Gaur Osalanen kontseilu nagusia egin da Barakaldon. Berriki Beasaingo CAF enpresan desamiantatze prozesu batean gertatutako egoera larria salatzeko aukera izan du LABek bertan, non enpresaren jarrerak, Osalanen huts egite larriek eta langileek ordezkaritzari jaramon ez egin izanak, hamarnaka langile amiantopean lanean eduki dituen hainbat egunez.
Desamiantatze prozesu baten ostean LABeko ordezkariek amianto hautsen zantzuak topatu zituzten eta berehala enpresari eta Osalani adierazi, ez batak eta ez besteak ez zituzten beharreko neurriak hartu egoerari aurre egiteko eta produkzioak aurrera jarraitu zuen. Osalanen kasuan, gainera, langileei jaramonik egin gabe enpresaren kriterioa aintzat hartu eta prozesua behar bezala egiten ari zirela adierazi zuen. Egun batzuk beranduago neurketa higienikoek erakutsi zuten amiantoa eremu guztitik hedatua zegoela eta honela, hamarnaka langilek egunak zeramatzetala kontaktu zuzena pairatzen.
Adierazgarria da, halaber, lehenbizi egin ziren neurketek, enpresaren irizpideetan oinarrituek, emaitza negatiboa eman zutela amiantoarekiko esposizioari dagokionez. Aldiz, LABeko delegatuek exijitu zuten bestelako irizpide batzuen araberakoak egiteko, hau da, CAFeko errealitateari egokitutako laginketak oinarri izango zituztenak. Bada, kasu horretan, eginiko 12 probatan 10 positiboak izan ziren. Horrek agerian uzten du Osalanen neurketak azalekoak izan zirela eta ez dutela balio lan-osasuna benetan bermatzeko, eta langileen ordezkarien jakintzari eta ardurari esker soilik azaleratu dela lantegiko arrisku-egoera.
Nabarmen geratu da desamiantatze planen kontrolean Osalanek egiten den hutsegite larria, kontrol eza alegia. Plan hauek ikuspegi dokumentaletik soilik dira ikuskatuak, gero prozesuen ikuskatze errealik ez dagoelarik. Honi erantsi behar zaio, langileen ordezkaritzaren salaketak ere ez dituela aintzat hartzen eta honela, ekintza sindikalari esker lortu dugula langileak babestea, batzuentzako berandu izan den arren.
Praktikan beraz, lantoki eta eraikin askotan horrelako desamientatze prozesuak egiten direnean langile eta erabiltzaileak amiantopean egon ohi dira inongo babes neurririk hartu gabe. Nabarmena da protokoloek porrot egin dutela eta sistema goitik behera egokitu behar dela. Kontuan izan behar dugu gainera, datorren hamarkadetan araudiak desamiantatze orokor batetara behartuko gaituela eta horren aurrean tresna egoki eta eraginkorrak ipini behar dituela administrazioak. Tamalez une honetan badirudi ez Osalan eta ez ikuskaritzak ez dutela gaitasunik erronkari aurre egiteko.