2026-02-09
Blog Page 909

Langile bat hil zen atzo Sukarrietan, lan istripuz

Gaur jakin dugu, atzo lan istripua gertatu zela, eta horren ondorioz 45 urteko langile bat hil zela. Saneamiento Sukarrieta aldi baterako enpresa elkarteko langilea zen. Saneamiento Sukarrietari esleitu zitzaizkion URAk bultzaturiko Mundakako itsasadarreko ezkerraldean kolektora egiteko lanak, Sukarrieta eta Lamiarango hondakin uren araztegiaren arteko tartean.Ekainaren 23an, elkarrateratze bat egingo dugu Bilbon, gehiengo sindikalak deituta. 11:30ean izango da, Eusko Jaurlaritzaren egoitzaren aurrean.

LAB sindikatuak lehenik eta behin gure dolumina eta elkartasuna adierazi nahi dizkiegu beraien familia, lagun eta lankideei.

Dagoeneko 2017an Euskal Herrian gutxienez 30 langile hil dituzte euren lanpostuetan edo horien ondorioz, 3 Araban, 10 Bizkaian, 12 Gipuzkoan eta 5 Nafarroan.

Langilea garbiketa lanetan ari zen lan eremuan atzo; baina, bat-batean gaizki sentitu zen, eta premiaz eraman zuten ospitalera, 15:30ean. Ospitalean bertan hil zen. Oraindik argitzeko daude zerk eragin zion heriotza. Baina LABen ustez lan istripu honen atzean bero kolpe bat dago, atzo 15.30etan ez zen momentu onena garbiketa lanak egin ahal izateko. Lan baldintzek lan istripuei eragin dietela esaten dugunean esan nahi dugu lan baldintzak guztiak direla, eta horren barruan tenperatura ere bai. Azken egunetan medio guztietatik gogorarazi digute alerta-egoeran gaudela (horia edo laranja) baina ez dute kontuan hartzen horrek ere bere eragina daukala laneko baldintzetan, OSALANek ez du ezer esan. URA (Uraren Euskal Agentzia) bezalako enpresa publiko batean oinarrizko neurri prebentiboak bete behar dituzte, baina horretarako, konpromiso politiko beharrazkoa da gaur egungo egoera mugiarazteko. Baina tamalez, administrazio publikoek (baita PNVek ere) kontrako bidea egin nahi dute eta horren ondorioa da lan istripuak eta osasun galerak.

Egoera hauek ekidin daitezen gaur egungo lan baldintzak txarrak aldatu behar ditugu, esate baterako, interes ekonomiko gainetik langileen segurtasuna, osasuna eta bizitza bermatu behar dela.

Hori dela eta azkenengo lan istripu hilgarria salatzeko ekainaren 23an ostirala elkarrateratzea egingo dugu Bilbon gehiengo sindikalak deituta, hau da, ELA, LAB, STEILAS, EHNE eta HIRUk. 11:30ean izango da, Eusko Jaurlaritzaren egoitzaren aurrean, Gran Via 85ean.
 

 

 

Liher Aretxabaletari elkartasuna adierazi diote Bilbon

0

Bilboko Alde Zaharreko auzokideek Liher Aretxabaletaren kontrako epaiketa salatu dute gaur, ‘Liher auzoan eta libre’ dinamikaren baitan. Hain zuzen ere, ekainaren 28 eta 29an Madrileko Audientzia Nazionalean epaituko dute, eta agerraldian bildutakoek salatu dute epaiketak gatazkaren konponbidearen bidean beste kolpe bat dela.

Hauxe da agerraldian irakurri duten adierazpena:

Gaurkoan Alde Zaharreko auzokidea dugun Liher Aretxabaletaren kontrako epaiketaren salaketa zabaltzeko deitu zaituztegu.

Liher, Ekainaren 28 eta 29an Madrileko Audientzia Nazionalean epaitua izango da. Liher auzoan eta libre dinamikaren izenean epaiketa honek gatazkaren konponbidearen bidean beste kolpe bat suposatzen duela salatu nahi dugu. Euskal Herriak nahi eta desira duen bake eskenatoki bat lortzeko bidean beste traba bat da, bakea egonkortzeko bidean beste atzera pauso bat. Liherren kontrako epaiketa iraganean kokatutako mendeku politika bateri erantzuten dion espainiar estatuaren estrategia errepresiboaren baitan kokatzen dugu, Euskal Herrian bake eskenatokiak oztopatzeko helburua jarraitzen duena. Estatu espainolak garaile-garaitu eskeman kokatu nahi du gatazkaren konponbidea, bake eta normalizazio politikoaren helburuen aurrean antzinako gerra eskema gailenduz eta gatazkaren konponbidean aurrera pausoak emateko haien borondate eza azaleratuz.

Guk argi eta garbi diogu: hau ez da bidea.

Estatuen blokeo estrategiaren aurrean, gizarte zibilak bakeari eta konponbideari bidea irekitzeko arduraz jokatzea erabaki du. Horren adibide argia da esaterako ETAk konponbideari bideak zabaltzeko helburuz armagabetze prozesua bideratu izana, eta horrekin batera, berau babesten euskal jendarte zabalena egon izana. Hala ere, Estatuen jarrera ez da aldatu. Euskal jendarteak aurrera egiteko urratsak ematen dituen bitartean, estatuen salbuespen politikak bere horretan jarraitzen du, eta epaiketa hau horren adierazle garbia da.

Bakearen bidean kartzelak uztu beharrean, hauek betetzen jarraitzen du espainiar estatuak; etorkizuna eraikitzen lagundu beharrean, iraganean anklatu eta aurrera pausuak emateko oztopoak besterik ez ditu jartzen; baina guk, gurean jarraituko dugu.

Liher auzoan eta libre dinamikatik argi daukagu batasun politiko eta soziala beharrezkoa dela blokeo egoera hau gainditzeko eta kaleak aldarriz bete behar ditugula bake eskenatokiak defendatu eta estatuen jarrera errepresiboa salatzeko. Ez dugu bakearen eta konponbidearen aurkako erasorik onartuko, eta are gutxiago gure auzokide baten aurkako epaiketa bat!

Horregatik, lanean jarraituko dugu, kaleak aldarriz beteko ditugu, salatzen segiko dugu…eta nola ez, Liherri gure maitasun beroena helarazten jarraituko dugu.
Euskal jendarteak argi eta garbi adierazi du bakea eta askatasuna nahi duela. Bere kide, lagun eta auzokideok ez dugu konponbidearen kontrako eraso gehiagorik onartuko!

Liher zurekin gaude!!!
 

 

 

LAB eta ELAk fracking-aren aurka martxan jarritako dinamikaren lorpen eta irakaspenak aztertu ditugu Bruselan

0


LAB eta ELA sindikatuok Euskal Herrian fracking-aren aurka abian jarritako dinamikaren lorpen eta irakaspenak aztertu ditugu Bruselan. Alter Summit Alternatiben Gailurrak antolatutako ekimenean, langile mugimenduaren eta klima aldaketaren aurkako mugimenduaren aliantzak izan ditugu hizpide, azpiegitura fosilen aurka eta lan duinaren alde elkarlanean gidatutako borroka ezagutzera emateko asmoz.

LAB eta ELA sindikatuok Euskal Herrian fracking-aren aurka abian jarritako dinamikaren lorpen eta irakaspenak aztertu ditugu Bruselan. ELAren izenean Nora Onaindia izan da Bruselan eta LABen izenean, berriz, Urtzi Ostolazaga. Bertan, Euskal Herrian fracking-aren aurka abian jarritako dinamika aztertu dute: emandako fruituak, atzemandako mugak…

Asko dira fracking-aren aurkako mobilizazioak emandako fruituak:

– Gasa lurretik ateratzeko teknika honek dakartzan ondorio kaltegarrien inguruan kontzientzia piztu da.
– Frackinng-etik aske diren hiri eta herrien sarea osatu da.
– 6/2015 Legea onartu zen: praktikan, EAEn frackingaren teknika erabiltzea galarazten du lege horrek (teknika hau gauzatu ahal izateko errespetatu beharreko ingurumen-neurriak zorroztu egin zituen)
– 2016-2030rako Energiaren Euskal Estrategia: Eusko Jaurlaritzak muzin egiten dio frackinga erabiltzeari.

Proiektuak bertan behera geratu ziren eta horretarako ezinbestekoak izan ziren, besteak beste, honako faktore hauek: gizartearen erantzuna eta mobilizazioa, ingurumena babesteko neurriak zorroztea, eta zuloak egin behar zituzten enpresentzat egoera ekonomikoa aldekoa ez izatea.

Halere, teknika hau garatzeko makro-proiektuen kontrako borrokarekin jarraitu beharra dago. Izan ere, 2016. urtean, Shesa, Energiaren Euskal Erakundeak, Ingurumen Ministeritzari baimena eskatu zion Subijanako zoruan zuloak egin ahal izateko, gas-poltsak bilatzeko helburuaz. Fracking-aren kontrako borrokak mugimendu ezberdinen arteko aliantzak piztu zituen (mugimendu ekologistak eta sozialak, alderdi politikoak, sindikatuak…). Ezinbestekoa izan zen hura proiektu honen kontrako fronte komun berri bat sortzeko (Berriztu).

2016. urteko urrian Berriztu martxan hasi zenetik, bada aipamen berezia merezi duen lorpenik: mobilizazio sozialaren bitartez, tramitazio administratiboa prozedura arruntaren bidez gauzatu zen, prozedura sinplifikatuaren bidez egin beharrean. Ingurumen Ministeroaren hitzetan, “litekeena da prospekzioak inpaktu kaltegarriak izatea”. Horrek berme gehiago eskaintzen ditu prozesu guztian zehar, eta hori ondo islatuta ikusi daiteke prozesua bera publikoki aurkeztean eta alegazioen tramitazioan.
 

 

 

LAB eta ELAk estatus politiko berri bat aldarrikatu dugu Gasteizko Legebiltzarrean

0

LAB eta ELAk sindikatuok agerraldia egin dugu Eusko Legebiltzarrean eratutako Autogobernu Batzordean. Bertan, idazkari nagusiek bi sindikatuek autogobernuaren inguruan egiten dugun irakurketa bateratuaren berri eman dute.

Gogoeta partekatu dugu, ondokoa planteatuz:

– Politikak gehiengo sozialaren zerbitzura jartzeko exijentzia. Nabarmena den gauza da EAEko alderdi sistemikoak (PNV, PSE, PP) botere ekonomikoaren zerbitzura jarri direla. Muñozek eta Aranburuk beste eredu ekonomiko eta sozial bati bide ematea eskatu dute, ezartzen ari diren politiken erabateko norabide aldaketa ekarriko duena.

–  Euskal instituzioen konpetentzia propioak (zerga-politika edo aurrekontu politika kasu) gaur nagusi den botere ekonomikoaren zerbitzura jarri izanaren salaketa. Kontzertu Ekonomikoa Autogobernuaren adierazle nagusi bihurtu bada ere, enpresen eta kapitalaren errenten mesedetan erabiltzen da.

–  Langile klasearen lan baldintzak eta baldintza sozialak hobetzeko helburua duten erabakiak hartzeko konpetentzia falta. Lan erreformen zein negoziazio kolektiboaren eta pentsioen erreformen etengabeko prozesu baten ondorioak nozitzen ari gara, prekarietatea eta pobrezia zabaltzea helburu duena. Erreforma horiek Estatu espainiarraren eremuan erabakitzen dira, funtsezko gaien inguruan gure erabaki propioak, baita esparru sozio-ekonomikoarekin zer ikusia duten beste hainbat erabaki ere, gure herrian hartzeko dugun burujabetza eza agerian utziz.

–  Hemen gobernatzen dutenen estrategiaren parte da inposaketa horiei hor egonik ere Estatuari aurre ez egitea eta erabakigunea gure eragiteko gaitasun eremutik aldentzea onartzea, murrizketa neurri horiekin ezartzen zaigun eredu neoliberal eta antisozial bera partekatzen baitute.
 

Eusko Legebiltzarrean egindako agerraldian ELA eta LAB bat etorri dira euskal instituzioen borondate falta salatzerakoan, lan arloko politikak eta gizarte politikak gure eremuan har daitezen defendatzeko orduan, baita Estatu espainiarrean ematen ari den inboluzio zentralizatzaileari aurre egiterakoan ere. 

Beste behin ere ELAk eta LABek berretsiriko ondorioa izan da ez daudela baldintza politikoak espainiar Estatuarekin aldebiko harremana posible denik defendatzen jarraitzeko. Aldebikotasun posible bakarra dago, Gobernu espainiarraren une bakoitzean hartzen dituen erabakiak onartzea, defizit publikoarekin gertatu den bezala. Hor dugu ere Kupoaren gaineko akordioa, beste adibide bat, zeinak erakusten digun “aitortutako” eskubideak trukerako txanpon gisa erabiltzen direla, espainiar Gobernuak etekinak ateratzen jarrai dezan, murrizketen bidetik jarraitzen duten aurrekontu antisozialekin gertatu bezala.

Hain zuzen ere, aldebikotasuna ezinezkoa dela ikusita, ziurtasun horretatik abiatuta du Catalunyako prozesuak atzean duen bulkada soziala. ELAk eta LABek gure elkartasuna adierazten dugu Catalunyako prozesuarekin, espainiar Estatuaren aldetik jasotzen ari den jazarpen eta xantaiaren aurrean, azken horrek kosta ahala kosta eragotzi nahi baitu Catalunyako herriak bere etorkizuna erabakitzea.

Erabakigarriak diren gaien inguruan erabakitzeko burujabetza ezaren aurrean, ELAk eta LABek:

–  Diogu langileen ikuspuntutik ez dagoela autogobernuaz hitz egiterik oinarrizko gaietan erabakitzeko ahalmenik gabe, izan lan harremanak, izan babes soziala. Autonomia Estatutua, bere sorreratik, egiturazko defizit horrekin jaio zen. Horregatik, berau gainditzeko beharra aldarrikatzen dugu; erreforma huts bat ez da nahikoa, horrela izatekotan langileok osatutako gehiengo sozialari iruzur berri bat egitea izango bailitzateke.
–  Esparru soziolaboral eta sozioekonomikoan erabateko konpetentzia legegileak izango dituen estatus politikoa ezinbestekoa dela deritzogu. Modu horretan gure eredu laboral eta soziala erabakitzeko eskubide osoa izango genuke, edo erabateko ahalmena zerga politika, politika ekonomiko eta soziala erabakitzeko. Hala, posible litzateke Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Euskal Esparrua, baita hemen bizi diren pertsona guztien bizi eta lan baldintzak hobetzea helburu lukeen Eremu Sozioekonomiko bat definitzea ere. 

–  Politikak goitik behera aldatzea oinarri duen burujabetza prozesu batekiko gure konpromisoa adierazi nahi dugu, gehiengo sozialaren zerbitzura jarriz eredu ekonomiko eta soziala aldatzera bideratua egongo den burujabetza prozesu bat. Prozesu hori bateraezina da Estatu espainiarrarekiko aldebikotasun posiblearen fikzioarekin. Aldebakarreko burujabetza prozesua izan behar du. Halaber, burujabetza prozesu horrek Euskal Herriaren aitortza ahalbidetu behar du, bere marko juridikoa askatasunez erabakitzeko eskubidea duen subjektu politiko gisa. 

–  Dei egiten diogu Legebiltzarrari ezaugarri horiek guztiak barnebilduko dituen prozesu bat abiatzera, mugimendu sindikal eta sozialen parte hartzea bermatuz eta muga bakarra euskal gizartearen borondatea izanik.

 

 
 

“Enplegu eta babes sozialeko gaietan erabaki ahalmen osoa emango digun estatus politiko berri bat behar dugu”

0

Euskadiko Autogobernua Eguneratzeko ponentziaren baitan, LAB eta ELA sindikatuok hitza hartu dugu Gasteizko Legebiltzarreko autogobernu batzordean. LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk enplegu eta babes sozialeko gaietan erabaki ahalmen osoa emango digun estatus politiko bat aldarrikatu du, gaur egungo autogobernu maila ez nahikoak ekarri dituen ondorioak agerian jartzeaz gain.


 LAB sindikatuaren konparezentzia autogobernu batzordean
 EAEko Autogobernu ponentzia: ELAk eta LABek estatus politiko berri bat aldarrikatzen dute

Aranbururen esanetan, “egoera sozio-laboralak erabakiak hartzea eta neurriak ezartzea eskatzen du”. Datuak ikusi besterik ez dago. Biztanleen %16,4 pobrezia arriskuan dago. Gaur gaurkoz, datuek adierazten duten bilakaera kezkagarria dela. 2016ko zenbakien arabera, 122.566 pertsona bizi dira pobrezian (%52 emakumeak), 2008an baino %36,6 gehiago. Gainera, laguntzak jasota ere, pobrezia egoeratik atera ezinik daude 63.069 herritar.

“Lan munduko datuak erakusten dute krisi soziala areagotuko dela eta, egoera iraultzen ez bada, betikotu egingo dela”. Erreformek ekarritako lan munduak prekarietatea egiturazko errealitate bihurtzen du. Langileen babesa nabarmen jaitsi da eta estatalizazioaren bidez soldatak erasotu eta lan baldintzak kaskartu dituzte. Beraz, argi esan dezakegu bertako instituzioek aldarrikatzen duten egoera ekonomiko eta sozial paregabearen atzean krisi sozial onartezina ezkutatzen dela”.

LABen iritziz, autogobernu maila ez da nahikoa, edozein jendarte eredu eraikitzeko oinarrizko gaiak diren lan harremanak eta babes sozial sistema erabakitzeko ahalmenik ez badago. 2002An, Rafa Diezek azpimarratu zuen jada Autonomia Estatutua, “23 urteko ibilbidearen ondoren, tresna agortu bat” zela. “Ez du ibilbide estrategikorik Euskal Herriaren eraikuntza politiko eta sozialean aurrera egiteko”, esan zuen orduan. 15 urte pasa diren honetan salatu behar dugu “urte hauetan autogobernua ez dela indartu, gutxitu baizik”.

Enplegu eta babes sozialeko gaietan erabaki ahalmen osoa emango digun estatus politiko berri bat behar dugu. Gabezia handiekin jaio zen Autonomia Estatuari dagokionez, beraz, ez dugu iruzur berririk onartuko. Estatutu politiko berriak EAEko biztanleon erabaki ahalmen osoa ziurtatu behar duela deritzogu. Marko juridiko eta politiko berri bat behar dugu Euskal Herria politikoki eta sozialki modu demokratikoan eraikitzeko. Honengatik guztiagatik, Eusko Legebiltzarrari “markoa berritzeko prozesua martxan jartzeko” eskari zuzena egin dio Aranburuk.
 

 

 

Eskola jangeletarako eredu berrirako proposamena eraman dugu Gasteizko Parlamentura

LABeko Eskola-Jangeletako Batzordeko hiru kidek agerraldia egin dute Gasteizko Parlamentuko Hezkuntza Batzordean eskola-jangelen eredu berrirako proposamena aurkezteko. Gaur egun denok gaude kezkatuta elikadura eta zuzen eta osasuntsua dela eta. Hainbat sektoretatik entzuten ari gara gure ikastetxeetako jangeletan dagoen aldaketa beharra. Elikadura hobetzea eskatzen da eta bertoko, sasoiko eta ekologikoak izango diren produktuak sartzea.

Nekazaritza, arrantza edo bertoko merkataritza bezalako sektoreentzako garapen-aukera bat izatearen aldeko apustua egiten da. Elikadura burujabetza bera praktikan jartzea, eredu iraunkor eta demokratikoagoetara begira.

Ikastetxeetan eskatzen da aldaketok jangelaren lan hezitzailearen aitortzarekin batera etortzea, ikastetxeen proiektuan txerta dadila, curriculumean, gure inguru hurbilenaren, sozioekonomikoa zein politikoa, ezagutza gerturatu dadila.

LABen 2016ko martxoaren 3tik ari gara lanean gaur parlamentu honetan aurkezten ari garen aldaketa- proposamenaren inguruan.

Agortutzat emanten dugu egungo eredua eta jangelak herrigintza eta herri-eraldaketareko tresna izatea proposatzen dugu. Zergatik? Hezkuntza da elementu zentrala herri edo gizarte baten eraikuntzan, eraldatzeko transmititu. Egungo hezkuntza sistemaren arabera “zerbitzu osagarria” da jangela eta honen ondorioz, “erabiltzaile” deitzen dituzten gure umeak. Azken urteotan argitaratutako aginduek LABek bilatzen duen hezkuntza proiektu propioarekin zerikusi txikia duen jagela eredua elikatu dute.

Egungo hezkuntza sistemak bezala (LOMCE, HEZIBERRI) sistema kapitalistaren tresnak dira, inposatua, patriarkarra eta zapaltzailea. Kapitalak nahi duen gizarte ereduaren jarraipenerako erabiliak dira. Gure identitatearen aurkako filosofiak elikatzen dituzte, hainbat alderditatik.

Uko egiten zaio bertoko elikagaiak sartzeari. Horrekin gure ingurunea, gure produktuak, gure ekoizleak eta gure nortasunaren ezagutza ezerezean uzten da. Beste alde batetik, argi geratzen da bertoko eta sasoiko elikagaien aldeko apustuak eskualde eta lurraldeen garapenenerako mesedegarri direla.
LABek ulertzen du eskola-jangela espazio hezitzailea dela. Heziketa lana ezin da 12etan bertan behera utzi eta 15etan berrartu. Ikastetxe bat hezitzailea da bere proiektuan ikastetxeko atal eta jarduera guztiak integratzen dituenean, bere osotasunean.

Lan-baldintzen esparruan, jangela eta lan-aldian ezarri beharreko ratioak Hezkuntza Sailburuordetzak inposatzen ditu, negoziazio kolektiboa bezalako eskubidea ukatuz. Gainera, ez dugu onartzen langileak azpikontratzerik: funtzio berdinak, baldintza berdinak, enrpesa berdina. Banaketa egoera diskriminatzaile honekin amaitu behar dugu.

Egungo sistemak ez du patriarkatuaren patroi bat eutsi besterik egiten. Langileen %95a emakumezkoa da, eta honekin transmititzen dena da elikatzearen ekintza amaren figurari dagokiola, Sektore feminizatuko lan baldintzak ezartzen dira sektore honetan: lanaldi murriztuak, prestakuntza falta, gehiegizko ratioak, aitortza profesional falta edo soldata prearioak. Lanaldiak murriztu egiten dira ikasturte hasiera eta amaieran, dagokion enpresaren beharrizanen arabera.
Kudeaketa zuzena bezalako kontzeptuak erabiltzen dira kanpora ataratzen ari den eredu baterako. Enpresetako langileekin negozioa egiten da, ordaintzaile onenari eskainiz, neoliberalismoak bultzatutako ereduaren alderdiaren krudelena praktikan jarriz.

Ikastetxe publikoetan ukatu egiten da sukaldearen aukera hauei autonomía ukatuz, kalitatezko sistema publikoa baterako oinarrizko kontzeptua eta Euskal Eskola Publikoaren Legean eta argitaratutako zenbait agindutan jasotzen den moduan.
Eskola jangeletara langile publikoak bideratzea oztopatzen da. Horren erakusgarri dugu Laukarizgo esperientzia pilotoa, familiek kudeaketarako gaitasunik ez dutela erakusten helburuarekin.

Eredu honek eta berari eusteak catering enpresen kartela ekarri du ondorio moduan, Lehiaren Euskal Agentziak 18 miloi eurotako isuna jarriz honako enpresei: Auzo Lagun, Cocina central Goñi, Cocina central Magui, Eurest colectividades, Eurest Euskadi, Tamar Las Arenas, Gastronomía Cantábrica eta Gastronomía Vasca .

Egoera jasanezina da eta LABek proposatzen du egoera zenbait alderditatik aztertu eta hiru ardatzen inguruan ekarpenak egitea: elikadura, eredua eta lan-baldintzak, ulertuta guzti horrek gure burujabetzatik eraikitako politika publikoek lagunduta etorri behar duela (heziketa, lan eta ingurumen arlokoak, sozialak…).

LABentzat jangela ereduari buruzko hausnarketa eraikuntza prozesuaren zati bat gehiago da. Gure hezkuntza sistema iruten joan behar dugu. Eskola-jangeletako egoerak kezkatu egiten gaitu, asko. LABek eskatuko du zenbait eragileren arteko lanerako mahaia berehala martxan jartzea, 2016ko martxoaren 3an Gasteizko parlamentuan onartu zena. Gaur erein beharra dago bihar jaso ahal izateko.
 

 

 

Mobilizaziora deitzeko prest daudela adierazi dute auzitegi medikuek

0

Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako profesionalak elkartzen dituen Euskal Plataformako auzitegi medikuek prentsaurrekoa eman dute gaur, Bilboko Pedro Ibarretxe plazan. Bertan, euren gatazkaren inguruko argibideak eman dituzte eta EAEko Justizia Administrazioan ordezkaritza duten sindikatuekin batera hartutako erabakiak jakinarazi. Hain zuzen ere, uda ondoren mobilizazioei ekitea ez dutela baztertzen adierazi dute, beti ere euren lan, formakuntza eta eskubide ekonomikoen defentsan aritzeko.

Auzitegi medikuek azaldu dute hogei urte eman dituztela jada euren eskubideak aitortu ditzaten eskatzen. Gaurko agerraldian, Eusko Jaurlaritzako Justizia sailaren jarrera kritikatu dute.
 

 

 

Nafarroako esku hartze sozialeko hitzarmenaren alde irten gara kalera

Nafarroako esku hartze sozialeko langileek Pertsonen Autonomiarako eta Garapenerako Nafarroako Agentziaren (PAGNA) aurrean elkarretaratze bat egin dute, LAB, ELA, UGT eta CCOO sindikatuek osatzen duten gehiengo sindikalak deituta.

Sindikatuok Nafarroako Foru erkidegoan sektoreko langileen egoera egun gutxi arautua edo arautu gabe dugula salatu dugu. Bertaratutakoek adierazi dute esku hartze sozialeko sektoreak hainbat jarduera biltzen dituela, hala nola, baztertuak edo babesik gabeko pertsonekin edo kolektiboekin lan egiten, indarkeria matxistarekin, migratzaileekin, edonolako adikzio edo adikzio ohiarekiko menpekotasunak osasun-arazoak dituzten pertsonekin lanean, baita, gizarte eta osasun-arloko eremuan, gizarte eta kultura-arloko eremuan eta gizarte-hezkuntzako eremuan ere. Azken finean, gizartean ditugun premia bereziei erantzuten dizkien langileen sektorea izango genuke. Nafarroako gizartearentzat berezko garrantzia duen sektorea izanik.

Sindikatuok egun sektoreko langileek pairatzen duten prekarietatea salatu dugu eta egoera honekin bukatzeko, Nafarroa osorako arautuko duen hitzarmen sektoriala sortzeko behar diren bateratze prozesuak sortuz bakarrik lortuko dela adierazi dugu.
 

 

 

Sindikatuko zuzendaritzako sei kidek Altsasun pairatutako jazarpen poliziala salatu dugu

0
Pasa den aste amaieran, ohiko bilera bat tarteko Altsasuko egoitzara zihoazela, Guardia Zibilaren kontrol batean geratuak izan ziren, eta haietako batzuk ia ordubeteren bueltan izan ziren erretenituak. LABeko militanteon lan politiko eta sindikalari traba egitea izan zuten helburu eta, jazarpen politiko eta pertsonalarekin, tartean larriena, guardia zibilaren eskutan torturatua izandako batek jasotako iseka.

Pasa den aste amaieran, ohiko bilera bat tarteko Altsasuko egoitzara zihoazela, Guardia Zibilaren kontrol batean geratuak izan ziren, eta haietako batzuk ia ordubeteren bueltan izan ziren erretenituak.

Kontrolak iraun zuen bitartean LABeko zuzendaritzakideen dokumentazioa arakatu egin zuten. Independentismoaren kontrako espioitza da hori. Ezin argudiatu daiteke hori inolaz ere segurtasun irizpideen arabera egiten duenik Guardia Zibilak, espioitza eta jazarpen ikuspegitik baizik, berariazko jarrera intimidatorioa lagun.

Kontrolean emaniko denbora tarteko eta sortutako salbuespen giroarekin, LABeko militanteon lan politiko eta sindikalari traba egitea izan zuten helburu eta, jazarpen politiko eta pertsonalarekin, tartean larriena, guardia zibilaren eskutan torturatua izandako batek jasotako iseka. Torturaren gaia krudelkeriaz eta inpunitate osoz tratatzen jarraitzen dute, torturatuak izan diren biktimen aitortza, errespetu eta erreparaziotik urrun.

Salatzen dugun hau guztia Altsasun gertatu izana ez da ez kasualitatea. Altsasuko herria etengabe ari da nozitzen eta salatzen jazarpen poliziala, herritarren eguneroko bizitzan zuzenean eragin eta normaltasun demokratikoa oztopatzen duena. Espainiako indar armatuek salbuespen egoera ezarria dute Altsasun, eta ondorioak aski ezagunak ditugu. Ez genuke aukera hau galdu nahi beste behin ere Altsasuko herriari gure elkartasuna adierazi eta gazte altsasuarren erabateko askatasuna eskatzeko; atxilotuak kalera eta Altsasuko herria okupazio polizialetatik libre!

Jazarpen polizialak eta etengabeko mehatxuak bere horretan irautea normalizazio politiko eta demokratikoa ukatzen zaion herri baten sintoma da. Gatazkaren konponbideak eskatzen duen egoera desmilitarizatzeko urratsak egin behar dira. Gure herriak sufritzen duen okupazio polizial eta militarra indargabetzeko eta Euskal Herrian har daitezkeen erabaki demokratikoen gaineko mehatxu armatua desagertzeko erantzukizuna dute Estatuek.

Estatuen armagabetzea eman behar da Euskal Herrian eta euskal jendarteak eta instituzioek ikuskatu behar dute prozesu hori. Hala, amaitzeko, deia luzatzen diegu Nafarroako Gobernuari eta Eusko Jaurlaritzari, helburu horren defentsan urratsak eman eta euren esku dagoen guztia egin dezaten, herritarren eskubide zibil eta demokratikoen bermerako eta normalizazio politikoaren bidean asko baitute esateko eta egiteko.