SIDENOR ACEROS ESPECIALES SLU-ko lan zentroetako LABeko ordezkariak bildu dira gaur agerraldi batean: Basauri, Azkoitia, Gasteiz eta Legutioko lantegietakoak, hain zuzen. Gure helburua bikoitza da: alde batetik Azkoitiko lankide guztiei babesa adieraztea; eta bestetik SIDENOR taldeko egoeraren gure irakurketa ematea.
Azkoitiko neurriak gainontzeko lan-zentroetako langileentzako eskarmentu izan nahi duela garbi daukagu. Hitzarmenaren negoziazioa dator Basaurin, eta zuzendaritzak garbi utzi nahi du ez duela mobilizaziorik onartuko eta ezta beraien terminotatik kanpo dagoen ezer hitzarmenean sartuko ere. Langileontzako, bere lan-zentro guztietan, eskubideak murriztea onartu beste aukerarik ez daukagula azaldu nahi digu Azkoitian egiten ari denarekin.
SIDENOReko zuzendaritzak beti egin du lan-zentroen erabakitzeko ahalmena zapuztearen alde, eta denak “Acordio Marco”-aren barruan sartzea du xede, borrokarekin langileek lan-zentro bakoitzean lortutako eskubideak birrintzeko helburuz. Marko horretan, askoz mesedegarriagoak zaizkion gehiengoak dituzte, eta horrela lan-zentro bakoitzeko ordezkaritza sindikalak ezabatzen ditu. Prozesu horretan beste pauso bat da Azkoitian egiten ari dena. Beldurra eta mehatxua erabili du eskubideak murrizten segitzeko, eta azken negoziaketetan ere halaxe erakutsi du Euskal Herriko lan-zentro guztietan.
Hemen, LABeko ordezkariok, zuzendaritzari zuzen eta ozen oker dagoela esateko bildu gara, eta inondik ere ez dugula onartuko bere jarrera deitoragarri hori garbi uzteko. LABetik beti egingo dugu mobilizazioaren alde, eta ez diegu onartuko lanpostuak suntsitzen edo langileen egoera prekarioago izaten.
Administrazioen konplizitatea
Eusko Jaurlaritzak SIDENORen kudeaketa baldintzarik gabe txalotu izan du beti. Azkenengo urteetan eredugarritzat plazaratu izan dute SIDENOReko buru den Jainaga. Genozidio batean parte hartu izanagatik ikertua izaten ari da epaitegietan, langileak kaleratzen ari dira lan-zentro askotan beren eskubideak aldarrikatzeagatik, edo 2024ko otsailean salatu bezala, langileok gaixotzen gaituen zein bizitzaren kontziliazioa ezinezkoa egiten duten neurriak egunerokoak dira.
Talgo erosteko milioiak oparitu dizkiote, eta orain 36 lanpostu suntsituko ditu. Deslokalizazioa da, izan Txinara edo Kantabriara. Euskal Herriko ehun industrialaren aurkako erabakia baita. Noiz arte jarraituko dute bere jarduna zuritzen? Langileok mehatxatu eta bertako lanpostuak suntsitzen ari den bitartean, isilik daude instituzioak.
Eusko Jaurlaritzak bultzatzen duen kolaborazio publiko-pribatua langileoi egiten zaigun iruzurra da, eta finean esku pribatuei milioika euro publiko uztean oinarritzen da. Orain, Azkoitian, zuzenean ari gara hori pairatzen: isilpeko 36 kaleratze. Industria politika eraginkor faltaren ondorio dira Azkoitiko 36 lanpostuen suntsitzeak. Garbi daukagu.
Aldi berean, gainontzeko indar sindikalei dei egin nahi diegu: kezka handiz ikusten dugu sindikatu batzuk, enpresaren eskutik, langileak desmobilizatzeko egiten duten apustua. Denok argi izan behar dugu zein dagoen aurrean, eta datorren erasoaren aurrean (izan deslokalizazioa, kaleratzeak edo hurrengo hitzarmena), beharrezkoa izango da bidea langile guztiok elkarrekin egitea.
Atzo Gipuzkoako Aldundiarekin eta Eusko Jaurlaritzarekin bildu ginen SIDENOR Azkoitiako komiteko kideak, eta argi adierazi genien beraien inplikazioa behar-beharrezkoa dela Azkoitiko lan-zentroan eman diren lanpostuen suntsiketei buelta eman eta etorkizuna bermatzeko. Konpromisoa hartu zuten bi instituzioek, prozesuak irauten duen bitartean, berriro biltzeko langileon batzordearekin. Hala nola, SIDENOReko zuzendaritzarekin bilduko direla esan zuten. Gainean egongo gara.