzako Plana iraungita baitauka, 2012an bukatu baitzuen. Babesik Gabe Dauden Haurrei eta Nerabeei Laguntzeko Haurrentzako III. Plana (2016-2019) ez du argirik ikusten nahiz eta lehentasunez aurre egin behar diren erronkek duten garrantzia:

• Haurren Zerbitzu Foralen koordinazioa Oinarrizko Gizarte Zerbitzuekin eta zerbitzua ematen duten entitateekin araudi berria kontuan hartuz.
• Umeen Zerbitzuaren kudeaketa eta antolamendua hobetzea, beharrezkoak diren giza baliabideak eta baliabide materialak gauzatuz.
• Emandako zerbitzuaren kalitatea bermatzea eta mantentzea.

Bestalde, gizarte ekintzako beste zerbitzuetan enplegu publikoa handitzeko beharrak aztertzea ere eskatu du LABek.

Hala eta guztiz ere, zerbitzuaren kalitatearen galerak eta lan-zama handiak ez dira soilik Umeen Zerbitzuan gertatzen ari. Gizarte Ekintza Saileko beste unitate administratibo batzuen buruek, hala nola Ebaluazio eta Orientazio Zerbitzukoak, Zentroen Zerbitzukoak edo Prestazioen Eea Diru- Laguntzen Zerbitzukoak, azkenaldian, beren langile kopurua handitzeko segidako eskaerak egin dituzte. Aurrekonturik ez dagoenez, eskaerak bertan behera gelditu dira.

Egoera horren aurrean, Bizkaiko Foru Aldundiak, LAB eta CCOO lan sindikatuekin batera, 2016ko uztailean idatzi zuten foru langileen lan-baldintzen hitzarmenaren/akordioaren 83.b. artikuluaren arabera, konpromisoa hartu zuen analisia eta azterketa egiteko Gizarte Ekintzako Saileko zenbait tokitan lanpostuak sortzea ahalbidetzeko.

Hitzarmena sinatu zenetik urtebete igaro ostean, aipatutako konpromisoa ez zen bete eta Araubide Juridikoaren Eta Funtzio Publikoren Zuzendaritzak 2017ko maiatzean negoziatzeko batzordean aitortu zigun, Gizarte Ekintza Sailaren menpe dauden hainbat zerbitzutan egiturazko arazo larrien iraupena, eta baita ere Gizarte Inklusioa Sustatzeko Zuzendaritzan, Enplegua, Gizarte Inklusioa eta Berdintasuna Sustatzeko Sailaren menpe dagoena.
Hori dela eta, LABetik Bizkaiko Lurralde Historikoko 2018. urteko Aurrekontu Orokorren tramitazioa eta onarpenaren aurrean zera eskatzen dugu:

• Premia handiz Umeen Zerbitzuko langile kopuruaren handitzearen beharra aztertzeko txosten teknikoa prestatzea, kategoria administratibo eta teknikoetan.
• 2018ko Bizkaiko Aurrekontuetan Umeen Zerbitzuan antzeman diren beharrezkoak diren lanpostuak barneratzea.
• Gizarte Ekintza Saileko gainerako zerbitzuetan langile kopurua handitzeko beharrak aztertzeko txosten teknikoa egitea, baita Gizarte Inklusioa Sustatzeko zerbitzuari dagokionez ere, 2019. eta 2020. urteko Bizkaiko Aurrekontuetan diru-hornidura aurreikusteko.

 

 

Lan heriotzen atzean prekarietatea dagoela salatu dugu berriro

Joan den astean hildako garraiolariaren lan heriotza salatuko dugu gaur, Atxondon, Comercial Arrate enpresaren aurrean, Artia industriagunean. Gutxienez, 46 hil dira jada urtea hasi zeneteik; azkena, herenegun, Zeberion. Euskal gehiengo sindikalak deituta egin dugu gaurko elkarretaratzea, "Prekarietatea hiltzailea, lan istripu gehiagorik ez" leloarekin.

Lehenik eta behin gure doluminak eta elkartasuna adierazi nahi dizkiegu lehengo astean Soraluzen (AP1ean) lan istripuan hil zen garraiolariaren senide eta lagunei. Beti azpimarratu nahi izan dugu garraiolariek errepidean edukitako lan istripuak ez direla maiz estatistika ofizialetan kontutan edukitzen: errepide istriputzak jotzen dira, zenbakiak apaintzeko. Baina lan istripuak dira, errepideak baitira garraiolarien lan eremua. Ezin dugu ahaztu, tamalez beste sektore askotan gertatzen den moduan, garraioan ere lan baldintzak gero eta prekarioagoak direla. Garraiolariek ez daukate giza nahiz lan gaixotasunen aurrean babes egokirik askotan, izan ere, gehiengo batean, langile autonomoak baitira.

Administrazioek beste alde batera begiratzen dute, sektoreak bizi duen prekarietate egoeraren ezagun izan arren. Azpimarragarria da garraiolariek jasaten dituzten lan istripuen gehiengoak errepideetako merkantzien garraioak urte luzez pairatzen daraman prekarietatea eta desregulazio basatia agerian uzten dituela. Gainera, garraiolarien eskubide eza ere nabaria da, izan ere, lana mantendu ahal izateko, askotan kargatzaileen presak, ezinezko ordutegiak, gehiegizko pisudun kargak, prezio baxuak, lan egun luzeak eta atseden eza jasan behar baitituzte. Askotan, gainera, zamaren deskarga egitera behartuak dira. Hauek eta honelako beste hainbat arrazoi dira lana modu seguru eta duinean egitea oztopatzen dutenak, garraiolarien bizitza arriskuan jartzeaz gain. Arazo hauek dira Administrazioak behin eta berriz ezkutatzen saiatzen direnak, beste alde batera begiratuz gehienetan, beraien nahia garraio merkea lortzea baita, edozein preziotan.