Garbiñe Aranburu LABeko koordinatzaile orokorra eta Mitxel Lakuntza ELAko idazkari nagusia Imanol Pradales EAEko lehendakariarekin batzartu dira gaur gutxieneko soldata propioak duen garrantzia helarazteko. Herritarren gehiengoak babesten duen eskari honen alde inplikatzeko eta bere alde egiteko eskatu dio Aranburuk Pradalesi, Akordio Intersektorial baten negoziazioa bultzatuz eta gure errealitate sozioekonomikoarekin bat etorriko den gutxieneko soldata hemen ezarri ahal izateko Herri Ekimen Legegilea babestuz.
LABeko koordinatzaile orokorrak gaineratu du Jaurlaritzak ezin duela jarraitu enpresa handien interesak ordezkatzen dituen Confebask bezalako patronal harroa babesten eta hari zilegitasuna ematen, “zeinaren ordezkaritza nola neurtzen den ez baitakigu”. Patronalak ez du bere funtzioa eta negoziatzeko betebeharra betetzen sindikatu guztien eskarien aurrean, nahiz eta azken horiek hauteskunde sindikaletan neurtzen dituzten euren indarrak eta ordezkaritza.
Herrialde honetako aberastasunaren banaketa gero eta injustuagoa da, pobrezia eta soldata oso baxuak dituzten langileen kopurua gora doa; bereziki, emakumeena*, gazteena, migranteena edo aniztasun funtzionala dutenena. Era berean, Confebask da politika fiskalaren norabidea ezartzen duena, politika hori progresiboagoa izatea eta kapitalaren errentak eta enpresen irabaziak gehiago zergapetzea saihestuz.
Aranburuk adierazi du herritarren aldeko politikak bultzatu behar dituen gobernu batek ausardia eta determinazio handiagoa behar dituela langileak esplotatzearen eta kapital eta laneko errenten arteko arrakalen aldeko apustua egiten duen eta generoa, adina edo jatorriaren araberako arrakalak handitzearen aldekoa den patronal baten aurrean.
LABeko ordezkariaren hitzetan, “gutxieneko soldata hemen erabakitzea milaka langileren lan eta bizi-baldintzak hobetzeko urratsa da, eta LABek ez du LGS propioa lortu arte etsiko”.