Uda historikoki bero eta oso tehor baten ondoren, eta iraila geroztik baso-suteen arrisku handiko garaian sarturik gaudela, hartua du erabakia Gipuzkoako Foru Aldundiko Mendiak eta Ondare Naturaleko Zuzendariak.
Gipuzkoako baso-suteen prebentzioa eta itzalketa Aldundiko Baso Administrazioaren eskumenekoa da (7/2006 Gipuzkoako Mendien Foru Arauko 79. artikulua). Eskumen hori aurrera eramateko osatzen dugun Aldundiko baso-suhiltzaileok- baso ingeniari teknikoak, basozainak, irrati operadoreak – ohartarazten dugu erabaki hori suteei erantzuteko denbora luzatu eta herritarren nahiz langileen segurtasuna arriskuan jar ditzaketela.
2026ko irailaren 9an Mendiak eta Habitatak Kudeatzeko Zerbitzuburuak, Zuzendaritzaren erabakiz, Aldundiko baso-suhiltzaileekin batera lan egiten duten erretenei (boluntario nahiz profesionalak) eta zisterna-kamioi (lJraska) gidariei zaintzak ez egiteko eta, baso-suhiltzale talde osoari etengabeko prestakuntza-plana eta entrenamenduak eteteko agindua eman zigun aurrekonturik ez dagoela argudiatuz. Aldundiko baso-suhiltzaileok ONARTEZINTZAT iotzen ditugu neurri horiek, bereziki hartu diren uneagatik eta izan ditzaketen ondorioengatik. Baso-sute larrialdi batean baliabideak murriztea ARDURAGABEKERIA hutsa dela deritzogu.
Euskal Autonomia Erkidegoko o’Baso Suteetarako larrialdi plan bereziaren” arabera, Gipuzkoan irailaren lSean sartu ginen baso-suteen arrisku handiko garaian, hots, estatistikoki Gipuzkoak baso-sute handienak jasan dituenean. Aurten, gainera, uda bereziki bero eta lehor baten ondoren iritsi gara garai honetara. Euskalmeten arabera ,2026ko uda, Euskadin, datu-serietik beroena izan da, gutxienez 1970. urteaz geroztik, eta prezipitazioak oso urriak izan dira, oro har. Hori dela-eta, uda lehor éta beroak erabat baldintzatuko du udazken-neguko suteen ohiko jokabidea.
Zaintzak etenda
Zaintzarik gabe, baso-suhiltzaileetako erretenak eta lJraskak aktibatzeko eta sutearen lekura iristeko denbora luzatu egiten zaigu, eraginkortasuna eta efizientzia galduz. Hau da, sutea hasten denean, gure lankide diren parkeetako suhiltzaileekin elkarlanean aritzen gara, baina Baso Administrazioaren baliabideak berandu aktibatzeak suteak kontrolatzeko aukerak murrizten ditu. Baldintzak txarrak (hego
haize bortitzak, mendiko malda haundiak, landaretza oso lehorra eta abar) ematen badira, suak indarra hartu eta azkar hedatu daiteke, herritarrak, euren ondasunak eta natura ondarea arriskuan iarriaz’ Eta zer esanik ez, sutearen lehen lerroan gabiltzan giza baliabideak.
Prestakuntza eta entrenamenduak etenda
Prestakuntza eta entrenamenduak eteteak beste arrisku larri bat dakar. Baso-suteak itzaltzeko, baso- suhiltzaileok aldian-aldian trebatu behar dugu: lan-prozeduretan, tresnen erabileran, komunikazioen koordinazioa, suaren portaeraren azterketan eta egoera arriskutsuei eman beharreko erantzunean hobetzeko. Entrenamenduak eteteak zaildu egiten du trebetasun horiei eta talde-laneko ohiturei eustea, eta esku-hartzeetan akatsak edo istripuak izateko arriskua handitu egiten da. Baso-suteen itzaltze lanak berezko arrisku larriak ditu, eta akats batek ondorio oso larriak izan ditzake langileentzat eta herritarrentzat.
Horregatik, baso-suhiltzaileen zaintzak eta etengabeko prestakuntzako praktikak BEREHALA BERREZARTZEA eskatzen dugu. Ezin da herritarren eta langileen segurtasuna, ondasunak eta natura-ondarea babesteko ardura sute handirik gertatuko ez den itxaropenaren esku utzi.