SOS Deiak larrialdiei aurre egiteko Euskadiko zentro nagusia da. Bere zeregina funtsezkoa da herritarren eta larrialdietako zerbitzuen arteko koordinazio azkar eta eraginkorrerako: Ertzaintza, osasun-langileak, suhiltzaileak, salbamendua, babes zibila, etab. Lan kritiko hori egin arren, langileen aitorpen profesionala, antolakuntzakoa eta ordainsarietakoa ez datoz bat haien funtzioarekin.
Norbaitek 112ra deitzen duenean, ez du errutinaz deitzen. Beldurrez deitzen du, presaka, batzuetan zer gertatzen den ondo azaltzen jakin gabe. Lehenengo segundo horietan, telefonoaren beste aldeko pertsona batek patxadaz entzuten du, erabaki eta beharrezko laguntza koordinatzen du. Ahots hori, egunero muturreko egoerak jasaten dituen langile baten ahotsa da.
Herritar gehienek ez dakitena da funtsezko zerbitzu hori lan-baldintza eskasetan ematen dela gaur egun, contact center-aren estatuko hitzarmenean araututa, eta langileen txandakatze handia eragiten duen azpikontratazio-eredu baten menpean.
Emergentzietako arretak esperientzia, etengabeko prestakuntza, egonkortasun emozionala eta sistemaren ezagutza sakona eskatzen ditu. Hala ere, egungo egoeraren ondorioz, 112ko profesional askok alde egin behar izaten dute esperientzia hori eskuratu ondoren, ez konpromiso faltagatik, baizik eta egonkortasun, aitortza eta lan baldintza onen faltagatik. Horrek esan nahi du ekipoak ahuldu egiten direla eta lan-karga eta presioa handitu egiten direla zerbitzuak ematen jarraitzen duten langileentzat.
Baina prekarietateak ez dio soilik han lan egiten duenari eragiten; laguntza bila deitzen duenari eragiten dio. Errotazio handiko zerbitzu batek langile berri gehiago inplikatzen ditu, muturreko egoerei aurre eginez, jarraipen gutxiago eta une kritikoetan erantzuteko gaitasun gutxiago. Eta larrialdi batean, erabaki bakoitzak balio du.
Gure ustez, 112ko langileen baldintzak hobetzea lan-arloko aldarrikapena izateaz gain, segurtasun publikoko neurria ere bada. Norbaitek zenbaki hori markatzen duenean, benetan laguntzeko behar den esperientzia, lasaitasuna eta babesa duen pertsona bat aurkituko duela bermatzea da.
Hori dela eta, exijitzen dugu Administrazioak kudeaketa zuzenaren bidez har dezala bere gain erantzukizuna, eta, beraz, zerbitzua publifikatzeko eskatzen dugu. 112 telefonoa hartzen dutenak zaintzea herritarrak zaintzea da. Izan ere, larrialdi zerbitzu indartsu bat lan baldintza duinak dituzten pertsona zaindu, aitortu eta egonkorrekin eraikitzen da.