Gutxieneko soldata propioaren aldeko konpromiso argia eskatu dio LABek Eusko Jaurlaritzari, bi norabidetan: Confebask patronala zuzenean interpelatuz, batetik; eta langileentzat ezinbestekoa eta estrategikoa den gai honetan autogobernua zabalduz, bestetik.
LABek eta ELAk, elkarrekin edo bakoitzak bere aldetik, aurretik ere izan dute aukera Eusko Jaurlaritzarekin hitz egiteko soldatak hobetzeko beharraz eta Lanbidearteko Gutxieneko soldata propio baten inguruan. Gaurkoan LABek berriro eskatu die Imanol Pradales lehendakariari eta Mikel Torres lehendakariordeari langileen artean adostasun zabala biltzen duen, justiziazkoa den eta egingarria den proposamen baten aurrean orain arte baino inplikazio maila handiagoa izateko.
Langileen aldeko politikak egin beharko lituzke edozein gobernuk. Horixe da bizi dugun atzeraldi erreakzionarioari aurre egiteko bidea: politika birbanatzaileak egitea, zerbitzu publiko sendoak ziurtatzea eta langile guztiei etxebizitzarako sarbidea bermatzea. Herri honetan badago nahikoa aberastasun horretarako, eta hartu beharreko neurrien artean garrantzia berezia du Lanbidearteko Gutxieneko Soldata propioak. Horrela adierazi zuten milaka eta milaka langilek martxoaren 17an egindako greba orokor arrakastatsuan.
Osagarriak diren bi bideetatik ari da LAB saiatzen LGS propioa lortzen, baina biak itxi nahi zaizkio. Bi bide horiek zabalik mantentzeko lidergoa eskatu die Pradalesi eta Torresi. Batetik, Confebask patronala presionatu behar dute soldatak hobetzeko eta gutxieneko soldataz eztabaidatzeko negoziazio mahai bat irekitzeko. Confebaskek prekaritatera kondenatu nahi ditu langileak, haien esplotazioaren bidez aberasten jarraitu nahi du, eta negoziatzeko duen betebeharrari muzin eginez, orain arte uko egin dio sektorearteko negoziatzeko mahai bat irekitzeari. Horretarako babes politikoa duela ulertzen duelako mantentzen du jarrera hori, eta babes hori bukatu egin behar da. LAB oso kritikoa da patronalak eta sindikatuak parekatzearekin. Gai honetan ezin da ekidistantziarik mantendu. Bi aldeak negoziatzera animatu eta negoziatzeko autonomia dutela esateak ez du balio. Gutxieneko soldata propio baterako negoziaziorik ezak erantzule bat eta bakarra du, eta hori Confebask da, eta Eusko Jaurlaritzak ezin du jarrera hori ontzat ematen jarraitu. Patronala presionatu behar du bere jarrera aldatu dezan, eta sindikatuekin elkarrizketa mahaia ireki dezala eskatu behar dio.
Bestetik, Espainiako Estatukoa baina altuagoa izango den gutxieneko soldata propio bat ezartzeko eskumena eskuratzeko lan egin dezan eskatu dio LABek, eta jarrera argiagoa izateko langileentzat erabat ezinbestekoa eta estrategikoa den eta autogobernu maila zabaltzea ekarriko lukeen neurri baten alde. Ez da onargarria euskal langileentzat hain garrantzitsua den gai batean Jaurlaritzak duen jarrera politikoa. Imanol Pradalesek eta Mikel Torresek jarrera argia hartu eta iniziatiba zehatzak bultzatu beharko lituzkete gutxieneko soldata bertan erabaki ahal izateko.
Lehenago edo beranduago gaiari heldu beharko zaio. LABek presio egiten jarraituko du, patronala eta gobernua interpelatuz. Borroka hau negoziazio kolektibora ere eramango du LABek.