Urriak 31, Cementos Lemona enpresan gertatu zen heriotz istripuaren harira, gaur, azaroak 2, 24 orduko greba burutzen ari dira langileak. Mobilizazio horren bidez, lehenik eta behin, Cementos Lemoako langileek elkartasuna eta babesa adierazi nahi diete bere senide, lagun eta lankideei, momentu gogor hauetan. Urtea hasi denetik, gutxienez, 50 langile hil dira lan istripuz edo lan istripuen ondorioz Euskal Herrian. Azpimarratzekoa da, eskualde honetan, duela lau hilabetetik hona beste bi langile hil direla lanean: Bediako Forjas Unidas enpresan bat eta duela bi aste beste bat zeberion, azkeneko hauxe lemoarra.
Hauxe da Cementos Lemonako langileek kaleratu duten oharra:
Urriaren 31an, lan istripuaren ondorioz langile bat hil zan berton, gure lantegian. Gaur, 24 orduko greba burutzen ari gara hauxe salatzeko. Honez gainera, asanblada bat egin dugu eta honakoa adierazi nahi dugu:
Asteartean, langile bat hil zan lanean Lemoako CEMENTOS LEMONA enpresan. Lehenik eta behin, Cementos Lemonako langileok gure elkartasuna eta babesa adierazi nahi diegu bere senide, lagun eta lankideei, momentu gogor hauetan. Urtea hasi denetik, gutxienez, 50 langile hil dira lan istripuz edo lan istripuen ondorioz Euskal Herrian. Azpimarratzekoa da, eskualde honetan, Arratian, duela lau hilabetetik hona beste langile bi ere hil direla lanean: Bediako Forjas Unidas enpresan bata eta duela bi aste, beste bat Zeberion, azkeneko hauxe lemoarra.
CEMENTOS LEMONAko istripuaren kasuan, nabarmentzekoa da azpikontra batean ari zela hildako langilea. Lan istripuak ez dira kasualitate kontua, arazoa estrukturala da, gaur egun inposatzen diguten ereduan dago arazoa. Prekarietateak hil egiten gaitu. Lan baldintza kaxkarrek eta segurtasun neurri ezak, azpikontratazioak kasu honetan, eragin zuzena dute lan istripuetan: hildakoen %65 azpikontratutako langileak dira.
Istripuen zergatia ezagutzen dugu, arriskuak ekiditeko zein neurri hartu behar diren ere ezagutzen ditugu, baina salatu behar dugu lantokietan ez dela prebentzio errealik egiten. Patronala lan istripuen erantzule da, nahiago duelako bere irabaziak handiagotzea langileen osasuna zaintzea baino. Gure osasuna euren negozio bihurtu dute.
Administrazio publikoek ez ikusiarena egiten dute eta ez dute borondate politikorik egoera aldatzeko. Gaur, berriro ere, 0 tolerantzia exigitzen diegu lan istripuen aurrean eta kontrola eta zaintza berma ditzatela.
Sarraski honekin bukatzeko, lan istripuak eta euren atzean dagoen prekarietatea lehen mailako arazo politiko bilakatu behar dugu. Konpromiso politikoak ezinbestekoak dira.
Gogaituta gaude, eta amorru ikaragarria sentitzen dugu. Hau ez da lan eremuko arazo bat, arazo sozial eta politiko larria baizik. Gizarte osoari luzatzen diogu deia, eta Lemoako herritarrei bereziki, honen aurrean irmoki erantzun dezan, azkena izan dadila lortzeko.
Lemoako herriari osoari (langileak, elkarteak, komertzioak…) deia zabaltzen diogu mobilizazioetan beste jauzi bat eman dezan; datorren astelehenean, azaroaren 6an, goizeko 11etatik 13etara burutuko dugun lanuzteari atxikimendua emanez eta parte hartuz eta 11:00etan Cementos Lemonako ataritik abiatuko den manifestazioan parte hartuz.