2026-09-08
Blog Page 851

Grebara deitzea proposatu dugu Akordio Interprofesionalaren inpugnazioak dakarren estatalizazioari aurre egiteko

LABek agerraldi bat egin du gaur Donostian, Akordio Interprofesionalaren inpugnazioak sortutako egoera larriaren aurrean bere irakurketaren berri emateko. Inpugnazioak berebiziko larritasuna du, hemengo negoziazio kolektiboari eta Lan Harreman eta Babes Sozialeko Euskal Esparruari argiki eraso egiten diolako, hitzarmenen estatalizazioan sakonduz. Izan ere, negoziazio kolektiborako eskubiderik gabe ez dago autogobernuaz edo erabakitzeko eskubideaz hitz egiterik. Gainera, lan baldintzen prekarizazioa ere areagotzen du hitzarmenen estatalizazioak. Egoeraren aurrean, LABek proposamenak jakinarazi eta ekimenak iragarri ditu; greba egitearen proposamena, besteak beste. Garbiñe Aranburu idazkari nagusiak, Xabier Ugartemendia Ekintza Sindikala eta Negoziazio Kolektiboko idazkariak, Eulate Zilonizaurrekoetxea Industria Federazioko arduradunak eta Saul Arangibel Zerbitzu Pribatuen Federazioko arduradunak hartu dute parte agerraldian.

"Egoeraren larritasunak eskatzen duena da lan munduan sektore guztietara zabalduko den greba batekin erantzutea. Estatuko hitzarmena aplikatzen ari diren enpresa horiek beraien asmoetan atzera egin dezaten, estatuko hitzarmenen menpe eremu berririk egon ez dadin eta enplegu duina eta negoziazio kolektiborako eskubidea bermatzeko, erabaki ahalmen osoa eskuratu eta Lan Harremanak eta Babes Sozialerako Euskal Esparrua eraiki ahal dezagun. Sindikatuekin konpartituko dugu gogoeta hau".

LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranbururen hitzak dira hauek, gaur egindako agerraldian esandakoak. Hain zuzen ere, maila sindikalean, LAB eta ELAk irailean aurkeztu genuen aldebakarreko burujabetza prozesu sozial baten aldeko aldarria, eta bertan konpromiso batzuk gureganatu genituen. Konpromisoen artean zegoen negoziazio kolektiboan gure esparruan adosturikoa betearaztea eta negoziazio kolektiboaren estatalizazioari aurre eginez, lan harremanetarako esparru propioa osatzeko urratsak ematea. Honetarako eta injerentziak geratzeko, mobilizazioa ezinbestekoa da.

Garbiñe Aranbururen hitzetan, "eragile politikoekin ere bilerak eskatuko ditugu. Autogobernu ponentziaren eztabaida zabalik dago. Ezin da autogobernuaz hitz egin negoziazio kolektiborako eskubidea bermatua ez badugu. Alderdiak interpelatuko ditugu, Akordio Inteprofesionalaren aldeko defentsa instituzionala egin dezaten, eta estatus politiko berrian Lan Harremanak eta Babes Sozialerako Euskal Esparrua garatzeko bermeak jaso ditzaten. Erantzunen arabera, datozen asteko mobilizazioak diseinatuko ditugu".

Lan harreman eredua, laneko legedia eta negoziazio kolektibo ereduaren araberakoa da. Ez dugu eskuduntzarik enplegu gaietan eta negoziazio kolektiboa, Lan Harremanetarako Euskal Esparruaren zutabe garrantzitsua izanik, Akordio Interprofesionalaren inpugnazioa, epaiketan aurrera egin edo ez, oso larria da. "Ez gara epaitegietako eztabaidak zer ematen duen ikustera mugatuko, mobilizatu egingo gara. Bertako patronala eta sindikatuen artean adosturiko akordio bat bertan behera uzteko saiakerak erantzun indartsua eskatzen du", berretsi du LABeko idazkari nagusiak.

Izan ere, inpugnazioak aurrera egingo balu, egoera are babesgabeagoa izango litzateke: "Inpugnazioa, dugun burujabetza maila mugatuaren kontrako eraso zuzena da. Injerentzia argi bat da, 155. artikulua lan harremanetara ekartzea dela esan dezakegu. Bertako hitzarmenak negoziatzeko dugun eskubidearen kontra jotzen du zuzen zuzenean, euskal langileon erabaki ahalmena erabat mugatuz".

Garbiñe Aranbururen esanetan, euskal langileok gure lan baldintzak negoziatzeko eta erabakitzeko eskubidea izan behar dugu. Negoziazio kolektiboak duen garrantziagatik, negoziazio kolektiborako euskal esparrua, inolako injerentziarik gabe, defendatzeak lehentasunezko borroka izan beharko luke eragile sindikal eta politikoentzat: "Erasoa larria da, eta tamainako erantzuna eman behar da. Negoziazio kolektiborako marko propioa defendatzen dugunoi dagokigu iniziatiba hartzea, lantokietan, kalean eta instituzioetan euskal esparruaren aldeko borroka eta ekimenak aurrera eramanez".

Bertako negoziazio eremua babesteko
2017ko urtarrilean Akordio Interprofesionala sinatu zen, gure hitzarmenak, azken lan erreformen aplikazioarekin, estatu mailatik jasotzen ari diren erasoei aurre egiteko, hau da, berton negoziatzeko debekuak edo berton zer gaiak negoziatu murrizteko.

Orain, gure negoziazio eremua babesteko tresna hau, estatu mailako patronal batek inpugnatu du (FEARDS), estatu mailako hitzarmenak aplikatze jarraitu ahal izateko.

Inpugnazio honek aurrekari bat badu, Ostalaritzako Akordio Markoa inpugnatu baitzuten CCOO eta UGTk, argi utziz estatalizatzen duena ez dela patronala bakarrik. Lehen Ostalaritzako Akordio Markoa, eta orain Akordio Interprofesionala inpugnatu du kolektibitateetako patronal batek. EAEn gure negoziazio esparrua babesteko sortutako tresna bi estatutik inpugnatuak izan dira.

Estatalizazioak, eta hau hedatzea bilatzen duten inpugnazioak, alde batetik euskal langileon erabaki ahalmena ukatzen du. Bestetik, ordezkaritza sindikalak aldatzen ditu (patronalari ondo datorkio, CCOO eta UGTrekin hitzarmen merkeagoak sinatzen dituelako). Azkenik, prekarizazioa hedatzen du.

Ostalaritzako Akordio Markoa inpugnatuz eta berton negoziatzeko debekuak edo murrizketak txertatzen dituzten estatu mailako hitzarmenak adostuz estatalizaziori bide ematen ari diren CCOO eta UGTk, ez dute oraindik ezer esan Akordio Interprofesionalaren inpugnazioaren inguruan. Oso deserosoa eta kontrajarria da, Madrilen estatalizazioari bide ematea eta berton, estatalizazioari aurre egiten dion akordio bat defendatzea.

Argi esan behar dugu ere, estatalizazioa gertatzen ari dela Akordio Interprofesionalaren egitura akordioa egon arren, patronalak hitzarmenak ez desblokeatzea erabaki duelako. Beraz, Confebask ere, Akordio Interprofesionala sinatu arren, ez da marko propioa indartzen ari eta horrek erraztu egiten du estatalizazioa. Hauek ere isilik daude Akordio Interprofesionalaren inpugnazioaren aurrean.

Zoritxarrez, Euskal Herriko langileen prekarizazioa bilatzen duen estatalizazioak aurrera darrai. 2011tik 2017ra, gurean, estatu mailako hitzarmenen aplikazio eremua %21etik %34ra igo da. Hau da, 6 urteko epean %20ko igoera izan du.

 

 

 

Produkzioko langileen %90ek egin dute bat Alestisen egindako lanuzteekin

0

Lanuzte gehiago egingo dituzte apirilaren 11 eta 13an, bajan zegoen langilearen kaleratzea salatzeko.

Martxoaren 23an, Arabako Miñanoko teknologia parkean dagoen Alestis enpresako langile bat kaleratu zuten bajan egoteagatik. Lanuzteak egiten ari dira hori salatzeko. Atzo egin zituzten lehenak, eta gaur bigarren protesta eguna gauzatu dute.
 

 

 

Grebara deitu dugu Gipuzkoako hoteletan, Munduko turismo arloko goi bilera egingo duten egunetan

0

Patronalaren proposamena ez da nahikoa akordio batera iristeko, ez ditu gutxieneko edukiak jasotzen. Hala, Ostatuen Hitzarmen Kolektiboa blokeatuta dago, eta, hori dela eta, LAB, ELA, CCOO eta UGT sindikatuok grebara deitu dugu Gipuzkoako hoteletan, maiatzaren 23, 24 eta 25erako. Agerraldi bat egin dugu gaur, Donostian, gatazka honi buruzko xehetasunak emateko.

Hauxe da sindikatuok kaleratutako agiria: 

Sindikatuen eskakizunak bi puntu nagusitan zentratu dira negoziazioan zehar:

-Soldata igoera: Sektoreak azken urteetan izan dituen gorakada eta irabaziak ikusirik, langileei pareko soldata igoera bat dagokiela uste dugu. Mahai gainean jarri genuen azken proposamenak KPI +1,5 2017-2018-2019 urteetarako batzen duen.

-Externalizazioa: Hoteletan , zerbitzuen externalizazioa, prekarietateari zuzenki lotuta dago. Gipuzkoako geroz eta hotel gehiagok erabiltzen dute, eta etorkizun hurbilean gehiago izango direla argi daukagu.

Geroz eta gehiago dira Gipuzkoan zerbitzuak externalizatzen dituzten hotelak, eta etorkizunean gehiago izango direla argi daukagu. Adibide moduan, hor dauzkagu externalizazioaren alde egin duten Hotel Londres, Hotel Barcelo Costa Vasca eta Hotel Mercure Monte Igeldo, eta externalizazioa muturreraino eraman duen Zenit hotela, harrera ez beste hoteleko jardun guztia externalizatu duena. Hoteletan ,externalizazioa, prekarietateari zuzenki lotuta dagoela ikusi dugu, externalizatuta dauden langileei ez zaie ostatuen hitzarmen kolektiboa aplikatzen, eta hauei ezartzen zaizkien baldintza ekonomikoak eta lanaldi amaigabeak prekarietatearen isla argia dira.

Egoera hau ikusita, beharrezkoa ikusten dugu, negoziatzen ari garen sektoreko hitzarmenean externalizazioaren gaia erregularizatzea beharrezko ikusten dugu, externalizatuta dauden langileen lan baldintzak duintzeko eta lanean egonkortasuna bermatzeko.

Egoera honi aurre egiteko 2017an mobilizazioei hasiera eman genien:

-Irailak 29 an, Kursaal parean zinemaldiaren bultzada baliatuz kontzentrazioa

-Urriak 12 an , Londres hotelaren parean kontzentrazioa, hotelak externalizazioaren aurrean duen jarrera salatzeko. (Hotel honek gelen garbiketa eta mantenimendua externalizatuta dituelako).

-Azaroaren 30 eta abenduak 7 an kotxekarabana eta kontzentrazioa .

Mobilizazio hauek negoziaketa mahaia reaktibatzerik lortu ez zutenez, ELA, CCOO, LAB eta UGT sindikatuek, langileekin hainbat asanblada egin ondoren eta hauek transmititutakoa kontutan izanik, sektoreko langileak datorren maiatzaren 23, 24 eta 25ean grebara deitzea erabaki dugu, Donostian egingo den munduko turismo goi bilerarekin bat eginez.
 

 

 

Lantegiaren itxiera salatu dute Productos Tubulareseko langileek

0

Bilbon erakutsi dute euren haserrea, Tubos Reunidos taldearen egoitza aurrean.

Trapagako Productos Tubulareseko langileek Bilbora eraman dute gaur euren haserrea, Tubos Reunidos enpresaren egoitzaraino. Hain zuzen ere, atzo jakin zuten Enplegua Erregulatzeko Espedienteak 157 kaleratze aurreikusten dituela eta gelditzen diren langileen soldata murrizketa, besteak beste.

Langileak greba mugagabean daude martxoaz geroztik, eta hainbat mobilizazio antolatzen ari dira azken asteetan. Gaur, Bilbon, protesta zaratatsua egin dute lantegiaren itxieraren aurka.

Hauxe da gaurko mobilizazioan banatu duten eskuorria:

Zer ari da gertatzen Productos Tubulares S.A.U.n?

Enpresako zuzendaritzak aldabakarreko neurri hauek aurkeztu ditu:

1.- Kaleratze kolektiborako espedientea: 157 lankide kaleratu nahi dituzte. Langileon %35 baino gehiago!

2.- Lan baldintzen funtsezko aldaketa: soldataren %25eko murrizketa, opor egun gutxiago eta lan ordu gehiago. Azken finean, prekarietatean oinarritutako lan eredua ezarri nahi dute.

3.- Hitzarmen kolektiboaren deuseztapena: Horrenbeste borrokatu dugun adostutako hitzarmen kolektiboa bertan behera utzi nahi dute.

4.- Altzairu-fabrikaren itxiera: Gure materialaren sorburuarekin bukatzeak kanpoko hornitzaileen mepne utziko gaitu, epe motzera lantegia osoaren itxiera ekarriko duena.

Azken urteotan, gure enpresak ehunka milioi eurotako irabaziak izan ditu, baina lapurretan oinarritutako eta akziodun zein zuzendaritzako taldeko kideen poltsikoak betetzeko garatutako kudeaketa lotsagarriak egoera honetara ekarri gaitu.

Eta orain zer?

Asko eta asko izan dira gure egoera berdinean egon diren enpresak eta, argi daukagu, borroka hau irabazteko herriaren aktibazio eta mobilizazio masiboa ezinbestekoa dugula. Horregatik, gure deialdi zein mobilizazioekin bat egitera gonbidatu nahi zaitugu. Zure elkartasuna ezinbestekoa da!

 

 

 

Bangladesheko sindikalista Kalpona Akter Euskal Herrian izango da

Zenbait hitzaldi emango ditu, Rana Plazako sarraskia gertatu zeneko 5 urtemuga dela eta.

Euskal Herriko Emakumeon Mundu Martxak eta SETEM-ek, Nazioarteko Arropa Garbiaren Kanpainaren bitartez, Kalpona Akter sindikalistaren hitzaldi sorta bat antolatu dute datozen egunetarako:

-Apirilaren 12an, Gasteizen, Villasuso jauregian, 19:00etan.
-Apirilaren 13an, Donostian, Emakumeen Etxean, 19:00etan.
-Apirilaren 14an, Bilbon, Bidebarrietako liburutegian, 11:00etan.

Euskal Herriko Emakumeon Mundu Martxaren hitzetan, gaur egun emakume langileen esplotazioa sistematikoa da Hegoalde globalean sistema kapitalista eta kolonial honen biziraupenerako. Egunez egun, geroz eta emakume gehiago erail, esplotatu eta pobreziara kondenatzen ditu. Horregatik ditugu horrenbeste data gogoratzeko, eta zer esanik ez, milaka eraildako emakumeren izenak gure memorian.

Apirilaren 24an, 5 urte beteko dira Bangladesheko Rana Plazako sarraskia gertatu zenetik, ehungintza industrian inoiz izan den gertaera lazgarriena. Bangaldeshen 1.300 emakume langile erail eta 2.000 baino gehiago zauritu ziren enpresaren eraikina gainera erorita. Esan beharrik ez, baldintza oso txarretan eta soldata negargarrien truke ari zirela lanean bertan.

Hala, Euskal Herriko Emakumeon Mundu Martxak eta SETEM-ek ehungintza industrian lanean ari diren emakume langileen egoera latza salatzera deitu dute: 14 ordu baino gehiagoko lanaldiak, soldata negargarriak, segurtasun neurri minimorik ez fabriketan… eta, bien bitartean, enpresa multinazionalak esplotazio honi etekina ateratzen ari dira. Horixe da kapitalismoa: prekarietatea eta esplotazioa.

Elkarretaratzea, Arriagan
Bestalde, Euskal Herriko Emakumeon Mundu Martxaren ekimenez ere, elkarretaratze bat egingo dute bihar, apirilak 6, Bilbon, "Gure bizitzek balio dute" leloarekin. Eraildako emakume guztiak izango dituzte gogoan, Arriagan, 18:30ean.
 

 

 

Justiziaren alde eta inpunitatearen kontra mobilizatzera deitzen dugu, Iñigo Cabacasen heriotzaren seigarren urteurrenean

0
Aste honetan sei urte betetzen dira 2012ko apirilean Ertzaintzak botatako pilotakada batek Iñigo Cabacas hil zuenetik.

LABek bere elkartasuna eta babesa adierazi nahi die Cabacasen senide eta lagunei, kasu hau argitzeko eskatzearekin batera.

Urte guzti hauetan gertatutakoa argitzeko egondako oztopoak salatzeaz gain, justiziaren alde eta inpunitatearen kontra egunotan egingo diren ekimenetan parte hartzeko deia luzatu nahi du sindikatuak.

Horrela bihar, apirilaren 5ean, “La cifra negra de la violencia institucional” dokumentala estreinatuko da Bilbon, 19:15ean Bilborocken eta ondoren solasaldia egingo da.

Ostiralean, ekitaldia egingo du 19:00etan Iñigo Cabacas Herri Ekimenak Bilboko Justizia Jauregian, gomazko balen herri-eskaintza batekin.

Larunbatean, 13:30ean omenaldia egingo dute Iñigo Cabacasen familia eta lagunek “Inpunitaterik ez, 6 urte justiziarik gabe” goiburupean. Kirruli plazan izango da.
 

 

 

Elkartasuna adierazten diegu gose greban dauden preso politiko sahararrei

0
Euren askatasunaren alde mobilizatzera deitzen dugu.

Saleko apelazio epaitegiak kartzela zigor gogorrak ezarri zizkien Saharako 23 independentistari Gdeim Izikeko epaiketa dela eta. Epaiketa horretan zigortutako presoek 25 egun baino gehiago bete dituzte gose greban.

Marokoko erreinuak modu arbitrarioan 25 pertsona atxilotu zituen, 20.000 pertsonak baino gehiagok Marokoren giza eskubideen aurkako eraso berria salatuz eginiko mobilizazioan parte hartu izana egotzita. Bi urte beranduago, 2012eko otsailaren 17an, inolako bermerik gabe epaituak izan ziren eta epaitegi militar batek kartzela zigor gogorretara kondenatu zituen: horietatik 9 bizi arteko kartzela zigorrera; 4, 30 urtetako kartzela zigorrera; 7, 25 urtetako kartzela zigorrera; 3, 20 urtetara eta 2, 2 urtetako kartzela zigorrera. Azkenik epaiketa hainbat alditan bertan behera utzi ondoren, epaileak 8 akusatuentzat bizi arteko kartzela zigorra, beste hamaikari 30 eta 20 urte arteko kartzela zigorra ezarri zien (3 pertsona 30 urtetara, 5 pertsona 25 urtetara eta 3 pertsona 20 urtetara). Azkenik, 4 akusaturi kartzela zigorra murriztu zion 4 eta 2 urteren artean eta jadanik beteta zituztenez libre geratu ziren.

Egoera honetan, preso politiko sahararrek gose grebari ekin zioten, haiei ezarritako zigor bidegabea eta Saharako herriak Marokoren eskutik jasaten duen zapalkuntza basatia munduari erakusteko asmoarekin.

Saharako preso politiko hauek gaur egunean oso egoera larrian aurkitzen dira, eta guztion inplikazioa eta elkartasuna behar beharrezkoa dute. Ezin ditugu Saharako preso politikoak gose greban hiltzen utzi eta Saharako herriak Marokoren eskutik pairatzen dituen giza eskubideen urraketa sistematikoak salatzea guztion betebeharra da.

Horregatik, LAB sindikatutik gure elkartasun guztia helarazi nahi diegu gose greban dauden preso politiko hauen senitarteko eta hurbilekoei eta baita ere Saharako herri guztiari ere. LAB sindikatutik Euskal Herriko saharar komunitateak ostiral honetan, apirilak 6an, eguerdiko 12etan Bilbon Marokok duen kontsulatuaren aurrean (Errekalde Zumarkalea 27) eginen duen kontzentrazioan parte hartzera deitzen dugu; hala nola Sahararekin elkartasunez hurrengo egunetan antolatu daitezkeen mobilizazio guztietan parte hartzera ere deitzen dugu, besteak beste, apirilaren 6an Donostiako Boulevarrean 19:00etan egingo den kontzentrazioan.
 

 

 

Productos Tubulareseko langileek euren eskubideak aldarrikatu dituzte

0

Tubos Reunidos taldeko Kapitalaren Kudeaketako Zuzendari Juana Maria Fernandezek deituta, Enplegua Erregulatzeko Espedientearen mahai negoziatzailea eratzeko bilera egin dute gaur Barakaldon, Puerta de Bilbao hotelean. Bada, langileek elkarretaratze bat egin dute hotelaren kanpoaldean, euren eskubideen defentsan.
 
Bileran, enpresak 157 kaleratze planteatu ditu, eta gelditzen diren langileen soldata %25 jaitsi, urteko lanaldiari 24 ordu gehiago eransteaz gain.

Bada, Gaurkoan Productos Tubulareseko zuzendaritzak egindako jakinarazpenaren aurrean, LABek ondorengoa adierazi nahi du:
Guztiz onartezinak iruditzen zaizkigu zuzendaritzak planteatzen dituen 157 kaleratzeak, %25ko soldata murrizketa eta lanaldiaren igoera.

Tubos Reunidos Taldeak 214 milioi eurotako irabaziak izan ditu 2007 eta 2014 artean eta akziodunen artean 244 milioi euro banatu ditu. Gainera, 2017an Tubos Reunidoseko jarduerak etekinak sortu zituen, 11,8 miloi eurokoak (EBITDA). Beraz, ez dago kaleratzeak eta bestelako murrizketak egiteko arrazoirik.

Gainera, Eusko Jaurlaritzari posizio argi bat eskatzen diogu, neurri hauen kontra: nola liteke enpresari batek kaleratzeak egin nahi izatea eta gelditzen diren langileei lanaldia igo nahi izatea? LABek argitu nahi du ez direla 3 egun gehiago lanera joan beharko langileak, denera 10 egun gehiagoko lanaldi igoera inposatu nahi baitu enpresak. Erabat lotsagarria.

Proposamen hauek, enpresariek duten erabateko inpunitatearen eta babes instituzionalaren ondorio dira.

Amaitzeko, langileei egoerari buelta emateko borrokatzeko deia egiten diegu neurri hauek atzera botatzeko.
 

 

 

PPren lan-erreformatik sei urtera, orduan inposatutako prestazioen murrizketak berauek eskuratzea zaildu eta euren zenbatekoa murriztu du

Enplegu zerbitzu publikoek martxoan langabeziaren beherakada apala erregistratu dute Hego Euskal Herrian, aurrekoan baino 249 langabetu gutxiagokoa zehazki.

Bizkaia izan zen langabeziak gora egin zuen lurralde bakarra, 274 langabetu gehiagorekin.

Erregistratutako langabezia hilabeteko azken egunean altan dauden enplegu eskariak kontuan hartuta neurtzen da. Horrela, Aste Santuko oporrekin bat izan da. Hori dela eta zerbitzu sektoreari lotutako jarduera ekonomikoan aldi baterako kontratazioa indartu du, horrela langabeziaren urtaroko jaitsiera lagundu du prekarietatea handitzearen lepotik.
Hala ere, ditugun prekarietate mailak hain altuak dira zaila dela gainditzea. Izan ere, sinatutako kontratuen %91 aldi-baterakoa da, bai martxoko kontratazioari dagokionez baita urte hasierako datu metatuari dagokionez ere.

Beste alde batetik, enpleguaren zaurgarritasunaz gain, beharrezkoa da langabeziaren aurreko babesa gutxitu izana salatzea.

Jakina den bezala, langabeziagatiko prestazioren bat jasotzen duten pertsona batzuk ez daude ofizialki langabezia egoeran, enplegu zerbitzu publikoek erabilitako irizpide estatistikoak ez betetzeagatik (aurrejubilatuak, EEE batean daudenak, lanaldi partzialeko enplegua konpatibilizatzen dutenak.

Hala ere, enplegu bulegoek emandako informazioaren arabera, ofizialki langabezian daudenen %30,4ak baino ez du jasotzen langabeziagatiko prestazioren bat. Honek esan nahi du Hego Euskal Herrian 113.610 pertsona daude langabeziaren zerrendan langabeziagatiko inolako prestaziorik jasotzen ez dutenak eta beste 25.964 hilean batazbeste 430 euro gainditzen ez dituen prestazio asistentziala jasotzen dutenak.

Zentzu honetan, gogorarazi nahi dugu PPren lan-erreformatik sei urte pasatu direnean, orduan inposatutako prestazioen murrizketak berauek eskuratzea zailtzeaz gain, euren zenbatekoa ere murriztu du. Zehazki, %7,5 jaitsi da prestazio kontributiboen batazbesteko zenbatekoa.