Gaur, hilak 15, oso izaera desberdineko bi mobilizazio egin dira altzairugintza sektorearen krisiaren harira. Bata Bruselan sektoreko multinazional guztiek deituta, Europako Batzordeari Txinako altzairu merkearen aurrean neurriak harzteko eskatzeko. Bestea, Bilbon, ACBko langileek eta azpikontratek deituta, Iberdrolako dorrearen parean tarifa elektrikoaren gehiegikeria salatzeko eta lanpostuen defentsa egiteko.
Lehenak instituzio ugariren eta sindikatu batzuren babesa jaso du. ACBko langile eta azpikontraten mobilizazioak, ez du instituzioen babesik jaso, bakarrik utzi dituzte.
Honen aurrean, LABek ondorengoa ondorioztatzen du:
1.- LAB ez da pankarta beraren atzean jarriko enpresak isten dituztenekin edo enpresak ixtearekin mehatxatzen dutenekin. Ez gaitzatela engainatu, ArcelorMittal ez da biktima, Sestaoko ACBren egoeraren erantzulea baino.
ACB aldi baterako istea altzairu txinatar merkearen errua izango balitz, zergatik eraman dute produkzioa Asturiasera? Ez al dute Asturiasen Txinako altzairuaren prezioaren arazoa jasaten? Gezur gehiagorik ez. Arcelor Mittalekin pankarta konpartitzea, Sestaoko ACBren itxiera justifikatzea da.
2.- Bruselas baino gertuago dago Bilbo. Zergatik ez da Tapia anderea Iberdrolaren parean jartzen enpresa nahiz familientzat horren kaltegarria den argindarraren prezioa salatzeko? Hipokresia gehiago ez mesedez.
3.- Gaur Txinako altzairuaren prezioaren kontra jarduten dutenek, Txinan altzairutegiak izateaz gain, beraiek praktikatzen dute dumpinga, enpresak lekualdatzen dituztenean, lan karga irabazi gehiago lortzeko beste lantokietara eramaten dutenean, edota bertak lan hitzarmenak betetzen ez dituztenean.
Horregatik, LABeko kideok ez gara multinazioalen ondoan pankartan egon, eta bai aldiz, ACBko langile zein azpikontratekin. Hau baita bide bakarra ACB eta Euskal Herriko gainontzeko altzairutegiak salbatzeko bidea, borroka eta mobilizazioa. Ez zaitzatela engaina!